Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Ανεμογκάστρι: Το ΚΚΕ, η άρνηση του χρέους και ο ΣΥΡΙΖΑ

Βρήκα το παρακάτω ενδιαφέρον για την πολιτική συζήτηση των ημερών και το αναδημοσιεύω. Από το ανεμογκάστρι.
RD(Αντώνης)
---

Το ΚΚΕ, η άρνηση του χρέους και ο ΣΥΡΙΖΑ
Εν μέσω της κρίσης χρέους που ταλανίζει τη χώρα και την οδηγεί ταχέως στη (με κάποιο μοντέλο ελεγχόμενη) χρεοκοπία, με όλες τις βαρύτατες συνέπειες για την ελληνική κοινωνία, η πρόταση περί άρνησης του χρέους και της παύσης πληρωμής του, η οποία έως σήμερα έχει αντιμετωπίσει αρκετές απόπειρες διαστρέβλωσης και απαξίωσής της, αποκτά επιπλέον βαρύτητα ύστερα από την υιοθέτησή της από το ΚΚΕ!


Ιδού η δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα, όπως διανεμήθηκε την Τετάρτη:

«Είναι πολύ αισιόδοξος ο υπουργός σκοπίμως, ή ενδεχομένως δεν έχει τη δυνατότητα να καταλάβει ορισμένα πράγματα, τι συμβαίνει στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη. Αυτό όμως που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι το εξής: Το χρέος που υπάρχει και τα ελλείμματα, χάριν των οποίων έγινε το μνημόνιο, εμείς δεν τα αναγνωρίζουμε και δεν πρέπει να τα αναγνωρίσει και ο ελληνικός λαός, διότι δεν τα προκάλεσε ο ελληνικός λαός.

Με βάση, λοιπόν, αυτή τη θέση αντιπαλεύουμε το μνημόνιο. Η κυβέρνηση να πάει να βρει τον δικό της δρόμο για να αντιμετωπίσει το χρέος, που δημιουργήθηκε από την πολιτική των κυβερνήσεων, εξαιτίας βεβαίως του συγκεκριμένου καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης. Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι.

Τώρα υπάρχουν πάρα πολλά σενάρια τα οποία εκπονούνται. Αυτά τα σενάρια δεν αφορούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Αφορούν το εξής πράγμα: Αν παραδείγματος χάρη θα ωφεληθούν οι δανειστές ή οι δανειζόμενοι στην Ελλάδα, όπου οι δανειζόμενοι βεβαίως είναι τα κρατικά ταμεία, αλλά και αυτό έχει σχέση με το συμφέρον της πλουτοκρατίας.

Καταλαβαίνετε ότι αυτό το ερώτημα εμείς δεν μπορούμε να το απαντήσουμε παίρνοντας τη θέση είτε του δανειστή, είτε του δανειζόμενου. Απαντάμε, όμως, ως εξής: Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος και από αυτή την άποψη δεν πρέπει να πληρώσει ο λαός».

Η εξέλιξη αυτή της θέσης του ΚΚΕ είναι πολλαπλά σημαντική για δύο λόγους:

1. Μέχρι πριν από λίγες μέρες η πρόταση περί άρνησης του χρέους και μη πληρωμής του είχε γίνει στόχος επιθέσεων από τον Περισσό και τον «Ριζοσπάστη». Η κεντρική αντίληψη του Περισσού συνέδεε, όπως όλα τα άλλα, και το θέμα του χρέους με τη «λαϊκή εξουσία».

Χαρακτηριστικό ήταν άρθρο του Μάκη Παπαδόπουλου, υπεύθυνου του Τμήματος Οικονομίας του ΚΚΕ, πριν από λίγες μέρες στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», το οποίο συνέχεε (μάλλον σκόπιμα) την άρνηση πληρωμής του χρέους με την αναδιαπραγμάτευσή του, για να καταλήξει στο συμπέρασμα:

«Όσοι προβάλλουν σαν ριζοσπαστική διέξοδο την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και ασκούν κριτική στο ΚΚΕ για "γενικολογία και αδυναμία θεωρητικής επεξεργασίας", στην καλύτερη περίπτωση αναδεικνύουν την άγνοιά τους για τη σχέση οικονομίας - πολιτικής. Όταν όμως φτάνουν να παραλληλίσουν την πρότασή τους με την άρνηση των μπολσεβίκων να πληρώσουν τα τσαρικά δάνεια, αποκαλύπτονται.

Ξεχνούν μια μικρή λεπτομέρεια: Ποια τάξη έχει κάθε φορά την εξουσία και διαπραγματεύεται το ύψος του χρέους. Δεν ξεχνούν τυχαία αλλά συνειδητά, γιατί σε τελευταία ανάλυση θέλουν να στοιχηθεί το λαϊκό κίνημα "κάτω από ξένη σημαία". Το ΚΚΕ δε θα τους κάνει τη χάρη. Αναδεικνύει σταθερά και ανυποχώρητα τον πραγματικό αντίπαλο με τον οποίο πρέπει να αναμετρηθεί το λαϊκό κίνημα: Την εξουσία των μονοπωλίων».

2. Αυτή η νέα θέση του Περισσού, εφ' όσον μετατραπεί πράγματι σε «σημαία» του ΚΚΕ, θα φέρει σε εξαιρετικά δυσχερή θέση τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος – για λόγους που μοιάζουν μάλλον ακατανόητοι – έχει υιοθετήσει την άποψη περί «αναδιαπραγμάτευσης» και μείωσης του χρέους. Το τεράστιο πολιτικό πρόβλημα αυτής της θέσης ωστόσο είναι ότι θα οδηγήσει αναπόφευκτα αυτή την πλευρά της Αριστεράς σε μια πολιτική πανωλεθρία.

Ο λόγος είναι απλός: Ως γνωστόν, ο σχεδιασμός και της ελληνικής κυβέρνησης και του ΔΝΤ αφορά μια ελεγχόμενη χρεοκοπία με «κούρεμα» και χρονική μετάθεση του χρέους. Φυσικά η όποια παρόμοια κίνηση, εφ' όσον συνοδεύεται από την αναγνώριση του χρέους, θα τελεί πάντα υπό την προαίρεση των ομολογιούχων, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή θα μπορούν νομικά να εγείρουν κάθε είδους αξιώσεις, με άξονα την αποπληρωμή του χρέους στο σύνολό του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως έχει πρόβλημα και με τις υπόλοιπες προτάσεις του, ιδιαίτερα την κρατικοποίηση των τραπεζών και τη μείωση των εξοπλισμών – πάντα μέσα στον κύκλο της αναγνώρισης του χρέους. Διότι και οι δύο αυτές προτάσεις του είναι στόχοι και του ΔΝΤ – μια απλή ανάγνωση του σχεδίου για τις τράπεζες και τις περικοπές στον τομέα της άμυνας είναι απολύτως διαφωτιστική.

Με τη χώρα πτωχευμένη, αλλά με χρέη στην πλάτη, βυθισμένη στην ύφεση, με τις τράπεζες κρατικές και την άμυνα της χώρας υποθηκευμένη στις διαθέσεις της Ουάσιγκτον, του Στρος Καν και των «τεχνοκρατών» του, των Ευρωπαίων τραπεζιτών και της Τουρκίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όσοι συμμερίζονται τη λογική του, θα ζήσουν έναν πολιτικό εφιάλτη.

Η... καλοπροαίρετη δημοσιογραφική ερώτηση «τι έχετε να πείτε τώρα που η κυβέρνηση υλοποίησε την πρότασή σας», με την οποία θα βομβαρδίζονται τα στελέχη του σε κάθε κανάλι και εφημερίδα, θα κάνει το Βατερλώ να μοιάζει με νηπιαγωγείο!

● Πώς να εξηγήσεις και πώς να πεις ότι εσύ άλλο εννοούσες απ' αυτό που έκαναν κυβέρνηση και Νομισματικό Ταμείο;

● Πώς να εξηγήσεις ότι ήθελες τις τράπεζες κρατικές για να επιδιώξεις την παραγωγική ανασυγκρότηση, όταν η κυβέρνηση θα λέει ακριβώς τα ίδια;

● Πώς να εξηγήσεις ότι η πρόταση για παραγωγική ανάταξη της οικονομίας θα υλοποιηθεί μέσα στην τριμερή επιτήρηση, η οποία έχει αποκλειστικό στόχο να αφαιμάξει μέχρι νεκρώσεως την οικονομία;

Στον επικοινωνιακό ορυμαγδό που θα ακολουθήσει, οι λεπτές και άνευ σημασίας αποχρώσεις θα εξαφανιστούν και όσοι σήμερα υποστηρίζουν την «αναδιαπραγμάτευση», σε οποιαδήποτε εκδοχή, θα αντιμετωπίσουν τον πολιτικό αφανισμό.

8 σχόλια:

waste είπε...

καταλαβαίνω το επικοινωνιακό πρόβλημα της φράσης, αναδιάρθρωση του χρέους, ειδικά όταν η αναδιάρθρωση μπορεί να γίνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όχι όλοι ιδιαίτερα συμφέροντες για τα περισσότερα κομμάτια της κοινωνίας.

παρόλαυτά με το να επιλέγεις επίσης επικοινωνιακά να διαφημίσεις την άρνηση του χρέους -επειδή η λέξη αναδιαπραγμάτευση θα χρησιμοποιηθεί από και από την κυβέρνηση, κάνεις ένα χαρακτηριστικό σφάλμα της αριστεράς. Βγάζεις ένα λογικό συμπέρασμα όταν το δεις μέσα από μια διαδικασία εσωτερικού διαλόγου, αλλά ένα εντελώς άκυρο συμπέρασμα όταν το δεις με πολιτικούς και γεωπολιτικούς όρους.

άρνηση χρέους δεν έχει επικαλεστεί, ούτε η ρωσσία το 98 ούτε η αργεντινή το 2003, ούτε φυσικά η ισλανδία το 2008. Όλοι μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση, ακριβώς διότι δεν θέλουν να περάσουν αυτή τη λεπτή γραμμή. Τόσο η ρωσία όσο και η αργεντινή, πήραν από τη αναδιαπραγμάτευση λεόντειους όρους, λίγο πολύ διέγραψαν τα 2/3 του χρέους τους και μετέφεραν την αποπληρωμή του σ'ένα μελλοντικό ορίζοντα.

αν κάποιος θέλει να μην μπλεχτεί η αναδιαπραγμάτευση όπως την εννοεί αυτός, με όπως την εννοεί ο ΓΑΠ, τότε απλά θα πρέπει να συμπληρώσει το σύνθημά του. πρόχειρα μπορώ να σκεφτώ, "πτώση της κυβέρνησης και αναδιαπραγμάτευση υπέρ της κοινωνίας κι όχι των τραπεζών".

Πολύ φοβάμαι όμως πως η αιτία που θα χαθεί ο συνασπισμός (γιατί σύριζα πρακτικά δεν υπάρχει πια) δεν θα είναι αυτός, αλλά η ενγενής αδυναμία του να απευθυνθεί προς την. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως μετά από 2 χρόνια κρίσης, το μόνο που βλέπουμε είναι πτώση των ποσοστών και απογοήτευση

RDdemos είπε...

Αγαπητέ το άρθρο αναφέρεται στο εξής
«Αργότερα, μετά τις νίκες της επανάστασης, το διάταγμα του Σοβιέτ των Λαϊκών Επιτρόπων που εκδόθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1918, διακήρυττε την ακύρωση όλων των Τσαρικών χρεών.»

http://tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%89%CE%BC%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7

«Όλοι μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση, ακριβώς διότι δεν θέλουν να περάσουν αυτή τη λεπτή γραμμή.»

Στις λεπτεπίλεπτες γραμμές θα κολλήσουμε;

Αντωνης είπε...

@waste: Ευχαριστώ για τις διευκρινήσεις των τριών πρώτων παραγράφων. Πολύ χρήσιμες.

Εξηγείς λίγο αυτό που έγραψες στην τέταρτη παράγραφο; Δεν το κατάλαβα, νομίζω έχει κάπου συντακτικό λάθος ή typo.

RDdemos είπε...

Αν δεν περάσει η (όποια) αριστερά στην αντεπίθεση τουλάχιστον με εξίσου ριζοσπαστικά συνθήματα όσο και τα επιβαλλόμενα και σκοπούμενα μέτρα, θα επιτευχθεί 0.

RDdemos είπε...

Sorry, Αντώνη νόμισα ότι απαντούσα στο waste.

RDdemos είπε...

Μάλλον εννοεί προς «την κοινωνία», το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, κλπ.

waste είπε...

@rddemos ναι κατάλαβα ότι από την επανάσταση των μπολσεβίκων είναι εμπνευσμένη η κίνηση. Κι αυτή ακριβώς ήταν η παρατήρησή μου, ότι η αυτοπαγίδευση σε επικοινωνιακές θέσεις μόνο και μόνο επειδή ακούγονται ωραία και διαφοροποιούνται με φοβίζει εξίσου με τα εξάσφαιρα του παππακωσταντίνου. Φαντάζομαι από την αριστερά χρειαζόμαστε ριζοσπαστισμό με ουσία.
Άλλωστε και πολιτικά να το δούμε, είναι πιο εύκολο να επιβάλεις τις ριζοσπαστικές σου λύσεις στο εσωτερικό (όταν θα έχεις την πολιτική ηγεμονία), παρά στο εξωτερικό όπου η δύναμη σου θα είναι εξ' αντικειμένου ασήμαντη.

ΥΓ η λεπτές γραμμές που δεν πατήθηκαν από κράτη πολύ ισχυρότερα από εμάς, πρέπει να παραδεχθείς πως είναι αξιομνημόνευτο γεγονός.

--------
Αντώνη, στην τέταρτη παράγραφο εννοούσα πως κατανοώ τον φόβο να πάρει η κυβέρνηση το σύνθημα επαναδιαπραγμάτευση και να την κάνει (με τους δικούς της όρους). Και πρότεινα μια πρόχειρη επικοινωνιακή διατύπωση που να αποκλείει τον ΓΑΠ με το
"πτώση της κυβέρνησης και αναδιαπραγμάτευση υπέρ της κοινωνίας κι όχι των τραπεζών"
.
rdemos ναι στο τέλος αναφερόμουν στην απογοητευτική αδυναμία του συνασπισμού να απευθυνθεί στην κοινωνία εδώ και 2 χρόνια κρίσης που διανύουμε.

Αντωνης είπε...

@waste: Ευχαριστώ για την διευκρίνηση, τώρα κατανόησα.