Τρίτη, 25 Μαΐου 2010

Ο φιλελευθερισμός, ο εθνικισμός και η κρίση, ή πώς να αντλήσετε απόλαυση ταυτιζόμενοι με την εξουσία


Η οικονομική κρίση που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας δεν απειλεί μόνο το βιοτικό επίπεδο εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλάζοντας βίαια προς τα κάτω τις σταθερές πάνω στις οποίες διεκδικούσαν να οργανώσουν τη ζωή τους. Απειλεί να αναδιατάξει εξολοκλήρου και το πεδίο του πολιτικού ανταγωνισμού, αποσταθεροποιώντας τις πολιτικές διαμεσολαβήσεις που είχαν οικοδομηθεί πάνω στο κοινωνικό συμβόλαιο της μεταπολίτευσης. Η ιδεολογική ηγεμονία του φιλελεύθερου καπιταλισμού που είχε δομηθεί πάνω σε συνθήκες σχετικής ευμάρειας για μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αλλά και την υπόσχεση για βελτίωση της ατομικής τους κατάστασης σε άλλα, διαμέσου των κατάλληλων προσωπικών επιλογών και της σκληρής δουλειάς, δείχνει να κλονίζεται. Η αστική τάξη και το κράτος έχουν εξαπολύσει μία πρωτοφανής επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και το εισόδημα διεκδικώντας να ανατρέψουν άρδην τον ταξικό συσχετισμό προς όφελός τους, προκειμένου να ξαναστήσουν τον παραπαίοντα ελληνικό καπιταλισμό στα πόδια του, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα και την κυριαρχία τους. Ωστόσο η νέα αυτή συνθήκη θέτει στους διεκπεραιωτές της το πρόβλημα της πολιτικής και ιδεολογικής της νομιμοποίησης της, τη διαμόρφωση συναίνεσης από μεγάλες μερίδες του πληθυσμού χωρίς την οποία κινδυνεύει να αποτύχει. Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξύ για τους ιθύνοντες καθώς στην προκειμένη περίπτωση το μαστίγιο των άγριων πολιτικών λιτότητας δεν συνοδεύεται από κάποιο καρότο μίας κάποιας βελτίωσης στο βάθος του τούνελ. Η διαδρομή έχει μόνο μία κατεύθυνση για την πλειοψηφία: προς τα κάτω.

Σε μία τέτοια κατάσταση αδυναμίας του συστήματος να παράσχει ή να υποσχεθεί ορατή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπηκόων του, οι δευτερεύουσες, "βοηθητικές" πτυχές της αστικής ιδεολογίας, όπως αυτές του καταναλωτισμού, του ατομικισμού και του προσωπικού ευδαιμονισμού αδυνατούν να παράξουν την απαιτούμενη μαζική νομιμοποίηση ή έστω την πλειοψηφική αδράνεια που απαιτεί το σύστημα για την ομαλή λειτουργία του. Κινητοποιείται τότε ο πυρήνας της αστικής ιδεολογίας προκειμένου να διασφαλιστεί η αναπαραγωγή και η κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων πάνω στις υποτελείς τάξεις. Σε τι συνίσταται αυτός ο πυρήνας; Μα στην ιδέα του έθνους και σε αυτή της "ατομικής ευθύνης", παράγωγο του φιλελευθερισμού των ατομικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.

Η εθνική ιδεολογία είναι οργανικό στοιχείο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Νομιμοποιεί - φυσικοποιεί την πολιτική κυριαρχία της αστικής τάξης διαμέσου του κράτους. Αναμορφώνει τα ιδιαίτερα συμφέροντα της αστικής τάξης μετατρέποντας  τα σε καθολικά, εθνικά συμφέροντα. Εξαλείφει τα σύνορα ανάμεσα στις τάξεις, μετασχηματίζοντας τα σε διαχωριστικές γραμμές μεταξύ διαφορετικών επαγγελμάτων (υπάλληλος - διευθυντής πχ) ή απλά σχετικοποιώντας τα ως δευτερεύοντα, στο ευρύτερο πλαίσιο της εθνικής ενότητας και συνοχής. Η εθνική ενότητα δεν είναι απλά μία φαντασιακή κατασκευή (κοινότητα). Εκφράζει τον τρόπο λειτουργίας του κράτους, του θεσμού των δημοκρατικών δικαιωμάτων, εμφανίζοντας κατ' αυτό τον τρόπο τον κόσμο ως κόσμο εθνών, αποκρύπτοντας τα ανταγωνιστικά συμφέροντα εντός των εθνικών σχηματισμών ή ανάγοντας τα σε δευτερεύοντα, υπαγόμενα στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων ανάμεσα στα έθνη. Το έθνος παίζει το ρόλο του κυρίαρχου αδειανού σημαίνοντος. Νοηματοδοτεί διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους (φυλή, γλώσσα, πολιτισμός κλπ), καταφέρνοντας με αυτό τον τρόπο να τους συγκροτεί σε κοινότητα, σε μία ομάδα ανθρώπων που ιδεατά, μοιράζονται κάτι κοινό μεταξύ τους. Ωστόσο δεν είναι όλες οι νοηματοδοτήσεις ισάξιες καθώς είναι το '"σημείο συρραφής" (point de capiton) αυτό που προσκολλάει το κυρίαρχο νόημα στο σημαίνον "έθνος" και αυτό δεν είναι άλλο από το καπιταλιστικό συμφέρον. Το καπιταλιστικό συμφέρον ταυτίζεται με το εθνικό: what is good for capital is good for the nation. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που η κυβέρνηση και όχι μόνο, επικαλείται την εθνική ανεξαρτησία για να δικαιολογήσει το πακέτο λιτότητας. Ούτε βέβαια πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός πως ο κατεξοχήν προαγωγός του εθνικισμού Γ. Καρατζαφέρης αλλά και σύσσωμη η ακροδεξιά έσπευσε να υποστηρίξει το πρόγραμμα σταθερότητας, επισείοντας τον εθνικό κίνδυνο σε περίπτωση μη εφαρμογής του. Από αυτή τη σκοπιά βέβαια, όσες δυνάμεις διαφωνούν με την εν λόγω πολιτική χαρακτηρίζονται αντεθνικές με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να τεθούν εκτός του νόμιμου και αποδεκτού πολιτικού ανταγωνισμού. Είναι χαρακτηριστική η προειδοποίηση του Κ. Μητσοτάκη προς την αριστερά, να μη θέσει το εαυτό της εκτός συνταγματικής νομιμότητας, με το να οργανώσει τη λαϊκή αντίδραση απέναντι στα μέτρα.   

Ωστόσο αν η επίκληση του εθνικού συμφέροντος για να εξουδετερωθούν οι αντιδράσεις που προκαλούν τα αντιλαϊκά μέτρα, είναι το κατεξοχήν πεδίο της δεξιάς και της ακροδεξιάς, η δεύτερη πτυχή του πυρήνα της αστικής ιδεολογίας, η ατομική ευθύνη, αξιοποιείται κυρίως από το φιλελεύθερο μέρος του πολιτικού φάσματος, αριστερού και μη. Αυτός ο χώρος, με διαφορετικές εμφάσεις κάθε φορά, προσπαθεί να μας πείσει πως υπεύθυνοι για την οικονομική κρίση είμαστε όλοι. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που είναι διεφθαρμένοι, τεμπελιάζουν και αμείβονται πλουσιοπάροχα. Οι καταναλωτές που δεν ζητάνε απόδειξη, η πλειοψηφία των εργαζομένων που με την παραμικρή ευκαιρία που θα τους δοθεί θα παραβιάσουν τους νόμους, ενώ καταναλώνουν πάνω από τις δυνάμεις τους. Τα συνδικάτα και η αριστερά που υπερασπιζόταν τα συμφέροντα των "συντεχνιών" σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Όλες αυτές οι συμπεριφορές δημιούργησαν σωρευτικά ένα κλίμα γενικευμένης ανομίας και ασυδοσίας που οι συνέπειες του είναι η κρίση που βιώνουμε αυτή τη στιγμή. Η κοινωνία, η οικονομία και το πολιτικό σύστημα δεν είναι παρά ουδέτερα πεδία πάνω στα οποία συναντιούνται και συναλλάσσονται  τα υποκείμενα, φορείς ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Όταν τα υποκείμενα αυτά συστηματικά αρνούνται να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και παραβιάζουν το κοινωνικό συμβόλαιο που ελεύθερα και δημοκρατικά σύναψαν, τότε εύλογα η κοινωνία θα δυσλειτουργεί.

Αν βέβαια είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την κρίση τότε δεν έχει νόημα να ρίχνουμε το φταίξιμο σε άλλους. Πρέπει να παραδεχτούμε τα λάθη μας, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να δεχτούμε τις συνέπειες των εσφαλμένων πράξεων μας. Αφού λοιπόν ολοκληρώσουμε τη θεραπεία που προτάσσει η γνωστική ποπ ψυχολογία θα πρέπει να αναγνωρίσουμε σε αυτή την κρίση την ευκαιρία να αλλάξουμε τους εαυτούς μας και την κοινωνία στηρίζοντας όλοι μαζί το πρόγραμμα σταθερότητας, το οποίο μπορεί να είναι επώδυνο, είναι όμως απαραίτητο για να ξεπεράσουμε την κρίση. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια. Αφενός μεν αποκρύπτεται το γεγονός πως η κοινωνία και η οικονομία δεν είναι ουδέτερα πεδία αλλά αντίθετα αρθρώνονται γύρω από ένα ταξικό εκμεταλλευτικό πλέγμα σχέσεων, στο οποίο κάποιοι είναι φορείς και οργανωτές αυτών των σχέσεων (κεφάλαιο - κράτος) και κάποιοι (εργάτες) δέκτες, με ανύπαρκτες επιλογές  και άρα δεν μπορεί να ευθύνονται όλοι για την αποτυχία πολιτικών τις οποίες δεν είχαν και δεν μπορούσαν να έχουν πάρει μέρος στη λήψη και την εφαρμογή τους. Αφετέρου συγκαλύπτεται το ταξικό πρόσημο και οι συνέπειες των μέτρων που εφαρμόζονται για τη διαχείριση της κρίσης.

Πόσο πειστική μπορεί να είναι όμως αυτή η επιχειρηματολογία σήμερα, τη στιγμή που αφενός μεν η κρίση δεν περιορίζεται στην Ελλάδα, άρα δεν μπορεί να αναχθεί σε κάποιες ιδιαίτερες υπερβολές που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό των ιθαγενών (εκτός και αν τα ίδια χαρακτηριστικά μοιράζονται οι πολίτες των ΗΠΑ, Ιαπωνίας, Βρετανίας, Ιρλανδία, Πορτογαλίας κλπ). Αφετέρου σκοντάφτει σε κάποιες πολύ ορατές αντιφάσεις. Για παράδειγμα πόσο αποτελεσματικό και απαραίτητο είναι το πρόγραμμα σταθερότητας για να εμποδίσει τη χρεοκοπία και να βάλει την οικονομία σε τροχιά υγιούς ανάπτυξης, τη στιγμή που ακόμη και αν εφαρμοστεί κατά γράμμα, το χρέος θα πάει από 120% του ΑΕΠ σήμερα, στο 149% το 2013, και από πού θα προκύψει η ανάπτυξη όταν περικόπτεται τόσο η η ιδιωτική κατανάλωση, οι δημόσιες δαπάνες, όσο και οι ιδιωτικές και οι δημόσιες επενδύσεις; Και ποιο είναι αυτοί που καλούνται να οδηγήσουν τη χώρα σε μία νέα πορεία, εξυγιαίνοντας το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα; Ένας πρόεδρος της δημοκρατίας που αρέσκεται να δίνει μαθήματα ηθικής και διαφάνειας ενώ διευκόλυνε τον Ανδρέα Παπανδρέου  να νομιμοποιήσει μαύρα χρήματα "δανείζοντας" τον προκειμένου να χτίσει τη βίλα της Δήμητρας Λιάνη; Ένας πρωθυπουργός που ήταν κεντρικό στέλεχος - υπουργός όλα αυτά τα χρόνια που δομήθηκε το σύστημα της κλοπής και κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος; Ή μήπως ένας υπουργός οικονομικών που υπήρξε διευθυντικό στέλεχος του ΟΤΕ την περίοδο που ο εν λόγω οργανισμός σύναψε τις περισσότερες "αμαρτωλές" συμβάσεις με τη Ζήμενς; Για να αναφέρω μερικά μόνο παραδείγματα που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας.

Ωστόσο αυτά δεν αποτελούν πρόβλημα για τους φιλελεύθερους πρωταθλητές της ηθικής αναμόρφωσης, του λαού μας. Προκειμένου να προστατέψουν τον πυρήνα της ιδεολογίας τους από την συστηματική διάψευση των βοηθητικών του υποθέσεων, επιστρατεύουν αυτά που ο Πόπερ ονόμαζε "συμβατικά στρατηγήματα" (conventionalist stratagems) με τον ίδιο τρόπο που οι μεσαιωνικοί υποστηρικτές του γεωκεντρικού συστήματος του Πτολεμαίου προσπαθούσαν να το καταστήσουν συνεπές με τις παρατηρήσεις χρησιμοποιώντας έναν όλο και μεγαλύτερο αριθμό επίκυκλων.  Έτσι για την απουσία ανάπτυξης και την υπονόμευση της οικονομίας ευθύνονται τα συνδικάτα με πρώτο και καλύτερο το ΠΑΜΕ που σαμποτάρει τον τουρισμό κλείνοντας λιμάνια και πολιτισμικά μνημεία. Ενώ για την αποτυχία του προγράμματος θα ευθύνονται οι διεφθαρμένοι και αντιπαραγωγικοί δημόσιοι υπάλληλοι, οι ανεύθυνες λαϊκές αντιδράσεις, και η αριστερά που τις υποκινεί και τις καλύπτει πολιτικά. Εδώ κάπου αποχωρεί ο Πόπερ και αναλαμβάνει ο Χαρδαβέλας...

Πως είναι δυνατόν όμως τη στιγμή της μεγαλύτερης επίθεσης που δέχονται τα λαϊκά δικαιώματα, της βαθύτερης κρίσης που βιώνει η ελληνική κοινωνία εδώ και δεκαετίες κάποιοι να επιμένουν πεισματάρικα σε ηθικολογικές ερμηνείες και σε εμφανώς αδιέξοδες και καταστροφικές πολιτικές; Ε λοιπόν, it's the ideology, stupid. Αν εξαιρέσουμε εκείνους που συνειδητά και κατ' επάγγελμα προσπαθούν να αποκρύψουν τις ευθύνες του συστήματος και των κρατούντων για να πουλήσουν στον κόσμο τις ταξικές πολιτικές ως αναγκαίες και αποτελεσματικές, για τους άλλους, ακόμη και εντός της αριστεράς, που πιστεύουν αυτές τις αναλύσεις, θα πρέπει να ανατρέξουμε στο Ζίζεκ για να πάρουμε μία εικόνα των μηχανισμών με τους οποίους η συγκεκριμένη ιδεολογία εγκαλεί τα υποκείμενα της. Όταν το ιδεολογικό  "ψέμα" (ο φιλελεύθερος ατομικισμός, η κοινωνία ως άθροισμα υποκειμένων φορέων ατομικών δικαιωμάτων, η ατομική ευθύνη κλπ) που αρθρώνει την πρόσληψη της κοινωνίας  από τα υποκείμενα, απειλείται από συνεχή "συμπτώματα" --δηλαδή την ανάδειξη των απωθημένων ταξικών ανταγωνισμών που διαπερνούν την κοινωνία, των αποκλινόντων ταξικών συμφερόντων που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν ταυτόχρονα-- τότε αναλαμβάνουν τα φετίχ να την επαναφέρουν στη σταθερότητα. Το φετίχ λειτουργεί ως ανάστροφο σύμπτωμα, ως η ενσάρκωση του ψέματος που επιτρέπει στους ανθρώπους να διαχειριστούν και να απορροφήσουν την ανυπόφορη αλήθεια. Είναι ίσως το τελευταίο ανάχωμα που συναντάμε πριν οδηγηθούμε στην αποδοχή της αλήθειας. Διαμέσου αυτού μπορούν οι οπαδοί του φιλελευθερισμού να διατηρήσουν την προσκόλληση τους στη συγκεκριμένη ιδεολογία, τη στιγμή που αυτή απειλείται τα μέγιστα από την έκρηξη της ταξικής πάλης, μετατοπίζοντας τα αίτια της κρίσης και της αποτυχίας του συστήματος, από την κανονική λειτουργία του καπιταλισμού, από τις σχέσεις εκμετάλλευσης και κυριαρχίας, στους... δημόσιους υπάλληλους, την αριστερά, την αδύναμη ηθική του λαού. Όλοι οι άνθρωποι δηλαδή, αφεντικά και δούλοι, που δεν μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να διαχειριστούν σωστά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις με τα οποία τους προίκισε η φύση και η πολιτεία, είναι υπεύθυνοι για το οικονομικό αδιέξοδο.  Μπορούν κατ' αυτό τον τρόπο οι φιλελεύθεροι να συνεχίσουν να ταυτίζονται με την εξουσία και την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων, με όλα τα προνόμια που τη συνοδεύουν, διατηρώντας ταυτόχρονα για τους εαυτούς τους έναν ρόλο εξωτερικού τιμητή της ηθικής κατάπτωσης του λαού. Μάλιστα όσο περισσότερο οξύνεται η κοινωνική αντιπαράθεση, τόσο περισσότερο αυτοί γαντζώνονται στα φετίχ τους, υψώνοντας τους επικριτικούς τόνους απέναντι στα ανεύθυνα συνδικάτα, τη "λαϊκιστική" αριστερά, τους φυγόπονους πολίτες.

Με παρόμοιο τρόπο λειτουργεί βέβαια και η εθνικιστική ιδεολογία. Προκειμένου να διατηρηθεί ενωμένο και αρμονικό το σώμα του έθνους, παρά τις προφανείς αντιθέσεις που το διαπερνούν, επιστρατεύεται κάποιος εχθρός, εσωτερικός ή εξωτερικός, που παρασκηνιακά συνωμοτεί για να υπονομεύσει και να διασπάσει τον περιούσιο λαό, αποτρέποντας τον από το να πραγματοποιήσει το ηρωικό πεπρωμένο του. Στην περίπτωση αυτή οι μετανάστες, οι αριστερά, οι Εβραίοι, ο κοσμοπολιτισμός, είναι μερικά προσφιλή φετίχ στα οποία καταφεύγει η εθνικιστική ιδεολογία προκειμένου να διατηρήσει τη συνοχή της. Το ενδιαφέρον είναι πως το ξέσπασμα της κρίσης φαίνεται να φέρνει ιδιαίτερα κοντά τις δύο, φαινομενικά ανταγωνιστικές ιδεολογίες. Σε προηγούμενες περιόδους οι εθνικιστές αντιλαμβάνονταν τους φιλελεύθερους ως δούρειο ίππο που στοχεύει στη διάβρωση του εθνικού φρονήματος των ιθαγενών και στην παράδοση τους βορά στις ορέξεις των εχθρών του έθνους. Ενώ οι δεύτεροι αντιμετώπιζαν τους πρώτους ως αφελείς και ανορθολογικούς, επικίνδυνους για τις ατομικές ελευθερίες και την ομαλή συνύπαρξη των πολλών και διαφορετικών ταυτοτήτων που συνθέτουν τις σύγχρονες κοινωνίες. Η έλευση της κρίσης όμως πολώνει το πολιτικό πεδίο στα δύο του άκρα. Οπότε όσοι επιλέγουν να ταυτιστούν με το κεφάλαιο οφείλουν να παραμερίσουν τις μεταξύ τους διαφορές προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κοινό εχθρό που δεν είναι άλλος από τις δυνάμεις της εργασίας. Έτσι βλέπουμε τον υμνητή της πολυπολιτισμικότητας, της ανεκτικότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πρωθυπουργό Γ.Α. Παπανδρέου να συνεργάζεται άψογα με τον ακροδεξιό και μισαλλόδοξο πρόεδρο του ΛΑΟΣ, προκειμένου να εφαρμοστεί απρόσκοπτα το πρόγραμμα κατεδάφισης των εργατικών δικαιωμάτων. Ενώ βέβαια και οι δύο πτέρυγες του αστικού πολιτικού φάσματος αναγορεύουν ως εχθρό την αριστερά, που και το έθνος υπονομεύει τη στιγμή που αυτό κινδυνεύει και τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες απειλεί, με τις καταλήψεις τις απεργίες και τις διαμαρτυρίες που οργανώνει. Νέοι καιροί νέα ήθη...

Περιττό να προσθέσουμε πως η ιδεολογία, τόσο στην εθνικιστική όσο και στη φιλελεύθερη διάσταση της, δεν είναι προϊόν ορθολογικής σκέψης και εμπειρικής τεκμηρίωσης και γι αυτό δεν αντιμετωπίζεται με συζήτηση και αντιπαράθεση λογικών επιχειρημάτων. Πρόκειται για μία ασυνείδητη, τις περισσότερες φορές, φαντασίωση που αρθρώνει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι προσλαμβάνουν την πραγματικότητα. Συνδέεται με συγκεκριμένα υλικά συμφέροντα και επιβεβαιώνεται και αναπαράγεται από ιδιαίτερους μηχανισμούς και δομές. Η αποδοχή της συνοδεύεται από μία σειρά υλικές και ψυχικές απολαύσεις που απορρέουν μεταξύ άλλων και από την ταύτιση με τις συγκεκριμένες δομές εξουσίας που εξυπηρετεί. Η αποκήρυξη και εγκατάλειψη μίας ιδεολογίας είναι ιδιαίτερα τραυματική διαδικασία και προϋποθέτει τη βίαιη διάρρηξη του ιδεολογικού - συμβολικού ιστού από το Πραγματικό, αυτό που δεν μπορεί να ερμηνευτεί και ενσωματωθεί στο υπάρχον συμβολικό πεδίο. Σε τι θα μπορούσε να συνίσταται αυτό το Πραγματικό στην περίπτωσή μας; Μιας και εξετάζουμε την περιπέτεια της ιδεολογίας αναφορικά με την κρίση, ας αξιοποιήσουμε λίγο την εμπειρία της Αργεντινής, μίας μακρινής αλλά αρκετά οικείας στα καθ' ημάς  το τελευταίο διάστημα, χώρας. Η εν λόγω χώρα αντιμετώπισε στις αρχές της δεκαετίας μία σοβαρή οικονομική κρίση, παρόμοια με αυτή που βιώνουμε εμείς τώρα. Η κρίση αυτή έληξε, στο πολιτικό της μέρος τουλάχιστον, το Δεκέμβρη του 2001 με μία βίαιη και αιματηρή εξέγερση η οποία όμως αντίθετα από ό,τι πιστεύουν πολλοί, δεν συνέβη από τους συνήθεις ύποπτους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τους εργάτες και την αριστερά. Ήταν μία εξέγερση της μεσαίας τάξης, αυτής που όλη την προηγούμενη δεκαετία που οδήγηση στην κρίση, των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και της αποδόμησης του κοινωνικού κράτους, ήταν  στο στρατόπεδο των "νικητών" της αγοράς.  Στήριξε τις μεταρρυθμίσεις, ύμνησε την ιδεολογία της αγοράς και στοχοποίησε τα θύματα της, τις στρατιές των ανέργων, των φτωχών και των ανασφάλιστων που παρήγαγε το αργεντίνικο οικονομικό θαύμα της δεκαετίας του 90. Δύο μέρες όμως ήταν αρκετές για να καταρρεύσει αυτή η συναίνεση. Στις 19 και 20 του Δεκέμβρη του 2001 η μεσαία τάξη της Αργεντινής ξεχύθηκε στους δρόμους των μεγάλων πόλεων, συγκρούστηκε με την αστυνομία, πυρπόλησε αυτοκίνητα, λεηλάτησε σούπερ μάρκετ και ανέτρεψε την κυβέρνηση, αναγκάζοντας τον πρόεδρο να εγκαταλείψει το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο. Η αιτία της εξέγερσης; το πάγωμα των καταθέσεων στις τράπεζες που θα ακολουθούνταν από υποτίμηση του νομίσματος. Η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία λοιπόν και η εθνική συναίνεση δεν άντεξε την πίεση μίας χούφτας δολαρίων ή μάλλον πέσος. Οι διάφοροι λοιπόν επίδοξοι ηθικοί αναμορφωτές του λαού που έχουν βαλθεί τελευταία να ξεμπερδέψουν με την ανεύθυνη και λαϊκιστική αριστερά, ας ρίχνουν που και που καμία ματιά στις τράπεζες, διότι οι καιροί είναι περίεργοι.     

RD (Δημήτρης)

Εικόνα: opentabernacle.files.wordpress.com

70 σχόλια:

Αντωνης είπε...

Το κείμενο αυτό --μια εξαιρετική ανάλυση της ιδεολογικής σύγκλισης άκρων στο πολιτικο-ιδεολογικό σκηνικό-- στάλθηκε από τον Δημήτρη και είναι το πρώτο του ως συνιστολόγου στο Radical Desire. Τον καλωσορίζουμε λοιπόν και επισήμως ως συνοδοιπόρο.

zalion είπε...

Αψογο!

Δημήτρης είπε...

Μπράβο στον συνονόματο για το κείμενο, μπράβο στον Αντώνη για το "άνοιγμα" του, ούτως ή άλλως εξαιρετικού, ιστολογίου. Ήμουν έτοιμος να γράψω "ιστολογίου του" αλλά πια είναι "ιστολογίου μας" -δυνητικά, έστω. Συγχαρητήρια.

Greek Rider είπε...

Σας εύχομαι καλή νέα αρχή.

Πώς άραγε θα μπορούσαν αυτές οι εξηγήσεις να κωδικοποιηθούν λεκτικά-συνθηματολογικά; Αυτό πιστεύω ότι είναι το κλειδί, οι λέξεις-έννοιες που συνδέουν-αποκαλύπτουν με άμεσο τρόπο την πραγματικότητα.

Αντωνης είπε...

@ Δημήτρης, Greek Rider: Σας ευχαριστώ παιδιά για την στήριξη. GR, θα απαντήσει φαντάζομαι ο Δημήτρης σ' αυτό.

Δημήτρης είπε...

Ευχαριστώ για την υποστήριξη. Τα εύσημα πρέπει να πάνε στον Αντώνη που δημιούργησε και ανέπετυξε αυτό το μπλογκ και όσους όσες το στήριξαν.

Greek Rider: καλή ερώτηση, δεν είχα σκεφτεί τη συνθηματική αποτύπωση. Για τον εθνικσμό υπάρχουν τα παλιά γνωστα: ΄"Η εθνική ενότητα είνα μία απάτη νόμος είναι το δίκιο του εργάτη ... ή παγίδα οι προλετάριοι δεν έχουνε πατρίδα. Κάτι που να συνδυάζει την όψιμη σύγκλιση με το φιλευθερισμό δεν μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή. Υπήρξε πάντως κρυφή μου ελπίδα εδώ και καιρό να βρεθεί κάποιος - κάποια να απαντήσει στον Πρετεντέρη ή τον Ππαδημητρίου από το Σκάι, on camera με το: "δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη"...

celin είπε...

Πραγματι το κειμενο ειναι εξαιρετικο κ ιδιαιτερα διδακτικο,συγχαρητηρια Δημητρη,συγχαρητηρια στον Αντωνη κ σε ολους εσας που με τοση ανιδιοτελεια κ γενναιοδωρια,μοιραζεστε τους πνευματικους σας κοπους.

LeftG700 είπε...

Π ρ ο λ ε γ ό μ ε ν α

Είναι γνωστό τουλάχιστον στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ (radicaldesire.blogspot.com) ότι οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Αντώνη και ημών βρίσκονται στο στάδιο της αμοιβαίας ανάκλησης των διπλωματικών αποστολών.[1] Όμως το πρόσφατο relaunch του blog και η μετατροπή του σε συλλογικό μάς δίνει όλο το περιθώριο να σχολιάσουμε την παρούσα ανάρτηση του φίλου Δημήτρη χωρίς αυτό να σημαίνει την υπογραφή δήλωσης «καλής συμπεριφοράς» εκ μέρους μας[2] και, ταυτόχρονα, χωρίς να παραβιάζουμε ούτε κατά μια ίντσα την αυτονομία του ιστολογίου. Απομένει μια μικρή λεπτομέρεια: Το blog είναι συλλογικό, αλλά η ιδιοκτησία των μέσων μετάδοσής του είναι ατομική —χωρίς να υπολογίζουμε καν την άυλη παράμετρο του Brand name. Το γεγονός μας αφήνει παγερά αδιάφορους! Οι αριστεροί αναγνώστες αυτού του blog, φανταζόμαστε, θα καταλάβουν…


Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ, Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ, Ή ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΛΗΣΕΤΕ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΟΙ ΑΝΕΠΙΤΥΧΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Να το πούμε εξ αρχής: Το κείμενο του Δημήτρη είναι εξόχως αποκαλυπτικό. Όχι των τρόπων με τους οποίους η κυρίαρχη τάξη και οι σύμμαχοί της επιχειρούν να συσκοτίσουν την ταύτιση των δικών τους ιδιοτελών και μειοψηφικών συμφερόντων (προσοχή στο ‘μειοψηφικών’, θα μας χρειαστεί) με το ‘έθνος’, γνωστά αυτά. Αποκαλυπτικό της πλάνης που διακατέχει ευάριθμη μερίδα συντρόφων αναφορικά με συναφή ζητήματα. Πλάνη που συχνά τους οδηγεί σε αθέλητες και ασύνειδες παραδοχές, εξόχως βλαπτικές για την «υπόθεσή μας».

Η Μεγάλη Πλάνη

«Σε μία τέτοια κατάσταση αδυναμίας του συστήματος να παράσχει ή να υποσχεθεί ορατή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπηκόων του, οι δευτερεύουσες, "βοηθητικές" πτυχές της αστικής ιδεολογίας, όπως αυτές του καταναλωτισμού, του ατομικισμού και του προσωπικού ευδαιμονισμού αδυνατούν να παράξουν την απαιτούμενη μαζική νομιμοποίηση ή έστω την πλειοψηφική αδράνεια που απαιτεί το σύστημα για την ομαλή λειτουργία του. Κινητοποιείται τότε ο πυρήνας της αστικής ιδεολογίας προκειμένου να διασφαλιστεί η αναπαραγωγή και η κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων πάνω στις υποτελείς τάξεις. Σε τι συνίσταται αυτός ο πυρήνας; Μα στην ιδέα του έθνους και […]».

«Βοηθητικές πτυχές» οι ιδέες του καταναλωτισμού, του ατομικισμού και του προσωπικού ευδαιμονισμού;;;

Μ’ αυτές τις «βοηθητικές» πτυχές δεν είναι, αν δεν κάνουμε λάθος, που η ιδεολογία του (νέο)κλασικού οικονομικού φιλελευθερισμού γάμησε κι έδειρε από τη δεκαετία του ’80 και μετά; Για «βοηθητικές» πτυχές μια χαρά λειτούργησαν. Σκέψου να ’ταν και κύριες!...

Σε τι συνίσταται η πλάνη; Στο απλούστατο! Ότι το «μεγάλο άλμα», ή μάλλον στροφή, από τον «μετριοπαθή» καπιταλισμό (αυτόν δηλαδή που έφερνε ανατριχίλες στον Χάγιεκ και στην παρέα του) στον αχαλίνωτο, ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει με «βοηθητικές ρόδες». Κάτι τέτοιο αντίκειται ακόμα και στη στοιχειώδη λογική. Ένα παράδειγμα από την στρατιωτική στρατηγική: Οι εφεδρείες ποτέ δεν αποτελούν το πρώτο κύμα κρούσης! Αποτελούν πάντα το τελευταίο χαρτί. Το οποίο είναι, συνήθως, το χαρτί της απελπισίας!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το χαρτί του έθνους είναι ένα τέτοιο τελευταίο χαρτί στην παρούσα συγκυρία. (Πάλι σε στρατιωτικές αναλογίες, ό,τι ήταν τα δεκατετράχρονα της Χιτλερικής Νεολαίας και οι εξηνταπεντάρηδες βετεράνοι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατά το ψυχορράγημα του Βερολίνου το ’45).


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

LeftG700 είπε...

ΣΥΝΕΧΕΙΑ


Δεν ξέρουμε για ποιους ακριβώς λόγους ο Δημήτρης το εντάσσει στον σκληρό πυρήνα και από εφεδρεία της συμφοράς το μετατρέπει σε …ατού. Έχουμε βάσιμους λόγους όμως να υποπτευόμαστε —αν κρίνουμε και από τους επαίνους του φίλου zalion ο οποίος, φανταζόμαστε, γίνεται ελαφρώς «κοκκινοπράσινος» κάθε φορά που ακούει λέξη με πρώτο γράμμα το ε και δεύτερο το θ— ότι αυτό οφείλεται στην άποψη πως η ιδέα του έθνους αποτελεί το υπ’ αριθμό ένα εμπόδιο για την ιδεολογική απεξάρτηση των ανθρώπων από τα οικονομικά φιλελεύθερα δόγματα και την εξάπλωση της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Σωστό. Αλλά, για να τα λέμε όλα, με την προϋπόθεση ότι βρισκόμαστε ακόμα στα τέλη του …18ου αιώνα! Κι ακόμα υποπτευόμαστε και τούτο: Στριμωγμένος —όπως όλοι μας— από την αδυναμία να γκρεμίσει την τάξη που μας διαφεντεύει, το κύριο δηλαδή καθήκον της Αριστεράς, βρίσκει διέξοδο και παρηγορία στην πάλη ενάντια στον «εθνικισμό». Θάβοντας έτσι στην πραγματικότητα, χωρίς φυσικά να το θέλει και χωρίς να το καταλαβαίνει, το ‘ταξικό’ και φέρνοντας σε πρώτο πλάνο το ‘εθνικό’, την ίδια στιγμή που πιστεύει ειλικρινώς ότι πράττει το αντίθετο!

Γράφει κάπου ο φίλος Δημήτρης, κάτι που πολλοί αριστεροί συνηθίζουν —και ορθώς— να υπενθυμίζουν:

«Το καπιταλιστικό συμφέρον ταυτίζεται με το εθνικό: what is good for capital is good for the nation».

Ξεχνούν όμως συχνά, όπως και ο Δημήτρης τώρα, τι είναι αυτό που καθιστά μετέωρη μια τέτοια αξίωση. Αλήθεια γιατί εμείς οι αριστεροί ισχυριζόμαστε ότι αυτή η άποψη είναι ένα ξεδιάντροπο ψέμα;

Μήπως γιατί το καπιταλιστικό συμφέρον, ακόμα κι αν συνυπολογίσουμε την αυξητική επίδραση της ιδεολογίας της άρχουσας τάξης (συμπεριλαμβανομένης και της εθνικής ιδεολογίας), αφορά σε μια σαφή μειοψηφία του πληθυσμού σε μια δοσμένη χώρα;

Κι αν είναι έτσι, που είναι έτσι, αν έχουμε εδώ μια μειοψηφία, ποιος αποτελεί την πλειοψηφία; Την πλειοψηφία του έθνους, ή των Ελλήνων, ή των κατοίκων αυτού του τόπου, ή των ανθρώπινων υποκειμένων του συγκεκριμένου χωρικά κοινωνικού σχηματισμού κατά Γ. Μηλιό; (Διαλέξτε και πάρτε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν δίνουμε δεκάρα για την ορολογία). Μήπως την πλειοψηφία την αποτελούν οι υφιστάμενοι, σε διαφορετικούς βαθμούς βέβαια, την εκμετάλλευση;

Κι αν αυτοί αποτελούν την πλειοψηφία, τότε ποιανού πούστη «τούτο το χώμα είναι δικό του»;




ΥΓ Μια από τις αθέλητες και ασύνειδες παραδοχές για τις οποίες κάναμε λόγο στην αρχή του σχολίου μας, εξόχως βλαπτική για την «υπόθεσή μας»:

«Ωστόσο αν η επίκληση του εθνικού συμφέροντος για να εξουδετερωθούν οι αντιδράσεις που προκαλούν τα αντιλαϊκά μέτρα, είναι το κατεξοχήν πεδίο της δεξιάς και της ακροδεξιάς, η δεύτερη πτυχή του πυρήνα της αστικής ιδεολογίας, η ατομική ευθύνη, αξιοποιείται κυρίως από το φ ι λ ε λ ε ύ θ ε ρ ο μέρος του πολιτικού φάσματος, α ρ ι σ τ ε ρ ο ύ και μη».

Είμαστε τυχεροί που δεν «τσίμπησε» αυτό το σημείο ο Left Liberal. Αν και, με την απόγνωση με την οποία ψάχνει εδώ κι εκεί, ακόμα κι ανάμεσα σε κόμματα και άνω τελείες, για να στηρίξει τη «σύνθεσή» του, ποτέ δεν ξέρεις!




[1] Το ζήτημα δεν επαναφέρεται προς συζήτηση που δεν αφορά άλλωστε σε κανέναν άλλον εκτός από τους εμπλεκόμενους. Είναι απλώς μια απαραίτητη διευκρίνιση.


[2] Φυσικά, οι συνιδιοκτήτες αυτού του blog έχουν πάντα το δικαίωμα σύμφωνα με τους σιδερένιους νόμους της ιδιοκτησίας την ισχύ των οποίων συν-απολαμβάνουν, να απαιτήσουν κι εκείνοι μια ανάλογη δήλωση «καλής συμπεριφοράς».

Ανώνυμος είπε...

demos
@LLS

Καλά, θεωρείς σοβαρή μομφή για το κείμενο το αν το «έθνος» & «[ατομική] ευθύνη/καθήκον» είναι το περικάρπιο [{εφεδρείες}] και όχι ο πυρήνας [σύμφωνα με σένα ο καταναλωτισμός] της καπιταλιστικής ιδεολογίας; Στην πραγματικότητα, και παρά τη διάγνωση σου για το 18αιώνα και τα μυθεύματα του τεχνικισμού και της παγκοσμιοποίησης, ο εγελιανισμός είναι πολύ καλά εδραιωμένος στην ιδεολογία του κρατικού μηχανισμού, οπότε το κείμενο του Δημήτρη είναι καλά εμπεριστατωμένο. {Θεωρείς άραγε τις μιντιακές ισλαμοφοβικές εκστρατείες στην Αγγλία και Γαλλία για την προστασία του «our way of life» φαιδρά επιφαινόμενα; ή μήπως είναι άνευ ουσίας οι σφαγές των μουσουλμάνων στην Ινδία ή ο εσωτερικός πόλεμος εναντίων των tribals με καθαρά εθνοφυλετικά κριτήρια; κ.λπ.}

Ανώνυμος είπε...

demos

Και να αναφέρω ότι το κείμενο του Δημήτρη αντλεί (εκούσια ή ακούσια δε γνωρίζω) σε μακρά παράδοση πολιτισμικής κριτικής [ιδεολογία ως φετίχ και αντιστρόφως (S.Hall, Mercer, Fanon κ.λπ.)]

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο δημήτρη! τούμπανο! LIVE ON

Δημήτρης είπε...

LeftG700
Περιμένεις πως μπορούμε να κάνουμε διάλογο πάνω στο κείμενο, μετά από την εισαγωγή που κάνεις στο σχόλιο σου; Δεν γνωρίζω τη διαφωνία που έχεις με τον Αντώνη, αλλά το να καταλογίζεις ιδιοκτησιακή αντίλληψη και περιφρούρηση του brand name στους διαχειριστές του μπλογκ, έννοιες που παραπέμπουν σε καπιταλιστικές αξίες, δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις επικοινωνία. Θα έλεγα πως είναι ο πιο κατάλληλος για να μην την ξεκινήσεις ποτέ.

Αλλά και από το σχόλιο σου επί του κειμένου προκύπτει πως το κίνητρό σου δεν είναι ο διάλογος πάνω στις θέσεις που διατυπώνει, αλλά η αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση. Ήρθες έχοντας ήδη σχηματίσει μία άποψη για το πρόσωπό μου, ως κάποιου που έχει αποδεχτεί τον καπιταλισμό, έχει αποκυρήξει την ταξική πάλη και διαμέσου του αμυντικού μηχανισμού της μετατόπισης φαντάζομαι, στρέφει τα βέλη του εναντίων ενός πιο ακίνδυνου και αδύναμου στόχου, που είναι το έθνος. Ποιός θα περίμενε πως η πρώτη μου ανάρτηση στο ιστολόγιο θα οδηγούσε στην κατάρρευση της ιδεολογικής μου φαντασίωσης. Εγώ νόμιζα πως είμαι κομουνιστής, αλλά αποδεικνύεται πως δεν είμαι παρά ένας συμβιβασμένος ρεφορμιστής. Ομολογώ πως μου διέλυσες το συμβολικό μου πεδίο, με αποτέλεμα να βιώνω μία ψυχωσική κατάρρευση. Επειδή όμως έχω αρκετή εμπειρία από τον αριστερισμό, γνωρίζω πως γίνεται η αντιπαράθεση στο εσωτερικό του. Πρόκειται πολές φορές, για μία αντιπαράθεση φαντασιακών προβολών του ενός πάνω στον άλλον με στόχο την επιβολή.

Αν ήθελες για παράδειγμα να τοποθετηθείς πραγματικά πάνω στο κείμενο θα προχωρούσες λίγο πιο κάτω από το απόσπασμα που παραθέτεις και θα έβλεπες την τοποθέτηση μου για το έθνος: "Η εθνική ιδεολογία είναι οργανικό στοιχείο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής" Με λίγα λόγια θεωρώ το έθνος (όπως και το κράτος αλλά και την αντίλληψη περί αυτόνομων υποκειμένων φορέων δικαιωμάτων) απαραίτητη προϋπόθεση για την αναπαραγωγή του καπιταλισμού. Δεν πιστεύω όμως το ίδιο και για τον καταναλωτισμό, τον ατομικισμό κλπ. Εκεί πήγαινε το "δευτερεύουσες" και όχι στην ισχύ τους και στην επιρροή τους τα χρόνια του νεοφιλελευθερισμού.

Αλλά να μη σου στερήσω την απόλαυση της αποδόμησης ενός ακόμη ηττοπαθούς και συμβιβασμένου.

Καλή σου μέρα.

Αντωνης είπε...

"Το blog είναι συλλογικό, αλλά η ιδιοκτησία των μέσων μετάδοσής του είναι ατομική —χωρίς να υπολογίζουμε καν την άυλη παράμετρο του Brand name."

Αν και θα ήταν υπό φυσιολογικές συνθήκες εντελώς περιττό, θα χρειαστεί να γίνουν δύο προτάσεις για το προφανές:

1. Ιδιωτική ιδιοκτησία αυτού για το οποίο δεν έχουν καταβληθεί χρήματα, και το οποίο δεν είναι δωρεά φυσικού προσώπου ή οργανισμού δεν υφίσταται. Το blogger.com ("μέσο μετάδοσης") είναι, ως γνωρίζουν όλοι, δωρεάν υπηρεσία. Συνεπώς, δεν υπάρχει καμμία δική μου ιδιοκτησία του μέσου μετάδοσης. Ιδιοκτήτης του blogger.com, μέσου μετάδοσης του radical desire, είναι προφανέστατα η blogger. Προς τι η διαστρέβλωση στοιχειωδών και γνωστών στους γράφοντες (επίσης χρήστες blogger) δεδομένων;

2. Άυλη παράμετρος του brand name: αν με το "brand name" δεν δηλώνεται η blogger, της οποίας δεν είμαι ιδιοκτήτης ή μέτοχος, αλλά το "radical desire", τι εννοείται με την φράση περί υπολογισμού του ως παραμέτρου;

Ας υποθέσουμε ότι το "radical desire" είναι brand name, διαθέτει δηλαδή μια άυλη αξία που προσελκύει αναγνώστες επειδή έχει καθιερωθεί στην σχετική "αγορά ιδεών." Ποια είναι η πηγή αυτής της άυλης αξίας; Προφανώς όχι τα χρήματα. Και τι συμβαίνει όταν ο συγγραφέας του ιστολογίου εκχωρεί αυτό το "brand name" σε άλλους; Μοιρασμός της άυλης αξίας χωρίς οικονομικό όφελος για κανένα εμπλεκόμενο.

Έχουμε λοιπόν έναν ιστολόγο, ο οποίος αφού ξοδέψει Χ ώρες εργασίας πάνω σε ένα ιστολόγιο, εκχωρεί αυτοβούλως και ελεύθερα την πρόσβαση και την νομή αυτού το οποίο δημιούργησε σε άλλους. Δωρίζει, δηλαδή, μέρος του υποτιθέμενου "brand name".

Και αυτό, ένας άλλος ιστολόγος, συγγράφων επίσης στο blogger, και διατεινόμενος επίσης ότι το ιστολόγιό του εκφράζει πολλούς συγγραφείς, που μοιράζονται συνεπώς το όποιο άυλο προϊόν του δικού τους "brand name" μεταξύ τους, έρχεται για να το αναφέρει --ως κάτι που τον αφήνει παγερά αδιάφορο, αλλά για κάποιο λόγο τρώγεται να καταθέσει ως αναλυτικό insight.

Μάλιστα.

LeftG700 είπε...

Φίλε demos,


Επειδή η πρόσληψη των όσων διαβάζουμε είναι αδύνατον -σχεδόν- να αποσυνδεθεί στο μυαλό μας από το ποιος τα γράφει, θα θέλαμε να σου διευκρινίσουμε ότι δεν απάντησες στον LLS, αλλά σε ορκισμένους ιδεολογικούς του αντιπάλους.

Πριν απαντήσουμε, είναι χρήσιμο να ξέρουμε αν μετά από αυτή την πληροφορία θέλεις να τροποποιήσεις σε κάτι το σχόλιό σου.


Τα λέμε

Αντωνης είπε...

Και μιας και πιάσαμε το ενδιαφέρον θεωρητικό θέμα της άυλης αξίας του brand name σε σχέση με το blogging:

Αν κάποιος δεν συγκεντρώνει τους αναγνώστες που θα ήθελε, και για να τους προσελκύσει αρέσκεται συστηματικώς να προβοκάρει σε μέρη που τους συγκεντρώνουν ώστε να προξενήσει τουλάχιστον την περιέργεια όσων δεν γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, αυτό υπάγεται ως τακτική στην κατηγορία της παραγωγής άυλης αξίας; Αν ναι, μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε την άποψη ότι η σκέψη παράγει άυλη αξία και να προσθέσουμε και το ότι εφόσον, με τους όρους του καπιταλισμού, "δεν υπάρχει κακή διαφήμιση", το τρόλινγκ, δηλαδή η απάρνηση της σκέψης, είναι ένας έξοχος τρόπος συσσώρευσης άυλης αξίας;

Λέω εγώ τώρα.

LeftG700 είπε...

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ: "Επειδή η πρόσληψη των όσων διαβάζουμε [...]".

Των όσων διαβάζουμε οι άνθρωποι, όχι ειδικά εμείς οι συγκεκριμένοι άνθρωποι.

Αντωνης είπε...

*Παρόραμα: "καταμερισμός" ή "μοίρασμα" και όχι "μοιρασμός" βέβαια.

Ανώνυμος είπε...

demos

Σε όσους ακολουθούν με υπομονή το τhread:

Το τελευταίο σχόλιο μου, στο οποίο εξανίσταται ο LLS (περί ορκισμένων εχθρών), εξαφανίστηκε. [αν δε κάνω λάθος, το ίδιο συνέβη με τρία ακόμη σχόλια αναγνωστών].

@αντώνη

Νομίζω ότι έχει να κάνει με bug στο λογισμικό του blogger.
--- Νόμιζω ότι ο LLS είχε υπ' όψιν του την προοπτική υιοθεσία του παρόντος ιστολογίου από το εαυγές ίδρυμα Αλαφζ.

@Έκκληση Προς blogging-savy αναγνώστες

Κάποιο robust add-on για σχόλια;

Αντωνης είπε...

@ demos: Τελευταίο σχόλιό σου εγώ είδα το παρακάτω. Από το περιεχόμενό του προκύπτει ότι δεν αναφερόταν στον LLS αλλά σε όσα έγραψε το LeftG700. Εξού και η διαμαρτυρία του LeftG700.

Ενημέρωσέ με αν έχεις κάνει άλλο σχόλιο από αυτό, πιο πρόσφατα.

Α.

demos
@LLS

Καλά, θεωρείς σοβαρή μομφή για το κείμενο το αν το «έθνος» & «[ατομική] ευθύνη/καθήκον» είναι το περικάρπιο [{εφεδρείες}] και όχι ο πυρήνας [σύμφωνα με σένα ο καταναλωτισμός] της καπιταλιστικής ιδεολογίας; Στην πραγματικότητα, και παρά τη διάγνωση σου για το 18αιώνα και τα μυθεύματα του τεχνικισμού και της παγκοσμιοποίησης, ο εγελιανισμός είναι πολύ καλά εδραιωμένος στην ιδεολογία του κρατικού μηχανισμού, οπότε το κείμενο του Δημήτρη είναι καλά εμπεριστατωμένο. {Θεωρείς άραγε τις μιντιακές ισλαμοφοβικές εκστρατείες στην Αγγλία και Γαλλία για την προστασία του «our way of life» φαιδρά επιφαινόμενα; ή μήπως είναι άνευ ουσίας οι σφαγές των μουσουλμάνων στην Ινδία ή ο εσωτερικός πόλεμος εναντίων των tribals με καθαρά εθνοφυλετικά κριτήρια; κ.λπ.}

Αντωνης είπε...

Επεξήγηση: Η διαμαρτυρία ήταν ότι τους μπέρδεψες με τον LLS, τον οποίο λογίζουν "ορκισμένο εχθρό."

Ελπίζω να βοήθησα.

Ανώνυμος είπε...

demos

:-))))))

Thanks, αντώνη.

Αντωνης είπε...

de rien ;-)

Ανώνυμος είπε...

demos
@antoni

Απλά να σε πληροφορήσω ότι (για το τελευταίο δεκάλεπτο) δεν μπορώ να κρατηθώ από τα γέλια LOL

Αντωνης είπε...

Αυτά είναι Δήμο. Welcome to the Greek blogosphere.

Δημήτρης είπε...

demos,
"Και να αναφέρω ότι το κείμενο του Δημήτρη αντλεί (εκούσια ή ακούσια δε γνωρίζω) σε μακρά παράδοση πολιτισμικής κριτικής [ιδεολογία ως φετίχ και αντιστρόφως (S.Hall, Mercer, Fanon κ.λπ.)"

Έχω υπόψιν το Fanon, για τους άλλους έχεις να προτείνεις κάτι που μπορώ να διαβάσω; ακούγεται πολύ ενδιαφέρον. Ευχαριστώ...

S G είπε...

ενδιαφερον κειμενο αν και η ελλειψη συνδεσμων προς πηγες και άλλα κειμενα δυσκολευει πολυ το εργο του αναγνωστη. Ποιοι ειναι αυτοι οι σατανικοι φιλελευθεροι και που λενε ολα αυτα για τα οποια κατηγορουνται?

Επισης που στηριζονται ολα αυτα τα οικονομικα δεδομενα που προχειρως παρουσιαζονται?

"Πόσο πειστική μπορεί να είναι όμως αυτή η επιχειρηματολογία σήμερα, τη στιγμή που αφενός μεν η κρίση δεν περιορίζεται στην Ελλάδα, άρα δεν μπορεί να αναχθεί σε κάποιες ιδιαίτερες υπερβολές που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό των ιθαγενών (εκτός και αν τα ίδια χαρακτηριστικά μοιράζονται οι πολίτες των ΗΠΑ, Ιαπωνίας, Βρετανίας, Ιρλανδία, Πορτογαλίας κλπ)"

ποια αλλη δυτικη χωρα αδυνατει να δανειστει σημερα στις αγορες και ζητιανευει στους διεθνεις οργανισμους?
Ποια αλλη δυτικη χωρα προβλεπεται να εχει βαθια υφεση το 2010 και το 2011? (η δευτερη χειροτερη πρεπει να ειναι η Ισπανια με υφεση μολις 0.2% εναντι 3.7 για την Ελλαδα, προβλεψεις του ΟΟΣΑ).
Κιομως, το μονο που εξηγει το ελληνικο δυστυχημα πρεπει να εχει να κανει με καποια ιδιαιτερη συνηθεια των ιθαγενων και προφανης υποψηφιος ειναι τα τεραστια εξοδα του κρατους τους, σε σχεση με τα εσοδα (αποκλιση καπου 33% θυμιζω).


"Οι δημόσιοι υπάλληλοι που είναι διεφθαρμένοι, τεμπελιάζουν και αμείβονται πλουσιοπάροχα.[...] Τα συνδικάτα και η αριστερά που υπερασπιζόταν τα συμφέροντα των "συντεχνιών" σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. "

ειναι αναληθη δηλαδη ολα αυτα (οπως ρωτησε και καποιος στο μπαζζ)?

celin είπε...

Ακου austin powers,ζητιανες καταντησαν ΟΛΕΣ οι χωρες κ τρεχουν για δανεια στις αγορες,εξαρτωμενες απο τους οικους αξιολογησης,τρεμοντας μην υποβαθμιστουνε απο αυτους τους απατεωνες οπως τη goldmann sachs.
Δεν λεω εγω απατεωνες τη g/s.η Αμερικανικη επιτροπη Κεφαλαιαγορας τη χαρακτηριζει ετσι.
Στην οποια G/S,ορκιζονταν μεχρι χθες οι μονεταριστες νεοφασιστες.

Ολες οι χωρες λοιπον ζητιανευουν,ολες ειναι κατεστραμμενες οικονομικα.
Ιδου το δικτυο χρεους,ποσα χρωστανε δηλαδη Τραπεζες κ Κυβερνησεις των Δυτικων χωρων,η μια στην αλλη

Ελλαδα συνολικο χρεος 236 δις ευρω
Ιρλανδια συνολικο χρεος 867 δις ευρω
Ιταλια συνολικο χρεος 1,4 ΤΡΙΣ ευρω
Ισπανια συνολικο χρεος 1,1 τρις ευρω
Πορτογαλια συνολικο χρεος 286 δις ευρω

Μηπως ειναι φταινε κ εκει οι τεμπεληδες δημοσιοι υπαληλοι?
αντε γιατι χορτασαμε ανακριβειες.
Κ ελπιζω να μην αμφισβητησεις τα στοιχεια,βλεπεις δεν τα αντλησα ουτε απο τον Ριζοσπαστη ουτε απο την Αυγη,
αλλα απο τους new york times

Ανώνυμος είπε...

demos
@δημήτρη, αντώνη

Αντώνη,
στέλνω ένα παλιό δοκίμιο στο e-mail τού radicaldesire με βιβλιογραφία που μπορεί να βοηθήσει το Δημήτρη για Mercer/Hall και Φετίχ.

@SG, celin
«Ποια αλλη δυτικη χωρα προβλεπεται να εχει βαθια υφεση το 2010 και το 2011?»

Ο εν τοις ουρανοίς και επι γης ειρήνης (σοδόμισε με ΓΑΠ να αγιάσω). Εγώ τον πaίρνω, εσείς; LOL

S G είπε...

οχι και Ωστιν, Δρ Ηβιλ ειναι στην φωτο.

"ζητιανες καταντησαν ΟΛΕΣ οι χωρες κ τρεχουν για δανεια στις αγορες"

εμ, παντα δανειζοντουσαν στις αγορες, που θες να δανειζονται?

"εξαρτωμενες απο τους οικους αξιολογησης, τρεμοντας μην υποβαθμιστουνε απο αυτους τους απατεωνες οπως τη goldmann sachs."

ποιος τρεμει καλε μην υποβαθμιστει? Οι ΗΠΑ που σε καθε κριση εχουν τον κοσμο να τρεχει να αγορασει ομολογα τους? (flight to safety) ή η Γερμανια που δανειζεται φτηνοτερα και απο τις ΗΠΑ?

και τι σχεση εχουν οι οικοι αξιολογησεις με την Γολδμαν (επενδυτικη τραπεζα)?

Τι σχεση εχει ο μονεταρισμος (οικονομικη θεωρια), με την Γολδμαν και τον νεοφασισμο (???) δεν το ξερω.

Κατα τα αλλα τα δεδομενα που δινεις για το χρεος συμπεριλαμβανουν και το ιδιωτικο, το οποιο δεν ξερω τι σχεση εχει με την συζητηση.

ανωνυμε
δεν εχω ιδεα για τι πραγμα μιλας

Greek Rider είπε...

Δημήτρη,

Το ότι η Ελλάδα έχει τα χάλια της δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι είναι σε καλύτερη θέση.

Θυμίζω ότι η Ιαπωνία είναι 20 χρόνια σε οικονομική στασιμότητα.

Οι ΗΠΑ είχαν ύφεση το 2008 και μέχρι τα μέσα του 2009 χρόνια όταν εμείς αναπτυσσόμασταν ακόμη, συνεπώς η κρίση απλά βιώνεται με διαφορετικό τάιμινγκ επειδή οι ΗΠΑ χτυπήθηκαν πρώτες, μπόρεσαν δε και έριξαν στην οικονομία τους όσα χρήματα είχαν και δεν είχαν, αλλιώς ακόμη σε ύφεση θα ήταν.

Επίσης για τις ΗΠΑ οι περισσότεροι που γνωρίζουν δεν αισθάνονται και ιδιαίτερη αυτοπεποίηθηση ότι η ανάκαμψη θα έχει σημαντική διάρκεια. Κάτι το οποίο το έχει αναφέρει και ο Κρούγκμαν και ο Στίγλιτζ αλλά και άλλοι των αγορών.

Μάλιστα για τα ομόλογα των ΗΠΑ οι Κινέζοι διαμαρτυρήθηκαν έντονα όταν είδαν ότι οι ΗΠΑ "τυπώνουν" δολάρια με τα τσουβάλια. Αν τα πράγματα στραβώσουν πάλι τι θα κάνουν οι ΗΠΑ θα εκτυπώσουν άλλα τόσα για να βγουν;

Η Βρετανία παραδέχεται και η ίδια ότι έχει τα χάλια της Ελλάδος στα δημοσιονομικά της. Και μπορεί η ΕΛλάδα να είναι σε χειρότερη θέση από τη Βρετανία αλλά όχι και τόσο χειρότερη αφού η Βρετανία θα ανακοινώσει 300,000 απολύσεις άμεσα.

Ίσα, ίσα υπάρχει ένα καίριο ερώτημα που έχει να κάνει με το πώς οι νεοφιλελεύθεροι (ακραία νεοφιλελεύθεροι) κατάφεραν να βρεθούν σε ανάλογα δημοσιονομικά χάλια με την προβληματική Ελλάδα. Εμείς είμαστε ένοχοι γιατί έχουμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους, αυτοί που δεν έχουν πολλούς ΔΥ πώς βρέθηκαν στα ίδια λασπόνερα;

Επίσης να σκεφτούμε και τι θα γινόταν αν τα κράτη δεν αγόραζαν τα χρέη των τραπεζών και άλλων. Απλά το σύστημα θα είχε καταρρεύσει, άρα μιλάμε για ένα εκ των πραγμάτων χρεωκοπημένο σύστημα.

LeftG700 είπε...

Φίλε Δημήτρη,


Έχουμε δει παραναγνώσεις και παραναγνώσεις. Η δική σου όμως παρανάγνωση του σχολίου μας οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είναι κάτι το εξαιρετικό.

«Δεν γνωρίζω τη διαφωνία που έχεις με τον Αντώνη, αλλά το να καταλογίζεις ιδιοκτησιακή αντίλληψη και περιφρούρηση του brand name στους διαχειριστές του μπλογκ, έννοιες που παραπέμπουν σε καπιταλιστικές αξίες, δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις επικοινωνία».

Με ποιες ακριβώς διατυπώσεις τα καταλογίζουμε όλα αυτά;

«Αλλά και από το σχόλιο σου επί του κειμένου προκύπτει πως το κίνητρό σου δεν είναι ο διάλογος πάνω στις θέσεις που διατυπώνει, αλλά η αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση».

«[…] η αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση». Δηλαδή, δεν διακρίνεις καμία ουσιώδη διαφωνία σε ορισμένα σημεία από όσα υποστηρίζεις στο συγκεκριμένο ποστ; Θέλεις να πεις ότι, ενώ συμφωνούμε «εφ’ όλης της ύλης», για κάποιον απροσδιόριστο λόγο που ανάγεται στη σφαίρα της ψυχολογίας θέλουμε να εμφανιστούμε διαφωνούντες; Με ποιο κίνητρο; Και με τι έπαθλο;

«Ήρθες έχοντας ήδη σχηματίσει μία άποψη για το πρόσωπό μου, ως κάποιου που έχει αποδεχτεί τον καπιταλισμό, έχει αποκυρήξει την ταξική πάλη και διαμέσου του αμυντικού μηχανισμού της μετατόπισης φαντάζομαι, στρέφει τα βέλη του εναντίων ενός πιο ακίνδυνου και αδύναμου στόχου, που είναι το έθνος».

Και πάλι: Ποιες διατυπώσεις μας ακριβώς αποδεικνύουν όλα αυτά τα τρομερά και φοβερά που πιστεύουμε για σένα; Με αυτές από τις οποίες ευθέως συνάγεται ότι σε θεωρούμε σύντροφο, λόγου χάρη;

«Εγώ νόμιζα πως είμαι κομουνιστής, αλλά αποδεικνύεται πως δεν είμαι παρά ένας συμβιβασμένος ρεφορμιστής».

Και ποιος ακριβώς σχολιαστής είπες ότι σε κατηγόρησε για ρεφορμισμό;

«Επειδή όμως έχω αρκετή εμπειρία από τον αριστερισμό, γνωρίζω πως γίνεται η αντιπαράθεση στο εσωτερικό του. Πρόκειται πολές φορές, για μία αντιπαράθεση φαντασιακών προβολών του ενός πάνω στον άλλον με στόχο την επιβολή».

Όπου, προφανώς, η πρόθεση επιβολής χρεώνεται σ’ εμάς. Μάλιστα. Και με ποιους ακριβώς τρόπους το προσπαθήσαμε; Με το να εκφράσουμε τη ριζική διαφωνία μας στην οπτική γωνία μέσα από την οποία βλέπεις το εθνικό ζήτημα όσο αφορά στο ρόλο του για την αποδοχή του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού; Δεν επιτρέπεις ριζικές διαφωνίες; Μόνο «διαφοροποιήσεις» σε δευτερεύουσες λεπτομέρειες; Θα το λάβουμε υπ’ όψη μας.

Αφού τελειώσαμε με τις παραναγνώσεις, ας πάμε σε ορισμένα άκρως προβληματικά σημεία του σχολίου σου, φυσική συνέπεια του δογματικού τρόπου με τον οποίο τοποθετείσαι απέναντι στο εθνικό ζήτημα.

«Η εθνική ιδεολογία είναι οργανικό στοιχείο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής».

Οι υπερεθνικές ολοκληρώσεις, τύπου ΕΕ ας πούμε, ποιον ακριβώς τρόπο παραγωγής προωθούν; Τον κολεκτιβιστικό; Και η Σινο-Σοβιετική διένεξη ας πούμε, είχε τη ρίζα της στη διαφορετική εκτίμηση για την τρίτη παράγραφο (από το τέλος) της 127ης σελίδας του Β΄ τόμου του «Κεφαλαίου»;

«Με λίγα λόγια θεωρώ το έθνος (όπως και το κράτος αλλά και την αντίλληψη περί αυτόνομων υποκειμένων φορέων δικαιωμάτων) απαραίτητη προϋπόθεση για την αναπαραγωγή του καπιταλισμού. Δεν πιστεύω όμως το ίδιο και για τον καταναλωτισμό, τον ατομικισμό κλπ».

Εδώ αλλάζεις τα φώτα στον Μαρξ χειρότερα απ’ ό,τι το κάνει κι ο LLS! Λέμε όμως να εμπιστευτούμε τον Αντώνη και τον demos για να στο εξηγήσουν αναλυτικά αυτό. Όχι ότι θα το εξηγήσουν καλύτερα από εμάς· κι εμείς τα ίδια θα σου λέγαμε. Όμως δεν θα ήμασταν πειστικοί, αν κρίνουμε από την άποψη που σχημάτισες για μας. Και σημασία έχει να πειστείς. Όχι από ποιον θα πειστείς.

Κλείνοντας: Δεν μπορούμε να ξέρουμε φίλε Δημήτρη πού οφείλεται όλη αυτή η οργισμένη αντίδραση στο σχόλιό μας. Η πρώτη σκέψη που κάνουμε πάντως είναι η γνωστή και μη εξαιρετέα ασθένεια της δυσανεξίας στη διαφωνία. (Εδώ υπάρχουν καλά νέα: Δεν είσαι ο μόνος κι επιπλέον είναι ιάσιμη).

Δεν καταλάβαμε μόνο αν αυτή η δυσανεξία υπονοεί ότι δεν θέλεις να σχολιάζουμε κείμενά σου εδώ. Θα σου είμαστε υποχρεωμένοι αν μας το διευκρίνιζες ευθέως, για να ξέρουμε τι κάνουμε.


Τα λέμε

LeftG700 είπε...

Φίλε demos,


Το χειρότερο δεν είναι που μας μπέρδεψες με τον LLS (δεν έχει λέπρα ο άνθρωπος!). Ούτε ότι συνέχισες, παρά τη διευκρίνισή μας, να μας μπερδεύεις μ’ εκείνον. Το χειρότερο είναι ότι δεν είσαι σε θέση να καταλάβεις, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, ότι τα όσα γράψαμε δεν μπορούσε ποτέ να τα γράψει ο LLS!

Κατόπιν αυτού δεν έχουμε κάτι να πούμε· όχι τουλάχιστον χωρίς να χάσουμε άδικα το χρόνο μας.

Μόνο τούτο: Μας αφήνει παγερά αδιάφορους από πού αντλεί το κείμενο του Δημήτρη. Ξέρεις, άντληση από άντληση διαφέρει. Και κρίνοντας από το πώς διάβασε το σχόλιό μας όπου τα έκανε μούσκεμα, μάλλον δεν θα τον εμπιστευόμασταν και πολύ για τη σχετική δουλειά, αν ταξιδεύαμε μαζί του στην έρημο και φτάναμε σε κάποια όαση με το μοναδικό πηγάδι σε απόσταση 487 χιλιομέτρων…


Τα λέμε

Δημήτρης είπε...

LeftG700,
Aυτή θα είναι η τελευταία απάντηση από τη μεριά μου καθώς συνεχίζω να πιστεύω πως τα κίνητρά σου δεν είνα αυτά της συζήτησης αλλά της στείρας αντιπαράθεσης. εξηγούμαι:

1)όταν γράφεις: "Το blog είναι συλλογικό, αλλά η ιδιοκτησία των μέσων μετάδοσής του είναι ατομική —χωρίς να υπολογίζουμε καν την άυλη παράμετρο του Brand name." τι ακριβώς εννοείς; η υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας και του brand name σε τι αξίες παραπέμπουν, αν όχι καπιταλιστικές;

2)Για το κειμένο θα περίμενα να απαντάς σε πράγματα που γράφω και όχι να επιλέγεις μία φράση αποσπασμένη από τα συμφραζόμενα και το πλαίσιο της και μετά να καταρρίπτεις πανηγυρικά έναν αχυράνθρωπο. όπως σου απάντησα το "δευτερέυουσες" αναφορικά με τις ιδεολογίες του ατομικισμού και του καταναλωτισμού αναφέρεται στο ότι πιστεύω πως δεν είναι οργανικές στο σύστημα, απαραίτητες για την οργάνωση του και την αναπαραγωγή του. Αντίθετα το έθνος, η ιδεολογία των ατομικών δικαιωμάτων και το κράτος είναι. Αν εσύ θεωρείς αυτή την τοποθέτηση μη μαρξική, τότε διανοητές όπως ο Πασουκάνις, ο Αλτουσερ, ο Πουλαντζάς και όλη η γαλλική μαρξική σχολή είναι εκτός μαρξικού πλαισίου. Φέρνεις ως παράδειγμα την ΕΕ ως υπερεθνική ένωση. Λάθος ,η ΕΕ είναι μία διακρατική ένωση, που συγκροτήθηκε στα πλαίσια του διεθνους ανταγωνισμού. Διαπαερνάται από τους ανταγωινισμούς των εθνικών κρατών που την απαρτίζουν. Πόσο προφανές είναι αυτό το δείχνει ο χειρισμός της τρέχουσας κρίσης, ή οι αντιθέσεις που προκάλεσε ο πόλεμος του Ιράκ το 2003. Δεν έχει δημιουργηθεί μία ευρωπαίκή αστική τάξη, ένα ευρωπαϊκό κράτος, ένα ευρωπαϊκό έθνος. Το γιατί θεωρώ την ιδεολογία του έθνους συστατικό στοιχείο των καπιταλιστικών κοινωνικών σχηματισμών το εξηγώ σε μία ολόκληρη παράγραφο την οποία επέλεξες να αγνοήσεις.

3)Από που έβγαλα το συμπέρασμα πως ήρθες με ήδη διαμορφωμένη άποψη για μένα; Πως έχω αποδεχεί την ήττα; από το παρκάτω απόσπασμα του σχολίου σου: "Στριμωγμένος —όπως όλοι μας— από την αδυναμία να γκρεμίσει την τάξη που μας διαφεντεύει, το κύριο δηλαδή καθήκον της Αριστεράς, βρίσκει διέξοδο και παρηγορία στην πάλη ενάντια στον «εθνικισμό». Θάβοντας έτσι στην πραγματικότητα, χωρίς φυσικά να το θέλει και χωρίς να το καταλαβαίνει, το ‘ταξικό’ και φέρνοντας σε πρώτο πλάνο το ‘εθνικό’, την ίδια στιγμή που πιστεύει ειλικρινώς ότι πράττει το αντίθετο!" Τι λέει εδώ, πως λόγω αδυναμίας ή έλλιψης θέλησης να αντιπαρατεθώ με τον καπιταλισμό, επιλέγω να στοχοποιήσω τον εθνικισμό και μάλιστα ασυνείδητα. Αυτό ακριβώς είναι η μετατόπιση (displacement) που περιέγραφα. Άρα έχουμε να κάνουμε με κάποιον που φοβάται ή έχει συμβιβαστεί με το σύστημα και καταλήγει να συγκρούεται με έναν ακίνδυνό αντίπαλο...

4)λες: "Όπου, προφανώς, η πρόθεση επιβολής χρεώνεται σ’ εμάς. Μάλιστα. Και με ποιους ακριβώς τρόπους το προσπαθήσαμε;" Από που να αρχίσω. Ξεκινάς το αρχικό σου σχόλιο με μία επίθεση που αφορά τις αξίες των διαχειριστών του μπλογκ (επιχείρημα ad hominem που στοχευει να πλήξει το κύρος του αντιπάλου, και έμμεσως να υπονομεύσει την εγκυρότητα της θέσης που διατυπώνει). Συνεχίζεις διαστρεβλώνοντας τις θέσεις που διατυπώνει το κείμενο (φυσικά και δεν περιμένω να συμφωνείς μαζί μου ούτε λίγο ούτε πολύ, περιμένω όμως να μου αποδίδεις αυτά που γράφω και όχι αυτά που θέλεις εσύ). Κατασκευάζεις μία εξ' ολοκλήρου δική σου ερμηνεία την οποία αποδίδεις στο κείμενο και κατόπιν την καταρρίπτεις θριαμβευτικά ως τη θέση αυτών που έχουν αποκηρύξει την ταξική πάλη.

Αν ολο αυτό το πακέτο που περιέγραψα παραπάνω δεν είναι ενδεικτικό μίας στείρας αντιπαράθεσης και διάθεσης επιβολής τότε τι είναι; προσπάθεια φιλικής συζήτησης και ειλικρινούς κατανόησης;

LeftG700 είπε...

Φίλε Αντώνη,


Μερικά διευκρινιστικά λόγια γιατί είναι προφανές ότι κι εσύ, όπως ο Δημήτρης, παρανάγνωσες.

Τα όσα γράψαμε σαν προλεγόμενα δεν είχαν άλλο σκοπό παρά να κάνουν σαφές ότι α) δεν παραβιάζουμε την αυτονομία του (με βάση τις δικές σου αξιώσεις πριν κάνα δυό βδομάδες όταν επιχειρήσαμε να αποκαταστήσουμε τον διάλογο μεταξύ μας) και β) ότι η κατάθεση του σχολίου μας δεν συνιστά σε καμία περίπτωση δήλωση «καλής συμπεριφοράς». Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Ο Δημήτρης πίσω από αυτό είδε τέρατα και αρκούδες με κοφτερά νύχια. Δεν ξέρουμε τι βλέπεις εσύ, αλλά πάντως είναι κάτι διαφορετικό από αυτό το πολύ απλό (και για μας αυτονόητο) που μόλις περιγράψαμε.

Σχετικά με τα ιδιοκτησιακά και για να μη μπερδεύεσαι. Το ζήτημα εντάσσεται στη διάκριση μεταξύ νομικής κυριότητας και πραγματικής οικονομικής (εν προκειμένω λειτουργικής) κυριότητας. Ο Πουλαντζάς τα εξηγεί πάρα πολύ καλά. Εκεί, κάνοντας τις σχετικές αναγωγές, θα δεις ότι δεν υπάρχει καμία διαστρέβλωση. Και ίσως να διαπιστώσεις ότι δεν συμπεριλαμβάνεσαι μέσα στους μπλόγκερς που γνωρίζουν σε βάθος αυτά τα στοιχειώδη.

Μέχρι τότε να πούμε το εξής απλό: κάποιου είδους ιδιοκτησία πρέπει να είναι πίσω από το γεγονός ότι, αν επιχειρήσουμε να ανοίξουμε ένα μπλογκ με το όνομα Radical Desire, θα δούμε στις οθόνες μας κάτι σαν το «Σόρι γκαϊζ! Άλλος!».

«[…] τι εννοείται με την φράση περί υπολογισμού του [brand name] ως [άυλης] παραμέτρου;

Εννοείται η ποιοτική διάστασή του. Ξέρεις, άλλο η «Άρπα-Kόλλα» της Χ βιοτεχνίας αναψυκτικών στη βιομηχανική ζώνη της Θεσσαλονίκης κι άλλο η «Coca-Cola» της Ατλάντα των ΗΠΑ. Κι ακόμα, εννοούμε την άυλη επίπτωση του γεγονότος ότι κάποιος «Δωρίζει, […] μέρος του υποτιθέμενου ‘‘brand name’’». Ακριβώς: δωρίζει. Δεν συνιδρύει.

«[…] έρχεται για να το αναφέρει --ως κάτι που τον αφήνει παγερά αδιάφορο, αλλά για κάποιο λόγο τρώγεται να καταθέσει ως αναλυτικό insight».

Μας αφήνει παγερά αδιάφορους η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Και αυτό που «φαγωθήκαμε» να καταθέσουμε αναλυτικά, όπως εξηγήσαμε παραπάνω, είναι ότι δεν υπογράφουμε δηλώσεις κι ότι δεν παραβιάζουμε την αυτονομία του μπλογκ στέλνοντας το σχόλιο που στείλαμε. Είναι αλήθεια ότι το μπλογκ ζητούσε τέτοιες δηλώσεις. Αλλά στην προηγούμενη, ατομική μορφή του. Ελπίζουμε να έγινε κατανοητό. Και ελπίζουμε να είναι σαφές ότι δεν θα σχολιάσουμε δικό σου κείμενο. Η συλλογικότητα δεν καταργεί την ατομικότητα. Και δεν έχουμε την παραμικρή πρόθεση να παραβιάσουμε την ατομική σου αυτονομία. Να άλλο ένα δείγμα «πρόθεσης επιβολής» για να αυξήσει τη συλλογή του ο Δημήτρης…

Τέλος, σχετικά με τη διάγνωση των κινήτρων μας όσο αφορά στην παρουσία μας στο συλλογικό μπλογκ.

Κάνουμε μια αναδρομή. Γυρνάμε πίσω στις 2 Δεκεμβρίου του 2009, όταν σου στείλαμε το πρώτο σχόλιο. Έτσι από περιέργεια, καθίσαμε και μετρήσαμε τι αριθμό θα είχαμε αν καταγραφόντουσαν, όπως γίνεται στις τράπεζες με τους αριθμούς προτεραιότητας, οι unique σχολιαστές. 31! Και ξαναείδαμε την πληθώρα των ποστς που είχαν μηδενικό αριθμό σχολιαστών. Και συνειδητοποιήσαμε ότι από τη στιγμή που αρχίσαμε να στέλνουμε σχόλια, ήμασταν οι πιο τακτικοί σου σχολιαστές και συνομιλητές. (Πράγμα που επαναλήφθηκε και στο άλλο σου μπλογκ).

Τότε το μπλογκ δεν είχε τη σημερινή επισκεψιμότητα. Ούτε κατά διάνοια. Αλλά εμείς, ως έξυπνα παιδιά, προφανώς βλέπαμε μακριά. Για να τα λέμε όλα χωρίς ψευτοσεμνότητες, βλέπαμε τόσο μακριά που θα άξιζε να μας αποδοθεί η ιδιότητα του προφήτη!...

Φίλε Αντώνη. Τα μεγάλα Εγώ συχνά πληγώνονται. Το κατανοούμε. Ανθρώπινο. Και στο κάτω-κάτω η Αριστερά χρειάζεται μεγάλα Εγώ, έτσι όπως έχει λαπαδιάσει τις τελευταίες δεκαετίες. Πα να πει, τα μεγάλα Εγώ κάνουν καλό «στην υπόθεσή μας».

Τα μεγάλα Εγώ όμως.

Όχι οι μικρές ψυχές…

LeftG700 είπε...

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΟ ΥΓ:


Πα να πει, από μια ά π ο ψ η, τα μεγάλα Εγώ κάνουν καλό «στην υπόθεσή μας» .

celin είπε...

ωραια,ακου τωρα mini me,γιατι νομιζεις οτι λες κ εξυπναδες,
αυτο που ηθελα να καταδειξω ειναι οτι σε υφεση δεν ειναι μονο η Ελλαδα,διαβασε κ τον gr,σκατα γιναμε απο τις νεοφιλελευθερες μπουρδες της αυτορρυθμισης των αγορων,ολου αυτου του οικονομικου συστηματος που εξοντωνει τους αδυναμους κ υπερσυσσωρευει κερδη για τους ελαχιστους.

Οκ,η g/s δεν εχει σχεση με τη moody's,αλλα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος οτι η g/s κ τραπεζες η επενδυτικοι οικοι σα τη g/s απεκτησαν τεραστια δυναμη ολα αυτα τα χρονια,
κ ανεξελεγκτες απο κρατικες παρεμβασεις,συνεβαλλαν μαζι με αλλους απατεωνες τυπου lehmann brothers,στην διογκωση της φτωχειας κ της οικονομικης εξολοθρευσης των πολλων.

Κ γιατι να δανειζονται τα κρατη?μου αρεσει που το αναφερεις ως κατι φυσικο κ δεδομενο!να μη δανειζονται!το οτι δανειζονται,τα κανει να εξαρτωνται απο αυτους τους απατεωνες.

τελοσπαντων,εχω κανει πολλες φορες συζητησεις με νεοφιλελευθερους ταλιμπαν κ δε βγαινει ακρη.Ξεσκισαν οικονομικα ολοκληρο τον Δυτικο κοσμο αυτες οι αηδιες,καταντησαμε να παιζουν στοιχηματα αν θα χρεοκοπησουν οι χωρες[αμοραλιστικος θριαμβος!],cds,hedge funds,θα ηταν γελοια αν δεν ηταν τοσο τρομακτικα,

με ρωτας τι σχεση εχει ο φασισμος με ολα αυτα?

φασισμος ειναι η εξοντωση των πολλων για να συνεχισουν οι λιγοι να εχουν υπερκερδη,καπιτο?
κ οσοι εξακολουθουν να πιστευουν οτι δε χρειαζεται κρατικη παρεμβαση κ οτι αν αφησουμε ελευθερες τις αγορες,αυτες θα βρουν το δρομο τους κ θα σκορπισουν την ευημερια στους πολλους,
ειναι οι "χρησιμοι ηλιθιοι" του συστηματος.

sg,εσενα δε σε κοβω για χρησιμο ηλιθιο,μαλλον για νεοφιλελευθερο που στηριζει την εξοντωση των πολλων προς οφελος των λιγων

Αντωνης είπε...

@LeftG700: Δεν υπάρχει τρόπος να σας απαντήσω χωρίς να εμπλέξω τους άλλους συγγραφείς και τους αναγνώστες σε μια άσκοπη, απ' την πλευρά των προτεραιτήτων μου, αντιπαράθεση.

Όπως σωστά παρατηρείτε, είμαι πλέον ένας από τους συγγραφείς του Radical Desire, και ως τέτοιος επιλέγω τη σιωπή, εφόσον αυτά που είχα να πω τα είπα ήδη.

S G είπε...

greek rider
δεν ειναι ουτε για αστειο στα ιδια λασπονερα, εκτος αν δεν εχεις καταλαβει οτι η χωρα σου ειναι με το ενα βημα στην χρεοκοπια και οι ιδιωτικες αγορες ουσιαστικες σταματησαν να της δανειζουν (σε τεραστια αντιθεση με ΗΠΑ και Βρετανια)

celin
θα το εκτιμουσα αν αφηνες την ταμπελοδοτηση και εμενες στα επιχειρηματα και τα γεγονοτα.

"αυτο που ηθελα να καταδειξω ειναι οτι σε υφεση δεν ειναι μονο η Ελλαδα,διαβασε κ τον gr"

κιομως ειναι. Και δεν ειναι απλα διαφορα ταϊμιν, το θεμα ειναι οτι η Ελλαδα πασχει απο διαφορετικο προβλημα, δεν μας χτυπησε η χρηματοπιστωτικη κριση αλλα η δημοσιονομικη, δηλαδη το χρεος.

"η g/s κ τραπεζες η επενδυτικοι οικοι σα τη g/s απεκτησαν τεραστια δυναμη ολα αυτα τα χρονια,
κ ανεξελεγκτες απο κρατικες παρεμβασεις,συνεβαλλαν μαζι με αλλους απατεωνες τυπου lehmann brothers,στην διογκωση της φτωχειας κ της οικονομικης εξολοθρευσης των πολλων."

πως το εκαναν αυτο?

"Κ γιατι να δανειζονται τα κρατη?μου αρεσει που το αναφερεις ως κατι φυσικο κ δεδομενο!να μη δανειζονται!"

ειδικα η Ελλαδα μακαρι να μην δανειζοταν. Αλλα αυτο θα σημαινε σημερα περικοπη του προϋπολογισμου κατα 30% περιπου με ολα αυτα που σημαινει αυτο.
Γενικα τα κρατη δανειζονται για διαφορους λογους, για να χρηματοδοτησουν επενδυσεις που θα φερουν αναπτυξη, για να εξομαλυνουν τον οικονομικο κυκλο κτλ


"καταντησαμε να παιζουν στοιχηματα αν θα χρεοκοπησουν οι χωρες[αμοραλιστικος θριαμβος!],cds,hedge funds,θα ηταν γελοια αν δεν ηταν τοσο τρομακτικα"

δεν ειναι σπανιο να φοβαται κανεις το αγνωστο, αλλα εχεις κατσει ποτε να ψαξεις πως ακριβως λειτουργουν αυτα? λες τοσοι ειδικοι (κεντρικες τραπεζες, ρυθμιστες κτλ) να επιτρεπουν τα χρηματοοικονομικα παραγωγα χωρις κανεναν απολυτως λογο?

"φασισμος ειναι η εξοντωση των πολλων για να συνεχισουν οι λιγοι να εχουν υπερκερδη,καπιτο?"

αν ειναι να μιλας με δικο σου λεξιλογιο καλυτερα να το οριζεις πρωτα, γιατι αυτος δεν ειναι ο τυπικος ορισμος του φασισμου.
Ο φασισμος ειναι τυπικα ισα ισα το αναποδο, η θυσια ατομων (ή ομαδων, βλεπε Εβραιοι, τσιγγανοι κτλ στο Τριτο Ραϊχ) προς οφελος του συνολου ή τουλαχιστον αυτου που καποιοι θεωρουν οτι θα ειναι καλο για το συνολο.


"κ οσοι εξακολουθουν να πιστευουν οτι δε χρειαζεται κρατικη παρεμβαση κ οτι αν αφησουμε ελευθερες τις αγορες,αυτες θα βρουν το δρομο τους κ θα σκορπισουν την ευημερια στους πολλους"

δεν υπαρχει σοβαρος οικονομολογος που να κανει τοσο γενικη διατυπωση. Οι ελευθερες αγορες ειναι συνηθως καλες, εκτος απο τις περιπτωσεις που χρειαζεται ρυθμιση (λογω ασυμμετρης πληροφοριας, εξωτερικοτητων κτλ)

"εσενα δε σε κοβω για χρησιμο ηλιθιο,μαλλον για νεοφιλελευθερο που στηριζει την εξοντωση των πολλων προς οφελος των λιγων"

αυτο υποτιθεται οτι ειναι επιχειρημα τωρα?

celin είπε...

sg,οταν λεω οτι ανηκεις σε αυτους που στηριζουν την οικονομικη εξοντωση των πολλων προς οφελος των λιγων,ειναι ευνοητο οτι εννοω πως στηριζεις ενα συστημα που το πραττει αυτο,δεν το κανεις εσυ ο ιδιος προσωπικα.Πιθανως να εχεις καλες προθεσεις,να νομιζεις πως μακροπροθεσμα οι μονεταριστικες πολιτικες θα οδηγησουν σε μια οσο το δυνατον περισσοτερη ευημερια.

Αλλα κατι τετοιο δε προκυπτει απο πουθενα.
Χρησιμοποιω το σημαινον "φασισμος" ως ενα σημαινον αρνητικα φορτισμενο,για να καταδειξω οτι στον πυρηνα της νεοφιλελευθερης θεωριας ενυπαρχει ο νομος της ζουγκλας.
Οτι δηλαδη οι ικανοι θα επιβιωσουν σε καθε κλαδο,τους υπολοιπους να ζησουμε να τους θυμομαστε.
Δεν υπαρχει δηλαδη στη θεωρια που πρεσβευεις μεριμνα για τους λιγοτερο ικανους,για τους αδυναμους.
Αυτου του ειδους ο πολιτικος δαρβινισμος εμενα δε με εκφραζει.Μεταξυ ισοτητας κ ελευθεριας που καταντα ασυδοσια,εγω προτιμω την ισοτητα.

Δε σου αρεσει το σημαινον "φασισμος".Πες το βαρβαροτητα,πες το μισανθρωπισμο,πες το μικροψυχια

Μονο κ μονο αυτο που λες οτι οι ελευθερες αγορες ειναι συνηθως καλες,υποδεικνυει πως,ειτε με κοροιδευεις ειτε κοροιδευεις τον εαυτο σου.
Φτωχολογια κ μεσοαστικα στρωματα γινονται σιγα σιγα ενα,δημιουργουνται δηλαδη κοινωνιες 2 ταχυτητων,οι παμπλουτοι κ οι φτωχοι.
Αυτο το προκαλει η υπερσυσσωρευση κερδων κ η εκμεταλλευση τηςυπεραξιας της εργασιας των εργαζομενων απο τους συγχρονους τυραννους.
Οπως λεει κι ο Ολιβερ Στοουν,
"το 1987 πιστευα οτι το καπιταλιστικο συστημα θα βελτιωνοταν.Επεσα εξω.τι εγινε στην Αμερικη?οι μισθοι μειωθηκαν ενω η παραγωγικοτητα αυξηθηκε,χρηματα εβγαλαν οι χρηματιστες κ οι επιχειρηματιες,οχι ομως κ οι εργαζομενοι,αυτο το συστημα ειναι αδικο,πραγμα που ειναι πλεον φανερο"

Επαναλαμβανω λοιπον τις κατηγοριες ανθρωπων που στηριζουν αυτο το συστημα,
1)χρησιμοι ηλιθιοι[Τα καθεστωτα τους εχουν αναγκη,ειναι εκεινοι πχ που εργαζονται στον ιδιωτικο τομεα,βλεπουν τις σφαγες των μισθωτων του δημοσιου τομεα κ πανηγυριζουν,νομιζοντας οτι μακροπροθεσμα τα μετρα του ΔΝΤ θα ωφελησουν τη χωρα]
2)κεφαλαιοκρατες
3)αυτοι που δεν ειναι κεφαλαιοκρατες αλλα χεστηκαν για τους συνανθρωπους τους που χανουν τη δουλεια τους,για αυτους που οδηγουνται στην εξαθλιωση,
εκεινοι δηλαδη που ειναι εγκλωβισμενοι στην αυταπατη του προσωρινου μικροβολεματος τους.

Αν ειναι να απαντησεις,μη πας να πιαστεις παλι απο φρασουλες για να δημιουργησεις εντυπωσεις,δε γινεται ετσι διαλογος,αν θες να αποδομησεις τα επιχειρηματα του αλλου,να προταξεις τα δικα σου που τον αποστομωνουν.
Δε θεωρω οτι εχεις

S G είπε...

"Πιθανως να εχεις καλες προθεσεις,να νομιζεις πως μακροπροθεσμα οι μονεταριστικες πολιτικες θα οδηγησουν σε μια οσο το δυνατον περισσοτερη ευημερια."

ρε μανια με τον μονεταρισμο αυτες τις μερες. Ποιος σου ειπε οτι ειμαι οπαδος? Βασικα τι εννοεις με την λεξη μονεταρισμος?


"Χρησιμοποιω το σημαινον "φασισμος" ως ενα σημαινον αρνητικα φορτισμενο,για να καταδειξω οτι στον πυρηνα της νεοφιλελευθερης θεωριας ενυπαρχει ο νομος της ζουγκλας."

οι λεξεις εχουν συγκεκριμενο νοημα, μην περιμενεις να καταλαβαινω αλλ'αντ'αλλων.

"Δεν υπαρχει δηλαδη στη θεωρια που πρεσβευεις μεριμνα για τους λιγοτερο ικανους,για τους αδυναμους.[...]Μεταξυ ισοτητας κ ελευθεριας που καταντα ασυδοσια,εγω προτιμω την ισοτητα."

που ξερεις ανθρωπε μου την κοσμοθεωρια μου? φυσικα θελω να ζω σε μια κοινωνια που μεριμνα για τους αδυναμους. Αυτο φυσικα και δεν σημαινει οτι μεταξυ ελευθεριας και ισοτητας (του τι? εισοδηματος? ευκαιριων? χαρας? μεριδων ρυζιου την ημερα?) θα επιλεγω παντα την ισοτητα.

"Μονο κ μονο αυτο που λες οτι οι ελευθερες αγορες ειναι συνηθως καλες,υποδεικνυει πως,ειτε με κοροιδευεις ειτε κοροιδευεις τον εαυτο σου."

δεν καταλαβαινω αυτες τις γενικολογιες. Η οικονομικα θεωρια αλλα και αιωνες εμπειρικων δεδομενων λενε οτι οι ελευθερες αγορες οδηγουν σχεδον παντα σε αυξηση της παραγωγικοτητας και τελικα του παραγομενου πλουτου. Κατα κανονα αυτο βοηθαει ολη την κοινωνια, οταν δεν την βοηθαει μπορει ενιοτε η κυβερνηση να κανει κατι γιαυτο.

"Οπως λεει κι ο Ολιβερ Στοουν,
"το 1987 πιστευα οτι το καπιταλιστικο συστημα θα βελτιωνοταν.Επεσα εξω.τι εγινε στην Αμερικη?οι μισθοι μειωθηκαν ενω η παραγωγικοτητα αυξηθηκε,χρηματα εβγαλαν οι χρηματιστες κ οι επιχειρηματιες,οχι ομως κ οι εργαζομενοι,αυτο το συστημα ειναι αδικο,πραγμα που ειναι πλεον φανερο""

ο πατερας του Στοουν ηταν χρηματιστης, το ξερες? :)
Τεσπα, ευτυχως δεν ρωταμε ανθρωπους σαν τον Στοουν για τετοια ζητηματα αλλα τους ειδικους, δηλαδη τους οικονομολογους.

"Επαναλαμβανω λοιπον τις κατηγοριες ανθρωπων που στηριζουν αυτο το συστημα ..."

μου φαινεται εντυπωσιακο που αφηνεις απεξω τους καθ'υλην αρμοδιους!

"Αν ειναι να απαντησεις,μη πας να πιαστεις παλι απο φρασουλες για να δημιουργησεις εντυπωσεις,δε γινεται ετσι διαλογος,αν θες να αποδομησεις τα επιχειρηματα του αλλου,να προταξεις τα δικα σου"

μαφηνουν αδιαφορο οι εντυπωσεις, αλλα αν θες να συζητας ειναι καλο να ακριβολογεις για να καταλαβαινω τι λες.
Πως περιμενεις αντεπιχειρηματα οταν δεν καταλαβαινω καν τι επιχειρηματα δινεις?

celin είπε...

Ευτυχως που δε ρωταμε τον Στοουν κ εχουμε τους γκουρου της οικονομιας οπως τον Φριντμαν που με τις συμβουλες τους,εφεραν τις οικονομιες της Δυσης στο χειλος του γκρεμου.
Κ τωρα μια ερωτηση σοβαροτερη απο αυτα που λεμε,
απο τα 3 austin powers,ποιο σου αρεσει περισσοτερο?αυτο με τη Χηδερ Γκραχαμ,αυτο με τη Λιζ Χαρλει,η αυτο με τη Μπηγιονσε?

S G είπε...

Λιζ Χερλεϋ δαγκωτο! Αν και δεν πρεπει να εχει και πολυ καλο χαρακτηρα. :)

Κατα τα αλλα περι Φριντμαν

α) ποιος σου ειπε καλε οτι ειναι η τελευταια λεξη της οικονομικης επιστημης? Ελαχιστα πεηπερς του ειναι σημερα κοντα στην κοψη του ξυραφιου.


β) Ακομα και ετσι, μια κυβερνηση θα μπορουσε να βρει πολυ χειροτερους συμβουλατορες απο τον Φριντμαν.

Παρεπιμπτοντως, γκουρου δεν εχουμε στα οικονομικα. Και αυτοι που στα ΜΜΕ παρουσιαζονται ως τετοιοι, σπανιως ειναι καν πανεπιστημιακοι ή εστω σοβαροι οικονομολογοι.

LeftG700 είπε...

Φίλε Δημήτρη,


Βλέπουμε επιμένεις να ερμηνεύεις αυθαίρετα τα όσα γράψαμε.

1) Περιγράψαμε μια κατάσταση. Δεν χρεώσαμε σε κανέναν υπεράσπιση καπιταλιστικών αξιών. Δικαιούσαι να βγάζεις το συμπέρασμα που βγάζεις. Δεν είναι όμως και υποχρεωτικό το συμπέρασμά σου να αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα. Δέξου το· τουλάχιστον ως ένα ενδεχόμενε βρε αδερφέ!

2) Εστιάσαμε σε πράγματα που γράφεις. Δεν πλαστογραφήσαμε. Και απομονώσαμε σημεία-κλειδιά. Εξακολουθείς να μη καταλαβαίνεις με ποιο τρόπο βγάζεις οφσάϊντ τον Μαρξ και να εκτρέπεσαι σε ιδεαλισμούς. Να σου θυμίσουμε μερικά πράγματα που ασφαλώς τα ξέρεις και να σου εξηγήσουμε πού ακριβώς έγκειται η ριζική διαφωνία μας όσο πιο απλά γίνεται:

Η καρδιά της μαρξικής σύλληψης είναι ο ιστορικός υλισμός. Αυτός συνδέεται με την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Και η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής συνδέεται με το ιδιαίτερο συμφέρον της αισχρής μειοψηφίας που τα κατέχει σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Στον καπιταλισμό, το ανώτερο στάδιο της ταξικής κοινωνίας, ο εγωιστικός, ιδιοτελής ατομικισμός βρίσκει τον παράδεισό του, την αποθέωσή του. Για να λειτουργήσει και να επιβληθεί οργάνωσε τις κοινωνίες σε έθνη-κράτη, α ξ ι ο π ο ι ώ ν τ α ς υπαρκτές ως επί το πλείστον κοινότητες ανθρώπων. Άλλο όμως το πλαίσιο λειτουργίας —κι αυτό σε μια δεδομένη κατάσταση που, όπως ξέρουμε, δεν είναι στατική και αιώνια— μέσα στο οποίο μπορεί να ανθίσει κάτι κι άλλο ο καρπός. Άλλο ο σπόρος, άλλο το χωράφι!

Στη συγκεκριμένη περίοδο της απελευθέρωσης όλων των τερατωδών δυνάμεων του καπιταλισμού, το χωράφι δεν ήταν το έθνος. Το χωράφι ήταν η ατομική πρωτοβουλία, χωρίς τον καταπιεστικό ρόλο του (εθνικού) κράτους, των ελέγχων και των ρυθμίσεων που καταπιέζουν και περιορίζουν τις απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπου να δημιουργεί, να καινοτομεί και να παράγει πλούτο γι’ αυτόν (και κάτι ψίχουλα— που μερικές φορές είναι παραπάνω από ψίχουλα— για τους υποτελείς του).

Αυτό ήταν το ευαγγέλιο του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή του απολύτως ανεξέλεγκτου καπιταλισμού. Όχι το έθνος. Αν δεν το βλέπεις αυτό, σόρυ, αλλά δεν βλέπεις μπροστά απ’ τη μύτη σου!

Ξέρεις φίλε Δημήτρη, ένας από τους λόγους που ο καπιταλισμός έχει επιβιώσει, είναι η προσαρμοστικότητά του. Κι αυτό το ξέρεις, δεν περίμενες από μας. Ίσως όμως ξεχνάς τι σημαίνει ‘προσαρμοστικότητα’. Προσαρμοστικότητα λοιπόν σημαίνει ότι αδιαφορείς για τα πάντα, πως είσαι πρόθυμος να απαρνηθείς ό,τι υμνούσες μέχρι χθες και να φτύσεις εκεί που έτρωγες, προκειμένου να διατηρήσεις τον πυρήνα, την καρδιά, το κλειδί, που σου επιτρέπει να συνεχίζεις να είσαι ο κυρίαρχος. Κι αυτός ο πυρήνας, η καρδιά και το κλειδί για τον καπιταλισμό δεν είναι το έθνος. Στ’ αρχίδια του το γράφει το έθνος ο καπιταλισμός όταν χρειάζεται να κάνει κάτι τέτοιο. Εκείνο όμως από το οποίο δεν σκοπεύει να παραιτηθεί με τίποτα είναι η «ελευθερία» του ανθρώπου να παράγει πλούτο από την εκμετάλλευση άλλων ανθρώπων.

Αυτή είναι η ουσία και νομίζουμε ότι κάπου σου έφυγε. Προσπάθησε με καθαρό μυαλό και χωρίς εγωισμούς να τα δεις όλα αυτά και σταμάτα να αναλώνεσαι σε γλωσσικούς σχολαστικισμούς άνευ ουσίας σχετικά με το αν η ΕΕ είναι υπερεθνική ή διακρατική ένωση (λες και τα κράτη δεν είναι κράτη-έθνη, αλλά κουβαρίστρες τετάρτης γενεάς!) ή να καλείς σε βοήθεια «το ιππικό» (Πασουκάνις, Αλτουσερ και Πουλαντζά) όπως έκανε κι o demos για λογαριασμό σου χθες. Όλες οι διαφωνίες των μαρξιστών σχετικά με το ζήτημα που συζητάμε είχαν την ίδια βάση εκκίνησης. Μπας και νομίζεις ότι η Ρόζα είχε άλλη άποψη για το εθνικό ζήτημα από τον Βλαδίμηρο, επειδή αντί για Μαρξ διάβαζε το …«Marie Claire»;


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

LeftG700 είπε...

ΣΥΝΕΧΕΙΑ


3) Εδώ υπάρχει (έχεις) σοβαρό πρόβλημα. Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε από τη στιγμή που γράφεις:

«Τι λέει εδώ, πως λόγω αδυναμίας ή έλλιψης θέλησης να αντιπαρατεθώ με τον καπιταλισμό, επιλέγω να στοχοποιήσω τον εθνικισμό και μάλιστα ασυνείδητα».

Αυτό το «[…] επιλέγω να στοχοποιήσω τον εθνικισμό και μάλιστα ασυνείδητα» μας θυμίζει τον γνωστό γηπεδικό διάλογο:

—Σήμερα οι παιχταράδες μας παίζουν σαν θεοί.
— Τι θεοί; Ημίθεοι!

Άσε λίγο κατά μέρος τον Πασουκάνις, τον Αλτουσέρ και τον Πουλαντζά και ρίξε μια ματιά στα βασικά της ψυχολογίας.
Ίσως τότε να καταλάβεις ότι το γεγονός πως είσαι κομμουνιστής δεν σημαίνει ότι έχεις νικήσει το ασυνείδητο. Κι ακόμα ότι όλες αυτές οι «βαριές κατηγορίες» που νομίζεις ότι σου απαγγείλαμε δεν υφίστανται παρά μόνο στο μυαλό σου.

4) Αναφέρεσαι στα προλεγόμενα όπου εξηγήσαμε γιατί στείλαμε σχόλιο. Επειδή προφανώς έγραψες στα παλιά σου τα παπούτσια αυτό που είπαμε (ότι δηλαδή το ζήτημα δεν αφορά σε κανέναν άλλον εκτός από τους εμπλεκόμενους) είμαστε υποχρεωμένοι να σου το πούμε ευθέως:

Δεν εμπλέκεσαι και δεν σε αφορά! (Αυτό, διαδικαστικά. Γιατί επί της ουσίας η άποψή σου είναι κυριολεκτικά στον αέρα!).

Επαναλαμβάνεις τα περί επιβολής. Να εννοείς άραγε ότι μιλήσαμε για μεγάλη πλάνη και εκφράσαμε ευθέως τη διαφωνία μας; Να εννοείς ότι όταν μιλάμε προσπαθούμε να πείσουμε για την ορθότητα των απόψεών μας πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει ταυτόχρονα να πείσουμε και για τη μη ορθότητα των απόψεων με τις οποίες διαφωνούμε; Αν αυτά εννοούσες, ναι, μας διακρίνει διάθεση επιβολής. Σε αντίθεση ασφαλώς με σένα που, φανταζόμαστε, παίρνεις τον λόγο στο διαδίκτυο για να εξασκήσεις τα δάχτυλά σου και να αυξήσεις την ταχύτητά τους στην πληκτρολόγηση, μειώνοντας ταυτόχρονα και τις πιθανότητες να προσβληθούν από αρθρίτιδα όταν φτάσεις στην τρίτη ηλικία!...

Για το τι κατασκευάσαμε και τι διαστρεβλώσαμε μιλήσαμε ήδη, να μην επαναληφθούμε.

Τέλος: Απόλυτα σεβαστό το δικαίωμά σου να μη «μας μιλάς». Θα φροντίσουμε να μην απευθυνόμαστε σε σένα προσωπικά όταν νιώσουμε την ανάγκη να σχολιάσουμε κάποιο άλλο κείμενό σου.

Αυτή η δική σου επιθυμία είναι και ο μοναδικός λόγος που δεν κλείνουμε το σχόλιό μας με τον κλασικό για μας χαιρετισμό («Τα λέμε»).

Έτσι, απλά χαιρετούμε.

LeftG700 είπε...

Φίλε Αντώνη,


Κι εμείς από την πλευρά μας επανερχόμαστε στη σιωπή μας. Πριν το κάνουμε όμως κάτι ακόμα που το λησμονήσαμε στο προηγούμενο σχόλιο.

Απευθυνόμενος στον demos σε σχέση με το μπέρδεμά του ως προς το ποιος είναι ποιος του έγραψες σε κάποιο σχόλιο:

«Επεξήγηση: Η διαμαρτυρία ήταν ότι τους μπέρδεψες με τον LLS, τον οποίο λογίζουν "ορκισμένο εχθρό".

Ελπίζω να βοήθησα».

Εμείς μιλήσαμε για "ιδεολογική αντιπαλότητα".

Εσύ το μετέτρεψες σε "έχθρα".

Δεν ξέρουμε γιατί έκανες μια τέτοια διαστρέβλωση. Κι αυτό που φανταζόμαστε, δεν προλαβαίνουμε να το γράψουμε από τη στιγμή που βιαζόμαστε να επιστρέψουμε στη σιωπή μας.

Αντωνης είπε...

"Ορκισμένο ιδεολογικό αντίπαλο". Απολογούμαι για το παρόραμα.

Greek Rider είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Greek Rider είπε...

SG μαζί με τον άθλιο ελληνικό καπιταλισμό και τον εξίσου άθλιο και χρεωκοπημένο καπιταλισμό των ΗΠΑ και Βρετανίας που τον εξαγόρασαν οι κυβερνήσεις τους για να μην πεθάνει, χρεωκόπησε και χρεωκοπεί σε δόσεις καθημερινά και η οικονομική "επιστήμη".

Αυτό ήταν άλλωστε τα TARP μην τα ξεχνάμε, πρόσκαιρες ανάσες ζωής σε ζόμπι...

Και που ήταν η επιστήμη σε όλα αυτά; Εγώ δεν κατάλαβα ποτέ κάτι επιστημονικό. Μόνο βαρύγδουπες προβλέψεις δήθεν ειδικών του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ, των οργανισμών αξιολόγησης, των επενδυτικών οίκων. Οι μεν πιο μπακάληδες από τους δε που μπορούσαν ανάλογα το κάθε ειδικό συμφέρον τους να παρουσιάσουν και μια άλλη πραγματικότητα στηριγμένη σε δήθεν επιστημονικές αναλύσεις.

Η τελευταία δεκαετία δεν ήταν η ταφόπλακα κάποιας συγκεκριμένης σχολής οικονομικών αλλά γενικά ΤΩΝ οικονομικών.

Απορώ με τι ασχολούνται ακόμη οι οικονομολόγοι ή με τι έχουν την ψευδαίσθηση ότι ασχολούνται.

Μάλλον ασχολούνται με την διύλιση του κώνωπα μέσα σε εργαστήρια αποκομμένα από τον πραγματικό κόσμο.

Επιπλέον αποδεικνύεται σιγά, σιγά ότι σε αντίθεση με τους μηχανικούς που βασίζονται σε στέρεους φυσικούς νόμους, οι οικονομολόγοι στηρίζονταν τελικά σε υποθέσεις για την ανθρώπινη ψυχολογία και συμπεριφορά που κάθε άλλο παρά ρεαλιστικές ήταν.

Το μόνο που θα μείνει από αυτό που λέγαμε μέχρι χτες οικονομική "επιστήμη" θα είναι μερικοί χαρακτηριστικοί τύποι που θα προσπαθούν να υπερασπιστούν τα πολιτικά συμφέροντα μεγάλων εταιρειών προσπαθώντας να τα αναγάγουν με ταυτολογίες στο γενικό καλό κρυμμένοι κάτω από την αυθεντία μιας δήθεν επιστημοσύνης.

Δημήτρης είπε...

LeftG700
Δεν σκοπεύω να σνεχίσω τη συζήτηση, δεν έχει νόημα άλλωστε. Θεωρώ εξαιρετικά αφελείς τις απόψεις εκείνες που θεωρούν το έθνος ξεπερασμένο και που παραγνωρίζουν την κεντρικότητα του στην ύπαρξη και αναπαραγωγή των καπιταλιστικών κοινωνικών σχηματισμών.

LeftG700 είπε...

Φίλε Αντώνη,


Fair enough.

LeftG700 είπε...

Φίλε Δημήτρη,


"Θεωρώ εξαιρετικά αφελείς τις απόψεις εκείνες που θεωρούν το έθνος ξεπερασμένο και που παραγνωρίζουν την κεντρικότητα του στην ύπαρξη και αναπαραγωγή των καπιταλιστικών κοινωνικών σχηματισμών".

Κι εμείς! (Ως πλαίσιο όμως, όχι ως πυρήνα της αστικής ιδεολογίας).

Και ακριβώς επειδή έχουμε τη γνώμη που έχουμε, συνάγουμε από αυτήν και το ακόλουθο συμπέρασμα:


Θεωρούμε εξαιρετικά αφελείς τις απόψεις εκείνες που θεωρούν το έθνος ξεπερασμένο και που παραγνωρίζουν την κεντρικότητα του στη δυνατότητά του να αποτελέσει το "έδαφος" της πάλης για την ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής.


Χαιρετούμε


ΥΓ Απευθυνθήκαμε σε σένα προσωπικά, επειδή το έκανες εσύ.

celin είπε...

sg,για πες,ποιος ειναι η τελευταια λεξη της οικονομικης επιστημης?πες ρε παιδι μου κ τι πρεσβευει αυτος,καταθεσε ενα μανιφεστο εδω να το συζητησουμε,πες τι χρειαζεται τωρα να γινει στην Ελλαδα για να περασει η κριση οσο δυνατον λιγοτερο επωδυνα.
Μη στα βγαζω με το τσιγκελι!Εγω ειμαι ασχετος απο οικονομικα,Νομικη σπουδασα.
Κ οσον αφορα τη Λιζ Χαρλει,κ εγω μαζι σου,η γυναικα δε παιζεται!
Την ειδες στο 7 ευχες με τον Φρεηζερ?
πρεπει να ειναι πολυ ηλιθιος αυτος ο Χιου Γκραντ

Αντωνης είπε...

Χωρίς πλάκα, sg, πες μας ποιον σοβαρό επιστήμονα να διαβάσουμε για να δούμε την μη μαρξική σκοπιά για την κρίση, ξέρεις ότι είμαστε του διαβάσματος.

S G είπε...

Καλα σιγουρα βλακας ο Χιου, αν και λενε οτι και το καλυτερο φαι μπορεις να το βαρεθεις.

τωρα, με ολον τον σεβασμο, η τελευταια λεξη της επιστημης δεν θα ειναι και πολυ χρησιμη αν δεν εχεις οικειοτητα με τα οικονομικα. Μαλλον κατι εκλαϊκευμενο χρειαζεται.

Απο ελληνικα ΑΕΙ λιγοι πανεπιστημιακοι γραφουν εκλαϊκευμενα στο δικτυο, στα γρηγορα μουρχεται στο μυαλο ο Μανος Ματσαγγανης (πολυ ενδιαφεροντα πραγματα περι ασφαλιστικου), ισως ο Θ.Πελαγιδης, αντε και ο Χ.Τσουκας (αν και οχι οικονομολογος -διοικηση διδασκει- ξερει καλα οικονομικα φαινεται και γραφει πολυ καλα).

Απο ξενα ΑΕΙ, χωρις καμμια διαθεση επαρσης η καλυτερη (ισως και η μονη?) πηγη σοβαρης οικονομικης αναλυσης ειναι η αναμορφωση νομιζω. Γραφουν 3-4 πανεπιστημιακοι οικονομολογοι (disclosure: συμπεριλαμβανεται και η αφεντια μου) και βεβαια νομικοι, φιλοσοφοι κτλ.

Τωρα, αν εχει κανεις ορεξη για αγγλοφωνες πηγες, υπαρχουν αφθονες. Θα ξεκινουσα λογικα απο τον Κρουγκμαν ή απο καποια συλλογικη σελιδα οπως το Vox (δεν βαζω συνδεσμους για να μην με φαει το σπαμοφιλτρο, στειλτε μου μεηλ αν ειναι).

S G είπε...

Οσο για Bedazzled, πρεπει να ειναι απο τις αγαπημενες μου ταινιες β διαλογης :)

γριδερ
δεν καταλαβαινω γιατι κακολογεις το ΤΑΡΠ και τις γενικες πολιτικες κατα της κρισης στις ΗΠΑ, εχουν αναπτυξη καπου 3% αυτην την στιγμη.

"Και που ήταν η επιστήμη σε όλα αυτά; Εγώ δεν κατάλαβα ποτέ κάτι επιστημονικό. Μόνο βαρύγδουπες προβλέψεις δήθεν ειδικών του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ, των οργανισμών αξιολόγησης, των επενδυτικών οίκων"

μα γιατι μπλεκεις ιδιωτικες τραπεζες, δημοσιους διεθνεις οργανισμους και οικους αξιολογησης με την επιστημη?!

"Η τελευταία δεκαετία δεν ήταν η ταφόπλακα κάποιας συγκεκριμένης σχολής οικονομικών αλλά γενικά ΤΩΝ οικονομικών.
Απορώ με τι ασχολούνται ακόμη οι οικονομολόγοι [...]
οι οικονομολόγοι στηρίζονταν τελικά σε υποθέσεις για την ανθρώπινη ψυχολογία και συμπεριφορά που κάθε άλλο παρά ρεαλιστικές ήταν."

απορω ποια ειναι η επαφη σου με τα οικονομικα που σε κανει να τα λες αυτα. Η επιστημη ειναι τεραστια, τα χρηματοοικονομικα (που εχουν καποιο προβλημα) δεν εχουν παραπανω σχεση με την θεωρια παιγνιου απο οτι εχει η τελευταια με την εξελικτικη βιολογια ας πουμε.

αν ειλικρινα θες να δεις τι κανουν οι οικονομολογοι τωρα, μπορω να σου δωσω μια γευση (η πλακα ειναι οτι η δικη μου δουλεια εχει πολλα να κανει με την μελετη της ανθρωπινης [οικονομικης] συμπεριφορας!). Αλλα μην με βαζεις στον κοπο αν δεν εχεις καλοπιστια και ορεξη για λιγη μελετη.

Αντωνης είπε...

"Απο ελληνικα ΑΕΙ λιγοι πανεπιστημιακοι γραφουν εκλαϊκευμενα στο δικτυο, στα γρηγορα μουρχεται στο μυαλο ο Μανος Ματσαγγανης (πολυ ενδιαφεροντα πραγματα περι ασφαλιστικου), ισως ο Θ.Πελαγιδης, αντε και ο Χ.Τσουκας (αν και οχι οικονομολογος -διοικηση διδασκει- ξερει καλα οικονομικα φαινεται και γραφει πολυ καλα)."

Αυτοί έχουν λοιπόν α) προβλέψει β) αναλύσει την κρίση από μη μαρξική σκοπιά; Γιατί οι Brenner, Wallerstein, π.χ, την έχουν και προβλέψει και αναλύσει από μαρξική σκοπιά.

Για τον Krugman που αναφέρεις, δεν έχω δει κάποια προβλεπτική του ανάλυση, μόνο διαγνωστικές. Υπάρχει κάποια μελέτη του που να έχει την ίδια προβλεπτική συνάφεια με το Economics of Global Turbulence ή το The Boom and the Bubble του Brenner, ή το The Decline of American Power του Wallerstein?

Γιατί οι μαρξιστές λένε "εμείς σας τα λέγαμε" και όντως τα λέγανε.

"Απο ξενα ΑΕΙ, χωρις καμμια διαθεση επαρσης η καλυτερη (ισως και η μονη?) πηγη σοβαρης οικονομικης αναλυσης ειναι η αναμορφωση νομιζω. Γραφουν 3-4 πανεπιστημιακοι οικονομολογοι (disclosure: συμπεριλαμβανεται και η αφεντια μου) και βεβαια νομικοι, φιλοσοφοι κτλ."

Μα από την αναμόρφωση ήταν το κείμενό σου του Νοέμβρη 2008, όπου έλεγες ότι η κρίση δεν θα δημιουργήσει ύφεση στην Ελλάδα που σου είχα κοτσάρει την άλλη φορά. (Η κουβέντα είχε γίνει στο http://radicaldesire.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html)

Έχεις και άλλα κείμενα εκεί; Δώσε λινκ αν θέλεις

S G είπε...

Πρωταπολα δινω γενικα λινκ, οχι μονο περι κρισης (να πω την αληθεια δεν με ενδιαφερει και τρομερα η κριση, το πως θα βγουμε με ενδιαφερει παραπανω)

κατα δευτερον οι μαρξιστες εχουν προβλεψει 123 απο τις τελευταιες 3 κρισεις, οπως βεβαια και την καταρρευση του καπιταλισμου 7-8 φορες. (με λιγα λογια ολο προβλεψεις κανουν, που σπανιως τους βγαινουν και οταν, ειναι για τους λαθος λογους).

Αλλα δουλεια των οικονομολογων δεν ειναι η προβλεψη (γενικα) ποσο μαλλον η προβλεψη κρισεων. Κανε υπομονη και θα ανεβασω κειμενο σημεραυριο (το επισπευδω ειδικα για σενα!).

"Μα από την αναμόρφωση ήταν το κείμενό σου του Νοέμβρη 2008, όπου έλεγες ότι η κρίση δεν θα δημιουργήσει ύφεση στην Ελλάδα"

ελεγα κατι πολυ συγκεκριμενο, οτι οπως φαινεται προς το παρον γλυτωνουμε καποια σοβαρη υφεση γιατι δεν μας εχει αγγιξει ιδιαιτερα η χρηματοοικονομικη κριση, οπως και δεν εκανε.
Το δημοσιονομικο μας τσακισε. Ουτε μπορουσα να περιμενω οτι θα κανουν τετοια μαγειρεματα με το ελλειμμα, ουτε οτι θα καταρρευσει το Ντουμπαϊ ετσι, ουτε οτι ο ΓΑΠ θα κοιμαται μεχρι τον Φεβρουαριο (θυμηθειτε λιγο με τι επιτοκια δανειζομασταν τον Σεπτεμβριο ή ακομα και τον Δεκεμβριο του 2009).

τι αλλο λινκ θες? αυτα που δινω ειναι ολα σχετικα. Το ελληνικο προβλημα (ή τα συγχρονα οικονομικα) δεν εξηγειται σε 5 γραμμες, οποιος ψαχνει για κατι τετοιο δεν νομιζω οτι θα κανει καλη δουλεια.

Αντωνης είπε...

Μα δεν είπαμε για πέντε γραμμές. Είπαμε ότι είμαστε του διαβάσματος.

Τώρα για την πρόβλεψη και την οικονομολογία: υπάρχει κάτι βασικό εκεί, φρονώ. Ότι αν όντως καταλαβαίνεις τις αρχές λειτουργίας του συστήματος, πρέπει να μπορείς και να δεις τις μακροπρόθεσμές του τάσεις. Αλλιώς, απλώς περιγράφεις χωρίς αναλυτική κατανόηση.

Ένας χημικός π.χ, πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς θα γίνει εάν βάλει μαζί τα Χ Ψ και Ω στοιχεία με τα Α, Β, Γ properties. Αν η ικανότητά του είναι αφού τα βάλει μαζί να σου πει "έγινε έκρηξη", δεν πολυκατανοεί τα στοιχεία και τα properties.

Ένας γιατρός στον οποίο πηγαίνεις να σε εξετάσει πρέπει να μπορεί να διαγνώσει κάποιο πρόβλημα από πολύ πρώιμο στάδιο εκδήλωσής του, ή επίσης να σου πει ότι συγκεντρώνεις πολλές πιθανότητες να σου συμβεί το Χ ή Ψ πράγμα. Αν η ικανότητά του είναι, αφού πάθεις έμφραγμα, να σου πει ότι έπαθες έμφραγμα τότε δεν πολυξέρει την δουλειά του.

Για αυτό, η προβλεπτική ικανότητα δεν είναι δείκτης μαγικών ικανοτήτων στην επιστήμη, αλλά βαθύτερης γνώσης του πεδίου. Και συνεπώς, η μη πρόβλεψη των τεκταινομένων --όχι με λεπτομέρεια, ως τάσεις-- από τους μη μαρξιστές οικονομολόγους, δημιουργεί μία νομίζω κατανοητή κρίση εμπιστοσύνης στον πολύ κόσμο.

Πληροφοριακά, θεωρώ ότι η οικονομολογία είναι το πεδίο στο οποίο ο μαρξισμός πλησιάζει περισσότερο στο στάτους της επιστήμης. Και αυτό επειδή έχει μια εκ φύσεως κριτική κατανόηση του συστήματος, χωρίς bias στην συντήρησή του, ενώ έχει και τον απαιτούμενο σεβασμό στην πολυπλοκότητά του. Για μένα η μη μαρξική οικονομολογία είναι κάτι σαν την εκκλησιαστική θεολογία. Έχει συμφέρον στη διαιώνιση αυτού που μελετά, διότι αλλιώς, αν αυτό που μελετά καταρρεύσει, δεν θα είχε επιδοτούμενη από τους θεσμούς της καπιταλιστικής οικονομίας (τράπεζες, οικονομικούς οργανισμούς) απασχόληση. Υπάρχει ένα εγγενές όριο στο πόσο άσχημα μπορεί να δει τα πράγματα, και το όριο αυτό είναι η δική του επαγγελματική αυτοσυντήρηση.

Αυτό επίσης νομίζω έχει μπει στην συνείδηση του πολύ κόσμου εσχάτως. Οπότε νομίζω ότι περιμένει ένα πειστικό line of defense πλέον.

S G είπε...

"αν όντως καταλαβαίνεις τις αρχές λειτουργίας του συστήματος, πρέπει να μπορείς και να δεις τις μακροπρόθεσμές του τάσεις. Αλλιώς, απλώς περιγράφεις χωρίς αναλυτική κατανόηση."

οχι, για δυο λογους. Πρωτα απο ολα ενα συστημα μπορει να μην ειναι ντετερμινιστικο, δευτερον μπορει να ειναι χαοτικο ακομα και αν ειναι ντετερμινιστικο. Περισσοτερα στο κειμενο που ανεβασα σχετικα με την κριση των οικονομικων και τα οικονομικα της κρισης. Εξηγω αρκετα αναλυτικα γιατι δεν ειναι δουλεια των οικονομολογων να την προβλεπουν...

μονο που σε παρακαλω, αν εχεις σχολια σχετικα καντα εκει, γιαυτο το γραψα, για να μην εξηγω καθε τρεις και λιγο εδω και κει πως βλεπω το πραγμα.

"Και αυτό επειδή έχει μια εκ φύσεως κριτική κατανόηση του συστήματος, χωρίς bias στην συντήρησή του, ενώ έχει και τον απαιτούμενο σεβασμό στην πολυπλοκότητά του"

ΔΕν εχει bias στην συντηρηση του, αλλα στην καταστροφη του! Γιαυτο και την προβλεπουν ολη την ωρα, ενιοτε προσπαθωντας να κανουν και την προφητεια αυτοεκπληρουμενη.

"η μη μαρξική οικονομολογία είναι κάτι σαν την εκκλησιαστική θεολογία. Έχει συμφέρον στη διαιώνιση αυτού που μελετά, διότι αλλιώς, αν αυτό που μελετά καταρρεύσει, δεν θα είχε επιδοτούμενη από τους θεσμούς της καπιταλιστικής οικονομίας (τράπεζες, οικονομικούς οργανισμούς) απασχόληση"

κανεις μεγαλο λαθος νομιζω. Ο πρωτος χρηματοδοτης των οικονομικων σχολων ειναι οι φοιτητες, ο δευτερος μαλλον το NSF μαζι με ιδιωτικη χρηματοδοτηση. Αυτο που εχουν κοινο ειναι οτι θελουν αποτελεσματα. Μια οικονομικη θεωρια που δεν παραγει χρησιμη γνωση για να κατανοησεις τον κοσμο ειναι αχρηστη σε εναν φοιτητη και δεν θα πληρωνε για αυτη, ουτε βεβαια θα πληρωνε μια εταιρεια εναν καθηγητη να τον ακουσει να λεει αρλουμπες. Το δε NSF εχει αρκετα αυστηρα κριτηρια, χρηματοδοτει ερευνα που μπορει να εξηγησει τον κοσμο (σημειωνω οτι χρηματοδοτει ολες τις μη ιατρικες επιστημες).

S G είπε...

Οσο για εκεινο το κειμενο μου που λες οτι δεν προεβλεπε υφεση, του ριξα μια ματια (δεν μαρεσει να διαβαζω τα κειμενα μου, σαν τον Γ.Αλλεν που δεν βλεπει τις ταινιες του) και ισα ισα μου φαινεται σχεδον προφητικο!

ελεγα λοιπον:

μια κριση στις δυτικες αγορες δεν θα επηρεασει την Ελλαδα παρα πολυ *αμεσα*
[..]
Το βασικο προβλημα της χωρας ειναι η ασυνηθιστη δημοσιονομικη ανευθυνοτητα της. Εχουμε εδω και κανα δυο δεκαετιες ενα απο τα υψηλοτερα δημοσια χρεη στην Ευρωπαϊκη Ενωση
[...]
η Ελλαδα παει κοντρα στον παμπαλαιο κανονα της δημοσιονομικης διαχειρισης που λεει οτι οταν η οικονομια παει καλα ριχνεις το χρεος, ωστε οταν ερθει μια κριση να εχεις καποια περιθωρια για αντιδραση
[...]
Χαρη στην συμμετοχη μας στην ευρωζωνη δεν εχουμε τιμωρηθει πολυ για την εντυπωσιακη ανευθυνοτητα μας που εχει παρει διαστασεις υβρης. Τα επιτοκια που πληρωνε το ελληνικο δημοσιο για τον δανεισμο του ηταν πολυ κοντα στα αντιστοιχα (χαμηλοτατα) γερμανικα επιτοκια, ισως γιατι υπηρχε η προσδοκια οτι οι χωρες της ευρωζωνης δεν θα αφηναν μελος να χρεοκοπησει. *Σημερα ομως οι επενδυτες που καηκαν σε αλλες ριψοκινδυνες αγορες, ξυπνησαν και το παρτυ τελειωσε*. Το κοστος δανεισμου για το ελληνικο δημοσιο εχει εκτοξευθει, το επιτοκιο μας ειναι υψηλοτερο του γερμανικου κατα περισσοτερο απο 1,5 μοναδα

Greek Rider είπε...

SG όντως δεν έχω καλοπιστία μαζί σου, και αυτό οφείλεται στο ακατανόητο για μένα θράσος σου (και ύφος σου) να υποστηρίζεις αυτά που υποστηρίζεις σφυρίζοντας αδιάφορα για το τι έγινε τα τελευταία 10 χρόνια.

Τόσο αδιάφορα που αισθάνομαι ότι κοροιδεύεις. Μόνο υπερσυντηρητικά λόμπι στον Νότο των ΗΠΑ έχω ακούσει να μιλάνε με τόσο θράσος λέγοντας αυτά που λες εσύ, για τον Χριστό και την οικονομία.

Για παράδειγμα το 2008 έλεγες:

"Πριν λιγες μερες εγραφα για την κριση στις ΗΠΑ και σκεφτομουν οτι οι αμεσες επιπτωσεις στην Ελλαδα δεν εχουν κανενα λογο να ειναι μεγαλες. Η Ελλαδα εχει ισχυρη αναπτυξη (πανω απο το 3% για αρκετα χρονια) και ενδογενη αναπτυξη, με την εννοια οτι δεν βασιζεται στις εξαγωγες.* Αυτο σημαινει οτι μια κριση στις δυτικες αγορες δεν θα επηρεασει την Ελλαδα παρα πολυ αμεσα, μπορει να μειωσει την αναπτυξη στο 2% ας πουμε αλλα δεν θα φερει υφεση."

Αυτό το πράγμα που είπες τότε για να το πει κάποιος στη χρονική στιγμή που το είπες πρέπει να είναι εντελώς άσχετος με τα οικονομικά.

Κάτι βέβαια που αποδείχτηκε στη συνέχεια.

Ασφαλώς οι εξυπνάδες σου και το ύφος σου αφορούν φοιτητές των οικονομικών που δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί λέμε ότι πέφτει ο πληθωρισμός ενώ οι τιμές ανεβαίνουν..

Θα έπρεπε να έχεις καταλάβει ήδη ότι σε όσους έχουν την παραμικρή σχέση με οικονομία εκτίθεσαι ανεπανόρθωτα και προβλέπω σε λίγα χρόνια να ψάχνεις τι σαχλαμάρες έλεγες από μπλόγκ σε μπλόγκ και δεν θα μαζεύονται με τίποτα.

Μην αρχίσουν και στα χτυπάνε και στα συνέδρια...

Αντωνης είπε...

SG, αντιγράφω από το κείμενο στο οποίο παρέπεμψες:

"Πρεπει να διευκρινιστει κατι βασικο. Η χρηματοοικονομικη κριση δεν ειναι αντικειμενο αναλυσης των οικονομικων, αλλα των χρηματοοικονομικων, μιας διακριτης και αρκετα διαφορετικης επιστημης. Να κατηγορεις τους μακροοικονομολογους που δεν προεβλεψαν την χρηματοοικονομικη κριση και τις επιπτωσεις της ειναι σαν να κατηγορεις τους μετεωρολογους που δεν προεβλεψαν την εκρηξη του ισλανδικου ηφαιστειου και τις επιπτωσεις του στις κλιματικες συνθηκες."

Παρατηρήσεις:
1. Όταν ήδη βαφτίζεις την κρίση "χρηματοοικονομική" είναι φυσικό να λες ότι η πρόβλεψή της δεν ήταν δουλειά δική σου αλλά των "χρηματοοικονομικών." Επιστημολογικά, μεταθέτεις το ζητούμενο "τι είδους κρίση είναι αυτή;" σε δεδομένο, και μετά στη βάση του δεδομένου απαντάς στο ερώτημα "γιατί δεν μπορέσατε να την προβλέψετε";

2. Ως γνωρίζεις, υπάρχουν πολλοί που δεν θεωρούν την κρίση κυρίαρχα "χρηματοοικονομική" και που βλέπουν τούτη τη διάγνωση ως άκρως ιδεολογική, με αποστολή να αθωώσει τα συστημικά προβλήματα και να περιορίσει το εύρος της κρίσης στα μάτια του κόσμου.

3. Οι μακροοικονομολόγοι, κατά τα λεγόμενά σου, ήταν αδύνατο να προβλέψουν την κρίση γιατί δεν είναι αυτοί οι δουλειά τους. Και όμως, οι επιτυχημένες προβλέψεις Wallerstein, Brenner, Wolff, προέρχονται από ιστορικούς με ειδικότητα την μακροπερίοδη ανάλυση δομικών τάσεων και καθόλου τα χρηματο-οικονομικά. Γιατί αυτό;

4. Σε άλλο σημείο γράφεις: "Ακομα και συστηματα που δεν εχουν εγγενη αβεβαιοτητα, που ολα λειτουργουν σαν ενα ρολοϊ, μπορει να ειναι χαοτικα. Μικρες αλλαγες μπορει να φερνουν κατακλυσμιαια αποτελεσματα, κατι που κανει την προβλεψη του συστηματος σε μια μερα δυσκολη, σε 100 μερες σχεδον αδυνατη."

Το πιστεύεις αυτό; Πιστεύεις ότι αυτό που συμβαίνει από το 2007 είναι συνέπεια της χαοτικής φύσης του οικονομικού σύμπαντος (αφού μιλάς και για κβαντομηχανική); Πιστεύεις ότι οφείλεται σε "μικρές αλλαγές" που μπορούν να φέρουν "κατακλυσμιαία αποτελέσματα"; Τι είδους "μικρές αλλαγές" έχεις κατά νου; Διότι αν οι αλλαγές ήταν μικρές, αν τις αλλάξουμε αυτές τις αλλαγές, έχουμε και ελπίδες να αναστρέψουμε την καταστροφή, right?

5. Πιστεύεις ότι είναι εφικτή η ανάλυση της κρίσης με όρους θεωρίας παιγνίων; Σε ικανοποιεί επιστημονικά δηλαδή ένα τέτοιο επιστημολογικό πλαίσιο; Σου εξηγεί η θεωρία παιγνίων τα φαινόμενα τα οποία έχουν συνοδεύσει την κρίση; Π.χ, την σταθερή άνοδο του δημόσιου χρέους;

6. Μέσα στα πλαίσια μιας τέτοιας θεωρίας, υπάρχει καπιταλισμός καν; Ή υπάρχουν απλώς ατομικά και συλλογικά players των οποίων οι κινήσεις παράγουν τις όποιες συνέπειες; Υπάρχει mode of production από την σκοπιά του game theory; Έχει θέση στην μεθοδολογία του;

7. Σε ό,τι αφορά τις προβλέψεις σου του 2008 δυστυχώς δεν με πείθουν οι εξηγήσεις σου, δείχνουν όμως μεγάλο potential για spin doctor;-). Και βασικά, οι ίδιες οι προβλέψεις ως τέτοιες αναιρούν ΟΛΑ όσα γράφεις στο πιο πάνω κείμενο. Διότι εάν ισχύουν τα παραπάνω και δεν είναι επιστημονικά δουλειά σου να προβλέπεις ένα χαοτικό, κβαντικό σύστημα όπως η οικονομία, αλλά των ειδικών επί των χρηματοοικονομικών, τότε ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΟΥΣΕΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΕΣΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ?

Να μην τα πολυλογούμε: κάτι δεν πάει και πολύ καλά στον κλάδο νομίζω. Αλλά όταν αυτοί που είναι επιφορτισμένοι να συμβουλεύουν πανεπιστήμια για το ποιοι κλάδοι και τομείς είναι απαρχαιωμένοι και άχρηστοι είναι αποκλειστικά απόφοιτοι Business Schools, δεν φαίνεται ιδιαίτερα πιθανή η αυτο-εκκαθάριση.

RDdemos είπε...

demos
«Μια οικονομικη θεωρια που δεν παραγει χρησιμη γνωση για να κατανοησεις τον κοσμο [δηλ. να αποκατασταθεί επαγγελματικά, όπως πολλοί δικηγόροι ειδικεύονται στα φορολογικά για να μην τους ξεφύγει καμιά από τις φοροαπαλλαγές και ζημιωθεί ο πελάτης] ειναι αχρηστη σε εναν φοιτητη και δεν θα πληρωνε για αυτη, ουτε βεβαια θα πληρωνε μια εταιρεια εναν καθηγητη να τον ακουσει να λεει αρλουμπες.»

Το ανέκδοτο της ημέρας.

S G είπε...

γριδερ

δεν νομιζω οτι δικαιολογειται τοσο ο τονος σου οσο και η απροθυμια σου να διαβασεις προσεκτικα τι λεει ο συνομιλητης σου.

πρωταπολα αυτο που λες απαντηθηκε. Οπως ειπα η διεθνης χρηματοπιστωτικη κριση δεν αγγιξε τοσο την Ελλαδα, δημοσιονομικο ειναι το προβλημα.

Κατα δευτερον πεφτεις και στην πλανη του να κρινεις με βαση ενα και μονο ενα δειγμα. Αν οι μετεωρολογοι πουν οτι η πιθανοτητα βροχης ειναι 20% και τελικα βρεξει, δεν σημαινει οτι εκαναν λαθος αλλα ισως απλα ετυχε και συνεβη το γεγονος που (ορθα) εδιναν μικρη πιθανοτητα να συμβει.

το περι πληθωρισμου δεν το πιασα.

Κατα τα αλλα η επαγγελματικη μου φημη δεν εχει κατι ιδιαιτερο να φοβηθει, μια και η δουλεια μου ειναι στα μικροοικονομικα, οχι στην προβλεψη δημοσιονομικων κρισεων.

rddemos
το να καγχαζεις για ανεκδοτα της ημερας απεχει πολυ απο σοβαρη επιχειρηματολογια.

αντωνη
θα σου απαντησω στο οικειο κειμενο.

Greek Rider είπε...

SG σε θυμάμαι να προσπαθείς να πείσεις τους συνομιλητές σου με βάση τι ποσοστό επί του ΑΕΠ ήταν κάθε κλάδος στην Ελλάδα (τουρισμός, κατασκευές κτλ) και ενώ στο εξωτερικό γινόταν ο Αρμαγεδών ν.2 εσύ έλεγες ότι η Ελλάδα θα την βγάλει καθαρή ακόμη και στην χειρότερη περίπτωση...

Εμένα μου είχες πει κάποτε πριν 2 χρόνια αν έχω στοιχεία για το ότι τα χρέη διεθνώς (ιδιωτικά και δημόσια) έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Και είχα θεωρήσει ότι με κοροιδεύεις γιατί τα χρέη εκείνη τη στιγμή ήταν πάνω από 30 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ. Γι' αυτό άλλωστε χρεωκόπησε ο καπιταλισμός και τον σώζει ακόμη η κρατική παρέμβαση.


Ακόμη και πριν 2 μήνες σε σχόλια στο Buzz είχα πει ότι το ΑΕΠ στην Ελλάδα φέτος θα είναι -4% και εσύ με ειρωνευόσουν και υποστήριζες ότι δεν μπορεί να πέσουν τόσο έξω οι προβλέψεις του -0,2% της κυβέρνησης και πώς είναι δυνατόν να έλυσα το οικονομικό μυστήριο και να ξέρω τον πολλαπλασιαστή της ελληνικής οικονομίας.... 20 μέρες μετά βγήκαν οι διεθνείς οργανισμοί και είπαν -4%.

Χαίρομαι πάντως που το αντικείμενό σου είναι η μικροοικονομία, αυτό εξηγεί τις ανακρίβειες που συνεχίζεις ακάθεκτος να λες.

Συνεπώς δεν είσαι ειδικός να μιλάς για πράγματα που δεν γνωρίζεις αφού κατ' εσένα πρέπει να ακούμε μόνο τους ειδικούς.

Όσο για το άλλο πάλι, ότι δηλαδή δεν φταίει η διεθνής οικονομική κρίση αλλά μόνο τα δημοσιονομικά μας, και πάλι μιλάς λες και απευθύνεσαι σε παντελώς άσχετους.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τα λες σοβαρά και έτσι υποθέτω ότι απλά μας κοροιδεύεις όπως τότε που έλεγες ότι ο κόσμος ΔΕΝ είναι υπερχρεωμένος.

Αν τώρα όσα λες τα λες σοβαρά έτσι εξηγείται το ότι η οικονομική έχει αποτύχει παταγωδώς.

Αλλά είπαμε, εσύ είσαι οικονομολόγος που ασχολείται με την μικρο και έτσι-στην εποχή της υπερεξειδίκευσης- απαλλάσσεσαι από την αναγκαιότητα και την κοινωνική ευθύνη να ξέρεις τα απολύτως απαραίτητα ή να μπορείς να κριτικάρεις και λίγο τον εαυτό σου.

Σε ό,τι αφορά το ύφος μου θυμίζω το ύφος που μιλάς εσύ στα μικρά -αριστερά κυρίως- μπλογκάκια στα οποία σχολιάζεις επιθετικά αφιερώνοντας όσο χρόνο χρειαστεί.

Εκεί είσαι όσο επιθετικός θέλεις και όσο απότομος επιθυμείς γιατί ξέρεις ότι το κακό πρέπει να το προλάβει κανείς όταν είναι ακόμη μικρό....

Συνεπώς σου μιλάω όπως μιλάς και εσύ στους άλλους.

S G είπε...

"εσύ έλεγες ότι η Ελλάδα θα την βγάλει καθαρή ακόμη και στην χειρότερη περίπτωση... "

αναρωτιεμαι που πηγαζει τετοια μανια παραφθορας των λεγομενων μου. Γενικα ακριβολογω και ειμαι προσεκτικος σε αυτα που λεω. Στο κειμενο μου παρατεθηκε ελεγα κατι συγκεκριμενο, σιγουρα οχι οτι θα αποφυγουμε μια κριση με καθε τροπο, τα παμε αυτα.
Αν αναφερεσαι σε κατι αλλο καλο ειναι να δινεις και καμμια πηγη, γιατι ευτυχως, τα γραπτα μενουν και δεν χρειαζεται να στηριζομαστε στην ατελη μνημη κανενος.

"Εμένα μου είχες πει κάποτε πριν 2 χρόνια αν έχω στοιχεία για το ότι τα χρέη διεθνώς (ιδιωτικά και δημόσια) έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Και είχα θεωρήσει ότι με κοροιδεύεις γιατί τα χρέη εκείνη τη στιγμή ήταν πάνω από 30 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ. Γι' αυτό άλλωστε χρεωκόπησε ο καπιταλισμός και τον σώζει ακόμη η κρατική παρέμβαση. "

επιμενεις να μην βγαζεις νοημα. Το ιδιωτικο και δημοσιο χρεος δεν μπορει να ειναι 30 φορες το παγκοσμιο ΑΕΠ (πηγη?) και αν ηταν τοτε η κρατικη παρεμβαση δεν μπορει να σωσει κανεναν, μια και το ιδιο το κρατος θα χρεοκοπουσε (οπως κινδευνευει να κανει το ελληνικο καλη ωρα).

Χωρις να δινεις συνδεσμο που τα λεγαμε αυτα, υποψιαζομαι οτι αυτο που σου λεγα οπως λεω και τωρα, ειναι να δειξεις καποια καλη πηγη, γιατι εγω ακομα δεν εχω βρει ικανοποιητικη πηγη για το καθαρο χρεος, ειδικα στον ιδιωτικο τομεα. (το ακαθαριστο που αναφερεται συνεχως, ειναι πολυ λιγοτερο σημαντικο προφανως)

"Ακόμη και πριν 2 μήνες σε σχόλια στο Buzz είχα πει ότι το ΑΕΠ στην Ελλάδα φέτος θα είναι -4% και εσύ με ειρωνευόσουν και υποστήριζες ότι δεν μπορεί να πέσουν τόσο έξω οι προβλέψεις του -0,2% της κυβέρνησης και πώς είναι δυνατόν να έλυσα το οικονομικό μυστήριο και να ξέρω τον πολλαπλασιαστή της ελληνικής οικονομίας.."

παλι ενας συνδεσμος θα ξεκαθαριζε πολλα πραγματα. Αλλα συγχεεις νομιζω τον εμφυτο σκεπτικισμο με την επιθετικοτητα. Σε οποιοδηποτε συνεδριο ή σεμιναριο να μας ελεγε καποιος οτι η αναπτυξη της Ελλαδας θα ειναι Χ, η πρωτη ερωτηση θα ηταν: γιατι και απο που προκυπτει. Αυτη η ερωτηση δεν σημαινει οτι διαφωνεις, ουτε οτι συμφωνεις βεβαια. Σημαινει οτι θες να δεις το πληρες επιχειρημα καλα τεκμηριωμενο πριν κρινεις.

Ισως δεν κανω καλα, αλλα λειτουργω με τα ιδια προτυπα και στα διαφορα ιστολογια: θελω να δω πηγες και επιχειρηματα, οχι αοριστολογιες, εικασιες και μαντειες.

"θυμίζω το ύφος που μιλάς εσύ στα μικρά -αριστερά κυρίως- μπλογκάκια στα οποία σχολιάζεις επιθετικά αφιερώνοντας όσο χρόνο χρειαστεί."

το γεγονος οτι "αφιερωνω οσο χρονο χρειαστει" θα επρεπε να σε βαλει σε υποψιες οτι σκοπος μου δεν ειναι η επιθεση. Ειμαι σιγουρα και λιγο ψυχαναγκαστικος και αισθανομαι την αναγκη να απαντω σε λαθη (βλ εδω), αλλα γενικα ψαχνω συνεχως για στοιχεια και επιχειρηματα και ειδικα βεβαια σε κειμενα με τα οποια δεν συμφωνω.

Greek Rider είπε...

SG το μόνο που θα πω είναι ότι όσα λες δεν έχουν κανένα πραγματικό νόημα ή χρησιμότητα χωρίς το συνυπολογισμό της αμφίδρομης λειτουργίας των αγορών.

S G είπε...

να πω οτι καταλαβα τι εννοεις, ψεματα θαναι.

Ανορθόδοξος είπε...

Φίλοι του Radical Desire
Ανακάλυψα σήμερα το ενδιαφέρον ιστολόγιό σας, μέσω του φίλου omadeon. Επέλεξα να σχολιάσω στο συγκεκριμένο άρθρο, αν και διάβασα περισσότερα, γιατί νομίζω συμπυκνώνει με επιδέξιο τρόπο έννοιες από διαφορετικούς χώρους, όπως η πολιτική, η κοινωνιολογία, αλλά και η λακανική ψυχανάλυση. Απο εδώ και πέρα πιστεύω πως θα σας διαβάζω συχνά. Καλή συνέχεια και αέρα στα πανιά σας!