Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Θεωρία του υποκειμένου: Ο κόμβος του υποκειμένου



Alain Badiou
Ο κόμβος του υποκειμένου
Θεωρία του υποκειμένου


a. ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ*

a'
Η πλευρά του νόμου**                             
ΥΠΕΡΕΓΩ
Καταστροφή του άλλου ώστε να ζήσει ο νόμος      
Νόμος ως μη νόμος                                
Κράτος                                                     
Κρέων                                                      
                                           
                                                                          
a''
Η πλευρά του κράτους
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ   
Καταστροφή του νόμου ώστε να ζήσει ο άλλος
Μη νόμος ως νόμος   
Μάζες  
Αθηνά                                                   
                                                                      


***


b' Η πλευρά της αλήθειας                          
ΑΓΩΝΙΑ                                                   
Αντιγόνη                                                
Αλήθεια--ολόκληρη, μη βιώσιμη           
Κυρίαρχη τάξη                                         
Ο τόπος, απώλεια της δύναμης         

b'' Η πλευρά της τάξης
ΘΑΡΡΟΣ
Ορέστης
Αλήθεια βιώσιμη στον χωρισμό της
Επαναστατική τάξη
Η δύναμη, απώλεια του τόπου  
                                                
    b. ΔΥΝΑΜΗ



*Δύναμη=σύμφωνα με τη δομή (αγκυροβολημένη στον τόπο και την απώλεια)
Καταστροφή=σύμφωνα με τη διαδικασία (απώλεια της απώλειας, πλεόνασμα του Πραγματικού)

**Διαλεκτική του νόμου και της αλήθειας (a'<>b'), διαλεκτική του κράτους και της τάξης (a''<>b'') (ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ)
Διαλεκτική του κράτους και των μαζών (a'<>a''), διαλεκτική της κυρίαρχης και της επαναστατικής τάξης (b'<>b'') (ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ)

*** Κόμβος του υποκειμένου (S)= a'<>a'' b'<>b'' // a'<>b' a''<>b''


Εικόνα: i.ehow.com

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

θελει και καποιες εξηγησεις ε;

Ν.

Αντωνης είπε...

Ναι, είναι οι προηγούμενες 170 σελίδες του βιβλίου οι εξηγήσεις όμως:-)

Στον πυρήνα είναι μια αντιπαραθετική εξέταση της τριλογίας του Αισχύλου Ερινύες-Ορέστεια-Ευμενίδες, καθώς και του Σοφοκλή (Αντιγόνη). Το ποστ "Νέος νόμος" σχετίζεται με την πρώτη. Ο Badiou θεωρεί ότι είναι στον Αισχύλο και όχι στον Σοφοκλή που έχουμε μια δυνατότητα για κατάλυση της επιστροφής στην τάξη, μια δυνατότητα ρήξης, καταστορφής του νόμου ως έκφρασης ενός εκδικητικού υπερεγώ, δηλαδή μια γνήσια επαναστατική προοπτική. Οι έννοιες της δύναμης και της καταστορφής βρίσκονται, από την άλλη, στο κέντρο τόσο του νόμου (ο οποίος κρύβει πάντα μέσα του το άνομο, την εκδικητική βία) όσο και της επαναστατικής κατάλυσης του. Η τάξη πραγμάτων είναι η "διακοπή της διακοπής", η βίαια ακύρωση της προοπτικής αλλαγής, η καταστροφή του υποκειμένου για χάρη της σταθερότητας του τόπου (της διάταξης πραγμάτων). Το αντίστροφο ισχύει για την επαναστατική στρέβλωση (torsion), που καταστρέφει τον τόπο δίνοντας έκφραση στην ανεξάλειπτη διαίρεση του υποκειμένου όταν το υποκείμενο μαθαίνει να αντιμετωπίζει την διαίρεσή του με θάρρος.

Είναι ένα πάρα πολύ πολύπλοκο σχήμα που θα ήθελε πάρα πολύ αναλυτική επεξεργασία, αλλά ελπίζω τα πιο πάνω να είναι μια αρχή.