Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Και το βραβείο "Ed Wood" για τον πιο άγαρμπα γραμμένο μυθοπλαστικό διάλογο του 2010 πηγαίνει στον...

Δημήτρη Ε. Θωμά, φέρελπι πεζογράφο και θεατρικό συγγραφέα παγιδευμένο αδίκως στη βάναυση εργασία εντελοδόχου γραφιά στο Σκάει News, για το παρακάτω κομψοτέχνημα αλαφουζικής ιλαροτραγωδίας. ΠΑΜΕ ένα στοίχημα για το ποιοι είναι οι "κάποιοι" που "θέλουν νεκρούς";


"Πριν από λίγες ημέρες, υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης, δείπνησε με ομάδα κυβερνητικών βουλευτών σε ταβέρνα στην παραλία της νοτιοδυτικής Αττικής. Ο υπουργός και οι βουλευτές συζητούσαν χαμηλόφωνα εφ΄ όλης της ύλης. Οι περισσότεροι εξέφραζαν τις απόψεις και τις διαφωνίες τους για την κυβερνητική πολιτική, ενώ άλλοι πιο μοιρολάτρες, που φαίνεται ότι είχαν αποδεχθεί το γεγονός, ότι η κυβέρνηση δεν παίζει πλέον ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση των μέτρων που εφαρμόζονται, απολάμβαναν σιωπηλά το καλό φαγητό. Τόσο ο υπουργός όσο και οι περισσότεροι βουλευτές, εξέφραζαν την ανησυχία τους για τις επερχόμενες εξελίξεις και για τις επιπτώσεις που θα έχουν τα επώδυνα οικονομικά μέτρα στην κοινωνική συνοχή.

Στην παρέα βρίσκονταν και μερικοί δημοσιογράφοι, όλων των πολιτικών αποχρώσεων, που συζητούσαν για διάφορα θέματα, τόσο με τον υπουργό, όσο και με τους βουλευτές. Τα θέματα που κυριαρχούσαν ήταν το οικονομικό, το ασφαλιστικό και τα εργασιακά, αλλά υπήρξαν και κάποιοι που εξέφραζαν ανοικτά την αγανάκτηση τους για την κατάσταση που επικρατεί στα λιμάνια, και για τη στάση κάποιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά και συγκεκριμένων προσώπων. Τόσο βουλευτές όσο και δημοσιογράφοι ρωτούσαν γιατί η κυβέρνηση, η Αστυνομία και το Λιμενικό, δεν εφαρμόζουν τις αποφάσεις των δικαστηρίων, και δεν τηρούν τους νόμους, αλλά επιτρέπουν σε ελάχιστους ανθρώπους να κλείνουν τα λιμάνια, να μπλοκάρουν τα πλοία και να “σαμποτάρουν” τον ελληνικό τουρισμό και την ήδη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία.

Κάποιοι βουλευτές που εκλέγονται σε νησιά και τουριστικές περιοχές, γνωρίζουν ότι οι αποκλεισμοί των λιμανιών και των πλοίων πλήττουν καίρια την τουριστική και νησιωτική οικονομία. Ορισμένοι έλεγαν στον υπουργό ότι ήδη δέχονται καταιγισμό διαμαρτυριών στα γραφεία των εκλογικών τους περιφερειών, όπου αγανακτισμένοι, πολίτες, έμποροι και επαγγελματίες του τουρισμού και της ναυτιλίας, συνεχίζουν να παραπονούνται εντόνως, για την κατάσταση που επικρατεί, και για τη μείωση των εισοδημάτων τους, λόγω των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. “Την ώρα που κανείς δεν τιμωρείται για τα φαινόμενα διαφθοράς και κομματοκρατίας, που οδήγησαν τη χώρα στη χρεωκοπεία, την ώρα που η εφορία μας καταδιώκει και η γραφειοκρατία μας καταπιέζει, την ώρα που οι αφίξεις ξένων τουριστών μειώνονται λόγω της οικονομικής κρίσης, κάποιοι συνδικαλιστές, έρχονται να δώσουν τη χαριστική βολή στον τουρισμό και τα εισοδήματα μας”, λένε οι περισσότεροι κάτοικοι νησιών και τουριστικών περιοχών.

Τόσο οι δημοσιογράφοι όσο και οι βουλευτές κρέμονταν από τα χείλη του υψηλόβαθμου υπουργού της κυβέρνησης, εν αναμονή του σχολίου του για τα παράπονα των βουλευτών. Η απάντηση του υπουργού ήταν αποστομωτική. “Φίλοι μου, όλα όσα είπατε είναι σωστά, υπάρχει όμως και κάτι που δεν το γνωρίζετε ή δεν το αντιλαμβάνεστε. Κάποιοι λειτουργούν βάσει οργανωμένου σχεδίου, με στόχο την υπονόμευση του τουρισμού και της ναυτιλίας, με απώτερο σκοπό την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και την πρόκληση κοινωνικής αναταραχής και πολιτικής αστάθειας. Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν ένα νεκρό, για να πυροδοτήσουν εξελίξεις προς συγκεκριμένοι [sic· για λογοτεχνία είναι το βραβείο, όχι για ορθογραφία!] κατεύθυνση”. Τα λόγια του υπουργού έπεσαν σαν βόμβα στο τραπέζι και χάλασαν την ευχάριστη ατμόσφαιρα. Όλοι έμειναν σιωπηλοί, και κάποιοι κουνούσαν το κεφάλι με νόημα. “Μα είναι δυνατόν υπουργέ, κάποιοι να μην υπολογίζουν τις ανθρώπινες ζωές, είναι δυνατόν να επικρατεί τέτοιος αμοραλισμός και τέτοιες σκοπιμότητες, και μάλιστα εν μέσω της οικονομικής θύελλας, ρώτησε κάποιος βουλευτής”. O υπουργός δεν θέλησε να συνεχίσει τη δυσάρεστη συζήτηση, αλλά οι συνδαιτυμόνες του έλαβαν το μήνυμα, και μάλλον έπεσαν σε μελαγχολία για το μέλλον."

4 σχόλια:

RDdemos είπε...

Αν δεν ήταν τόσο σοβαρό το ζήτημα, θα έλεγα ότι τους αξίζει να τα βγάλουν τα μάτια μόνοι τους. --- Η Λιμπέ μιλάει για 1,92 εκ. διαδηλωτές σε όλη τη Γαλλία (χθεσινό δημοσίευμα, «αν δεν υπάρξουν τουλάχιστον 2 εκ. διαδηλωτών, το Υπουργείο δεν θα αλλάξει γνώμη» [το σκάνδαλο Μπετενκούρ τραβάει την πορεία του]).

Ανώνυμος είπε...

Το Αλαφουζοσινάφι όσο πάει και ξεφεύγει! Είναι πραγματικά να μην ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις απέναντι σε τέτοια "άρθρα", αφού μπορεί εμείς να γελάμε και να χλευάζουμε, αλλά υπάρχει κόσμος που τα παίρνει πραγματικά στα σοβαρά! Σταδιακά, αλλά πλέον ολοφάνερα, ο ΣΚΑΪ και η Καθημερινή αναδεικνύονται σε στυλοβάτες (σε αυτόκλητα αναχώματα) του ηγεμονικού συστήματος, του νέου μπλοκ εξουσίας (τρομάρα τους...) που επιχειρεί να συγκροτήσει το ΠΑΣΟΚ, με βοηθητικές ρόδες τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Και πως θα μπορούσε να συμβαίνει άλλωστε, όταν βρίσκονται (οι Αλαφουζαίοι και Αλαφουζίσκοι, βλ. π.χ. κάτι αστείους σχολιαστές τύπου Μπ. Παπαδημητρίου) μπροστά στο πανηγύρι της νεο-φιλελεύθερης σφαγής, η οποία αρνούμενη την κατάρρευσή της, μέρα με τη μέρα προβάλλει όλο και περισσότερο με τα πιο τρομακτικά πραγματικά της ρούχα... Ας ελπίσουμε μόνο, κάτι τέτοιοι όμιλοι/μηχανισμοί "ενημέρωσης" να τραβηχτούν μαζί στον λάκκο που σιγά-σιγά καταπίνει τα νεο-φιλελεύθερα απομεινάρια...

Μάριος Κ.

Ανώνυμος είπε...

Και ρε συ RDdemos κάνε κάνα σχόλιο επί της ουσίας! Ή τουλάχιστον μετάφρασέ μας το άρθρο στο οποίο αναφέρεσαι για να διαβάσουμε ακριβώς για πιο θέμα μιλάς και εμείς οι καψεροί που δεν ομιλούμε την γαλλική! Επίσης μπερδεύτηκα... ποιοι να βγάλουν τα μάτια τους μόνοι τους; Οι Αλαφουζαίοι ή οι ΠΑΜίτες; Γιατί εδώ που τα λέμε αγαπητοί μου, φαιδροί οι διάφοροι σχολιαστές, αλλά και το ΠΑΜΕ ούτε καλό ούτε άγιο το λες... σωστά;

Μάριος (και πάλι)

Fade είπε...

τρομακτικό το άρθρο αυτού του τύπου και αντιπροσωπευτικό μιας ολόκληρης κλίκας δημοσιογραφικής λαϊκίστικης πρακτικής χωρίς πηγές. Εμπίπτει σε πρόβλημα με ψυχοπαθολογικές εκφάνσεις με την έννοια ότι ο εκάστοτε συγγραφέας πιστεύει πραγματικά αυτά που γράφει. Μια ακόμα ένδειξη που με κάνει να πιστεύω ότι δεν υπάρχει μέλλον γενικά, αν και ομολογώ αυτή η αυτοκαταστροφή έχει αρχίσει να γίνεται ολοένα και πιο ελκυστική.