Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Προφητείας χρονικόν

Έπρεπε να το είχα καταλάβει. Απ τα γένια μου, κατ' αρχάς, που μάκρυναν τόσο που τα πάταγα. Από τις σκοτεινές εικόνες απ' το μέλλον που μου ρχονταν όταν έτρωγα το πρωϊνό μου. Απ' το γεγονός ότι οι γονείς μου ήθελαν να με βαφτίσουν Ιεζεκιήλ, αλλά κάποιος τους είπε ότι το όνομα παρα-ιουδάϊζε και δεν θα μπορούσα να κάνω πολιτική καριέρα εν Ελλάδι (δεν έκανα, τζάμπα πήγε το ελληνοπρεπέστερο).

Ναι, είχα γίνει προφήτης. 

Δεν το ήθελα, δεν το μελέταγα, δεν με ενδιέφερε ρε αδερφέ. Πολύ μεταφυσική μέσα και άντε να εξηγείς τώρα πώς είναι συμβατά αυτά με τον διαλεκτικό υλισμό.

Αλλά στις 16 Απρίλη έγραψα, έτσι στο φλου, στην τρέλα πάνω:
"Παρεμπιπτόντως, η λογική λέει ότι θα έχουμε δραστική άνοδο στα ποσοστά του ΚΚΕ στις επόμενες εκλογές. Αν υπάρξουν επόμενες εκλογές, δηλαδή."
Κρατάμε την πρόβλεψη περί δραστικής ανόδου ΚΚΕδων, κρατάμε όμως και το αν για τις εκλογές που του 'ρθε του προφήτη στο καπάκι. Τι ήθελε να πει ο προφήτης;

Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, ήρθε ο Πάσχος να το ξηγήσει το όνειρο του προφήτου Ιεζεκιήλ, aka Αντωνίου, αλλά το ξήγησε ρε παιδί μου πως το ξηγάνε οι παπάδες, με την αλληγορική την έννοια ας πούμε, εμμέσως. Ξέρεις, έριξε μέσα τα ποσοστά των ΚΚΕδων ως τώρα, έριξε και ένα "ως εδώ" (όχι στα ποσοστά του 8%, στους ΚΚΕδες τους φασίστηδοι εννόαγε λέμε), και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
23 Απρίλη:
"Eίναι αλήθεια ότι μέχρι σήμερα το ΚΚΕ έχαιρε ασυλίας. [...] Εφτασε η στιγμή να πούμε όλοι «ώς εδώ!» Δεν μπορεί το 8% να κυβερνά τη χώρα". [...]Αυτό που το ΚΚΕ ονομάζει «αντικομμουνισμό» δεν είναι μόνο εθνική ανάγκη. Είναι κοινωνικό καθήκον. Είναι αντίσταση στον φασισμό με κόκκινη λεοντή."
Μετά ήρθε ο Αλέκος ο Παπαδόπουλος να το πάει στο πιο συνταγματικό το θέμα, στη μικρή περιοχή ας πούμε, να πιάσει και κεινο το "αν" πιο καλά, μη φύγει απ' την ορμήνεια του προφήτου.

"Συμμερίζομαι την άποψη εκείνων που πιστεύουν ότι το μεταπολιτευτικό οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας μας αν δεν απεβίωσε ήδη, πνέει τα λοίσθια. Το παράδοξο όμως είναι ότι η μεταπολιτευτική πολιτική τάξη της χώρας, που υιοθέτησε, αναπαρήγαγε και αναπαρήχθη μαζί του, είναι και εκείνη, η οποία διεκδικεί και εκ των πραγμάτων καλείται να διαχειριστεί τη νέα ιστορική περίοδο που ανοίγει με την υπαγωγή μας υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Για να το πετύχει όμως χρειάζεται τουλάχιστον αυτή τη φορά να προχωρήσει σ’ έναν άλλο τύπο διαχείρισης των προσδοκιών του Έθνους."
Ήθελε να πει κι άλλα, αλλά σου λέει τόσα για ευπατρίδηδες και εντίμους και ολιγαρκείς είπα, θα το καταλάβουν το υπονοούμενο του προφήτου Ιεζεκιήλ aka Αντωνίου.

Αλλά είχε εκκοσμικευθεί πολύ ο κόσμος και δεν τα καταλάβαινε τα προφητικά. Οπότε λέει και ο Παπαδόπουλος-Τετράδης, κάτσε να το πω αλλιώς εγώ. Στις 26 του Απρίλη αυτός:
"Δεν πάσχει από λεφτά η χώρα, λεφτά έχει.[...] Είναι ήδη στα χέρια των τεμπελχανάδων συνδικαλιστάδων, οι πιο πολλοί από τους οποίους δεν έχουν δουλέψει ποτέ τους και απολαμβάνουν προνόμια προυχόντων."
Είχε γράψει ήδη ο Πάσχος για Περισσό και Τυποεκδοτική, οπότε κάτσε σου λέει να κάνουμε το ένα-δύο να βγάλουμε τον κρυφό φορ μπροστά.

Κι όμως, οι αγριοχρίστιανοι της αριστεράς τίποτα. Πολύ μπερδεμένα τα ακούγανε όλα αυτά. Άκρη δεν έβγαινε για την προφητεία την μυστήρια του Ιεζεκιήλ aka Αντωνίου.Ε, σου λένε οι ιερείς, αυτοί είναι ντιπ ντουβάρια! Φέρτε τον Τάσο τον Τέλλογλου να τους τα πει αυτός, έχει πιο ξεκάθαρο λέγειν.

Ήρθε και ο Τάσος να τα πει, πιο συνταγματικά κι αυτός, στις 28-29 Απρίλη, θα σας γελάσω:
"τι μένει; Μία κυβέρνηση σαν και εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974, από όλους τους πολιτικούς χώρους. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει έκτακτες εξουσίες, για να το πώ πιο απλά η χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία αλλά ορισμένα άρθρα του συντάγματος πρέπει να βγούν "εκτός" η να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα [να] κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου."
Χμμμ...λένε οι άπιστοι Θωμάδες, κάτι θέλει να πει αυτός, αλλά πάλι δεν είμαστε σίγουροι. Αφιόνισε το ιερατείο, σου λέει θα σκίσουμε τα πτυχία της θεολογικής εδώ πέρα, φέρτε το βαρύ πυροβολικό. Και σκάει μύτη ο γκρανγκινιόλ γκρανμάστερ της ερμηνευτικής των προφητειώνε ο Κωνσταντίνος ο Αποστάτης να τα ξηγήσει μια και καλή να τελειώνουμε, γιατί είπαμε σου λέει με το μαλακό, αλλά έχουμε και δουλειές και δεν μας φτάνει ο χρόνος. Στις 30 του Απρίλη αυτός. 14 μέρες είχανε περάσει απ' τον χρησμό του προφήτου και ακόμα να την ψαχουλευτούνε τη δουλειά στα εξ ευωνύμων πέριξ.
"Κάνω έκκληση και στην αριστερά, να σεβαστεί τη δημοκρατική νομιμότητα. Ανυπακοή στη δημοκρατία δεν υπάρχει. Ανυπακοή, αν το πάρει κανείς στα σοβαρά - δεν το παίρνω και δεν νομίζω ότι και αυτοί το εννοούν -, σημαίνει επανάσταση, σημαίνει εμφύλιο πόλεμο."
Ρε παιδί μου, είπανε τότε οι Θωμάδες εξ ευωνύμων, κάτι τρέχει αλλά τι να ναι ακριβώς; Και, προφήτη μου; Θα πονέσει;

Καλέσανε έναν τότε της σχολής της ερμηνευτικής κυριολεξίας, από αυτούς του σπλάτερ που συμβούλεψαν τον Μελ Γκίμπσον και έκανε εκείνη την ταινία που 'δαμε το Χριστό σφαχτάρι (και ουχί φαντάροι). Γιούπι! είπε αυτός, κότσαρε και μια ψιλοτσόντα δίπλα, μην τρομάξει ο κόσμος με τα γιαίματα:
"Τόσες δεκαετίες ασημαντότητας τους βάρεσαν στο κεφάλι, δεν είναι μικρό πράγμα, και ό,τι κουσούρια τους άφησε τα κουβαλάνε άλλα είκοσι χρόνια μετά θάνατον, σαν μικροί ζόμπι-Στάλιν, παγιδευμένοι στο γκούλαγκ-καθαρτήριο που λέμε Γη. [...] Γι' αυτό το λέω, και το λέω με αγάπη, την αγάπη που νιώθεις για το ζόμπι που υποφέρει, χαμένο στην επώδυνη δίψα του, λίγο πριν το αποκεφαλίσεις -και κατά συνέπεια λυτρώσεις- με το μπλακ-εντ-ντέκερ: Το ΚΚΕ πρέπει να πεθάνει."
Σ' αυτή τη φάση, μάλλον εκεί με το μπλακ εντ ντέκερ και τους συνειρμούς από Ντάριο Αρτζέντο, σου λέει ο κόσμος, α, μάλλον ο προφήτης εννοούσε ότι επειδή έβλεπε ότι λογικά το ΚΚΕ θα ανέβει δραστικά λόγω ομαδικής φυγής από τσι μεγάλοι κόμματοι, δεν πολυήταν σίγουρος ότι θα ξαναγίνουν εκλογές με τον παλιό τον τρόπο τον ντεμοντέ (αυτόν που χε και ψηφοδέλτιο ΚΚΕ μέσα). "Μπράβο σας, τζιμάνια", τους είπε τότε και ένας φιλόσοφος, και 'γραψε και την κατακλείδα να χουνε να θυμούνται τον ποθαμένο --το ΚΚΕ για το Σύνταγμα, θα σας γελάσω, γιατί το ΚΚΕ λέει το σφαξε το παλιό το Σύνταγμα, ποθαμένο το βρήκανε, μα το Θεό δηλαδή.

Πρωτομαγιά μίλησε ο φιλόσοφος, που ναι και μέρα συμβολική για επαναστάσεις:
"Τότε θα χρειαστεί, αν απομένουν περιθώρια, κάποια στιβαρά χέρια να πάρουν το τιμόνι [...] Τα ερωτήματα απαιτούν έκτακτη [πώς λέμε "έκτακτης ανάγκης" ένα πράμα;" Εξαιρετική δηλαδή. Πώς λέμε "κατάσταση εξαίρεσης" ένα πράμα;] ευφυΐα ακομμάτιστων συνταγματολόγων [εδώ recruitment center για ειδικούς στις ανατροπές συνταγμάτων, περάστε!] και το είδος σπανίζει [ναι, γαμώτι μου. Που ναι τα παλιά τα χρόνια!]. Μοναδικό όπλο του Προέδρου είναι η απειλή παραίτησής του που θα επιφέρει εκλογές: πράγμα αδιανόητο σε συνθήκες πτώχευσης και πανικού. Με αυτή την απειλή μπορεί να «εκβιάσει» [με την καλή έννοια, εξού και τα εισαγωγικά] ο Πρόεδρος τη συγκατάθεση των καταστροφέων για ρεαλιστική ανάσχεση των συνεπειών της εγκληματικής τους ιδιοτέλειας. Προσφέροντάς τους αμνηστία, αν αποσυρθούν από την πολιτική, όπως συνετά προτείνει ο Α. Βγενόπουλος. [Δεν θυμάστε να τον εκλέξατε αυτόν; Κακώς. Τι το περάσατε εδώ;  Δικτατορία του προλεταριάτου;]"
Αυτό δεν είναι σχέδιο ανατροπής της συνταγματικής τάξης. Μην μπερδεύεστε. Ανατροπή σχεδιάζει το ΚΚΕ είπαμε. Ποιο ΚΚΕ όμως; Έλα μου ντε. Αφού το ΚΚΕ δεν υπάρχει πια, το πάτησε το (νέον) Σύνταγμα. Ριχ' τα φιλόσοφε:
"Σύνταγμα που θα επιβάλει τη λειτουργία μόνο δημοκρατικών κομμάτων, με δημοκρατική εσωτερική (οργανωτική) δομή και άρθρωση, με διαφανή οικονομικά, με ελεγχόμενη (από συνταγματικό δικαστήριο) την πιστότητά τους στις αρχές της δημοκρατίας."
Σαν να λέμε, "όλα τα δημοκρατικά κόμματα, ένα βήμα μπροστά, να μπείτε βρε ατιμούλικα στη βουλή. Εεεεπ! Πού πα ρε ΚΚΕ..."

"Και ποιος θα ορίζει τι είναι δημοκρατικό κόμμα" λέει ένας ενοχλητικός τύπος, σωκρατικός δήθεν. Μα, ο εντιμότατος κύριος Βγε... (άσε, δεν έχουμε και δικηγόρο), εεεε.. η δημοκρατία. Δημοκρατικά. Με δημοκρατικούς θεσμούς. Που τους προτείνουν με τρόπο δημοκρατικό δημοκρατικές και αυθόρμητες παρεμβάσεις δημοκρατικών ανθρώπων. Όπως όλοι οι παραπάνω. Απλοί, καθημερινοί άνθρωποι που καταθέτουν τις σκέψεις τους όπως τους βγαίνουν. Πηγαία. Και συμφωνούν. Αναπάντεχα. Σε όλα. 

Για δες! Ενώ στους δύο κωλο-ολοκληρωτιστές γκουλαγκομανείς κομμουνιστές αριστερούς έχεις εφτά γνώμες, στη δημοκρατία των φιλελεύθερων ανθρώπων εφτά νοματέοι και έχουν μόνο μία. Κι αυτή η μία είναι ότι εσύ πρέπει να πάρεις τον πούλο, κύριε με το ταξικό το σπρέχεν που παρασέρνεις τον κόσμο. Ναι, εσένα λέω.

Και αυτό δεν χρειάζεσαι προφήτες --ούτε Ιεζεκιήλ aka Αντώνιους, ούτε κουραφέξαλα-- για να σου ξηγήσουν τι σημαίνει.

22 σχόλια:

celin είπε...

Aντωνη ολα αυτα ειναι καλα νεα για μενα.Η ψευδεπιγραφη δημοκρατια τους αρχιζει να δειχνει το αληθινο,αποκρουστικο της προσωπο,τι ομορφοτερο απο αυτο?
κ καπου εδω θα τελειωσουν κ οι θεωρητικολογιες κ οι διαφωνιες κ τα ναι μεν αλλα
κ τα ευχολογια κ τα κλαψουρισματα περι Αριστερας η οποια δε πιανει τους σφυγμους των καιρων μπλα μπλα μπλα κ η Παπαρηγα που πρεπει να ανανεωσει τον πολιτικο της λογο μπλα μπλα μπλα
Πως το ειχες γραψει χθες?ειναι η "δυσκαμψια" του ΚΚΕ που του παρεχει τα εφοδια για να αντιμεωπισει τη τωρινη νεοφιλελευθερη λαιλαπα

Λοιπον,ενα κ ενα κανουν δυο
Ειτε συμπαρατασσεσαι με την Αριστερα[εγω δεν αποκλειω κ τον ΣΥΡΙΖΑ αλλα αποκλειω τους Ανανεωτικους που ονειρευονται να γινουν ενα καλο"ΠΑΣΟΚ"]
Ειτε συμπαρατασσεσαι με το ΔΝΤ[δηλαδη το ΠΑΣΟΚ,ΤΗ ΝΔ Κ ΤΟ ΛΑΟΣ]

Κ αν ακουγεται αυτο μανιχαισμος η απολυτοτητα,
εχω να απαντησω οτι μας τελειωσαν τα Γκριζα
ΑΣΠΡΟ Η ΜΑΥΡΟ,διαλεξτε

Ενας καλος φιλος με προειδοποιησε να μην αφησω να καπελωθει η σκεψη μου κ να μη χειραγωγουμαι γιατι τετοιας μορφης διλημματα δεν ειναι για την Αριστερα,αλλα η Αριστερα ειναι κατι βαθυτερο,ειναι σταση ζωης κ απεγκλωβισμος απο δογματισμους[ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΑ ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΝΝΟΟΥΣΕ]
Καταθετω λοιπον κ την ενσταση του
αλλα εμμενω στην αρχικη μου τοποθετηση
κ η αρνηση τετοιων διλημματων[δεν το λεω αυτο για το φιλο μου]ισως σημαινει πως δε θελουμε να συνειδητοποιησουμε οτι ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ,οτι εχουμε ηδη απαντησει στο διλημμα

Ανώνυμος είπε...

Το νόστιμο είναι ότι όλοι αυτοί που ξεσπαθώνουν εναντίον του ΚΚΕ σήμερα για μη σεβασμό των "δημοκρατικών" διαδικασιών (άλλο ανέκδοτο και αυτό, το ΚΚΕ με το υπερδιογκωμένο Υπερεγώ, για να μιλήσουμε ψυχαναλυτικά) και τον Δεκέμβρη εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, είναι οι πρώτοι που σπεύδουν να υιοθετήσουν λύσεις "εθνικής ενότητας" και να εξοικειώσουν και τους άμοιρους αναγνώστες τους. Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν μονοπώλια μόνο στην οικονομία. Μπορεί κανείς να έχει και το μονοπώλιο ερμηνείας του τι συνιστά στην τελική "δημοκρατία" και τι εκτροπή. Αυτή η οικειότητα με τέτοιου είδους προτάσεις και η ευκολία με την οποία τις ρίχνουν στο τραπέζι μάλλον είναι ένδειξη μιας κάποιας υφέρπουσας, προϋπάρχουσας συγγένειας.
Η φιλελεύθερη δημοκρατικότητα του πάσχου έχει την πολυτέλεια να χωράει μέχρι και τις ασυναρτησίες του indymedia (για να θυμηθούμε και παλιότερες αστειότητές του) τον καιρό των παχιών αγελάδων. Όταν σφίγγουν οι κώλοι όμως, δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του. Πραγματικά δεν ξέρω. Είναι να γελάει ή να κλαίει κανείς;

Από Dunedin.

Αντωνης είπε...

@celin: Θα ήθελα το παραπάνω κείμενο να μην το σχολιάσω καθόλου. Θα ήθελα, λαϊκότροπο και άμεσο όπως προσπάθησα να το φτιάξω, να διαβαστεί. Να διαβαστεί η χρονική αλληλουχία. Να διαβαστούν οι φράσεις.

Και να μιλήσουμε για τους φίλους και τους εχθρούς της δημοκρατίας. Τι χρώμα έχουνε. Και ποιας δημοκρατίας είναι φίλοι, και ποιας εχθροί. Γιατί το παραμύθι παρατράβηξε. Και τα παιχνιδάκια με τις λέξεις. Και τα μανιχαϊστικά δίπολα επίσης. Και ο κόσμος έχει ανάγκη όχι να του πω εγώ τι να σκεφτεί, αλλά να αρχίσει επιτέλους να διαβάζει τα γράμματα επάνω στη σελίδα. Να καταλαβαίνει τι διαβάζει, τι ακούει, τι μαθαίνει να αναμασάει σαν να ναι το πιο φυσιολογικό πράμα του κόσμου, "λκοινή λογική."

Αλλιώς ο οικονομικός γκρεμός θα γίνει πάρα πολύ γρήγορα και πολιτικός κόλαφος. Και γω θέλω να έρχομαι στην Ελλάδα, να τη βλέπω. Δε θέλω να με σταματήσουν στο αεροδρόμιο και να με μπουζουριάσουν.

Ανώνυμος είπε...

demos
Αντώνη από τα δέκα και χρόνια που είμαι εδώ, δύο στιγμές θυμάμαι ακόμα από τα μίντια: το «πάρτυ» που έκαναν οι μεγαλοαστοί τής Βενεζουέλας μετά από την ανατροπή [που δεν έλαβε χώρα] τού Τσαβέζ και τον Γκ. Μπράουν δυο μήνες πριν να σκάσει η φούσκα των subprimes σε συνεστίαση των «εργαζομένων» τού Σίτι (υπό το φως πολυελαίων, όπως στο ναυάγιο του Ποσειδώνα) να τους επαινεί για τα νέα χρηματοοικονομικά τους προϊόντα.

Ανώνυμος είπε...

demos

Άντε, ξύπνησαν κι οι άλλοι:

http://tvxs.gr/news/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%C2%AB%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%82%C2%BB-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B5%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%E2%80%9860

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=152307

Παρεμπιπτόντως, ξέρω ότι δηλώσεις νομιμοφροσύνης υπήρχαν και στην Αμερική (πριν από το Μακαρθισμό), μπορεί κανείς να διευκρινίσει πότε ακριβώς επινοήθηκαν;

Αντωνης είπε...

Ύστερη τσαρική Ρωσία ίσως; Μετά τη δολοφονία Μακίνλεϋ στις Η.Π.Α; Δεν ξέρω, και μένα μου φαίνεται ότι είναι αρκετά πριν τον Μακάρθυ, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ.

Αντωνης είπε...

Ας διακόψουμε όμως αυτές τις ασημαντότητες για να χαιρετίσουμε τον τέταρτο γάμο του Ναπολ...ε, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη εννοούσα, όστις και αναφέρθηκε εις πλείστα όσα πρωτοσέλιδα σήμερα, προς μεγάλην ανακούφισην του ελληνικού λαού. Αυτά είναι θέματα κύριοι δια τον λαουτζίκον την σήμερον. Να χαίρεται με τις χαρές των ηγετών του. "Γιάγκα χορεύει κι η Άννα Μαρία, γιάγκα χορεύει κι ο βασιλιάς..."

Αντωνης είπε...

Meanwhile, back in the jungle, άλλος παντρεύεται, άλλος χωρίζει. Στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, π.χ, το θέμα της Κυριακής ήταν: "Το συνέδριο έρχεται, η κρίση παραμένει. Τι είναι προτιμότερο: Μια ενότητα που οδηγεί στο περιθώριο ή μια διάσπαση που μπορεί να είναι λύτρωση; "

Όπου "κρίση", φαντάζομαι, η συνεχιζόμενη κρίση του γάμου ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, μείζον θέμα και αυτό στην παλλαϊκή συνείδηση. Πάντως το ερώτημα θα έπρεπε να επαναδιατυπωθεί: "Τι είναι προτιμότερο: Μια ενότητα που οδηγεί στο περιθώριο ή μια διάσπαση που στα τέτοια μας που οδηγεί κιόλα, το κεφάλι μας να ησυχάσει;"

Μιλάμε για περφόρμανς σε καιρό πολέμου που θα την ζήλευε κι ο Sir Douglas Haig, όστις κατάφερε να απωλέσει 60.000 άνδρες σε κανα τρίωρο στη Somme.

el Romandante είπε...

θα ήθελα απλά να πω πως ο celin, σε λίγες μόνο φράσεις, συνόψισε αυτό που το μαζικό κίνημα που θα προκύψει μέσα από τη νέα κοινωνία που απότομα γεννήθηκε αυτές τις μέρες θα οφείλει να έχει για σημαία:

"Λοιπον,ενα κ ενα κανουν δυο
Ειτε συμπαρατασσεσαι με την Αριστερα[εγω δεν αποκλειω κ τον ΣΥΡΙΖΑ αλλα αποκλειω τους Ανανεωτικους που ονειρευονται να γινουν ενα καλο"ΠΑΣΟΚ"]
Ειτε συμπαρατασσεσαι με το ΔΝΤ[δηλαδη το ΠΑΣΟΚ,ΤΗ ΝΔ Κ ΤΟ ΛΑΟΣ]
Κ αν ακουγεται αυτο μανιχαισμος η απολυτοτητα,
εχω να απαντησω οτι μας τελειωσαν τα Γκριζα
ΑΣΠΡΟ Η ΜΑΥΡΟ,διαλεξτε"

Πολύ θα ήθελα να αναφερθώ στο πολιτικό πρόταγμα αυτού του νέου κινήματος, αλλά πραγματικά τώρα αδυνατώ. Έχω χάσει δυνάμεις αυτές τις μέρες συντετριμμένος στην αναζήτηση των χαρακτήρων της νέας μου ταυτότητας και ηττημένος στο συνεχές κυνήγι της χαμένης μου αξιοπρέπειας.
Θα επανέλθω όμως, που θα πάει...

Greek Rider είπε...

Μια που επιστρέφουμε στα βασικά, ας πω και αυτό:

Το κόλλημα που έφαγαν με το ΚΚΕ σημαίνει επίσης ότι δεν αισθάνονται ότι έχουν τη νομιμοποίηση για να διαχειριστούν μια κατάσταση με νεκρούς.

Ενώ δηλαδή έχουν τόση δύναμη πυρός και ανθρώπους που θα μπορούσαν να διαλύσουν μια συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, αυτοί δεν επιθυμούν κάτι ανάλογο αλλά απαιτούν να μην διαμαρτύρεται το ΠΑΜΕ. Δηλαδή σαν να λέμε "τζάμπα μάγκες". Θέλουν να περάσει το δικό τους αλλά φοβούνται να ασκήσουν βία ως γνήσιοι καπιταλιστές.

Για παράδειγμα δεν ξέρω αν θυμάστε πριν 7 περίπου χρόνια που στο φόρουμ για την παγκοσμιοποίηση στην Ιταλία ο Μπερλουσκόνι είχε δώσει εντολές για βίαιη καταστολή και ένα βανάκι με αστυνομικούς είχε σκοτώσει ένα άτομο με σφαίρα στο κεφάλι νομίζω. Και είχε τότε δηλώσει ο Μπερλουσκόνι καλά να πάθει ο νεκρός και κάτι τέτοια ωραία.

Αυτό σημαίνει νομιμοποίηση να σκοτώνεις. Σκοτώνεις έναν και άλλες 50,000 πάνε σπίτια τους.

Σήμερα όμως - μετά και τον Δεκ 08- το πολιτικό σύστημα ίσως πιστεύει ότι δεν μπορεί να επιβληθεί η τάξη αφού η συνεχή καταστολή θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα σε νέους ήρωες της εργατικής τάξης, ίσως σε νεκρούς και συνεπώς σε νέες συσπειρώσεις..

Ας βγάλουν λοιπόν τις δυνάμεις καταστολής στο δρόμο για να κάνουν αυτό που όλοι οι καπιταλιστές συζητάνε μεταξύ τους ανοιχτά πλέον: την άγρια επιβολή της καπιταλιστικής "νομιμότητας" (αγριότητας).

Γι' αυτό δεν τολμάνε αλλά αντίθετα ζητάνε από τις "πορδές" τους να προετοιμάσουν το πεδίο για νέες πολιτικές καταστάσεις.

zalion68 είπε...

Συμφωνοντας πως στη παρουσα φαση η ενοτητα στη δραση της αριστερας ειναι το απαραιτητο στοιχειο για να επιτευχθουν νικες εναντιον των μετρων της κυβερνησης θα ηθελα να δωσετε μεγαλυτερη βαση στις ανακοινωσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ και να μου πειτε αν βοηθουν σε αυτο το στοχο. Υπαρχει μια αγιοποιηση του ΚΚΕ η οποια παραβλεπει τη σεχταριστικη τακτικη του κομματος. Υγιεινομικες ζωνες στις διαδηλωσσεις για να μη μολυνθει το αυθεντικο αριστερο αισθημα, συκοφαντηση ολων των υπολοιπων ως οπορτουνιστων, χωριστες διαδηλωσεις και συμμαχιες με τον εαυτο του. Να πω μια προσωπικη εμπειρια χωρις να σημαινει αυτο οτι ειναι ο κανονας. Ειμαι μελος του ΣΥΝ και συμμετειχα στη διαδηλωση της πρωτομαγιας με το εργατικο κεντρο Δραμας. Μετα το τελος της παρακολουθησα τη εκδηλωση του ΠΑΜΕ. Εκει με πλησιασε στελεχος του ΚΚΕ και μου ειπε επι λεξει "τωρα που ανεβαινουμε θα σας πατησουμε...". Δε διαφωνω οτι στο ΣΥΝ υπαρχουν δεξιες εκφωνησεις απο μεριδα στελεχων ουτε οτι εκλειπουν καποιες προσωπικες στρατηγικες απο βοναπαρτηδες του χωρου. Ομως αυτη τη στιγμη πρεπει να υπαρξει συντονισμος στη δραση, οργανωση σε επιτροπες αγωνα και κυριως μαζικοτητα στις διαδηλωσεις. Νομιζω πως σε αυτη τη κατευθυνση δε θα συμετασχει ποτε η ηγεσια του ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

http://www.skai.gr/articles/news/politicsΧρειαζόμαστεκυβέρνησηέκτακτηςανάγκης030510/

Άλλο ένα κρούσμα από το ίδιο συγκρότημα, αυτή τη φορά εξ ευωνύμων.

Από Dunedin

Ανώνυμος είπε...

http://www.skai.gr/articles
/news/politics/Χρειαζόμαστεκυβέρνησηέκτακτηςανάγκης
030510/

Αντωνης είπε...

@zalion 68: Ευχαριστώ για το σχόλιο. Δεν διαφωνούμε σε κάποιο σημείο με όσα λες. Τα βρίσκω ισορροπημένα και εχέφρονα. Επί της ουσίας, το ΚΚΕ είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει στα "ψηλά" κλιμάκια, ευελπιστώ όμως ότι στα πιο χαμηλά και περισσότερο εμπλεκόμενα με τον κινηματισμό (ΠΑΜΕ) θα αποδειχθεί λίγο περισσότερο ανοιχτό σε άλλα --κομμουνιστικά ή μαρξίζοντα ή τέλος πάντων μη πρόδηλα ρεφορμιστικά-- κομμάτια της αριστεράς.

Αντωνης είπε...

Ο Κωνσταντόπουλος είναι ο εξ ευωνύμων; Ε ρε τι έφτασε να λέγεται αριστερά την σήμερον!

Λευτερης είπε...

Η εχουν υπερβολικη εμπιστοσυνη στην πειθω τους η ειναι πολυ ηλιθιοι η δεν εχουν λεφτα παραπανω να δωσουν στους μπατσους και στους καραβαναδες ωστε να δερνουν και να σκοτωνουν με κεφι και χαρα.Πιστευουν οτι θα καμψουν τις λαικες αντιδρασεις με τον...Μανδραβελη τον ...Γεωργελε και τον...Γιανναρα η τον...Τελλογλου...και τις "πεφωτισμενες" πενες τους?Λες και δινει το 90% δεκαρα τσακιστη για το τι νομιζουν οτι ολοι αυτοι οτι πρεπει να γινει για την χωρα(εδω αγνουν την υπαρξη τους)....

Ανώνυμος είπε...

Την σήμερον; Χαχα, μαύρο χιούμορ υποθέτω. Πες καλύτερα εδώ και μερικές δεκαετίες.

Δουνεντιν.

Αντωνης είπε...

@Dunedin: Αυτό να μου πεις.

Ανώνυμος είπε...

σήμερα είχαν πορεία οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί προς τη Βουλή. Με το πανό της ΟΙΕΛΕ μπροστά, στρ'ιβοντας προς Μεγ.Βρετανία, βλέπουμε έκθαμβοι, όχι τα ματ, αλλά το παμε, αλυσίδα με τα στιλιάρια να έχουν κόψει το δρόμο.
μας είπαν δε, να περιμένουμε να φύγουν και μετά να προχωρήσουμε.
τί να πω, βγάλτε συμπέρασμα και πέστε μου.
λ.κ

Αντωνης είπε...

Αν υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει και να μπορεί να μας διαφωτίσει για τους λόγους, καλό θα ήταν.

Αντωνης είπε...

Μια απάντηση στην ερώτησή σου δόθηκε σήμερα λ.κ, με τα όσα λέχθηκαν στη βουλή για απόπειρα προβοκάτσιας της Χρυσής Αυγής με είσοδο σε πορεία του ΠΑΜΕ.

Δεν γνωρίζω βέβαια αν οι κατηγορίες Παπαρήγα ευσταθούν, δεν ήμουν αυτόπτης.

Ανώνυμος είπε...

@Αντώνη, σήμερα πάντως που το συγκεντρωμένο πλήθος με χειροκροτήματα υποδχτηκε το ΠΑΜΕ που παρελαύνοντας στρατιωτικά έφτασε στην Αμαλίας, έδωσε την ανταπάντηση:Αμήχανο και άφωνο αντί να ενωθεί με το πλήθος, σαν αυτιστικό έστρεψε τα νώτα του και απεχώρησε: το μεγάφωνό του καλούσε του ΠΑΜιτες να διαλυθούν ησύχως. Κρίμα, ήταν μια μοναδική ευκαιρία και την κλώτσησε! Ο κόσμος του απορημένος αναρωτιόταν "γιατί φύγαμε;"