Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

ΤΟ ΡΙΖΙΚΟ

Χαρακτικό του Α.Τάσσου


Α.Το δένδρο είναι μέσα στο άλογο που καλπάζει προς το όρος, η ομίχλη θα φύγει όταν τα κλαδιά σκίσουν τη γλώσσα ,
«σύρε τότε να ανεβάσεις νερό από το πηγάδι του Άδη», πνιχτό ψίθυρο θα δούμε γραμμένο στο κατώφλι, και διψάω δεν θα λέμε και πεθαίνω δεν θα υπάρχει και από τα κλαδιά θα έχουν κρεμαστεί οι ιερείς του ριζικού μας.

Β. Ο Αγγελιοφόρος σου έρχεται, είναι στο τελευταίο χωριό , είναι στο τελευταίο σπίτι, μου χτυπά την πόρτα,
«σύρε να του ανοίξεις και βάλ'τον να ξαποστάσει προτού οι σκύλοι του πάρουν τα μαντάτα από το στόμα , προτού τρέξει στην κίτρινη ομίχλη της ελπίδας, στη χώρα που οι λεπροί λέγονται όνειρα».

Γ. Στάσου. Ποιος είναι αυτός που κουβαλάει την καμπάνα στη ράχη του; Ποιος είναι αυτός που δίπλα του κρατάει ψωμί και τυρί; Ποιος είναι αυτός που δεν έχει κανένα μάτι αλλά βαδίζει ολόισα και τον ακολουθούν όλοι; Στάσου. Σε βλέπουν; Υπάρχουν; «Σύρε να τους φωνάξεις να περιμένουν, τώρα –τώρα που έπιασε να βραδιάζει»!

Δ. Κράζει ο κόρακας,
«σύρε μην βρήκε κανένα δόλιο τίποτα άσχημο απόψε», Κράζει και ανήσυχος προχωρά πάνω στη σκεπή , Κράζει και έξω δεν είναι κανείς να τον πετροβολήσει.
Κράζει ο κόρακας, μπουκωμένος με ψίχες στο στόμα τρέχει να παίξει μαζί του ο πιτσιρίκος. «Βγάλτο μωρέ! μην το κρατάς μέσα σου, όταν βγάλει ήλιο θα πάμε να τον δεις και εσύ, ένα μονότονο πουλί είναι, άσχημο-τι φαγώθηκες να το πάρουμε στο σπίτι»;

RD
(Godel)

Δεν υπάρχουν σχόλια: