Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Τζίνα Πολίτη, Γιατί δεν υπέγραψα


Η Τζίνα Πολίτη υπήρξε δασκάλα μου, ο πρώτος αγωγός της επαφής μου με τον μαρξισμό, και την σέβομαι ως διανοούμενο όσο λίγους στην Ελλάδα. Είναι επίσης συγγραφέας που δημοσιεύει στην Άγρα. Το παρακάτω είναι η δήλωσή της σχετικά με τα τεκταινόμενα προσφάτως. Από την Αυγή.

Δεν υπέγραψα κανένα από τα δύο κείμενα που κυκλοφόρησαν σχετικά με την εργασιακή υπόθεση των εκδόσεων ΑΓΡΑ (όπου εκδίδονται τα βιβλία μου), πρώτον, γιατί δεν μου ζητήθηκε η υπογραφή μου ούτε από τη μια ούτε από την άλλη ομάδα διανοουμένων. Τα κείμενα και οι υπογραφές που τα συνόδευαν μου έγιναν γνωστά μέσω του τύπου.
Αλλά, και στην περίπτωση που θα μου είχε ζητηθεί, δεν θα υπέγραφα κανένα από τα δύο κείμενα κι αυτό, όχι γιατί ως "άνθρωπος του πνεύματος" τάσσομαι "εναντίον του κάθε αδύνατου με εξευτελιστικό αντίτιμο μια επιμελημένη, καλαίσθητη έκδοση», όπως επισημαίνει γενικεύοντας ο Κώστας Δεσποινιάδης, αλλά γιατί και τα δύο κείμενα βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις πολιτικές μου θέσεις, τις οποίες προσπαθώ να υποστηρίξω και στις μελέτες μου.
Συγκεκριμένα: κατά την άποψή μου, και τα δύο κείμενα αναπαράγουν το αστικό, ιδεολογικό αφήγημα του 19ου Αιώνα, όπου οι σχέσεις Εργασίας/Κεφαλαίου βρίσκουν τη λύση τους είτε στην υποστήριξη και προβολή της κοινωνικής αξίας και προσφοράς του Κεφαλαίου, είτε στην ιδιωτική, προσωπική επίλυση του εργατικού προβλήματος μέσω του αμοιβαίου συναισθήματος, της ηθικής και της φιλανθρωπίας.
Η άρνησή μου, λοιπόν, να υπογράψω θα ήταν και η άρνηση να ταυτιστώ με τον ρόλο εκείνο του διανοουμένου που κατασκευάστηκε το 19ο Αιώνα από τον δοκιμιακό λόγο και το βιομηχανικό μυθιστόρημα, ρόλο που επιμελώς «κουκούλωνε» την ταξική πάλη κάτω από το ανθρωπιστικό, αστικό φαντασιακό.
Η εργατική αντιδικία στις εκδόσεις ΑΓΡΑ δεν αφορά στα πρόσωπα αλλά στο Σύστημα και δεν είναι τυχαίο ότι προέκυψε στην παρούσα συγκυρία. Έτσι, όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι η αντίδρασή μας ως διανοουμένων, δεν θα πρέπει κατά την ταπεινή μου γνώμη να συμβάλουμε ώστε το σοβαρό, εργατικό αυτό πρόβλημα να υποβιβάζεται δια του τύπου στο επίπεδο ενός «διαπροσωπικού» μελό. Γιατί, τα «διαπροσωπικά» προβλήματα - αν εξαιρέσουμε τις μεσημεριανές εκπομπές στα ΜΜΕ - δεν λύνονται ποτέ δημοσίως, μάλιστα, θα έλεγα πως η δημόσια έκθεσή τους μάλλον δυσχεραίνει παρά συμβάλλει στην ιδιωτική επίλυσή τους. Εκτός εάν ακολουθηθεί η δικαστική οδός.

15 σχόλια:

Νοσφεράτος είπε...

ε να που υπάρχει και αξιοπρεπεια

Αντωνης είπε...

You bet. Είμαι πολύ περήφανος για την κυρία Πολίτη.

Νοσφεράτος είπε...

τελικά το προβλημα με την Αγρα δεν ειναι τοσο το Υπερ η Κατά ..
Ειναι που δεν αφησαμε τιποτα ορθιο
ειναι που ειδαμε ανθρωπους που εκτιμουσαμε πολύ το αυτεξεφτελιζονται..
Και Γιατί παρακαλώ ;
Για εναν... Ποιοτικό εκδοτικό οικο;Σιγα ,μωρε. Σιγα.

Μωρε δεν καταλαβα ..Βρε σεις -που υπογραψατε Υπερ - βρε
Υπηρχαν ανθρωποι που σας εκτιμησαν βρε
Και δεν αντεχουν να σας βλεπουν να ...
τεσπα
Τι να πώ ..Οτι και να πώ λίγο ειναι

Αυτους τους καιρους η σιωπή γινεται ολο και πιο Μολυβενια ..
Τι να πει κανεις .Σιωπή.

exiledinberlin είπε...

Μακάρι να μπορούσα να περηφανευτώ σαν κι εσένα...

dytistonniptiron είπε...

Έτσι.

Αντωνης είπε...

Νιώθω ευγνώμων για τους ανθρώπους που γνώρισα στη ζωή μου· σίγουρα υπήρχαν άνθρωποι που δεν άξιζαν. Αλλά όσοι άξιζαν, άξιζαν πολύ...

Νοσφεράτος είπε...

Εμπρος να υπογραψουμε για τις εκδοσεις ΑΓΑΡΑ

http://nosferatos.blogspot.com/2010/03/blog-post_9274.html

Νοσφεράτος είπε...

Συγνωμη μωρε Ραντικαλ Αλλά θα πλανταξω οταν διαβαζω κατι τετοια :



Η ρεαλιστικη ΟΥΤΟΠΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΑΓΡΑ
-----------------------
Οι Εκδόσεις Άγρα στα 30 χρόνια που υπάρχουν δεν είχαν ποτέ εργασιακές διαμάχες και έλυναν εσωτερικά, με φιλικές διαδικασίες και συνεννοήσεις όλα τα θέματα που παρουσιάζονταν σχετικά με την εργασία.
Οι Εκδόσεις Άγρα επί 30 χρόνια σεβάστηκαν και σέβονται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι σχεδόν το μοναδικό εκδοτικό σχήμα που τα τελευταία χρόνια έκλεινε πάντοτε και παντελώς στις όποιες απεργίες. Οι Εκδόσεις Άγρα δεν αρνήθηκαν ποτέ την πρόσληψη συνδικαλιστών, δίνοντας πάντα μεγαλύτερη βαρύτητα στην ανθρώπινη ποιότητα των εργαζομένων, και το απέδειξαν στην πράξη.
Οι Εκδόσεις Άγρα υπήρξαν πάντοτε άψογες στην έγκαιρη μισθοδοσία και στις όποιες οικονομικές υποχρεώσεις τους από έκτακτες εργασίες και επιδόματα των εργαζομένων.
Οι μισθοί στις Εκδόσεις Άγρα είναι ψηλότεροι σε σχέση με τις αμοιβές της βιβλιαγοράς.
Οι Εκδόσεις Άγρα προσελάμβαναν πάντα, μέχρι σήμερα, τους εκάστοτε υπαλλήλους τους αμέσως με σύμβαση αορίστου χρόνου και όχι με δοκιμαστικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Το κλίμα συνεργασίας στις Εκδόσεις Άγρα ήταν και είναι πάντα φιλικό και οι εργασιακές σχέσεις αγαθές.
http://www.agra.gr/dilosi.html

Χριστε Και Κυριε !!!!!!!!!
''και οι εργασιακές σχέσεις αγαθές.
------------------------------

τελεια ..Μπραβο ..Υπεροχα!

Αντωνης είπε...

Ωιμέ...Ρεαλιστική ουτοπία λέει. Τύφλα να χει η Pixar, όπου αντί να δουλεύεις παίζεις δίνοντας χαρά στα παιδάκια. Ή το εργαστήρι του Άγιου Βασίλη.

Νοσφεράτος είπε...

E ειναι το Παρόν ως Ουτοπία.. Ενα υπεροχο Τρουμαν Σώου. Το ονειρο τς κουλτοουρας..Ποιοτικαι εκδοσεις .Τελειες εργσιαές σχεσεις . Ολοι αζί κανουν απεργια . Ολαρια Ολαρά χιονι πεφτει απο ψηλά ..
Εν τω μεταξύ ακομα δεν καταλαβαινω γιατι Ολοι αυτοι οι διαννοουμενοι που υπογραφουν
δεν βαζουν και καμμια Υπογραφή γιανα φτηνύνουνε τα Βιβλια ..
εχουμε τα πιο ακριβά βιβλια της Ευρωπης ..Θα μου πεις ..Ποιοτικαι εκδοσεις ..

Μωρε Αντες

Νοσφεράτος είπε...

Διαννοουμενοι Της Θεσσαλονικης
ανθρωποι και Υπερ ανθρωποι των Γραμματων και των Τεχνών
Υπογραψτε υπερ του Βιβλιοπωλειου

ΚΕΝΤΡΙ


- Τελειες συνθηκες εργασιας
- Ποιοτικα Βιβλια .
-αριστες σχεσεις με το Προσωπικό(ενας ειναι αλλα διαθετει προσωπικοτητα )
-Το καλοκαιρι προσφερουνε καφέ στον πεζοδρομο της Γουναρη....
- Αν παει το αφεντικό για τσιγάρα οι πελατες περνουνε τη θεση του και γινονται κι αυτοι ΑΦΕΝΤΙΚΑ
- ωραια κοριτσια (περνανε απεξω επι της Γουναρεως και πολύ σπανια μπαινουνε και μέσα )


κα αλλα πολλά καλά και αγια στο ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΚΕΝΤΡΙ

(επι της οδου Γουναρεως )

ΚΕΝΤΡΙ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΣΟΥ.............

Αντωνης είπε...

Αμάν, είναι και το μακράν αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο...

Disdaimona είπε...

Αντώνη καλημέρα,

συγνώμη,δεν κατάλαβα ακριβώς τη στάση της κ. Πολίτη,όχι στο πως αναλύει (πολύ ορθά)το προφίλ του διανοούμενου του 19ου αι.-που την οδήγησε να μην υπογράψει- αλλά το ίδιο το "γεγονός",ότι δεν υπέγραψε. Γιατί κατ΄ ανάγκη η υπογραφή μιας δήλωσης διαμαρτυρίας υποβιβάζει το ζήτημα κεφαλείου/εργασίας σε διαπροσωπικό ζήτημα από μόνη της;Μήπως η κ. Πολίτη γνώριζε πως δεν θα ακολουθούσε η επιλογή της δικαστικής οδού ή όποιαδήποτε άλλη μορφή ενός αγώνα, για να αποφασίσει εκ των προτέρων τι ήταν η υπογραφή αυτής της δήλωσης; Δεν γνωρίζω καλά το σύστημα πραγμάτων στην Ελλάδα, γι αυτό ρωτάω.

Αντωνης είπε...

@ Disdaimona: Καλημέρα. Δεν νομίζω ότι αναφέρεται στην υπογραφή του κειμένου της απάντησης στην Άγρα και στους 49. Από κει και πέρα, και γω θεωρώ ότι ο ταξικός αγώνας δεν διεξάγεται δια της συλλογής υπογραφών. Απλά στην συγκεκριμένη περίσταση ήταν απαραίτητο να κινητοποιηθούμε και σε αυτό το επίπεδο διότι δημιουργήθηκαν μονομερείς εντυπώσεις για την στάση συγγραφέων πάνω στο θέμα των εργασιακών διαφορών.

Disdaimona είπε...

Ναι...εγώ κατάλαβα πως αναφερόταν στη συγκεκριμένη περίπτωση. Σίγουρα,αυτα τα ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται με "μαθητικού τύπου" αντιδράσεις καιυπογραφές...
Ίσως να μην υπέγραψε, για να "ξυπνήσει" περισσότερο τα πνεύματα.
Παρόλα αυτά κάποτε οι ισορροπίες είναι λεπτές και η στάση της θα μπορούσε να παρεξηγηθεί ως διφορούμενη.