Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Η ομιλία στο Σπόρτινγκ, 27/5


Η ομιλία Αλαβάνου στις 27/5.

Από το papaioannou.wordpress.com

RD (Αντώνης)
---


Αγαπητοί Φίλοι και Φίλες,
Σε αυτές τις ώρες που μέσα στην καρδιά όλων μας εναλλάσσονται τα συναισθήματα: Φόβου. Παραίτησης. Θλίψης. Θυμού. Οργής.
Σε αυτές τις στιγμές που γράφεται η ιστορία για τη χώρα μας. Και στη χώρα μας η ιστορία όλης της Ευρώπης. Και στην Ευρώπη όλου του κόσμου.
Σας ευχαριστούμε σήμερα, επέτειο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, που δεχθήκατε το κάλεσμα του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.
Το «Μέτωπο» είναι σήμερα το «password», η λέξη κλειδί για να βγούμε από την καταιγίδα.
Αν κάθε μέρα γινόμαστε πιο πολλοί, πολύχρωμοι από τις διαφορετικές προελεύσεις, όταν πλημμυρίσουμε πόλεις και πλατείες – τότε όλα, όλα θα αλλάξουν.
Και η καρδιά μας θα έχει πάλι θέση για το συναίσθημα της ελπίδας. Της αλληλοβοήθειας. Της προοπτικής.

Δέκα σημεία :
Πρώτο : Πρόβλημα κυριαρχίας
Δεν χύθηκε τόσο αίμα για να βρεθούμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.
Η Βουλή ψηφίζει το τριετές πρόγραμμα στα αγγλικά. Η Βουλή αυτοευνουχίζεται, παραιτείται από το δικαίωμα και την υποχρέωση να επικυρώνει τις διεθνείς συμφωνίες.
Δεν μπορούμε να δεχθούμε μισό αιώνα μετά τον γερμανόδουλο πρωθυπουργό της κατοχής Τσολάκογλου, ενάμιση αιώνα μετά τον βαυαρό πρωθυπουργό κόμη Ιωσήφ Λουδοβίκο Άρμανσμπεργκ, η Ελλάδα να έχει γερμανίδα πρωθυπουργό την Άγκελα Μέρκελ.
Δεν μπορούμε να δεχθούμε η πρωθυπουργός της Siemens, της Thyssengroup, της Mann, που έχουν λαδώσει κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να δίνει μαθήματα στον ελληνικό λαό ενάντια στη διαφθορά και την οκνηρία.
Δεν μπορούμε να δεχθούμε οι συμπατριώτες μας στο εξωτερικό – σπουδαστές, μεταπτυχιακοί, επιστήμονες, καλλιτέχνες, μεταλλωρύχοι, σουβλατζήδες, στεγνοκαθαριστές – να γίνονται δέκτες ρατσισμού, ευτελισμού, περιφρόνησης και διακωμώδησης.
Αυτό που γίνεται σήμερα δεν έχει σχέση με την αυτονόητη μεταβίβαση εθνικών εξουσιών σε διεθνείς δημοκρατικούς θεσμούς.
Αυτά είναι ιμπεριαλιστικές εντολές, τελεσίγραφα και διατάγματα.
Δεν είναι το πρόβλημα μας οι γερμανοί εργαζόμενοι με τους καθηλωμένους μισθούς. Είναι το γερμανικό κατεστημένο που έχει μάθει καλά την τέχνη του «μαύρου πρόβατου» από την εποχή του ολοκαυτώματος των Εβραίων. Σήμερα φταίνε οι Έλληνες. Αύριο ίσως οι Τούρκοι.
Είναι ωραίο να αγαπάς την πατρίδα σου, χωρίς να μισείς τον άλλον. Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες.
Ο ευρωπαϊκός ουμανισμός που τώρα καταρρέει τροφοδοτήθηκε και από μια γραμματεία γραμμένη στη γλώσσα μας.
Και προς του καρδινάλιους των Βρυξελλών, σκλάβους στην πραγματικότητα της μαφίας των διεθνών τοκογλυφικών κεφαλαίων, ο ελληνικός λαός ας απευθύνει τους τέσσερις αγαπημένους στίχους του Μαρξ από τον «μεγαλύτερο άγιο και μάρτυρα στο φιλοσοφικό εορτολόγιο», όπως έλεγε, τον Προμηθέα του Αισχύλου:
«Μήπως λοιπόν θαρρείτε, πως σας φοβάμαι
εσάς τους νέους θεούς και μπρος σας πως ζαρώνω;
Εγώ τη δυστυχία μου, να ξέρετε
δεν θ ‘ άλλαζα ποτέ με τη σκλαβιά σας»

Δεύτερο : Πρόβλημα Δημοκρατίας
Η Δημοκρατία έχει πληγεί καίρια.
Από τον εκφυλισμό των θεσμών. Εκλέγεται μια κυβέρνηση για να εφαρμόσει τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που υποσχέθηκε. Χωρίς καμία δημοκρατική νομοθεσία.
Από το υβριστικό επιχείρημα ότι τα Μέτρα είναι η μόνη λύση.
Κοινοβουλευτισμός και πολυκομματισμός σημαίνει πολλαπλότητα επιλογών.
Αλλιώς, κ. Παπανδρέου, φωνάξτε πάλι τους συνταγματάρχες.
Η δική τους λύση είναι καταστροφική. Κατάψυξη της οικονομίας. Μεγαλύτερο χρέος. Χειρότερο έλλειμμα. Μικρότερο ΑΕΠ.
Λένε δεν υπάρχει μια πλήρης αριστερή εναλλακτική λύση.
Η δική τους λύση έχει μόνο τρεις λέξεις. «Υποταγή στο ΔΝΤ και Ε.Κ.Τ.»
Τόσες λέξεις έχει και η δική μας λύση. «Πόλεμος στο ΔΝΤ και την Ε.Κ.Τ.». Εμείς έχουμε κι άλλες τρεις : «Υποταγή στο συμφέρον του λαού».
Ας σταματήσουν να ζητούν αναλυτικές δήθεν προτάσεις. Η πτώση της δικτατορίας έγινε με τρία συνθήματα: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».
Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο για τη Δημοκρατία. Η συνειδητή, επίμονη, μεθοδευμένη επιχείρηση του οικονομικού, πολιτικού και επικοινωνιακού κατεστημένου να ακυρώσουν μια συλλογική και συγκροτημένη παρουσία της κοινωνίας.
Θέλουν μια χώρα σε κρίση χωρίς λαό.
Ας τους πούμε λοιπόν :
Ματαιοπονείτε.
Εσείς καλλιεργείτε τον φθόνο του ανέργου προς τον ιδιωτικό υπάλληλο ή εργάτη. Τον φθόνο του ιδιωτικού προς τον δημόσιο. Τον φθόνο του δημόσιου προς τον μικροεπιχειρηματία. Τον φθόνο των 800 € προς τα 1000€. Τον φθόνο των 1000 κυβικών προς τα 1200. Το λιντσάρισμα του ενός από τον άλλο.
Εμείς θέλουμε το Μέτωπο Αλληλεγγύης του ανέργου, του ιδιώτη, του δημοσίου, του καταστηματάρχη. Του χαμηλού και του μέτριου μισθού. Αυτού που μένει στο νοίκι κι αυτού που πληρώνει το στεγαστικό.
Εσείς λέτε ότι όλοι είμαστε ένοχοι και άπληστοι. Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του μεγάλου κεφαλαίου. Ότι στην κοινωνία μας αξίζει η θεία δίκη. Ότι τα ελληνόπουλα έχουν γονείς Σόδομα και Γόμορρα.
Εμείς θα μιλήσουμε για τις εργαζόμενες στα Σούπερμαρκετ. Για την ανασφάλιστη εργασία. Για τα εργατικά ατυχήματα. Για αυτούς που έχουν φτύσει αίμα. Γι’ αυτούς που έχουν μοχθήσει μια ζωή.
Εσείς διαιρείτε, αποθαρρύνετε, ενοχοποιείτε την κοινωνία.
Εμείς θέλουμε να την ενώσουμε, να την ενθαρρύνουμε και να την απενεχοποιήσουμε.

Τρίτο : Εναλλακτική λύση στο ευρώ και το χρέος
Μας φοβίζουν ότι θα πάρουμε «διαγωγή κοσμία» και θα μας αποβάλλουν από την ευρωζώνη.
Ασφαλώς η επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα. Ευκταία είναι η στήριξη του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος με πολιτικές ισόρροπης ανάπτυξη και αύξησης του κοινοτικού προϋπολογισμού.
Αν όμως η Ευρωζώνη οδηγεί τα πράγματα στα άκρα, επιβάλλει τα δίκαιο του ισχυρού, αφαιρεί τα εργαλεία για την ανάκαμψη της χώρας μας, θα το αντιμετωπίσουμε το δίλημμα.
Απέναντι στις Βρυξέλλες δεν είμαστε εμείς στη γωνία. Έχουμε την ισχυρή διαπραγματευτική θέση. Για μας η έξοδος από τα ευρώ θα έχει αρνητικές συνέπειες, αλλά και θετικές. Για την Ευρωζώνη θα είναι καταστροφή. Θα είναι η αρχή του τέλους της.
Και να είμαστε σαφείς:
Ο κάθε έλληνας αν είναι υποχρεωμένος να επιλέξει :
Από τη μια ανάμεσα στο παιδί του που δεν θέλει να ζήσει σε μια διαλυμένη οικονομία, άνεργο, με μεταπτυχιακά διπλώματα να αναζητά θέση στην υπηρεσία απορριμμάτων των δήμων, όπως γίνεται, χωρίς αυτοεκτίμηση, περιφερόμενο στη μοναξιά και την κατάθλιψη
Από την άλλη στο ευρώ.
Είμαστε βέβαιοι : θα επιλέξει το παιδί του.
Παρουσιάζουν τη χώρα μας και τον λαό μας αιώνιους όμηρους στο χρέος στους παγκόσμιους τοκογλύφους.
Άλλες χώρες όμως ακολουθούν άλλη πορεία.
Στην Ισλανδία πριν δύο μήνες έγινε δημοψήφισμα για το διεθνές χρέος. Με 93% ο ισλανδικός λαός ψήφισε «όχι». Αυτό είναι το πραγματικό ηφαίστειο της Ισλανδίας. Και η λάβα του θα φτάσει σύντομα και στην Αθήνα.
Αυτό το χρέος δεν είναι του λαού.
Αυτό είναι και το σύνθημα : «Δεν Πληρώνουμε».
Δεν πληρώνουμε για τα υποβρύχια που γέρνουν.
Δεν πληρώνουμε για τις φρεγάτες.
Δεν πληρώνουμε για τα άχρηστα και πανάκριβα έργα της SIEMENS.
Δεν πληρώνουμε για τις φαρμακευτικές εταιρείες.
Δεν πληρώνουμε για τις κομπίνες της Goldman Sachs.
Δεν είναι παλικαρισμοί αυτοί. Ο ίδιος ο Νόμος περί Χρεοκοπίας στις Η.Π.Α. προβλέπει σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμών τοπικών κυβερνήσεων να καταργούνται οι υποχρεώσεις από κάθε δάνειο που ήταν προϊόν συναλλαγής, να μη θίγεται από την αποπληρωμή ο ιστός της κοινωνίας.
Αναδιαπραγμάτευση των χρεών μας. Αυτή είναι η εναλλακτική λύση απέναντι στον απαγχονισμό της οικονομίας που προωθεί η κυβέρνηση.

Τέταρτο : Εναλλακτική λύση στα Δημόσια Οικονομικά
Παντού υπάρχει εναλλακτική λύση. Και στα δημόσια οικονομικά.
Κατεδαφίζουν το Κοινωνικό Κράτος για λόγους μείωσης των δαπανών. Και δεν μειώνουν ούτε κατά ένα ευρώ τις αγορές όπλων.
Δεν θέλουμε την Ελλάδα τέταρτη στον κόσμο σε απόλυτους αριθμούς στην αγορά όπλων μετά την Κίνα και την Ινδία των δισεκατομμυρίων και τα πάμπλουτα Αραβικά Εμιράτα.
Την θέλουμε τέταρτη στο ποσοστό του ΑΕΠ για την Παιδεία. Τέταρτη στην ποιότητα των νοσοκομείων. Τέταρτη στο πράσινο μέσα στις πόλεις. Τέταρτη στην καταπολέμηση του ρατσισμού.
Έχουν ένα στα λόγια μόνο «δημόσιο» τομέα που κατασπαταλά, λεηλατείται από τον ιδιωτικό χώρο, τον υπηρετεί, εξαγοράζεται από αυτόν. Όταν η χώρα μας χρειάζεται επειγόντως πραγματικά δημόσια εργαλεία, εθνικοποιημένες τράπεζες και κοινωφελείς επιχειρήσεις, διαφανείς, δημοκρατικές, αποτελεσματικές για να επιτύχει εκεί που απέτυχε η μεγάλη ιδιωτική επιχείρηση.
Ακόμα και τα πλατειά στρώματα της κοινωνίας μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των δυσκολιών. Με ένα τρόπο που δεν τα εκμηδενίζει, αλλά τα απελευθερώνει.
Το πρότυπο του lifestyle, της επώνυμης μάρκας σε βάρος της ελληνικής παραγωγής, της επίδειξης, της σπατάλης, της επίθεσης στο περιβάλλον έχει φθάσει στα όρια του.
Η έξοδος από την κρίση απαιτεί ένα ισχυρό πλήγμα στον καπιταλισμό. Απαιτεί όμως και να νικήσουμε εκεί που ίσως έχουμε χάσει κατά κράτος. Στον καπιταλισμό μέσα μας. Στις καπιταλιστικές αξίες του ατομισμού, του καριερισμού, του καταναλωτισμού, του ανταγωνισμού που έχουμε εσωτερικεύσει.
Γι’ αυτό η άλλη λύση της αριστεράς δεν κινείται μόνο σε πολιτικό – τεχνικό επίπεδο. Απαιτεί μια συνολική πολιτιστική επανάσταση στις αξίες, στα ιδανικά, στις συμπεριφορές. Ρήξη.
Αριστερά σημαίνει ένας άλλος τρόπος ζωής.

Πέμπτο : Το εναλλακτικό πολιτικό υποκείμενο
Μια εναλλακτική λύση απαιτεί ένα εναλλακτικό πολιτικό υποκείμενο.
Η πρώτη προϋπόθεση είναι να σαρωθεί το πολιτικό σύστημα. Και μαζί και η συστημική αντίληψη ως απόμερου περίπτερου της αριστεράς που ούτε τσιγάρα δεν πουλάει. Το σύνθημά μας «Αλλάζουμε το τοπίο» των εκλογών αποκτά μια ζωτική επικαιρότητα και δυνατότητα.
Να φύγει αυτή η κυβέρνηση και τα μέτρα ΔΝΤ και Ε.Ε. Όσο γρηγορότερα, τόσο μικρότερο το κόστος της άλλης λύσης.
Ανένδοτος Αγώνας.
Οι χήρες που θα χάσουν τη σύνταξή τους, οι «ανύπανδρες κορασίδες», οι υπερήλικοι εργάτες, οι μαζικά απολυμένοι θα είναι γύρω από το Μαξίμου την ώρα που θα φεύγετε κ. Παπανδρέου, με ελικόπτερο.
Δεν μπορώ να μη το πω :
Μια από τις χειρότερες πολιτικές εμπειρίες μου ήταν όταν ως ευρωβουλευτής έβλεπα, από τις χώρες που έχει καταρρεύσει το σοσιαλιστικό εγχείρημα, να έρχονται οι γιάπις υπουργοί από τη χώρα του Λένιν. Να τα ξεπουλούν όλα και την ίδια στιγμή να κάνουν επίδειξη στο Proficiency και να ποζάρουν ευτυχισμένοι δίπλα στον Κολ, τότε, τον Μιτεράν, τον Ντελόρ.
Τα ίδια αισθήματα έχω βλέποντας τον Παπανδρέου δίπλα στον Ομπάμα, τον Παπακωνσταντίνου στον Στρος Καν, τον Λοβέρδο στον Μπαρόζο.
Το σύστημα ψάχνει την τράπουλα του για λύση. Τα χαρτιά όμως είναι σημαδεμένα. Ακόμα και γελωτοποιοί ιταλικού τύπου που θα ήθελαν.
Και ποιος να έρθει;
Ο λαός. Αυτός που ήρθε με το ΕΑΜ το 1942. Η νεολαία. Αυτή που ήρθε το 1973 και άνοιξε την πόρτα εξόδου στη χούντα.
Μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία.
Που αναδείχνεται μέσα στους μεγάλους αγώνες των τελευταίων εβδομάδων.
Που δεν είναι απλά μια κραυγή διαμαρτυρίας.
Που υποδέχεται την αυτοοργάνωση.
Που νομοθετεί στον δρόμο.
Που εξελίσσεται σε ένα μεγάλο ειρηνικό Αντάρτικο Πόλεων.
Να χαιρετίσω τις κινήσεις πολιτών που επιβάλλουν τη μη πληρωμή διοδίων, σήμερα στην Εθνική, αύριο στην Αττική Οδό.
Που θα στηρίξει μια μετωπική πολιτική λύση επιβίωσης της χώρας.
Ας τους απαντήσουμε.
Γεωγραφικά και ιστορικά η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη.
Θέλουν να μας κάνουν Λατινική Αμερική; Μεξικό της κατάρρευσης, με πολίτες να ψάχνουν στα σκουπίδια; Αργεντινή, με τα νέα ζευγάρια να κάνουν παιδιά μόνο στα πλούσια προάστια;
Ε, αν είναι να γίνουμε Λατινική Αμερική, τότε θα επιλέξουμε να γίνουμε Βολιβία του Μοράλες, Νικαράγουα του Ορτέγκα, Ισημερινός, Βενεζουέλα, Κούβα του Κάστρο.

Έκτο : Η Αριστερά στην κρίση
Καταλύτης της νέας πλειοψηφίας μπορεί να είναι η αριστερά.
Είναι πολλοί απογοητευμένοι από σχήματα και πρόσωπα της σημερινής αριστεράς.
Μας περιπαίζουν. Μας ειρωνεύεται ο Λαζόπουλος.
Μέσα στη γενικότερη ανασφάλειά τους αισθάνονται ασφάλεια γιατί δεν έχουν μπροστά τους την αριστερά του άρθρου 16 που συνεγείρει τη νεολαία. Μια αριστερά που σπέρνει στον φόβο στο σύστημα. Φόβο που προκαλείται όχι τη βία αλλά από την ακαταμάχητη δύναμη της μαζικής λαϊκής δράσης.
Βιάζονται.
Αριστερά δεν είναι μόνο συλλογικότητες και πρόσωπα με τα παράσημά τους. Από την Εθνική Αντίσταση μέχρι τον Δεκέμβρη.
Αριστερά είναι ένας ανεκτίμητος, διαχρονικός και διατοπικός πλούτος αξιών, δράσεων και ιδεών. Από τον Σπάρτακο μέχρι τον Τσε Γκεβάρα. Από τον Ένγκελς μέχρι τον Μπαντιού. Από τον Πικάσο μέχρι τον Ρίτσο. Από την γαλλική επανάσταση μέχρι τα ματωμένα κόκκινα πουκάμισα της Ταϊλάνδης.
Αριστερά είναι το αυγό του αετού που κυοφορείται σε κάθε κοινωνία.
Όταν αυτό το πολύτιμο απόθεμα ενεργοποιηθεί από τον στρατηγικό σχεδιασμό γίνεται μια εκρηκτική μετασχηματιστική δύναμη.
Ο αετός όμως δεν κρίνεται με το πώς θα τακτοποιήσει τη μικρή του φωλιά. Αλλά με το πόσο ψηλά και πόσο μακριά, πόσο αγέρωχα μπορεί να υπερίπταται στους ουρανούς.
Η αριστερά σήμερα δεν κρίνεται με τις μικρές της ισορροπίες, επετηρίδες και τίτλους. Αλλά με την ικανότητά της ακόμα και να ανατρέψει τον εαυτό της για να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της ιστορίας.

Έβδομο : Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής
Αυτή την μεγάλη λαϊκή ενότητα, που θα αγγίξει την πορεία της χώρας θέλει να υπηρετήσει το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής.
Μας λένε « Τι είναι το Μέτωπο, μια άγνωστη λέξη».
Αν θέλουμε όμως ειλικρινά να αφήσουμε πίσω ένα πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα μας μέσα στο πηγάδι, πρέπει να βρούμε νέες λέξεις, έννοιες και απελευθερωτικές δυνατότητες.
Μας λένε: «Έρχεστε να διασπάσετε την αριστερά».
Μόνο μέσα σε μια γη ενότητας και κοινής δράσης μπορεί να μαζέψουν χυμούς οι ρίζες του Μετώπου. Όχι μόνο να ενώσουμε την Αριστερά. Να ενώσουμε την Αριστερά με ρυάκια από κάθε πολιτικό χώρο, με τη νεολαία, σε ένα ασταμάτητο χείμμαρο.
Μας λένε « Μεγαλοπιάνεστε, μιλάτε για νέο ΕΑΜ».
Κάθε ιστορική λαϊκή πρωτοβουλία επηρεάζει τα πράγματα της εποχής της και δημιουργεί ένα παράδειγμα για τις γενιές που έρχονται.
Εμείς οι μικροί και ασήμαντοι εμπνεόμαστε από τους μεγάλους που συγκρότησαν το ΕΑΜ, που πριν ήταν κι αυτοί μικροί : καραβοτσακισμένοι κομμουνιστές από την Ακροναυπλία, δηλωσίες, καταδιωγμένες ή καχεκτικές οργανώσεις της αριστεράς.
Το ΕΑΜ δεν είναι για τον τεχνητό φωτισμό της βιτρίνας του Μουσείου της Αριστεράς.
Μια μικρή Αριστερά που γνωρίζει από πού να εμπνευστεί και πώς να ονειρεύεται, που εκφράζει τα μεγάλα οράματα άλλων τόπων κι άλλων χρόνων μπορεί να γίνει μεγάλη.
Αυτό δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα αλλά όρκος ζωής για την αλλαγή της.
Απευθυνόμαστε στα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν φέρουν ευθύνη για το σήμερα.
Ας του δώσουμε πάλι πνοή με την δημοκρατική συγκρότηση, με το μετωπικό σχέδιο, με τις ιδέες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σε καλή κατάσταση. Η ψυχή του όμως είναι ζωντανή. Είναι η δική σας ψυχή.
Είναι αυτή η ψυχή, γυναικών και ανδρών, που μπορεί πάλι να μας βγάλει από τη απομόνωση, να μας ξεσηκώσει από τη δουλειά και την κουζίνα, να μας βγάλει στο δρόμο με το κεφάλι ψηλά, να μας κάνει καπετάνιους σε αυτό τον Κάβο Ντόρο της πατρίδας μας, τα οράματά μας να γίνουν πάλι σημείο αναφοράς της κοινωνίας.
Απευθυνόμαστε στις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Μέχρι και ως εκείνο τον αντιεξουσιαστικό χώρο που κατήγγειλε αδυσώπητα την δολοφονική βία στη Marfin. Στα κινήματα. Συντροφικά ας πάρουμε την πρωτοβουλία να οικοδομήσουμε Μετωπικές Επιτροπές.
Θα βρούμε στους πολίτες εύφορη γη. Κάθε κομματικής προέλευσης.
Ο κατακερματισμός με βάση τις διαχωριστικές γραμμές ενός πολιτικού συστήματος στο κύκνειο άσμα του είναι το τελευταίο του όπλο.
Η αλληλεγγύη και η κοινή δράση είναι το δικό μας.
Ας ρίξουμε τα σκουριασμένα συρματοπλέγματα.

Όγδοο : Κοινή δράση με τον κοινωνικό χώρο του ΠΑΣΟΚ
Η Αριστερά δεν μπορεί μόνη της.
Η αριστερά έχει την πικρή εμπειρία του 1989. Δεν είναι η λεηλασία στο σοσιαλιστικό χώρο που έχει σημασία. Είναι η αφύπνιση και η συστράτευση μαζί του.
Για όλους ο αγώνας της ατομικής και συλλογικής επιβίωσης αρκεί για να δώσουν το «παρόν».
Για τους έντιμους φίλους του ΠΑΣΟΚ υπάρχει κι ένας πρόσθετος λόγος. Να σώσουν την προσωπική και συλλογική τους τιμή.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, το ιδρυτικό τρίπτυχο σύνθημα σας για «Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία – Εθνική Απελευθέρωση» ποδοπατείται και εξευτελίζεται. Όχι από τους αντιπάλους του κόμματος σας. Εκ των ένδον.
Χαιρετίζουμε από καρδιάς τη στάση των τριών κυβερνητικών βουλευτών. Αυτή η στάση ευθύνης οδηγεί στη διαγραφή από την Κοινοβουλευτική τους Ομάδα. Στην εγγραφή όμως στο ολιγοσέλιδο βιβλίο με τις πράξεις γενναιότητας του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Εδώ, από το Σπόρτινγκ, όσοι πιστεύουμε στο Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, σας απλώνουμε το χέρι για κοινούς αγώνες.

Ένατο : Οι περιφερειακές εκλογές στην Αττική
Η κυβέρνηση τρέμει στην ιδέα να ζητήσει έγκριση από τον λαό για το πρόγραμμα ΔΝΤ – ΕΕ που πραξικοπηματικά εφαρμόζει. Είτε με εκλογές είτε με δημοψήφισμα.
Δεν θα ξεφύγει όμως.
Το φθινόπωρο, σε λίγους μήνες, είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές.
Ο ίδιος ο νόμος Καλλικράτη είναι το Μνημόνιο του ΔΝΤ και της Ε.Ε. πετάει στο δρόμο δεκάδες χιλιάδες νέους, εργαζόμενους. Δίπλα τους ο δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης στην 29η ημέρα απεργίας πείνας.
Είναι η ευκαιρία για ένα πανελλαδικό δημοψήφισμα ενάντια στα Μέτρα. Για το Κοινωνικό Κράτος.
Σε όλη την Ελλάδα. Μα πάνω από όλα εδώ, στη μητροπολιτική περιφέρεια της Αττικής, όπου ζει ο μισός σχεδόν πληθυσμός της Ελλάδας.
Πάντα σε όλες τις κρίσεις, κάποια χώρα γίνεται το σύμβολο, ο χώρος συγκρούσεων με διεθνή σημασία. Το Βιετνάμ της εισβολής. Η Γαλλία του Μάη. Η Αγγλία της Θάτσερ. Η Πολωνία της «Αλληλεγγύης».
Όταν το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης πέφτει γιατί είχε απεργία η ΑΔΕΔΥ καταλαβαίνουμε ότι σήμερα αυτό τον ρόλο έχει η Ελλάδα.
Εδώ είναι, στον «αδύναμο κρίκο» που θα κριθούν πολλά.
Όπως σε ένα μεγάλο πόλεμο η μάχη σε μια ορισμένη πόλη μπορεί να επηρεάσει την έκβαση όλου του πολέμου – ας θυμηθούμε το Στάλιγκραντ – έτσι η έκβαση του ελληνικού πειράματος θα έχει ευρωπαϊκή κι ίσως παγκόσμια επίπτωση.
Η ήττα μας θα είναι ήττα όλων των ευρωπαίων εργαζομένων – Η νίκη μας, νίκη τους.
Ας προκαλέσουμε αυτή την αναμέτρηση. Ας πετάξουμε το γάντι. Παντού. Ειδικά στον κρίσιμο κρίκο, την Αττική.
Και θα είναι εκείνη τη βραδιά εδώ στην Αθήνα και το CΝN, και το BBC, και το ΖDF, και το NBC και όλοι.
Και το μήνυμα θα φτάσει παντού. Στους απεργούς του Παρισιού και της Λισαβόνας. Στους ανέργους του Δουβλίνου και της Μαδρίτης. Στη νεολαία της Ρώμης και του Βερολίνου.
Και το μήνυμα θα είναι : Το πείραμα απέτυχε. Τα μέτρα δεν θα περάσουν. Υπάρχει άλλος δρόμος.
Και το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης θα πέσει πάλι στο βυθό.
Και η αισιοδοξία, η μαχητικότητα, η ελπίδα θα ανέβει στα ύψη.

Δέκατο : Στο όνομα της νεολαίας
Μια τουλάχιστον δεκαετία ύφεσης, δημοσιονομικής σκληρότητας, μαζικής ανεργίας προβλέπονται ως καρπός των μέτρων ΔΝΤ και Ε.Ε.
Δεν το δεχόμαστε.
Δεν αντέχει η ψυχή μας να παγιδεύσουμε και να καταστρέψουμε τα πιο όμορφα τους χρόνια.
Δεν αντέχουμε να δούμε τα παιδιά μας αντί να ανθίζουν να μαραίνονται από τα 10 στα 20 σε υποβαθμισμένα σχολεία με υποβαθμισμένους οικονομικά και ηθικά δασκάλους. Από τα 20 ως τα 30 στη μαύρη ζώνη της ανεργίας να θέτουν το υπαρξιακό ερώτημα «γιατί σπούδασα». Από τα 30 ως τα 40 να μένουν ακόμα στα παιδικά τους δωμάτια.
Δεν δεχόμαστε να πολλαπλασιάζονται οι νέοι – ερείπια χωρίς υπαρξιακό σκοπό, έξω από τον ΟΚΑΝΑ, οι συμμορίες παραβατικότητας, εγκληματικότητας και ρατσισμού
Ζούμε στην εποχή των βλαστοκυττάρων και της νανοτεχνολογίας. Πριν μια βδομάδα σε εργαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών δημιουργήθηκε ζωή, τεχνητό βακτηριδιακό DNA.
Ποτέ, στην ιστορία της ανθρωπότητας, οι γενιές των παιδιών και των εφήβων δεν είχαν στη διάθεσή της ένα τέτοιο απόθεμα επιστημονικών δυνάμεων για να μειώσουν τις πίκρες της ζωής και να απολαύσουν τις χαρές της.
Κατηγορούν συχνά το «Μέτωπο» για εμπρηστικές δηλώσεις.
Ε, λοιπόν – αν το να ερχόμαστε σε ανοικτή, κάθετη και σφοδρή σύγκρουση με την κυβέρνηση που την γενιά των 700 ευρώ την εξευτελίζει σε γενιά των 500 ευρώ, που τα 30 χρόνια για την σύνταξη τα κάνει 40 χρόνια για ελεημοσύνη, είναι εμπρηστική πολιτική, τότε ναι, είμαστε εμπρηστές.
Αν για τα παιδιά μας που προσευχόμαστε κάθε βράδυ να ζήσουν περισσότερα χρόνια, έρχεται μια διαστροφική κυβέρνηση να μετρήσει το «προσδόκιμο» ζωής για να τους καθηλώνει στην εργασία μέχρι τα βαθιά γεράματα, τότε, ναι, κ. Λοβέρδο εμείς θα γίνουμε εμπρηστές του ασφαλιστικού σας.
«Η πλατεία ήταν γεμάτη, με το νόημα που έχει κάτι απ’ τις φωτιές,
Στις γωνίες και στους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές»
Τώρα, μόνο τώρα, μπορούμε να κατανοήσουμε την προφητική κραυγή του Δεκέμβρη, τη συνολική απόρριψη ενός συστήματος αλλά και των ατομικιστικών αξιών του όπως περνούσαν στην οικογένεια, στο σχολείο, στο γήπεδο από τις πιο ευαίσθητες κα τρυφερές ηλικίες της νεολαίας.
Είμαστε εμείς που σταθήκαμε χωρίς ταλαντεύσεις δίπλα στους μαθητές του Δεκέμβρη.
Είμαστε σίγουροι ότι γρήγορα οι νέοι και οι νέες θα βρεθούν στις πρώτες γραμμές του εργατικού Δεκέμβρη που έχει φανεί ήδη στον ορίζοντα.
Θα πλημμυρίσουν οι πλατείες και οι δρόμοι από πολύχρωμα πλήθη που πιστεύουν και αγωνίζονται για μια Ελλάδα που μπορεί να σταθεί απέναντι στη νεολαία της, την μόρφωση και την εργασία του, όχι με κυνισμό αλλά με αγάπη.
Κι αν το ΔΝΤ και η ΕΚΤ είναι ασύλληπτα ισχυροί για να τους αντιταχθεί η νεολαία στη χώρα μας, θα σηκωθούν από τα μνήματα και θα τους συνεπάρουν οι γενιές της ΕΠΟΝ , ο Πέτρουλας, ο Διομήδης Κομνηνός, οι χαμένοι του Πολυτεχνείου, ο Κουμής, η Κανελλοπούλου, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος.

Στο όνομα της νεολαίας, λοιπόν.
Αγώνας μέχρι τέλους.
Ευχαριστώ.

68 σχόλια:

Sylas είπε...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_30/05/2010_402860

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100055_30/05/2010_402851

Το γελοιοποιούν και το κάνουν να μοιάζει με επαρχιακή συγκέντρωση του ΟΑΚΚΕ.

Νοσφεράτος είπε...

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, το ιδρυτικό τρίπτυχο σύνθημα σας για «Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία – Εθνική Απελευθέρωση»

Ο Γ. Πάντζας το διατυπωσε πιο ανοιτχα : Εμπρος -ειπε -για ενα νεο ΕΑΜ ΤΩΡΑ

Νοσφεράτος είπε...

''Οι χήρες που θα χάσουν τη σύνταξή τους, οι «ανύπανδρες κορασίδες», οι υπερήλικοι εργάτες, οι μαζικά απολυμένοι θα είναι γύρω από το Μαξίμου την ώρα που θα φεύγετε κ. Παπανδρέου, με ελικόπτερο.''

αυτο να ο φυλαξουμε στο ποστ για τον λαικισμο... ειδικα το ''οι «ανύπανδρες κορασίδες»,

..σαν ταινια με την Γεωργια Βασιλειαδου και την Σαπφω Νοταρά μου μοιάζει...

RDdemos είπε...

Το «ανύπανδρες κορασίδες» μοιάζει να είναι παράθεση από ομιλία άλλου (πιθανώς από τον Μαμπούσε του Ασφαλιστικού [αυτόν που ψυχανεμίζεται τις ορέξεις των αγορών] [διακοπή των συντάξεων τέκνων;]).

Όσο για την στάση του σχοινοβάτη της αβάσταχτης ελαφρότητας της ανανέωσης είναι τουλάχιστον αισχρή.

RDdemos είπε...

Η δεύτερη παράγραφος προφανώς και δεν αναφέρεται στον κ. Αλαβάνο.

Νοσφεράτος είπε...

Στην Ισλανδία πριν δύο μήνες έγινε δημοψήφισμα για το διεθνές χρέος. Με 93% ο ισλανδικός λαός ψήφισε «όχι». Αυτό είναι το πραγματικό ηφαίστειο της Ισλανδίας. Και η λάβα του θα φτάσει σύντομα και στην Αθήνα.''



μια απορια.Ειναι στη ζωνη του Ευρω η Ισλανδία;

Νοσφεράτος είπε...

Η δεύτερη παράγραφος προφανώς και δεν αναφέρεται στον κ. Αλαβάνο.''
σε ποιον αναφερεται;

RDdemos είπε...

Όχι, οι Ισλανδοί δεν θέλουν πλέον να μπουν στην ευροζώνη. Είδαν πόσο αλληλέγγυοι είμαστε μεταξύ μας και είπαν άσε δεν θα πάρω. [Έκαναν δραστική υποτίμηση και ο τουρισμός «ακμάζει»].

Δες σχόλια:
«Κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού, άνοδος του υπαρκτού σουρεαλισμού»

"143. Πείραμα"

Νοσφεράτος είπε...

Όπως σε ένα μεγάλο πόλεμο η μάχη σε μια ορισμένη πόλη μπορεί να επηρεάσει την έκβαση όλου του πολέμου – ας θυμηθούμε το Στάλιγκραντ – έτσι η έκβαση του ελληνικού πειράματος θα έχει ευρωπαϊκή κι ίσως παγκόσμια επίπτωση.''


ωχ! θυμηθηκα το Σταλινγκραντ

Νοσφεράτος είπε...

αφου δεν ειναι η ισλανδια στην ευρωζωνη προς τι η συγρκρισις; εμεις ιμαστε δεν ειμαστε;

RDdemos είπε...

http://www.youtube.com/watch#!v=LnKwxmW65rY&feature=fvw

RDdemos είπε...

Διάβασες τα τελευταία σχόλια στο
"143. Πείραμα";

Νοσφεράτος είπε...

Αν όμως η Ευρωζώνη οδηγεί τα πράγματα στα άκρα, επιβάλλει τα δίκαιο του ισχυρού, αφαιρεί τα εργαλεία για την ανάκαμψη της χώρας μας, θα το αντιμετωπίσουμε το δίλημμα.
Απέναντι στις Βρυξέλλες δεν είμαστε εμείς στη γωνία. Έχουμε την ισχυρή διαπραγματευτική θέση. Για μας η έξοδος από τα ευρώ θα έχει αρνητικές συνέπειες, αλλά και θετικές. ''


μια απο αυτες θα ειναι φυσικά οτι θα πληρωνομαστε με το αγαημενο εθνικό μας νόμισμα και ουχι με αυτά τα κωλοευρωπουλα τα κακάκακά κακα ευρωπουλα

Νοσφεράτος είπε...

τα διαβασα μολις ..Να σου πω την αληθεια δεν πολυκαταλαβα ..

RDdemos είπε...

Κοίτα να δεις την περασμένη βδομάδα διαδήλωσαν 1,000,000 Γάλλοι εναντίον του σχεδίου για μεταρρυθμίσεις του ασφαλιστικού, υπάρχει επίσης έντονη αντίδραση για σχεδιαζόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση εκεί, σύμφωνα με την οποία θα αποτελέσει συνταγματική επιταγή σχετικά με τα ελλείματα του προϋπολογισμού (κοινώς η «λιτὀτητα» να εγγραφεί στο Σύνταγμα). Μόνοι μας δεν είμαστε.

celin είπε...

Εμενα με αγγιζουν αυτα τα λογια του Αλαβανου.Συμφωνω μαζι του.Μακαρι να τα βρουνε με το ΚΚΕ κ με τα ριζοσπαστικα κομματια του ΣΥΡΙΖΑ,
ωστε να συγκροτηθει το Μετωπο της Αριστερας εναντια στη νεοφιλελευθερη λαιλαπα

RDdemos είπε...

«αποτελέσει συνταγματική επιταγή σχετικά με τα ελλείματα του προϋπολογισμού»--->

«αποτελέσει συνταγματική επιταγή η μη υπέρβαση των ανωτάτων ορίων που καθορίζονται αναφορικά με τα ελλείματα»

Νοσφεράτος είπε...

Φυσικά η μονη ελπίδα ειναι ενα Ευρωπαικο μετωπο κατά του Νεοφιλελευθερισμου .. Και αυτο δεν μπορει να συγκροτηθει μόνο απο την Ευρωπαική αριστερά...
Φυσικά χρειαζομαστε μια φυγή πρς την ευρώπη των εργαζομενων εναντια στην νεοφιλελευθερη λαιλαπα και τον Υπορκτοτατο κινδυνο του Φασισμου

ομως ο Αλβανος δεν λεει αυτο .. Λεει ακριβώς το Αντιθετο .. Φυγή προς τον πιο Ανδρεοπαπανδρεικο εθνικισμο ..Εθνολαικισμό για την ακριβεια ..
επιστροφή στην δραχμή!!!.. Τριπτυχο εθν. ανεξαρτησια κλπ Εαμ .. Σταλινγραντ (ωχ !..)
Τι ναι αυτά ; Αριστερη απαντηση στην Κριση ειναι αυτά; Ευρωπαικά αριστερη απαντηση ..; η Σταλινική απαντηση τυπου ...Σταλινγραντ και απορων κορασισδων ;

(και ναξερα οτι εχουμε τιποτε Κομματα Λενινιστικά και Νεου τυπου ( τυπου ''Τι να κανουμε'' παει στο διαλο ..)

Νοσφεράτος είπε...

ομως ο Αλβανος δεν λεει αυτο .=ο Αλαβάνος (φυσικά για να μην παρεξηγουμεθα )

Νοσφεράτος είπε...

Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες.
Ο ευρωπαϊκός ουμανισμός που τώρα καταρρέει τροφοδοτήθηκε και από μια γραμματεία γραμμένη στη γλώσσα μας.
Και προς του καρδινάλιους των Βρυξελλών, σκλάβους στην πραγματικότητα της μαφίας των διεθνών τοκογλυφικών κεφαλαίων, ο ελληνικός λαός ας απευθύνει τους τέσσερις αγαπημένους στίχους του Μαρξ από τον «μεγαλύτερο άγιο και μάρτυρα στο φιλοσοφικό εορτολόγιο», όπως έλεγε, τον Προμηθέα του Αισχύλου:
«Μήπως λοιπόν θαρρείτε, πως σας φοβάμαι
εσάς τους νέους θεούς και μπρος σας πως ζαρώνω;
Εγώ τη δυστυχία μου, να ξέρετε
δεν θ ‘ άλλαζα ποτέ με τη σκλαβιά σας»



Μαλιστα ..Να μπει στο ποστ για τον λαικισμό παρακαλώ..αν ειναι δυνατον

celin είπε...

Νοσφερατε,αν οπως λες κ εσυ χρειαζεται ενα μετωπο απεναντι στο νεοφιλελευθερισμο,δεν ειναι αυτονοητο οτι πρεπει να το συγκροτησουν ανθρωποι ΠΟΥ ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΝΤΑΙ σε αυτον?

Ποιοι ειναι αυτοι λοιπον που αντιτασσονται σε αυτον?
Μονο το ΚΚΕ,ο Αλαβανος/το Μετωπο,κ τα αντισυστημικα κομματια του Συριζα,
μονο αυτοι εχουν βγει στα κεραμιδια κ αντιστεκονται.
Το ΠΑΣΟΚ εχει προσκυνησει κ εχει εκχωρησει την εξουσια στους ξενους.
Η Ν.Δ κ αυτη αν κυβερνησει,δηλωσε ο αρχηγος της οτι θα τηρησει τα μετρα.
Κ εσενα σε πειραζει τωρα η επικληση απο τον Αλαβανο των αγαπημενων στιχων του Μαρξ?
Δε πειραζει,ας εμπιστευθουμε κ καποιον λαικιστη!

Ειδαμε τοσα χρονια κ τους "σοβαρους" /μη λαικιστες τι κανανε.
Ειδαμε τον Σημιτη κ το εκτροφειο διαφθορας του,
ειδαμε τον Καραμανλη κ το γαλαζιο ρεσιταλ απατεωνιας κ ανικανοτητας,
ειδαμε τον Μητσοτακη[ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ],
Κ πιο πισω αν θες σε παω,
κλεφτες,λαμογια,χουντα κ κυνηγι στους Αριστερους.

Χιλιες φορες λοιπον προτιμοτερος ο "λαικιστης" Αλαβανος κ οσοι "λαικιζουν" μαζι του οπως η Παπαρηγα που μιλαγε εδω κ χρονια για αυτα που μας περιμενουν,
κ εμεις,
[ζαλισμενοι απο τη νεοφιλελευθερη απατη,απο τις παροτρυνσεις του Παπαντωνιου να παιξουμε στο Χρηματιστηριο,απο τις ηθικολογιες κ τα παραμυθια του Μηδενικοτερου της Ραφηνας,]
θεωρουσαμε γραφικες τις κομμουνιστικες προειδοποιησεις.

Δε ξερω,μακαρι να ειμαι υπερβολικος.Αλλα εμενα μου τελειωσε η εμπιστοσυνη σε ολους αυτους.

Κ παντως καμια σχεση δεν εχουν τα λογια του Αλαβανου με ανδρεοπαπανδρεικους εθνικισμους,αυθαιρετη βρισκω την ερμηνεια σου.
Μεταξυ βεβαια καποιων που ξεπουλανε τη χωρα στη καζινοκαπιταλιστικη συμμορια
κ καποιων που λαικιζουν οτι μπορουμε να τα καταφερουμε διχως να ξεπουληθουμε,
προτιμω τον "λαικισμο" των δευτερων.
Ισως ειναι λαθος τα εισαγωγικα.

Αλλα στο χω ξαναπει,
τους σιχαθηκα ρε φιλε.
["ρε" οικειοτητας,οχι αγενειας κ ελλειψης σεβασμου]
τους σιχαθηκα τους γαλαζοπρασινους
κ οποιος βγαινει κ τους αντιστεκεται,κερδιζει κατευθειαν την εκτιμηση μου.
Κ ας απαγγελει στιχους του Μαρξ,οπως ο Αλαβανος

Ανώνυμος είπε...

Α ρε Αλέκο εδώ μας σκοτώνουν με πείνα ούτε κάν σφαίρα...
ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΡΑ
ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΕΣ ΝΑ ΤΟΥΦΕΚΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΛΑΪΚΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ.

Νοσφεράτος είπε...

celin
παρατηρω το εξής:

Πλολλοι και μεσα σ'αυτους ο Αλαβανος μιλουν για ..σταση πληρωμών , επιστροφη στη.... δραχμή ,επανασατση , συντακτική συνελευση ,τουφεκισμους Γκιλοτινες ,απορες κορασιδες , Ελικοπτερα και αλλα τοιαυτα σουπερ ..επαναστατικά (προς πασαν κατευθυνσιν ..
αλλά παραδοξως εχει ξεχαστει
α) το οτι οι εφοπλιστές ΔΕΝ φορολογουνται καθόλου
β) το οτι η εκκλησια εχει αμυθητη περιουσια και ολως παραδοξως εχει μεινει στο απυροβλητο και σε αυτήντην οιμιλια του Αλαβάνου και σε αλλες της ...επαναστατικής αριστεράς
- το οτι 10.000 ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΜΙΣΘΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟς
ΚΛΠ ΚΛΠ

Φανταζονται οτι αν ζητησω σε αυτήν την περιοδο κυριαρχιας του επαναστατικου λόγου π.χ Χωρισμό της εκκλησιας απο το κρατος και να αναλαβει η εκκλησια να φορολογησει τους ιερεις της θα θεωρηθώ
μη ..αριστερος

(οπως π.χ λεγοντας το αυτονοητο οτι η καταρευση της οικονομιας προηλθε κυριως απο την τελευταια διετια 2008 2009 οταν η Δεξια Ρημαζε κυριολεκτικά τη χωρα θεωρηθηκα ..Πασοκος απο καποιους στο Μπλογκ σου

)

Διοτι ξεχασα οτι στην ελλαδα του σημερα οτνα λές οτι Δεξια ειναι η Δεξια θεωρεισαιαυτοματως και με εναν περιπου αυτονοητο συλλογισμό (της πλακας ) πασοκος

Ενώ για να θεωρηθεις Αριστερος πρεπει να λές οτι Δεξιοι ειναι μόνο οι της ..ανανεωτικής αριστεράς ..
επίσης για να θεωρηθεις ..αριστερος την σημερον ημερα
Πρεπει να κραυγάζεις
΄'Να τουφεκιστουν οι κλεφτες κλπ κλπ
( ξεχνωντας οτι τετοιου ειδους κραυγές καποτε ηταν ενδεικτικές της ..ακρας δεξιας''

αυτά (λογω ..αυπνιας )
---------------------
παντως φιλε μου( και ξερεις οτι το λέω με συμπαθεια ενα απο τα πρωτα βιβλια πουπρεπει να διαβαζει καθε μα καθε αριστερος (κατι σαν την αλφαβητα που λένε )
ειναι το ''Αριστερισμός η παιδική αρρωστεια ''του Λενιν
δεν θυμαμαι βεβαια τι λεει ( εχουν περασει 35 χρόνια απο τοτε που το διαβασα οπως δεν θυμαμαι τι ελεγε το αλφαβηταρι
μου εμαθε ομως την αλφαβητα ..
Μιας και μ'εμπιστευεσαι στα βιβλια που σου προτεινω σου το συστηνω ανεπιφυλακτα ..

Νοσφεράτος είπε...

και μια φραση αποτον λένιν ειδικά γιαον Celin

''οταν το σιδερο στραβώνει προς την μια πλευρα το χτυπάμε απο την αλλη για να ισιωσει ''

Νοσφεράτος είπε...

και ..celin να κιενα ποιημαtιδιακι που ειχα γραψει για τον φιλο καναλιωτη σε αυτηνα εδω ην αναρτηση και

http://nosferatos.blogspot.com/2008/09/blog-post_2416.html

θα μπορουσε να λεει :
''εγω ομως φοβαμαι celin

------------------
''εγω ομως φοβαμαι Καναλιωτη
και λυπαμαι
φοβαμαι τους ανθρωπους
που ειχανε βολευτει τοσα χρόνια
μεροδουλι μεροφαι αντε κανενα γλυψιμο με το Πασοκ και ειχαν και αποψη
και δηλωναν και ''αριστεροι'' τρομαρα τους
μεσα στην νυχτωμένη τους απάθεια
και τη νωθροτητα του νου
φοβαμαι που ξυπνησαν ξαφνικά και θυμηθηκανε την επανασταση και το Εαμ ,μεσα στη κολαση αυτή πουναι στρωμένη με καλές προθεσεις
- Που πατε ορέ ,γυμνοι, τυφλοι ,χωρις πυξιδα
μα και χωρις αγάπη ;
λυπαμαι
τους μικροαστους που νομιζουνε πως φθανει η οργή
σε τουτον τον ανηλεή αιώνα και μαστιγωνουνε τη θαλασσα ,φοβαμαι Καναλιωτη ,
την συντριβή
κια τη μελαγχολία που μας περιμένει ,

που πατε ορέ ,τελειωσανε τα εβδομήντα ,εχουμε δυοχιλιαδες δεκα ,φοβαμαι
και λυπαμαι..

Νοσφεράτος είπε...

κι ενα ποιηματακι ειδικά για σενα φιλε Celin

http://nosferatos.blogspot.com/2010/05/celin_31.html

Αντωνης είπε...

@Νοσφεράτος (για πρώτο σχόλιο): Αντιγράφεις από το κείμενο του Κασσιμάτη στην χθεσινή Καθημερινή (βλ. ανάρτηση για υπαρκτό σουρεαλισμό) ή είναι δικό σου σχόλιο αυτό;

Αντωνης είπε...

Δεύτερο σχόλιο: Δεν υπάρχει στο RD ποστ για τον λαϊκισμό. Υπάρχει ποστ για την έννοια του λαού, που δεν προβαίνει σε καμμία διακήρυξη εξ ονόματός του και δεν αναλύει τον λαϊκισμό ως πολιτικό φαινόμενο. Είναι ποστ που κάνει ορολογική δουλειά.

Αναφέρεσαι σε άλλο ποστ αλλού;

Αντωνης είπε...

@Νοσφεράτος: "Φυσικά η μονη ελπίδα ειναι ενα Ευρωπαικο μετωπο κατά του Νεοφιλελευθερισμου .. Και αυτο δεν μπορει να συγκροτηθει μόνο απο την Ευρωπαική αριστερά...
Φυσικά χρειαζομαστε μια φυγή πρς την ευρώπη των εργαζομενων εναντια στην νεοφιλελευθερη λαιλαπα και τον Υπορκτοτατο κινδυνο του Φασισμου

ομως ο Αλβανος δεν λεει αυτο .. Λεει ακριβώς το Αντιθετο .. Φυγή προς τον πιο Ανδρεοπαπανδρεικο εθνικισμο ..Εθνολαικισμό για την ακριβεια ..
επιστροφή στην δραχμή!!!.. Τριπτυχο εθν. ανεξαρτησια κλπ Εαμ .. Σταλινγραντ (ωχ !..)
Τι ναι αυτά ; Αριστερη απαντηση στην Κριση ειναι αυτά; Ευρωπαικά αριστερη απαντηση ..; η Σταλινική απαντηση τυπου ...Σταλινγραντ και απορων κορασισδων ;

(και ναξερα οτι εχουμε τιποτε Κομματα Λενινιστικά και Νεου τυπου ( τυπου ''Τι να κανουμε'' παει στο διαλο ..)¨

Απαντώ σε αυτό μόνο από όλα τα σχόλια που ακολουθούν μια και αυτό είναι που βλέπω να διατυπώνει πολιτική κριτική συνολικά.

1. Ευρωπαϊκό μέτωπο κατά του νεοφιλελευθερισμού και υπέρ ποίου πράγματος; Πώς θα όριζες το θετικό alternative που πρέπει να έχει αυτή η πολιτική πρόταση; Γιατί πρέπει να προτείνει alternative.

2. "Φυγή προς την Ευρώπη" σημαίνει; Προφανώς δεν αναφέρεσαι σε μετανάστευση, δεν είναι δηλαδή κυριολεξία. Μπορείς να το αναλύσεις λίγο;

3. Τι σημαίνει "Ευρωπαϊκά αριστερή απάντηση"; Αυτό ιδιαίτερα χρειάζεται αρκετά αναλυτική εξήγηση. Υπάρχει "ευρωπαϊκά αριστερή απάντηση" στο ΔΝΤ; Ποιοι είναι οι φορείς της; Ποια είναι η αντζέντα της; Ποιες είναι οι εμπειρικές ενδείξεις εκδήλωσής της;

Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητηρια για την ανάρτηση

Εκτός απο την θεωρία ,που για καποιους απο εμας είναι pol;y δύσκολη,υπάρχει και η πολιτική

Μπράβο που προβάλλετε και υιοθετήτε το μετωπο του Αλαβάνου

Τα λέμε

Νίκος

Αντωνης είπε...

@Νίκος: Προσωπικά, δεν υιοθετώ κανένα μέτωπο. Ανέρτησα ένα ποστ που αφορούσε την ομιλία (Σ. Κασιμάτη) και θεώρησα καλό για την συζήτηση να αναρτήσω και την ίδια την ομιλία.

Υπάρχουν σημεία της που θεωρώ σημαντικό να εκτεθούν σε διάλογο, εφόσον αφορούν σε πράγματα που δεν έχουν πολλές φωνές υποστήριξης στη δημόσια σφαίρα.

Δεν είναι κομματικό ή παρακομματικό ιστολόγιο εδώ.

Ανώνυμος είπε...

Αντώνη
Επειδή σας διαβάζουμε πολλοί που δεν είμαστε εξοικειωμένοι με την θεωρία και εσείς αναφέρεστε σε πολιτικά ζητήματα μας βοηθάτε να καταλάβουμε τι ακριβώς λέτε
‘Έχω παρατηρήσει ότι συχνά αναφέρεστε σε κομμουνισμό, και νόμιζα ότι είστε με το ΚΚΕ. Αλλά άλλες φορές αυτό δεν είναι ξεκάθαρο.
Γι ’αυτό και τώρα νόμισα ότι υποστηρίζετε Αλαβάνο.
Ευχαριστώ Συνεχίστε
Τα λέμε
Νίκος

Αντωνης είπε...

@Νίκος:
Οι πολιτικές προτάσεις και ιδέες έχουν αξία (ή όχι) αυτόνομα και όχι εξαιτίας της Χ ή Ψ κομματικής προσάρτησης. Οιαδήποτε διαφορετική άποψη προσιδιάζει σε ελληνικό μικροκομματισμό και δεν αφορά το ιστολόγιο.

Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις παρεμβαίνει σε θέματα ελληνικής επικαιρότητας, το ιστολόγιο δεν είχε ποτέ στενά εθνικό χαρακτήρα, και δεν είχε (ούτε θα έχει) ποτέ κομματικό χαρακτήρα.

Δεν έχει καν, όπως μπορεί οποιοσδήποτε να διαπιστώσει από την θεματική λίστα, στενά πολιτικό χαρακτήρα. Εχθές ανέβηκε μια ανάρτηση για τη λογοτεχνία. Υπάρχουν αναρτήσεις για τη φωτογραφία, τον κινηματογράφο, τη φιλοσοφία (δεκάδες), τη θρησκεία, το φύλο, τη μουσική, τη σεξουαλικότητα, κοκ. Διάβασε ιδρυτικό κείμενο.

Εφόσον αναφέρεσαι στην ανάγνωση του ιστολογίου ("σας διαβάζουμε"), θα περίμενα να τα γνωρίζεις αυτά.

celin είπε...

Φιλε Νοσφερατε,δε σε εμπιστευομαι μονο στα βιβλια,
σε εμπιστευομαι σε ο,τι κ αν μου λες κ το ιστολογιο σου ειναι θησαυρος.
Οπως σου απαντησα κ στο ιστολογιο σου,ειναι υπαρκτος ο κινδυνος της οργης,γιατι αν η οργη ειναι ακριτη,γινεται τυφλη
κ η τυφλη οργη,περα απο επικινδυνη,ειναι κ ο ασφαλεστερος δρομος για να μην αποδοθει ποτε Δικαιοσυνη.

Κ η φραση του Μπλεηκ που αναφερεις κρυβει μια πολυ μεγαλη αληθεια,
οντως ο δρομος προς τη κολαση ειναι στρωμενος με καλες προθεσεις.

Για τους εφοπλιστες κ την Εκκλησια που δε φορολογουνται,συμφωνω οτι πρεπει να τους ξεσκισουν κ τους δυο φορολογικως.Δε νομιζω παντως η παραλειψη του Αλαβανου να ειναι σκοπιμη,δε νομιζω δηλαδη να εχει καποιο συμφερον απο αυτους,
αλλα που να προλαβει να πει ολα αυτα που θελει??
Δεν ειναι κ ανθρωπινως δυνατον να καταθεσεις τη συνολικη σου ιδεολογικη πλατφορμα μεσα σε 10 σημεια!!
Εννοειται οτι θα το τσεκαρω κ το βιβλιο

Νοσφεράτος είπε...

Αντωνη θα προσπαθησω να απαντησω στ ερωτηματα αργοτερα ..Προς το παρόν η επιθση του Ισραήλ και το μακελειο και τα συγκλονιστικά , αλλά και προσωπικές δυσκολιες και προβληματα μου χαλασανε τη διαθεση .. Συγνωμη.

Νοσφεράτος είπε...

Blogger Ο/Η Αντωνης είπε...

@Νοσφεράτος (για πρώτο σχόλιο): Αντιγράφεις από το κείμενο του Κασσιμάτη στην χθεσινή Καθημερινή (βλ. ανάρτηση για υπαρκτό σουρεαλισμό) ή είναι δικό σου σχόλιο αυτό;

αυτο μπορω να σου απαντησω ..Ναι ειαι δικο μου ..δεν ειχα δει την Καθημερινη

Ανώνυμος είπε...

Αλαβάνο,
Το γυρνούσες από δω, το 'φερνες από κει πάλι στο ΠΑΣΟΚ μας πήγες, αυτή τη φορά με τη μορφή του "κοινωνικού χώρου".
Ε, τότε ας πάμε στον κοινωνικό χώρο της ΝΔ. Εργάτες δεν έχει κι αυτός στην πλειοψηφία του; Σε τι διαφέρει δηλαδή ο κοινωνικός χώρος του ΠΑΣΟΚ απ' της ΝΔ; Μήπως στη λέξη "σοσιαλισμός"; Εμ, βέβαια, αυτό είναι το μαγικό κουμπί: σοσιαλισμός μες στον καπιταλισμό.

Λοιπόν, Αλαβάνο,
Με τον κοινωνικό χώρο του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ μπορούμε να συμβαδίσουμε όταν αυτοί που τον αποτελούν πάψουν να είναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όταν αποστασιοποιηθούν από το παρελθόν και καταλάβουν ότι οι επιχειρήσεις ανήκουν στους εργάτες κι όχι στα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες.
Τέτοιου είδους συμπόρευση μπορεί να γίνει και με τον "κοινωνικό χώρο" του ΣΥΡΙΖΑ: Να ξεχάσετε τα σοσιαλδημοκρατικά διαχειριστικά σας οράματα, να πείτε (πείτε το επιτέλους!), διάολε, κάναμε μαλακία τότε που ψηφίσαμε το Μάαστριχτ -ως γνήσιοι οπορτουνιστές ούτε αυτό έχετε κάνει παρόλες τις κορώνες εναντίον του-, να πάρετε σαφή θέση για αντικαπιταλιστική έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και τότε θα συμπορευτούμε.
Όπως βλέπεις οι προϋποθέσεις για συμπόρευση δυνάμεων του ΡΙΖΑ (από τον ΣΥΡΙΖΑ), του ΚΚΕ και της εξωκοιν. Αριστεράς αρχίζουν και διαμορφώνονται με κοινή συνισταμένη την αντικαπιταλιστική έξοδο από ΝΑΤΟ-ΕΕ και αυτή την συμπόρευση θα την επιβάλει το εργ. κίνημα. Δυστυχώς εσείς που καλοβλέπετε τον "κοινωνικό χώρο" του ΠΑΣΟΚ θα είστε απέξω· όχι μόνο απέξω, θα είστε δυστυχώς απέναντι υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα του αφεντικού στην ιδιοκτησία του.
http://antrikos.wordpress.com

Αντωνης είπε...

@Νοσφέρατος: μάλλον πρέπει να προβληματιστείς από αυτή την σύγκλιση ρητορικής με Κασιμάτη όμως.

Υπάρχουν πάντα διαφορετικές δυνατότητες κριτικής στο ίδιο πράγμα. Και το λέω μη όντας κάποιος που εμπιστεύεται και πολύ τον πολιτικό Αλαβάνο.

Όπως είπε και ο ανώνυμος από κάτω, π.χ, αυτά τα περί "κοινωνικού χώρου του ΠΑΣΟΚ" δεν με πείθουν μία. Και αυτά που του καταλογίζει για οπορτουνισμό δεν τα κρίνω άδικα ΚΑΙ για τον Αλαβάνο (βασικά, είναι αδύνατο να έχεις πολιτική αρχών και να καταλήξεις στη βουλή, είναι οξύμωρο). Θα μπορούσε να πει κανείς ακόμα και ότι έχεις εδώ ένα κακέκτυπο της στάσης Μάο απέναντι στο πολιτμπιρό του ΚΚΚ μετά την περιθωριοποίησή του λόγω καταστροφικού "Μεγάλου Άλματος Μπροστά".

Αλλά υπάρχει διαφορά στίγματος ανάμεσα σε όλα αυτά και την κριτική που υιοθετείς, κριτική που θυμίζει σε ειρωνεία και συλλήβδην απαξία τα χθεσινά σχετικά άρθρα της Καθημερινής περισσότερο από ό,τι μια εκ των ένδον αριστερή κριτική. Έτσι τουλάχιστον μου φάνηκε εμένα και με εξέπληξε, πρέπει να πω.

Και ναι, είναι μια δύσκολη μέρα. Αλλά ευκολότερη για μας από ό,τι για άλλους, σίγουρα.

Νοσφεράτος είπε...

@Νοσφέρατος: μάλλον πρέπει να προβληματιστείς από αυτή την σύγκλιση ρητορικής με Κασιμάτη όμως.''

δεν το αρνουμαι Φίλε ..Ειμαι ειρων ..Τον ..Κασιματη δεν τον γνωριζω ..αλλα οταν γραφω σε ενα Μπλογκ και μαλιστα φιλικό οπως το δικ σου ε θελω να βγαλω και γω καποια ειρωνια περι..απορων κρορασιδων και ..Στανγκρανμτ και ολων αυτων των πολύ ωραιων .. και να μη κουμπωνομαι για να ειμαι πολιτακλυ κορεκτ ..Με συγχωρεις ..δεν θα το ξανακάνω ..Αλλη φορά θα γραφω μονο επισημως ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ .

--

η μαλλον θα περιοριστω στους συνδεσμους.Καλό βραδυ.

Νοσφεράτος είπε...

και θα γραψω χιλιες φορες
δεν θα ξαναειρωνευτώ τον συντροφο ΑΛΑΒΑΝΟ δεν θα ξαναειρωνευτώ τον συντροφο ΑΛΑΒΑΝΟ δεν θα ξαναειρωνευτώ τον συντροφο ΑΛΑΒΑΝΟ δεν θα ξαναειρωνευτώ τον συντροφο ΑΛΑΒΑΝΟ

Αντωνης είπε...

Δεν το ζήτησε κανείς αυτό, φίλε Νοσφεράτε. Δεν σου κάνω μαθήμα πολιτικής ορθότητας. Οι τοποθετήσεις δεν γίνονται σε κενό αέρος πολιτικά και αυτό είναι όλο.

Νοσφεράτος είπε...

ο.κ.. Επελεξα την ειρωνια για να μη πω χειροτερα ..
Δηλαδή οταν σου λεε ενας σοβαρος υποτιθεται πολιτικός περι ..Σταλινγραντ ως παραδειγμα προς μιμηση τι μπορεις να κανεις; Μπορεις να γελασεις ή να οργιστεις παντως δεν πμπορεις να μεινεις αδιαφοροας ..αλλά να γιναουμε Σταλινγραντ μονο και μόνο για να ικανοποιηθει το φαντασιακό του κ Αλαβανου και των πρωην κνιτων αυτο δεν το δεχομαι ... Θα ειρωνευομαι(τουλαχιστον )για να μ μου ανεβαινει πολύ η πιεση ..

Νοσφεράτος είπε...

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, το ιδρυτικό τρίπτυχο σύνθημα σας για «Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία – Εθνική Απελευθέρωση»
-------------------------------

Αυτη ειναι ορολγια ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ
ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΆ

enescu666 είπε...

Λες
"Με τον κοινωνικό χώρο του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ μπορούμε να συμβαδίσουμε όταν αυτοί που τον αποτελούν πάψουν να είναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όταν αποστασιοποιηθούν από το παρελθόν και καταλάβουν ότι οι επιχειρήσεις ανήκουν στους εργάτες κι όχι στα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες.
Τέτοιου είδους συμπόρευση μπορεί να γίνει και με τον "κοινωνικό χώρο" του ΣΥΡΙΖΑ: Να ξεχάσετε τα σοσιαλδημοκρατικά διαχειριστικά σας οράματα, να πείτε (πείτε το επιτέλους!), διάολε, κάναμε μαλακία τότε που ψηφίσαμε το Μάαστριχτ -ως γνήσιοι οπορτουνιστές ούτε αυτό έχετε κάνει παρόλες τις κορώνες εναντίον του-, να πάρετε σαφή θέση για αντικαπιταλιστική έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και τότε θα συμπορευτούμε. "
Καταρχας ενα μεγαλο μερος της πολιτικης ειναι η ευρεση των κοινωνικων συμμαχιων με τις οποιες θα συμπορευθει κανεις.Πραγματι,δεν γινεται να κανουμε εισαγωγη ψηφοφορων απο των Αρη για να ψηφισουν αριστερα.Αντιθετως,μπορουμε να απευθυνθουμε στους ψηφοφορους του ΠΑΣΟΚ (δεν ειναι ολοι δα διεφθαρμενοι) που πιστεψαν στις αξιες του ΠΑΣΟΚ,τις οποιες ομως το ιδιο εχει καταπατησει αγρια και αρα νιωθουν εξαπατημενοι.
Το καλυτερο βεβαια θα ηταν να τους πεισεις πολιτικα να στηριξουν ενσυνειδητα ριζοσπαστικη αριστερα αλλα δυστυχως δεν υπαρχει ...χρονος!Το ΔΝΤ ειναι ηδη εδω και πρεπει με τους υπαρχοντες συσχετισμους να διαμορφωθει ενα προοδευτικο μετωπο που θα το διωξει.
Σχετικα με το Μααστριχτ εχει επανελλειμενως ειπωθει οτι ηταν λαθος (ακομα και σε συνεδριο του ΣΥΝ).Σχετικα με το ΝΑΤΟ ειναι παγια θεση του ΣΥΡΙΖΑ να διαλυθει. Τωρα για την ΕΕ μεγαλο κομματι του ΣΥΡΙΖΑ ειναι ευρωσκεπτικιστες που ολο αυξανεται.Επισης δε βρισκω μεγαλη διαφορα στο να λεει κανεις εξω απο την ΕΕ με το να λεει μεσα στην ΕΕ αλλα σε μια αλλη ΕΕ,και στα δυο δεν μας ικανοποιει η ΕΕ.
Αρα η συμπορευση μπορει να γινει,αρκει να το θελησουμε.

Αντωνης είπε...

Το Στάλινγκραντ ήταν ατυχέστατο ρητορικό σχήμα, όπως και να το πάρεις. Συμφωνώ με αυτό.

Αντωνης είπε...

"Αντιθετως,μπορουμε να απευθυνθουμε στους ψηφοφορους του ΠΑΣΟΚ (δεν ειναι ολοι δα διεφθαρμενοι)"

Για αυτούς που είναι νέοι ηλικιακά ψηφοφόροι, ή ψήφισαν τιμωρητικά καθαρά για το έκτρωμα Καραμανλή, ναι υπάρχει ελπίδα, έχει κάποιο νόημα. Έτσι νομίζω δηλαδή. Αλλά δεν ξέρω πόσοι είναι αυτοί.

Αντωνης είπε...

@Nosf: Όντως είναι λόγια Παπανδρέου. Αλλά τα εφήυρε ο Παπανδρέου; Δεν έχουν προϊστορία πριν τον Παπανδρέου;

Νοσφεράτος είπε...

Και το μήνυμα θα είναι : Το πείραμα απέτυχε. Τα μέτρα δεν θα περάσουν. Υπάρχει άλλος δρόμος.
Και το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης θα πέσει πάλι στο βυθό.
Και η αισιοδοξία, η μαχητικότητα, η ελπίδα θα ανέβει στα ύψη.''

Χριστε και Κυριε ..Και δεν το λεω ειρωνικά

Το λεω ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ

Νοσφεράτος είπε...

Kοιτα το σχημα του Λαικισμου που εφηυρε ο Α Παπανδρεου(Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥς ΕΛΛΗΝΕς ΚΛΠ) ηταν σαν ενα κολίε ..σαν κομπολοι ..Φυσικά οι Χαντρες προυπήρχαν
αλάο Α ππανδρεου τις σναρθρωσε ..στοΡητορικο κομπολοι του Τοτε Εθνολαικισμου

Το ιδιο κομπολοι προσπαθει να ξαναπιασει ο Αλαβανος
Μονο που υπαρχουν δυο μεγαλες δυσκολές
α) η Ελλδα του 2010 δεν ειναι - σε τρομαχτικο βαθμό ΔΕΝ ειναι - η Ελλαδα του 1980
β) ο Αλαβάνος ΔΕΝ ειναι Ανδρεας Παπανδρεου .. Δεν . Πως να το κανουμε. Δεν.

Αντωνης είπε...

Για μένα, δεκτά και τα δύο. Βέβαια, δεν με πειράζει που δεν είναι Ανδρέας.

In defense όμως τώρα, γιατί για μένα υπάρχει και η άλλη πλευρά.

Πρόβλημα κυριαρχίας σαφέστατα και υπάρχει, και έχει συνταγματικές διαστάσεις και επιπλοκές που αξίζουν συνειδητοποίησης.

Εκφυλισμός των θεσμών της δημοκρατίας επίσης.

Μου άρεσαν αρκετά από όσα είπε στο έκτο σημείο και στο δέκατο.

Για τα οικονομικά, είναι το σύνηθες πρόβλημα. Ο υπερβολικός οικονομικός ρεαλισμός είναι παράλυση, ο υπερβολικός πολιτικός βολονταρισμός αφήνει ανεξήγητο στην συνείδηση του κόσμου το τι μέλλει γενέσθαι. Και ο κόσμος δεν είναι διατεθειμένος να ρισκάρει, γιατί έχει περάσει καλά. Δεν είναι 1930.

Αλλά μπορεί να ξαναγίνει. Και για μένα, αυτό που έχει σημασία αυτή τη στιγμή, είναι κάποια πράγματα από αυτά που είπε να αρχίσουν να λέγονται. Να αρχίσουν να συζητιούνται. Και εξ όσων έχω δει, είναι από τους ελάχιστους που τα λέει. Τα λέει λαϊκιστικώς ή χωρίς να τα εννοεί, δεν αλλάζει κάτι για μένα (ούτως ή άλλως δεν πάει για εξουσία ο Αλαβάνος). Είναι ορισμένα πράγματα που πρέπει να αρχίσουν να λέγονται, να συζητιούνται ξανά.

Καταλήγοντας:

Καλώς ή κακώς η αριστερά σε όλη την Ευρώπη εμποτίστηκε από τον φιλελευθερισμό. Αυτό είχε και θετικές και αρνητικές πλευρές. Στα θετικά, άνοιξε τη σκέψη της σε προβλήματα που δεν είχε αντιμετωπίσει πριν. Στα αρνητικά, αυτοπεριορίστηκε σε ένα όλο και περισσότερο πολιτισμικό ιδίωμα (ο Άντερσον τα λέει ήδη από τη δεκαετία του 70 στο Στοχασμοί για τον δυτικό μαρξισμό, δεν τα εφηύρα εγώ).

Αυτή τη στιγμή το κοινωνικό συμβόλαιο, οι οικονομικές προϋποθέσεις μοιρασμού του πλούτου στην Ευρώπη πάνω στην οποία βασίστηκε αυτό το ιδίωμα καταρρέουν. Δεν μπορεί να μην καταρρεύσει μαζί τους και η κυρίαρχη έκφραση της αριστεράς στη δεκαετία του 1990. Είναι πισωγύρισμα αυτό;

Στο χέρι μας βρίσκεται η απάντηση. Χωρίς αυτοματικές /ανακλαστικές αντιδράσεις, με περίσκεψη αλλά και παρρησία, πρέπει να βρούμε το νέο ιδίωμα.

Και αυτή η διαδικασία στο μυαλό μου είναι κάπως σαν τη διαδικασία του να ψάχνεις σταθμό στο ράδιο. Ακούς χιόνια, πρέπει να πας τον δείκτη λίγο πιο δω, λίγο πιο κει για να ακουστεί ο ήχος καθαρά. Και αυτό σημαίνει α) να διατρέξεις το πεδίο του πολιτικού λόγου χωρίς αρνήσεις εξ αρχής και β) να εστιαστείς στο σήμα καθώς γίνεται πιο καθαρό.

Για να δούμε.

Αντωνης είπε...

Όσο για την "παπανδρεϊκή" ρητορική και τις απαλλοτριωμένες ρίζες της:

"Την εθνική παλλαϊκή πανελλαδική ένωση τη στηρίζουμε στέρεα και γερά στην παλλαϊκή απαίτηση, που προβάλλει και αντηχεί απ όλες τις γωνιές της Ελλάδας και απόλα τα στρώματα του Λαού στην απαίτηση για ΑΛΛΑΓΗ. Είνε φανερό ότι δίπλα στην ψεφτικη, απατεωνίστικη, δημαγωγική και αμερικανόδουλη «αλλαγή»  που την πιπιλίζουν και ο Παπάγος και οι Πλαστήρας και πολλοί άλλοι, η Ελλάδα χρειάζεται ζωτικά και άμεσα μόνο μια λαϊκή, μια δημοκρατική πραγματική αλλαγή. Μια τέτοια ΑΛΛΑΓΗ μπορεί να τη δόσει μόνο η εθνική παλλαϊκή συγκέντρωση που θα παλέψει κοινοβουλεφτικά και εξωκοινοβουλεφτικά για μια ειρηνική-δημοκρατική πορεία και εξέλιξη στην Ελλάδα. Ανώτατη έκφραση και αγωνιστικό επιστέγασμα για την τέτια λαϊκή πάλη στις σημερινές συνθήκες, στο σημερινό στάδιο, που η άμεση προσοχή μας συγκεντρώνεται σ αυτά τα βασικά: ειρήνη-ανεξαρτησία- δημοκρατία- επιβίωση, πρέπει νανε ο σχηματισμός μιας δημοκρατικής κυβέρνησης. Την κυβέρνηση αυτή θα τη δόσει η λαϊκή, εθνική, αγωνιστική ενότητα. Η κυβέρνηση αυτή θα εκφράζει την εθνική λαϊκή συγκέντρωση για την ειρήνη, την ανεξαρτησία, τη δημοκρατία, το ψωμί του Λαού. Και θα την αποτελέσουν όλα τα κόμματα, λαϊκές οργανώσεις, προσωπικότητες, που συγκροτούν την εθνική λαϊκή ενότητα και αποδέχονται το ελάχιστο δημοκρατικό πρόγραμμα εθνικής σωτηρίας."

Νίκος Ζαχαριάδης, το 1956.

enescu666 είπε...

Για αυτούς που είναι νέοι ηλικιακά ψηφοφόροι, ή ψήφισαν τιμωρητικά καθαρά για το έκτρωμα Καραμανλή, ναι υπάρχει ελπίδα, έχει κάποιο νόημα. Έτσι νομίζω δηλαδή. Αλλά δεν ξέρω πόσοι είναι αυτοί.

Και αυτοι σιγουρα.
Αλλα ας σκεφτουμε τα ασφυκτικα διλλημματα που τιθονται στις εκλογες και τα ενισχυουν και τα καναλια (αυτοδυναμιες κλπ).Αν υπηρχε ενα συστημα με δυο γυρους (ενας ψηφιζουμε ελευθερα και στον 2ο ψηφιζουμε για κυβερνηση) τα πραγματα για την αριστερα σιγουρα θα ηταν καλυτερα.Επισης ας σκεφτουμε οτι τελικα δεν ειναι τοσο υψηλο το επιπεδο πολιτικοποιησης των ανθρωπων.Υπαρχουν ανθρωποι που ουτε καν ξερουν τι σημαινει αριστερα ΣΥΡΙΖΑ ΚΚΕ ΣΥΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Ακουνε το πολυ πολυ τα ντιμπειτ και ψηφιζουν.

Νοσφεράτος είπε...

''Αυτή τη στιγμή το κοινωνικό συμβόλαιο, οι οικονομικές προϋποθέσεις μοιρασμού του πλούτου στην Ευρώπη πάνω στην οποία βασίστηκε αυτό το ιδίωμα καταρρέουν. Δεν μπορεί να μην καταρρεύσει μαζί τους και η κυρίαρχη έκφραση της αριστεράς στη δεκαετία του 1990. Είναι πισωγύρισμα αυτό;''


Mπορει και να ειναι ..Μπορει η αριστερά να εγκαταλειψει κατασυκοφαντημενο το ''πολιτισμικό της ιδιωμα '' και να επιστρεψει στον πιο αγονο οικονομισμό της δεκαετιας του 30 (και στον Σταλινιμσό ε; ) χωρις παρολαυτά να εμπλουτισει την θεωρια της με την μελετη των τις κοσμογονικων αλλαγών που εγιναν στην κοινωνια και στην οικονομια απο το 80 και μετα ....

αυτο το πισωγυρισμα ειναι παρα πολύ πιθανόν ... Και το βλεπει κανεις και στον Αλαβανο και στις ομαδες που τον περιστοιχζουν ..Δεν εγκαταλειπουν μονο τα πολιτισμικά ιδωματα κλπ εγκαταλειπουν την θεωρια ..Τελειως ..καιμαζί της και τις θεμελιωδεις αξιες της Αριστεράς ..Και πανε να πιουν νερο απο τά ..τριπτυχα του παλιου Πασόκ

(και πιο Πασόκ παει να σαγηνεψει ο Αλαβανος;
απο τα τρια -σχηματικά - πασοκ
Το εκσυγχρονιστικό Σημιτικό
το Ιντερνετοφιλελευερο Γιωργακη
και το παλιο Πατριωτικό ..Πασοκ
ε διαλεγει το Πατριωτικό
Τωρα ..γιατι εγω οταν θυμαμαι το Πατριωτικο Πασόκ θυμαμαι ταυτοχρονα και την Αυριανή;
τυχαιο ειναι λές; Μπορει ..

Νοσφεράτος είπε...

Νίκος Ζαχαριάδης, το 1956...

χριστε και Κυριε

Νοσφεράτος είπε...

τωρα μου θυμησες μερικά θεμελιωδη εργα του Νικου Ζ.
Ο κομμουνιστης , λαικος αγωνιστης μελος του ΚΚΕ , ο Αληθινς Παλαμας
κ.α
θυμηθηκα και μια ρηση του
'1, 2, 3 ο Σιαντος ειναι χαφιες '

βρε λες να διαβαζει αυτά ο Αλαβάνος;
(δεν φταιω γω τωρα που ειρωνευομαι εσυ μουφρες εδω τον Ζαχαριαδη )

Greek Rider είπε...

Αντώνη είσαι από τους λίγους που ψάχνουν ένα θετικό alternative στον νεοφιλελευθερισμό. Η εργασία αυτή έχει καταστεί δύσκολη εφόσον ο νεοφιλελευθερισμός και φιλελευθερισμός έχουν οικειοποιηθεί κακώς όλες τις θετικές έννοιες.

1) Μια άμεση στρατηγική θα ήταν -μιας και είναι επίκαιρος από τις πρόσφατες αναρτήσεις σου- αυτό που λέει ο Wallerstain ως στρατηγική του να παίρνουμε κατ' αρχήν κυριολεκτικά τα αιτήματα του φιλελευθερισμού.

Όταν π.χ. ο φιλελευθερισμός μιλάει για ελευθερία μπορούμε να ζητάμε οικονομική ισότητα χωρίς την οποία η ελευθερία είναι αστεία υπόθεση. Όταν ο φιλελευθερισμός μιλάει για ίσα κοινωνικά δικαιώματα μπορούμε να ζητάμε τα ίσα κοινωνικά δικαιώματα και για τους μετανάστες.

Αυτή η θετική τακτική θα εξωθούσε τον φιλελευθερισμό σε αναδιάταξη προς πιο συντηρητική οχύρωση. Όπως θα έλεγε ο Βάλεστάιν, θα πέσει το φιλελεύθερο προσωπείο του φιλελευθερισμού.

2) Δεν έχω τις πολιτικές γνώσεις να κρίνω εύκολα την ομιλία Αλαβάνου αλλά νομίζω όμως ότι άσχετα με την ομιλία του (ή με αφορμή αυτήν) χρειάζεται η δημιουργία ενός κοινού αριστερού μετώπου στην συγκεκριμένη συγκυρία.

Οι ηγέτες της αριστεράς ασφαλώς θα πρέπει παράλληλα να προσπαθούν να ανεβάσουν τον λαό προς τα πάνω σε πιο ευγενείς κομμουνιστικούς στόχους και έννοιες και όχι να λαϊκίζουν. Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα.

Αντωνης είπε...

@Νοσφεράτος:

Περί πισωγυρίσματος: Δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να ξεκαθαρίσουμε πολλά πράγματα για το εννοούμε ως πισωγύρισμα ή τι χαρακτήρα ακριβώς θα έχει. Εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να το προγράψω. Ούτε καν το αν θα υπάρχει καν Αριστερά σε δέκα χρόνια δεν γνωρίζω.

Το μόνο που λέω, ξανά και ξανά, είναι ότι το ιδίωμα της πολιτισμικής Αριστεράς φτάνει στα όρια του με την κρίση εξαιτίας αντικειμενικών ιστορικών συνθηκών και είναι προφανές ότι δεν αντέχει όχι απλώς το βάρος της επιστροφής της οικονομίας ως κυρίαρχου επικαθορισμού, αλλά και του ζητουμένου που η κρίση αρχίζει να θέτει επί τάπητος: της πολιτικής ρήξης (και όχι βελτίωσης ή αναμόρφωσης) με το συνολικό σύστημα αξιών και προτεραιοτήτων της περιόδου 1990-2008. Αυτό είναι διάγνωση της συγκυρίας και όχι προσωπική επιθυμία. Εδώ και κάποια χρόνια, ακόμα και πριν την κρίση, άρχισαν να διαφαίνονται οι ρωγμές και οι μετατοπίσεις.

Μια διευκρινιστική ερώτηση. Τι εννοείς ως "θεμελιώδεις αξίες της Αριστεράς" στο παρακάτω; Ρωτάω γιατί πρόσφατα προσπάθησα και εγώ να τις ορίσω από τη δική μου σκοπιά (στο "Κομμουνισμός, δογματισμός και καινοτομία") και αναρωτιέμαι αν μιλάμε για τις ίδιες θεμελιώδεις αξίες.

"Δεν εγκαταλειπουν μονο τα πολιτισμικά ιδωματα κλπ εγκαταλειπουν την θεωρια ..Τελειως ..καιμαζί της και τις θεμελιωδεις αξιες της Αριστεράς"

Νοσφεράτος είπε...

..η ευρωπαικη αριστερα και οι θεμελιωδειςαξιες της νομιζω οτι εκκινουν απο την υποθεση Ντρευφους...

Αντωνης είπε...

..η ευρωπαικη αριστερα και οι θεμελιωδειςαξιες της νομιζω οτι εκκινουν απο την υποθεση Ντρευφους...

Όχι 1848 δηλαδή, αλλά 1898. Όχι Μαρξ αλλά Ζολά. Και όχι οι τάξεις αλλά το άτομο (ο αποκλεισμός του ατόμου φυλετικά, ο αντισημιτισμός, κλπ).

(Παρεμπιπτόντως, αναρωτιέμαι εδώ και κάποιους μήνες γιατί το "Για το εβραϊκό ζήτημα" του Μαρξ δεν απετέλεσε τη βάση της πολιτικής για την κοινοτική χειραφέτηση. Ποιες ήταν δηλαδή οι αδυναμίες που εντοπίστηκαν στην ανάλυσή του και τα επιχειρήματά του από όσους θεώρησαν ότι χρειαζόμαστε κάτι διαφορετικό).

Νομίζω ότι η υπόθεση Ντρέυφους είναι μια καλή περιγραφή μιας τροχιάς της ευρωαριστεράς μετά το 68, στην Ελλάδα ίσως μετά το 1980. Δεν ξέρω, θα ήταν ενδιαφέρον να συζητηθεί από περισσότερους αυτό.

Νοσφεράτος είπε...

Aντωνη αντιλαμβανομαι οτι θελεις να προκαλεσεις συζητηση ..Και φυσικά ειμαι μέσα αλλά θελω τον ...χρόνο μου..

--
Μεχρι να τον βρω δυο παρατηρησεις ..
α) Καπου λές για πολιτισμική αριστερά
Ε λοιπόν .. Δεν νομιζω οτι υπάρχει κνενα ιχνος της ''πολιτισμικής '' αρσιτεράς τουλαχιστον οπς αυτή ειναι νοητη ..(αμερική ευρωπη) στην ..Υπαρκτη ελληνική αριστερά (περαν μιας πολύ λεπτης φετας διαννοουμενων που ομως δεν εχουν πραγματική σχεση με την ελλην.

αριστερά..

β. Παρεμπιτοντως ..
Ο ελληνικός μαιοσμός της δεκαετιας του 7ο δεν ειχε καμμια απολυτως σχεση με τον Γαλλικό Μαιοσμό του Μαη του 68 ,,(περαν ισως μια ς πολύ πολύ μικρης ομαδας της Οπα που σημερα μετεξελιχθηκε στο ..αρδην )

Περισσοτερο ηταν συνεχεια του
Σταλινισμου ..

θα επανελθω ...

Νοσφεράτος είπε...

Μαισμός =Μαοισμός

Νοσφεράτος είπε...

σκεψεις : Η πορεια της ελληνικής ιστορικής αριστεράς ακολουθησε αντιστροφη πορεια απο αυτήν της ευρωπαικής

ενω η ευρωπαική απο μεγαλη σοσιαδημοκρατική ακολουθησε μια σειρά διασπασεων απο τις οποιες γεννηθηκε και η Κομμουνιστική Λενιιστική της πτερυγα
η ελληνική αριστερά - τουλαχιστον μετα το 31 απο Εντελώς σταλινική φθανει στην δειυρυνησ της ( Εδα - Κκεεσωτ κλπ ) μεσα απο διασπασεις και εξελιξεις -δειλές στην αρχή και μετα διευρυνομενες στο εσωτερικό μιας καθαρά Κομμουνιστικής και μαλιστα Σταλινικής παραδοσης

2) Αν διευρυνουμε χρονικά την πορεια της ελληνικής αριστεράς :
θα δουμε
α) μια περιοδο εθνικιστική -βενιζελική - η αριστερά ως παρατημα του Βενιζελισμου (Σκληρος Γιαννιος )

β) μια ενετελώς αντιθεστη πορεια μετα το 1920 (διεθνισμός Κδ ,πολιοπουλος)

γ) τριτη ..εθνισμος-εθνικισμός Σταλινισμός (Ζαχαριαδης)


σκεψεις ειναι μονο
σαν σημειωσεις ..τα...λέμε (που λέν και οι ..λεφτ)

Νοσφεράτος είπε...

xmm..και εκεινο που παρατρουμε ισως σημερα ειναι εας ιδιοτυπος φονταμενταλισμος σε ορισμένα τμημτα της αριστερας ..μια αγωνιωδη στρφη σε καποια ιερα θεσφατα -μια στροφή προς την κυριολεξια- με την φετιχιστική της ενοια
- οχι ως γνησια προσπαθεια ευερσης θεωρητικής διεξοδου σε α-ποριες
αλλά ακριβώς το αντιθετο
ως επιβεβαιωση καποιας...αριστερης ταυτοτητας...
ως ενεργητική Αρνηση της αμφιβολιας
ομως οταν η αριστερα γινεται κλειστη ταυτοτητα παυει να ειναι αριστερα...

Αντωνης είπε...

Σ' ευχαριστώ για τον κόπο, Νοσφ. να σαι καλά, το εκτιμώ.

Θα επανέλθω αργότερα. :-)

Αντωνης είπε...

@ Νοσφ: Εν τω μεταξύ, δεν ξέρω αν είδες το σημερινό κείμενο του Αλέξανδρου που αναδημοσίευσα. Σημαντικό στο ξεκαθάρισμα των δύο πρώτων σημείων που είπα ότι έχει point ο Αλαβάνος, νομίζω (εθνική κυριαρχία, συνταγματικά ζητήματα).

Νοσφεράτος είπε...

Το ειδα ..ειναι πολύ καλό.
και με την ευκαιρια να σου πω οτι παρακαολουθω οσο μπορω την δουλεια του Αλεξανδρου .. ειναι γονιμη και ενδιαφερουσα ..Μακαρι ναχαμε πολλους σαν τον αλεξανδρο (κ.α ¨)

Στην παρουσιαση βιβλιου της Μουφε (ΔΕβ )Για το πολιτικο θυμαμαι που ειπα κατι που μαλλον ταιριαζει κιεδω ..
ειπα πανω κατω οτι η Μουφε στην μαςθυμισε στην δεκαετια του 90 οταν η αρσιτερά ξεχασε το Πολτικό οτι το πολιτικό συνεχιζει να υπάρχει
και οτι τωρα που ολοι ταχα μου το ξαναθυμηθηκαν το Πολιτικό -η Μουφε μας θυμισζει οτι πρεπει να το βαλουμε σε καποια ορια ...


γιατι το λέω αυτο;
ε για να σου ξακαθαρισω την δικη μου σταση
Λοιπόν θυμαμαι την δεκαετια του 90 ..
ημουν εξαλλος τοτε με την συνασπισμε΄νη αριστερά και την θεσμολαγνεια της
οσο περιπου ειμαι τωρα με τον τροπο με τον οποι ο Συριζα ανκαλυπτει ξανά την Αμερική ..το οτι το Πολιτικό υπάρχει

Σημασια φιλε δεν εχει μόνο το τι λές ..Το περιεχόμενο
οσο ο τροπος προεσσεγισης
ε λοιπόν η ελληνική αριστερά εγινε ταχα μου ''πολιτισμική '' και θεσμική '' κλπ κατά τηνδεκαετια του 90 με τον ιδιο ακριβώς επιπολαιο και Ξωφαλτσο τροπο με τον οποιο εγινε προσφατα ..''επαναστατική'' τρομαρα της ..)
Καμμια επεξεργασια ..καμμια στοιχειωδης αυτοκριτική..Κανενα ξανακοιταγμα στην ιστορια της
Μεγαλα λογια , διαφορετικου περιεχομενου δηθεν αλλά το ιδιο Κενόλογα

και ξερεις ε ..Οι ιδιοι ακριβώς πουμας πεταγαν στη μουρη την κατηγορια του ..αριστεριστη στα 90
ε οι ιδιοι μας λένε τωρα .δεξιους και συμβισμένους κλπ
οταν λεω οι ιδιοι εννοώ ακριβώς οι Ιδιοι
γιαυτο λέω''Φοβαμαι τους ..''

Νοσφεράτος είπε...

xmmm...εχουμε εξελιξεις ε;

Αντωνης είπε...

Τι εξελίξεις: