Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Bildungsroman



Στο άλλο άκρο του ηθικού πεδίου, βρίσκουμε την θέση ότι τίποτε δεν μπορείς να περιμένεις από το είναι με όρους θέλησης του υποκειμένου. Ο κόσμος σου προσφέρει μόνο τον πειρασμό να ενδώσεις. Αυτή η είναι η ιστορία που αφηγούνται όλα τα μυθιστορήματα διαπαιδαγώγησης [Bildungsroman] του δέκατου ένατου αιώνα: η ατελεύτητη, ηθική ή ερωτική υποκειμενικότητα του νέου άντρα πρέπει να μάθει την δραστική της ασυμβατότητα με κάθε αντικειμενικότητα. Για να γίνεις καλοβαλμένος και αξιοσέβαστος χαρακτήρας, πρέπει να κατεβάσεις λίγο τις απαιτήσεις σου. Ο μυθιστοριογράφος είναι ο ειρωνικός ιστοριογράφος της προδοσίας του εαυτού μας.
[...] Αν [...] βρισκόμαστε σε μια καταστροφική και απερίσκεπτη εποχή, στην σήψη του ίδιου χώρου όπου παραμένουμε και από τον οποίο το νέο πολιτικό υποκείμενο είναι το εκ των ένδον αποκλεισμένο ή η τοποθετήσιμη υπερχείλιση, τότε οι αντίθετοι πειρασμοί --το να αφεθείς στον δρόμο του κόσμου, ο οποίος υποτίθεται πως είναι απαραίτητος, ή να αποσυρθείς από αυτόν εντελώς-- αρχίζουν να κοινωνούνται από όλες τις πλευρές. Όταν η ελληνική πόλη έπεσε σε συντρίμμια, με μοναδικό ωφελημένο τον στρατό, πρώτα τους Μακεδόνες και μετά τους Ρωμαίους, μ' αυτό ασχολήθηκαν οι αντίθετες κι όμως παρόμοιες σχολές του Επίκουρου και των Στωϊκών.
Alain Badiou, Θεωρία του υποκειμένου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: