Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Κραξίματος εγκώμιον--Ροϊδη Εμμονές

Το μεσημεράκι σκεφτόμουν ότι η υπερευαισθησία με τις υπολήψεις των όσων διαπομπεύονται και κράζονται για εξαπάτηση, φοροδιαφυγή και λαμογιές μου τη δίνει. Εννοώ ότι ναι, βέβαια, μοιράζομαι όλες τις επιφυλάξεις απέναντι στον λαϊκισμό και τις ακρότητές του, αλλά από την άλλη, το μόνο που εξυπηρετεί η υπερευαισθησία για την δημόσια διαπόμπευση είναι το εκ νέου κουκούλωμα όσων απολάμβαναν προστασίας όλα αυτά τα χρόνια. Και μετά σκέφτηκα ότι σ' αυτή την κοινωνία διαπομπέφθηκαν ένα σωρό άνθρωποι για τις ιδέες τους, τα πιστεύω τους, το μη συμβατικό των επιθυμιών τους. Δεν είναι καιρός να διαπομπεφθούν και κάποιοι ισχυροί; Δεν έχει κάτι λυτρωτικό το να προβάλλεται η απληστία, η χρηματοθηρία, η υποταγή σε ταπεινά κίνητρα ως κοινωνική ντροπή και όχι ως κοινή λογική για μια φορά; Τώρα θα μας πιάσουν οι ευαισθησίες για την διαπόμπευση προσωπικότητας;

Οπότε το απόλαυσα αυτό από το Ροϊδη εμμονές και είπα να το μοιραστώ.

RD
----

Η σάτιρα, η ειρωνεία, η χλεύη… κοινώς το κάθε είδους Κράξιμο είναι όπλα που διαθέτουμε σε απεριόριστες ποσότητες…

…τα έχουμε στη διάθεσή μας δωρεάν, δεν κόβουμε τιμολόγιο, δεν αποδίδουμε ΦΠΑ. Ιδιαίτερα δε το Κράξιμο γίνεται λίαν αποτελεσματικό όταν κράζουν πολλοί μαζί, δια βοής, όσο περισσότεροι συμμετέχουν στο κράξιμο, τόσο αποτελεσματικότερο αυτό γίνεται.

Ήδη τα πρώτα θετικά αποτελέσματα αρχίζουν και κάνουν την εμφάνισή τους και, προβληματίζουν ιδιαιτέρως, το κράξιμο έχει ήδη την τιμητική του στον Τύπο.

Η δημοσιογράφος Μ. Mαργωμένου στην «Κ» έγραψε ένα σχετικό άρθρο το οποίο ταξινομώ καταλλήλως προς διευκόλυνσή σας…

Καταγράφουμε
1. Κ. Καραμανλής: μια κυρία τον εντόπισε να ξεκοκαλίζει τη σφυρίδα του στο «17» και εφόρμησε στο τραπέζι του μ’ ένα «φτου σου! Μόνο να τρως ξέρεις!» που ξεσήκωσε τους χαχανίζοντες θαμώνες.

2. Απ. Κακλαμάνης: πέρασε ένα πλήρες μισάωρο στη θαλπωρή ενός W. C. της στοάς Κοραή μέχρι να έρθουν τα ΜΑΤ ως ιππικό και να διώξουν τους ιθαγενείς απ’ έξω…

3. Α. Διαμαντοπούλου: ίσα που πρόλαβε να ξεπορτίσει προτού οι μαινόμενοι εκπαιδευτικοί τη μαντρώσουν στο στούντιο της ΕΡΤ για να κάνουν μαζί της «διάλογο»…

4. Π. Δούκας στον Αστέρα Βουλιαγμένης: τον εντόπισε ένας τύπος απ’ αυτούς που εγκαθίστανται στις ξαπλώστρες μόλις το πρώτο χελιδόνι φέρει την άνοιξη: «Σήκω φύγε! Προκαλείς!», του φώναξε. Ο έρμος ο κ. Δούκας δεν ήξερε αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει βλέποντας τον μπρονζέ εξηνταπεντάρη εξεγερμένο. Ψέλλισε κάτι σαν «μάλιστα… Μιλάς κι εσύ που δεν έχεις δουλέψει μια μέρα στη ζωή σου…», και μάζεψε την πετσέτα του, εγκαταλείποντας κάθε σκέψη για ρακέτες.

5. Αρ. Παυλίδης: στη Κω, μια αγέλη πιτσιρικάδων κυνηγά ολημερίς τον και μόλις τον εντοπίσει τσιρίζει «Παιδιάαα! Ο Τέεελης!» και χοροπηδά γύρω του ξεδιάντροπα χωρίς καθόλου να φοβάται το παντοδύναμο δάχτυλο..

6. Γ. Αλογοσκούφη ταλαιπωρίες: στο LSE άκουσε ότι «θα σ’ εκτελέσουμε σαν τον Πρωτοπαπαδάκη!», άκουσε και το κράξιμο των φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ που του ετοίμασαν μέχρι και περιοδικό με ποικιλία ύβρεων.

7. Φ. Σαχινίδης: που να φανταζόταν τι τον περίμενε το βράδυ που κατέφυγε στον «Σταυρό του Νότου» να ξεχαστεί. Τα φώτα έσβησαν και μια εξαγριωμένη φωνή τον κατακεραύνωσε απ’ την πίστα. «Οι υπουργοί της Μέρκελ», ούρλιαξε ο τραγουδιστής Μ. Πασχαλίδης, «θα καταστρέψουν την Ελλάδα»! Ο υφυπουργός, λουφαγμένος στο τραπέζι, προφανώς αναρωτιόταν τι ήθελε να βγει απ’ το σπίτι του…

8. Άκης Τσοχατζόπουλος: ένα μήνα τώρα η μάντρα γύρω απ’ το σπίτι του έχει μετατραπεί σε τείχος των δακρύων: οι γείτονες βρίσκουν ολόγυρα πεταμένα χαρτάκια με μηνύματα, που η γκάμα τους κινείται ανάμεσα στο παλαιοπασοκικό «προδότη Ακη!» και στο νεοφιλελεύθερο «φέρε πίσω τα λεφτά!». Διόλου παράξενο που ο κ. Τσοχατζόπουλος σπανίως βγαίνει από τη μάντρα. Γιατί προφανώς έχει ακούσει και για τη συνάντηση του Γ. Βουλγαράκη με τους εξεγερμένους καφενόβιους…

9. Βουλγαράκης: Ο πρώην υπουργός κατευθυνόταν στο «JK» όταν άκουσε το χιτ των ημερών «Πού είναι τα λεφτά, ρε;». Εν αντιθέσει με τον μέσο άνθρωπο που κάνει μεταβολή μόλις μυρίσει μπαρούτι, ο κ. Βουλγαράκης μάλλον βρήκε ευκαιρία να εφαρμόσει όσα μάθαινε τόσα χρόνια στο τατάμι. Κι έτσι, στράφηκε προς τον κύριο που εν μέσω καπουτσίνο και κρουασάν τον «στόλιζε» σαν μεταχρονολογημένο επιτάφιο. Αλλά σαν να επρόκειτο για ταινία του Μπρους Λι, δέκα ακόμα τύποι συσπειρώθηκαν γύρω απ’ τον επανάστατη του καφέ. Και ο κ. Βουλγαράκης ανέκρουσε πρύμναν προτού τον πάρουν τα σκάγια…

10. Κ. Κουλούρης: Ατυχώς την ιστορία δεν πρόλαβε να τη μοιραστεί με τον Κ. Κουλούρη πριν εκείνος βγει στη Βαλαωρίτου. Ο παλαιός σοσιαλιστής αρχικά αγνόησε το τσούρμο των νεαρών που τον πήρε στο κατόπι. Αλλά στη συνέχεια ήταν δύσκολο να τους αγνοήσει, κυρίως γιατί ένας τους πλησίασε υπούλως και τον λάκτισε με φόρα στα οπίσθια! Ευτυχώς για τον κ. Κουλούρη, όρμησε ένας παλαιός συνδικαλιστής της ΔΕΗ να τον σώσει.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα ιδιαίτερα αν κοινωνικά ανήκεις στην μη-προνομιούχο πλέμπα που το κατεστημένο έχει ορίσει για την οικονομική σωτηρία της χώρας. Δεν ενθαρρύνεται η οποιαδήποτε σωματική βία, δεν την επιθυμούμε ούτε την επιδιώκουμε, βλάπτουν αποκλειστικά εμάς το πόπολο• το μόνο που θα πρέπει να μας αφορά, είναι η απόδοση της δικαιοσύνης. Το κράξιμο –σωματικά- δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, επιβάλλεται είτε με τον γραπτό είτε με τον προφορικό λόγο, αρκεί. Πρόκειται περί ενός σχετικά αποτελεσματικού αθλήματος. Εμείς τουλάχιστον σε αυτό το ιστολόγιο, θα συνεχίσουμε να κράζουμε, όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, όσο οι κάθε είδους μεγαλοαπατεώνες απομυζούν τη χώρα σε βάρος των υπολοίπων, παραμένοντας οι ίδιοι στο απυρόβλητο.

7 σχόλια:

Sylas είπε...

εδώ όταν είχα πάει το μάρτιο στο Κύτταρο στο Μικρούτσικο και στα Υπόγεια Ρεύματα, γιουχάρανε τον Ψαριανό...

Στον Κίμωνα θα κολλήσουμε??

Αντωνης είπε...

Αντιγράφω εδώ τα σχόλιά μου στις επικρίσεις σχολιαστών του buzz.reality-tape.com για την ανάρτηση του Ροϊδη Εμμονές την οποία αναδημοσίευσα, χωρίς όμως τα σχόλια στα οποία απάντησα, μια και δεν έχω την άδεια να κάνω κάτι τέτοιο. Μπορείτε όμως να δείτε την πλήρη συζήτηση στο http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=Κράξιμο-το-προσφιλές-%28Ροΐδη-Εμμονές%29

Απάντηση 1: Τη στιγμή κατά την οποία η χοντροκομμένη, άξεστη αλλά όχι πάντα αβάσιμη λογική των "από κάτω" έχει πάψει να έχει οποιοδήποτε νόημα για σένα, τη στιγμή κατά την οποία έχει καταστεί απόλυτα συνώνυμη της επικινδυνότητας του όχλου, τη στιγμή κατά την οποία το μόνο που διακρίνεις επάνω της είναι το τερατώδες πρόσωπο της βίας και ποτέ το ίχνος της δικαιοσύνης, μπορείς να δώσεις συγχαρητήρια στον εαυτό σου: αποφοίτησες από την μεγάλη των αστών σχολή με απόλυτη επιτυχία.

Απάντηση 2: Αν υπήρχε rule of law δεν θα υπήρχε ο Βουλγαράκης. Αυτό που υπάρχει είναι misrule of law ή rule of lawlessness. Ποτέ η εξουσία στην Ελλάδα δεν συμπεριφέρθηκε τόσο αναρχικά όσο επί βασιλείας Βουλγαράκη. Οπότε, ή κάτι δεν πάει καλά με την διδασκαλία των αρχών του κράτους δικαίου στα σχολεία, ή οι Βουλγαράκηδες κάνανε κοπάνα για να εξασκηθούν στις πολεμικές τέχνες.

Αντωνης είπε...

Απάντηση 3: Συμφωνώ, αν κατάλαβα καλά τι λες, ότι το ακροδεξιό σενάριο εκτροπής είναι το πιθανότερο κατά πολύ. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα καταδικάσω το κράξιμο για κάποιους από τους πιο επαίσχυντους πολιτικούς που βρώμισαν την χώρα με την δράση τους. Τη στιγμή που υπάρχει κόσμος που υποφέρει και θα υποφέρει πολύ περισσότερο στο εγγύς μέλλον, δεν νομίζω ότι η συνταγή "περιφρονήστε τους σιωπηλά" δουλεύει.

Απάντηση 4: 'Το "κοινό αίσθημα δικαίου" είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα, καθότι ρευστό και δυσδιάγνωστο.'

Η διαφορά μας συνίσταται στο γεγονός ότι για μένα φράσεις όπως η πιο πάνω αποκαλύπτουν αυτό ακριβώς που γράφω ότι αποκαλύπτεται από την κουβέντα πιο πάνω: τον φόβο και την καχυποψία απέναντι σε ένα λαϊκό στοιχείο από το οποίο όσο περισσότερο απομακρύνεται η σκέψη κάποιου, τόσο πιο τερατώδες και τρομακτικό του φαίνεται. Το στοιχείο αυτό, προφανώς, δεν εξαλείφθηκε στην Ελλάδα, παρά την καλοζωία. Παραμένει ζωντανό και βρίσκεται εκτός της ζώνης του καλού και του κακού της αστικής ηθικής. Εκπροσωπεί μια ολοκληρωτικά ασύμβατη αντίληψη για το τι είναι δίκαιο, μια αντίληψη που από την σκοπιά του νόμου και της τάξης είναι, φυσικά, ανήθικη.

Το κακό με ανθρώπους σαν και εμένα είναι ότι δεν θεωρούν ότι όλες οι διαφορές οπτικής μπορούν να βρουν μια μέση, συμβιβαστική λύση. Κάποιες, πιστεύω, είναι εξόχως πολιτικές και ως τέτοιες μη αναγώγιμες στην υποτιθέμενα ομοιογενή ηθική τάξη.

Αντωνης είπε...

Απάντηση 5: Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Γιατί εξέλεξε ο ελληνικός λαός μια τόσο κατάπτυστη κυβέρνηση όπως αυτή του χοντρού; Την εξέλεξε διότι η προηγούμενη, του τύπου με τις ελιές, είχε εξαντλήσει κάθε περιθώριο λαμογιάς, διαφθοράς και απάτης. Και γιατί εξέλεξε πανηγυρικά τον ΓΑΠ; Για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Γιατί λοιπόν συνεχίζει να εκλέγει εναλλάξ κόμματα που αποδεικνύονται διαρκώς εξίσου διεφθαρμένα και αντιλαϊκά; Διότι θεώρησε δεδομένο ότι capitalism is here to stay, και άρα θα ήταν καλύτερο να εμπιστευτεί τη μοίρα της χώρας σε κόμματα ξεκάθαρα καθεστωτικά και άρα έμπειρα στην "ρεαλιστική" διαχείριση των πραγμάτων (τρομάρα μας). Και φυσικά επίσης γιατί τα αριστερά κόμματα δεν τον έπεισαν σε κανένα σημείο ότι είχαν ρεαλιστικό alternative, ή καμμιά τρελή όρεξη να κυβερνήσουν τη χώρα (και να είχαν, ο αντικομμουνισμός στην Ελλάδα είναι τόσο βαθύς που αυτό που έχουμε στην Κύπρο, δηλαδή κυβέρνηση από ένα απλώς τύποις κομμουνιστικό κόμμα που λειτουργεί ως οποιοδήποτε άλλο αστικό κόμμα και είναι πλήρως συμβιβασμένο με την αγορά, είναι τρομακτικό. Στην Ελλάδα, όλοι πλην ΚΚΕδων διατυμπανίζουν ότι το ΚΚΕ είναι ένα αστικό κόμμα όπως όλα τα άλλα, φόβος υπαρκτού σοσιαλισμού δεν υπάρχει εδώ και 20 χρόνια, αλλά για κάποιο λόγο δεν θα ψήφιζαν ΠΟΤΕ το ΚΚΕ στην εξουσία κι ας χτυπιούνται με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Γιατί;)

Αυτή που λες είναι η βασική αμαρτία του ελληνικού λαού. Αυτή έφτιαξε το ΧΑΑ, το Βατοπέδι, τη Ζίμενς, τον Τσουκάτο, τον Βουλγαράκη, τους κομιστές DVD. Κι εγώ, που και έχω ακροαριστερές πεποιθήσεις, και επιθυμώ διακαώς την ανατροπή της πολιτικής τάξης, και ένιωθα απόλυτα αποξενωμένος από την Ελλάδα που "πήγαινε καλά", την καταλαβαίνω αυτή την αμαρτία. Δεν μου φαίνεται τόσο ασυγχώρητη ώστε να απαιτεί αυτομαστίγωση, ιδιαίτερα την ώρα που τα λαμόγια το παίζουν κινέζοι. Φυσιολογική μου φαίνεται βασικά. Σχεδόν αναπόφευκτη. Εσύ όμως, γιατί έχεις τόσο καημό να μην αποτινάξουμε την ευθύνη από πάνω μας, όπως λες;

Αντωνης είπε...

Απάντηση 6: Αν κατανόησα σωστά από τα γραφόμενα περί σωστού πλουτισμού, οι ευθύνες μας είναι ότι δεν πλουτίσαμε με τον σωστό τρόπο, παρά το γεγονός ότι όχι μόνο οι εγχώριοι ειδικοί και όλοι οι διεθνείς κύκλοι επευφημούσαν και τις δικές μας και παρόμοιες προσπάθειες μέχρι που έσπασε η φούσκα;

Απάντηση 7: Θα απαντήσω τις δικές σας ερωτήσεις με τις δικές μου αντερωτήσεις γιατί πολύ απλά δεν είμαι καθόλου υποχρεωμένος να δεχτώ τους όρους παιχνιδιού που εσείς θέλετε να επιβάλλετε ως συνώνυμους του "διαλόγου". Σπάω λοιπόν σε ταληράκια το νόημα του αρχικού μου ποστ προς zoutiri υπό μορφή ερωτήσεων:

1. Είναι ναι ή όχι ο "δικομματισμός" το πανθομολογούμενο πρόβλημα που προάγει το αίσθημα εγκλωβισμού στη διαφθορά, την πρακτική του να ψηφίζεις κάποιον στην εξουσία ξέροντας εκ των προτέρων ότι έτσι γίνεσαι όμηρός του και ότι μετά θα ψηφίσεις για να τον κατεβάσεις από την εξουσία γιατί θα έχει ξεκοκκαλίσει τα πάντα;

2.Συντηρείται ναι ή όχι ο πανθομολογουμένως προάγων την διαφθορά δικομματισμός από τον φόβο ότι τα άλλα κόμματα (και όχι μόνο το ΚΚ) είναι α) ανίκανα να διαχειριστούν την εξουσία γιατί δεν είναι αρκετά "πραγματιστικά" ή και β) είναι επικίνδυνα για την συνταγματική ομαλότητα;

3. Είναι ή όχι η "αμαρτία" για την οποία ζητείται τώρα από τον λαό να πληρώσει ότι εμπιστεύτηκε αυτό ακριβώς που του ζητούσαν οι αγορές και η ιδεολογία του φιλελευθερισμού να εμπιστευτεί, δηλαδή μια μεταπολιτική που θα διαχειριζόταν απλώς την δεδομένη κατάσταση;

4. Είναι ή όχι το παράδοξο των παραδόξων να φωνάζουν οι φιλελεύθεροι για την αδυναμία του λαού να δείξει τη δέουσα καχυποψία απέναντι στις θέσεις και παραινέσεις τους σε όλη την περίοδο 1990-2008;

5. Βρισκόμαστε ή δεν βρισκόμαστε σε μία κατάσταση στην οποία το gradualism του δήθεν μεταρρυθμισμού αποκαλύπτεται ως catastrophe, δηλαδή ως αυτό από το οποίο τάχα μου μας φύλαγε;

Αντωνης είπε...

Απάντηση 8: 'Αν θέλεις κάνε λιανά και αυτό:
"Το [λαϊκό] στοιχείο αυτό, προφανώς, δεν εξαλείφθηκε στην Ελλάδα, παρά την καλοζωία. Παραμένει ζωντανό και βρίσκεται εκτός της ζώνης του καλού και του κακού της αστικής ηθικής. Εκπροσωπεί μια ολοκληρωτικά ασύμβατη αντίληψη για το τι είναι δίκαιο"

Μπορεί να εκφραστεί σε λέξεις η αντίληψη αυτή για το δίκαιο; Υπάρχουν στοιχεία για τις εκδηλώσεις της στο παρελθόν;

Και έχει διαφορά από τις αντιλήψεις για το δίκαιο άλλων λαϊκών στοιχείων, σε άλλες χώρες και αιώνες;

Οι ερωτήσεις αυτές είναι αποκλειστικά με ειλικρινή διάθεση κατανόησης/διευκρίνησης.'

---

Φυσικά και υπάρχουν στοιχεία για τις εκδηλώσεις του στο άμεσο παρελθόν. Ο Δεκέμβρης. Και πριν, η κρυφή ή όχι και τόσο κρυφή συμπάθεια μερίδας των Ελλήνων--και όχι μόνο των ακροαριστερών Ελλήνων--για την ακροαριστερή τρομοκρατία τύπου 17Ν. Καθόλου όμορφα πράγματα, δηλαδή. Το είδος των πραγμάτων που προκαλούν τρόμο και στομαχικές διαταραχές στην αστική ευπρέπεια, για την οποία το νόημα της δημοκρατίας είναι βασικά η προστασία των Βουλγαράκηδων.

Έχει διαφορά από την λαϊκή αντίληψη για το δίκαιο άλλων λαών;

Στις προοδευτικές Η.Π.Α, είναι γνωστή η λαική γελοιοποίηση --πίσσα και πούπουλα-- των υποστηρικτών της βασιλείας του Γεωργίου κατά την αμερικανική επανάσταση (βλέπε και Hawthorne, "My kinsman, Major Molineux"). Εξίσου γνωστός είναι ο εξευτελισμός της αριστοκρατίας κατά τη γαλλική επανάσταση. Το ίδιο το διαδεδομένο στον μεσαίωνα world upside down στον καρνάβαλο και το charivari, και οι ρίζες του στα ρωμαϊκά saturnalia. Ο χιλιασμός του Μούντζερ ή των Fifth Monarchists ("και οι πρώτοι έσονται τελευταίοι", "omnia sunt communia"). Έχουν γραφτεί εκατοντάδες βιβλία για τη λαϊκή αντίληψη περί δικαίου, από το βιβλίο του Μπαχτίν για τον Ραμπελαί, στο έργο του Ερνστ Μπλοχ, στο World Turned Upside Down του Christopher Hill, στα βιβλία του Robert Darnton για την προεπαναστατική Γαλλία.

Δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας.

Αντωνης είπε...

Απάντηση 9: Όσο για τις αρχές του λαϊκού δικαίου όπως εκφράζεται διαχρονικά:

1. Είναι δίκαιο να έχεις να φας, εσύ και η οικογένειά σου, εφόσον δουλεύεις.
2. Είναι δίκαιο να τιμωρείς με όσα μέσα διαθέτεις όσους σφετερίζονται την εξουσία που ασκείται εξ ονόματός σου.
3. Είναι δίκαιο όλοι οι άνθρωποι να ζουν υπό συνθήκες ισότητας εφόσον όλοι γεννήθηκαν παρόμοια, όλοι χέζουν παρόμοια και όλοι πεθαίνουν παρόμοια.
4. Eίναι άδικο κάποιοι να πλουτίζουν από τον ιδρώτα άλλων.

Τόσο απλές, τόσο ξεχασμένες, τόσο κατεσταλμένες ως "ανέφικτες" ή "επικίνδυνα ανώριμες".