Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Εγχώριον διαμάντι

Δεν ξέρω κανένα πιο όμορφο ρεμπέτικο τραγούδι από αυτό. Εκπληκτικής ευγένειας ερωτισμός, λιτότητα, αμεσότητα, απροσποίητη επαφή με τον ακροατή. Όχι το διαλεκτικό αντίβαρο του καψουροτράγουδου αλλά η λυτρωτική του καταστροφή, καθώς το σβήνει για πάντα από τα αυτιά σου. Μόλις σε 2:55. 


5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

τα ζηλιαρικα σου ματια

-Βerline

Aceras Anthropophorum είπε...

Δαμαί

http://bderebetiko.blogspot.com/

Τζιαι δαμαί για μερικά κκόπι των σελίδων της BD.

http://backstage.futuropolis.fr/debat/blog/rebetiko-extraordinaire-genial-dessin-surhumain-la-vie-parto

Ανώνυμος είπε...

ΑΠό Υοlatengo σε Βαμβακάρη. Σωστός η μουσική είναι μια. Leo

rose είπε...

ακουσε και αυτη την εκτέλεση:
http://www.youtube.com/watch?v=M7yXA3J7oEI

Αντωνης είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τα δώρα και τα σχόλια.:-)