Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

"Η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής απέθανε"

Σύντομη διακοπή στη ροή αναρτήσεων για την βιβλιοκριτική Τερζάκη. Διάβαζα χθες στην Ελευθεροτυπία ότι ο οίκος Moody's χαιρέτησε τα διαφαινόμενα μέτρα για το έλειμμα ως κινούμενα στην σωστή κατεύθυνση, υποβιβάζοντας ταυτόχρονα την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας από Α2 σε Α3 και βάζοντας άλλο ένα καρφί στο φέρετρό της. Και την ίδια μέρα, εν μέσω συγχαρητηρίων όλων των ειδικών για την ωριμότητα και την γενναιότητα που επιδεικνύουμε στην προσπάθειά μας να σώσουμε τη χώρα από τα χειρότερα, τα spreads εκτινάχθηκαν σε επίπεδο ρεκόρ, ρίχνοντας και λίγο χώμα πάνω απ' τον ποθαμένο. Και σήμερα διαβάζω ότι το δημοσιονομικό έλειμμα σχεδόν διπλασιάστηκε από το 2008, ενώ το δημόσιο χρέος ανέβηκε άλλο 15%+. Λίγο χωματάκι ακόμα για επιβράβευση για την χτεσινή υποδοχή των εκπροσώπων του ΔΝΤ, φαντάζομαι.

Με λίγα λόγια, όσο περισσότερο σφίγγει το ζωνάρι των πολιτών το κράτος, τόσο χειροτερεύει η κατάσταση για το έλειμμα και το χρέος. Αλλά απ' την άλλη, όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι επιβάλλεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δημοσιονομική αυστηρότητα για να θεραπευθεί το πρόβλημα. Αλλά, από μια άλλη πάλι σκοπιά, δεν μας κοροϊδεύει κανείς. Απλά, αυτού του είδους τα πράγματα, σου λέει, συμβαίνουν. Ανεξάρτητα από την εξαιρετικά καλή θέληση όλων να συνδράμουν στην επίλυση του προβλήματος. Διότι, σου λέει, υπάρχει και μια κρίση εμπιστοσύνης λόγω προηγούμενων ψεμμάτων των προηγούμενων κυβερνήσεων για το έλειμμα που κάπου θα εκδηλωθεί και αυτή. Υπάρχει ρε παιδί μου και η ψυχολογική ανασφάλεια της αγοράς. Στο κάτω-κάτω, όταν η αγορά σε βλέπει να συμμορφώνεσαι μαζί της, δεν υποπτεύεται ότι για να συμμορφώνεσαι τόσο εύκολα έχεις μεγαλύτερα προβλήματα από ό,τι λες ότι έχεις, δεν εκτινάσσονται ακόμα περισσότερο τα spread, και δεν αποκτάς έτσι σε μια μέρα μέσα τα μεγαλύτερα προβλήματα που υποτίθετο ότι είχες την προηγούμενη, οδηγώντας έτσι σε νέα κρίση ψυχολογικής ανασφάλειας, κ.ο.κ; 

Αλλά η οικονομολογία στην εποχή μας είναι επιστήμη. Η βασίλισσα --έστω, δια πραξικοπήματος-- των επιστημών. Και τι έχει μεγαλύτερη σημασία; Ο οικονομικός θάνατος μερικών εκατομμυρίων ασθενών ή η πρόοδος της επιστήμης, που χαιρετίζεται από όλους αδιακρίτως τους επιστήμονες (που είναι οικονομολόγοι); Το να τα τινάξει ο ασθενής δεν αποδεικνύει επουδενί ότι κάτι πάει στραβά με τον γιατρό. Η εγχείρηση είναι το ζήτημα να πετύχει. 

5 σχόλια:

Zed είπε...

Έτσι ακριβώς είναι όπως τα λες. Αυτές οι αντιφάσεις είναι ανυπέρβλητες. Το ζήτημα είναι πως θα πάρουν δρόμο όλοι αυτοί. Και μάλιστα άμεσα, δεν έχουμε άλλο χρόνο.

Sraosha είπε...

Νόμιζα οτι, επιστημολογικά τουλάχιστον, έχουμε ξεκαθαρίσει ότι η οικονομολογία ΔΕΝ είναι επιστήμη: φυσικά και δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει προβλέψεις με βάση τα θεωρητικά της μοντέλα (όπως λ.χ. οι φυσικές επιστήμες) ενώ παράλληλα δεν μπορεί καν να ερμηνεύσει το παρελθόν και το παρόν με βάση τη θεωρία της (όπως οι λεγόμενες κοινωνικές και ανθρωπιστικές).

Έτσι πιο αφοριστικά, κι ίσως κάπως άδικα: οι επιτυχημένοι οικονομολόγοι πολιτικολογούν ή κοινωνιολογούν, οι υπόλοιποι φαίνονται πολλάκις αφημένοι σε μεταφυσικά χέρια, ψυχολογισμούς ή την κομψότητα των μαθηματικών μοντέλων τους (που όμως δεν ξέρουμε ποιανού πράγματος είναι μοντέλα).

Αντωνης είπε...

Ειρωνικά το έλεγα, φίλε sraosha. Εννοείται ότι ΔΕΝ είναι επιστήμη. Είναι, ανάμεσα σε διάφορα άλλα, ιδεολογία.

S G είπε...

"Και σήμερα διαβάζω ότι το δημοσιονομικό έλειμμα σχεδόν διπλασιάστηκε από το 2008, ενώ το δημόσιο χρέος ανέβηκε άλλο 15%+"

ε?
το μεν ελλειμμα πρεπει να συγκρινεται με συγκρισιμες περιοδους (βλ δωρο πασχα, το οποιο πεφτει διαφορετικες εποχες), το δε χρεος να ανεβηκε περισσοτερο απο το ελλειμμα λιγο δυσκολο.

Κατα τα αλλα ειλικρινα δεν καταλαβ το συμπερασμα, και εχω λιγο την εντυπωση οτι μπλεκεις τα οικονομικα με τα χρηματοοικονομικα, την πανεπιστημιακη ερευνα με την πρακτικη σε μερικες τραπεζες, αλλα τεσπα.

Αντωνης είπε...

@SG: Αναφερόμουν στα εξής στοιχεία από την enet.gr:

"Η Eurostat ανακοίνωσε χθες ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας το 2009 ανήλθε στο επίπεδο του 13,6% του ΑΕΠ, έναντι 7,7% το 2008 και το δημόσιο χρέος στο 115,1% του ΑΕΠ, ενώ το 2008 ήταν 99,2%."

Link στο κείμενο εδώ: http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=154472

Δεν ξέρω κατά πόσο μπερδεύω εγώ πράγματα ή έχουν μπερδέψει τα πράγματα οι οικονομολόγοι που είναι επίσης σύμβουλποι εταιριών ή τραπεζών, που χρηματοδοτούνται στην έρευνα τους από τραπεζικούς οργανισμούς, ή που έχουν οι ίδιοι απορροφηθεί από τα χρηματοοικονομικά γιατί εκεί είναι το ψωμί, αλλά ελάχιστοι που γνωρίζω εγώ είχαν ποτέ συναίσθηση του τι συμβαίνει με την οικονομία σε εύθετο χρόνο και το θάρρος να το καταθέσουν.