Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Ισραήλ: Η χώρα όπου ζουν οι λιγότεροι Εβραίοι;

Κατά την άποψή μου, δεν υπάρχει μεγαλύτερη απειλή που να βαραίνει το όνομα των Εβραίων σήμερα από την πολιτική της κατάκτησης, της φυσικής εξάλειψης Παλαιστινίων, της σφαγής αράβων σχολιαρόπαιδων, της ανατίναξης σπιτιών, και των βασανιστηρίων που διεξάγονται τώρα στη χώρα του Ισραήλ. Σήμερα, σε συμφωνία με ό,τι δημιούργησε την ιερή του αναγέννηση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το όνομα αυτό δεν μπορεί να έχει νόημα εκτός αν διαχωρίζεται δραστικά από το κράτος του Ισραήλ, και εκτός αν διακηρύσσεται ότι τούτο το κράτος είναι ανίκανο να ανεχθεί ή να αξίζει με οποιοδήποτε τρόπο την ετικέτα "Εβραίος." Επιπλέον, εάν όλο και περισσότεροι Εβραίοι αφεθούν να πάρουν την κατεύθυνση αυτού του κράτους, θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι το Ισραήλ είναι μια χώρα όπου υπάρχουν όλο και λιγότεροι Εβραίοι, μια χώρα σε διαδικασία απο-ιουδαιοποίησης, μια αντισημιτική χώρα --με την έννοια, δηλαδή που λέμε πρόθυμα ότι το PCF είναι ένα αντικομμουνιστικό κόμμα. 

Δεν είναι άξιο απορίας που η βασική απειλή ενάντια στο όνομα των Εβραίων έρχεται από ένα κράτος το οποίο αποκαλεί τον εαυτό του εβραϊκό. Ο εξωτερικός εχθρός, όπως αυτός των αντισημιτιστών ναζί, μπορεί να σε αιχμαλωτίσει και να δολοφονήσει την φυσική σου ύπαρξη. Αυτός είναι ο νόμος του πολέμου και του τρόμου. Αλλά η απώλεια ενός ονόματος και ενός νοήματος έρχεται πάντοτε από μέσα. Γιατί έχει να κάνει με την παραίτηση [céder sur] από την ουσία κάποιου, και κάθε απο-ουσιοποίηση [désentification] είναι συνέπεια μιας εμμενούς διαδικασίας. Η ιεροποίηση του ονόματος των Εβραίων έχει πάρει την εξωγενή μορφή, αποικιακή στη φύση της, του κράτους του Ισραήλ. Φυσικά, για ορισμένες αντιλήψεις το ιερό παραμένει ανολοκήρωτο όταν δεν έχει στέμμα, σκήπτρα, ή αυτοκρατορία. Αλλά τούτο σημαίνει πώς το ιερό χρειάζεται δούλους, και ότι οι Άραβες και οι Παλαιστίνιοι είναι αυτοί οι δούλοι. Δεν είναι μόνο λάθος αυτός ο τρόπος σκέψης. Είναι ξένος προς οτιδήποτε έχει γεννηθεί στην ιστορία μας κάτω από το όνομα των Εβραίων. Είναι ξένος προς οτιδήποτε που, με τις κοινότητές τους, οι οποίες ήταν τόσο ανεξάλειπτα δυνατές όντας μειονοτικές, έχει εμφανιστεί στον πλούτο της ενικότητάς του. 

Ναι, το όνομα των Εβραίων απειλείται από το κράτος του Ισραήλ, αλλά οι δραματικές κρίσεις νοήματος δεν έρχονται με κανένα άλλο τρόπο. Η ιδέα του μαρξισμού και του κομμουνισμού επίσης εκτέθηκαν στη σοβαρότερη κρίση εξαιτίας του "σοσιαλιστικού" κράτους στην ΕΣΣΔ και την Πολωνία. Και επιπλέον, η συζήτηση εδώ δεν αφορά τον αντισημιτισμό και το φιλοσημιτισμό. Αφορά μάλλον τη συμμετοχή στη δημιουργία και την δύναμη ενός νέου σταδίου της εβραϊκής ταυτότητας, ενός σταδίου όπου η ριζική κριτική θα χρησιμοποιείται εναντίον όλων των προτάσεων για την εβραϊκή ταυτότητα που παράγουν μόνο το αντίθετό της: τον μιλιταρισμό, την εισβολή, τη σφαγή.

[...] 

Ξέρω ότι πολλοί Εβραίοι, περιλαμβανομένων αυτών στο Ισραήλ (δικάζονται και φυλακίζονται) δεν δέχονται ότι μια μέρα θα πρέπει να εγκαταλείψουν το ιστορικό τους όνομα. Αυτό θεμελιώνει την πεποίθησή μου ότι ο βασικός δεσμός ανάμεσα στη σκέψη την οποία κληρονόμησα και τους Εβραίους δεν θα κοπεί --τούτο θα ήταν καταστροφικό για την ίδια αυτή σκέψη.

[...] 

Ποτέ μου δε σκέφτηκα ότι πρέπει κάποιος να είναι μετανάστης για να μιλήσει για τους μετανάστες, χωρικός για να μιλήσει για τους χωρικούς, γυναίκα για να μιλήσει για τις γυναίκες, ή Εβραίος για να μιλήσει για τους Εβραίους. Σκοπός μου δεν είναι να υπερασπιστώ μια εβραϊκή ταυτότητα. Στην πραγματικότητα, ο Μπεγκίν οργανώνει μια γενική καταστροφή: πρέπει να της επιτεθούμε στη ρίζα. Αν ο Μπεγκίν και οι μισθοφόροι του είναι Εβραίοι, αν ο Μπρέζνιεφ είναι κομμουνιστής, τότε έχει μεσολαβήσει μια ολική καταστροφή του νοήματος. Η αλήθεια είναι πιο απλή και πιο δυνατή: όπως ο Μπρέζνιεφ είναι ένας αυτοκρατορικός πειρατής, ο Μπεγκίν είναι ένας κρατικός μαφιόζος. Οι κομμουνιστές και οι Εβραίοι, συχνά οι ίδιοι άνθρωποι, τους αρνούνται κάθε χρήση του ονόματός τους.

Alain Badiou, Οι χρήσεις του ονόματος "Εβραίος."
Μτφρ. RD (Αντώνης)


Εικόνα: www.martinfrost.ws

2 σχόλια:

RDdemos είπε...

Δυστυχώς δεν έχω το κείμενο εδώ, αν έχει λινκ ή μπορείς να το στείλεις σε txt; Σκεφτόμουν και την πρόσφατη συνέντευξη του Μπαντιού και Finkielkraut;

http://bibliobs.nouvelobs.com/20091217/16522/finkielkraut-badiou-le-face-a-face

Αντωνης είπε...

Μια version εδώ: http://www.lacan.com/badword.htm

Το κείμενο το έχω από βιβλίο, όχι ηλεκτρονικά.