Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Πολιτική, 11: .60, .61


Από το through the loophole. Με μερική περαιτέρω επεξεργασία του αρ .61.
Εικόνα: Εξώφυλλο περιοδικού Thesis Eleven,  http://www.latrobe.edu.au/thesiseleven/

60. Πολιτική
(Για τον Νικόλα Δευτερά)

Πόσο μεγάλο λάθος κάνουν οι φιλόσοφοι που ξεχνούν το μάθημα που πήρε ο Πλάτωνας από τον Διονύσιο, Τύραννο των Συρακουσών --όσοι νομίζουν πως η πολιτική είναι απλά μια προέκταση της φιλοσοφίας, ένα πεδίο εφαρμογής φιλοσοφικών αφαιρέσεων! Η πολιτική είναι ένα ζευγάρι ατσάλινα σαγόνια που κατασπαράσσουν φιλοσόφους για πρωϊνό. Από καθαρά φορμαλιστική άποψη, η πολιτική είναι ο χώρος του απόλυτα κακού, γιατί είναι ο χώρος όπου τα πάντα μιλούν με γλώσσα διχαλωτή, και όπου το κάθε τι μετατρέπεται στο αντίθετο του φαινομενικού εαυτού του. Μέσα όμως σ' αυτόν τον φριχτό χώρο, που ο ιδεαλισμός, ο ώριμος τουλάχιστον, τρέμει και απεχθάνεται, γεννιέται αυτό που δεν μπορεί να γεννήσει η φιλοσοφία: η αλήθεια.

Η πολιτική γεννάει την αλήθεια όπως γεννιέται το κάθε τι: περιβεβλημένη από αποκρουστική βλέννα, γεμάτη ακαθαρσίες, τυλιγμένη σε αίμα και σπλάχνα. Δεν είναι θέαμα για ευπρεπείς και μυγιάγγιχτους φιλοσόφους αυτό.


61. Η ενδέκατη θέση

"Οι φιλόσοφοι έχουν μέχρι τώρα ερμηνεύσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους, το ζήτημα, όμως, είναι να τον αλλάξουμε".
K. Marx, Θέσεις για τον Φόυερμπαχ

Η συμβατική ανάγνωση της ενδέκατης θέσης για τον Φόυερμπαχ επικεντρώνεται αποκλειστικά σε αυτά που η γραμματική θα ονόμαζε ρήματα: "ερμηνεύσει"/"αλλάξουμε." Στα δύο αυτά ρήματα εντοπίζει, ως αναμενόμενο, ένα αντιπαραθετικό σχήμα: παθητικότητα/ενεργητικότητα. Όλα είναι ξεκάθαρα: Ο Μαρξισμός είναι η φιλοσοφία που δεν ερμηνεύει απλώς τον κόσμο αλλά τον αλλάζει.

Η συμβατική ανάγνωση της ενδέκατης θέσης για τον Φόυερμπαχ αγνοεί εντελώς αυτά τα οποία η γραμματική, αλλά και η φιλοσοφία, θα ονόμαζε υποκείμενα. Πόσα υποκείμενα έχει η πρόταση; Ένα. "Οι φιλόσοφοι." Ή μήπως δύο; Ποιό είναι το υποκείμενο του ρήματος "αλλάξουμε";

Η ερώτηση είναι πιο επικίνδυνη από ό,τι φαίνεται. Γιατί επισύρει άμεσα μια δεύτερη ερώτηση. Αν εννοήσουμε ότι το υποκείμενο του ρήματος "αλλάξουμε" είναι "εμείς, οι φιλόσοφοι", τότε τι έχει δώσει ξαφνικά στη φιλοσοφία την δύναμη να κάνει κάτι που κανείς φιλόσοφος δεν έκανε ποτέ πριν; Και μια τρίτη ερώτηση: Μιλάει όντως το υπόρρητο υποκείμενο του ρήματος ως φιλόσοφος; Και στο κατόπι, άλλες: Είναι η ενδέκατη θέση μια θέση που αφορά τη φιλοσοφία; Είναι η αλλαγή του κόσμου ένα καθήκον το οποίο η ενδέκατη θέση  εμπιστεύεται στη φιλοσοφία; Ήταν ο Μαρξ των Θέσεων φιλόσοφος; Ή μήπως η όλη ανάγνωση πάσχει από την αδυναμία να δει, στο σημείο ακριβώς αυτό, το χάσμα που ανοίγεται επιτελεστικά ανάμεσα στην φιλοσοφία και την αντι-φιλοσοφία, τη μη- φιλοσοφία, τη σκέψη που, προκειμένου να αλλάξει τον κόσμο, πρέπει πρώτα να καταστρέψει τη φιλοσοφία, και πρώτα από όλα την ιδέα της ολότητας ως αρραγούς και ομοιογενούς πεδίου που εγκολπώνεται χωρίς υπόλειμμα από τον φιλοσοφικό λόγο;

Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Μαρξ έπαψε να είναι φιλόσοφος από τότε που έπαψε να είναι ένας ακόμα νέος εγελιανός. Εγκατέλειψε τη φιλοσοφία: για την ιστοριογραφία, για τα καθήκοντα της πολιτικής οργάνωσης της Διεθνούς Ένωσης Εργατών, για την πολιτική οικονομία. Η ενδέκατη θέση δεν είναι μια θέση την οποία απευθύνει στη φιλοσοφία η φιλοσοφία, μια θέση που εκπορεύεται από το υποσύνολο "Χ σχολή φιλοσοφίας" στο σύνολο "φιλοσοφία". Δεν είναι μια θέση που επικαλείται μια κάποια υπερβατική δυνατότητα της φιλοσοφίας να είναι, ως δια μαγείας, κάτι άλλο από φιλοσοφία. Είναι μια θέση που προϋποθέτει (και ταυτόχρονα καλεί για) το τέλος της φιλοσοφίας. Είναι μια θέση που επικαλείται, σκανδαλωδώς, μια θέση εκτός του συνόλου "φιλοσοφία" ή μια θέση που ανατέμνει το σύνολο αυτό.

Και το υποκείμενο που την διακηρύττει είναι σκοτεινό. Γιατί η θέση έντεκα (αν όχι φιλόσοφοι, τι;) δεν έχει θέση, δεν βρίσκει θέση στο πεδίο το οποίο ονομάζεται "φιλοσοφία". Η ενδέκατη θέση έρχεται από ένα σημείο χωρίς ταυτοποιήσιμη θέση μέσα στη φιλοσοφία, αλλά και χωρίς θέση σε αυτόν ή εκείνον τον ταυτοποιήσιμο χώρο εκτός φιλοσοφίας (ανθρωπολογία, θεολογία, κοινωνιολογία, ψυχολογία...). Αλήθεια, πού ακριβώς, μέσα στα πλαίσια της θεσμικής κατάτμησης των επιστημονικών πειθαρχιών, ανήκει ο "Μαρξισμός"; Ποιου συνόλου είναι υποσύνολο;

Η ενδέκατη θέση δεν είναι ένα ακόμα φιλοσόφημα, τροφή για τα αδηφάγα σαγόνια του πολιτικού Πραγματικού. Είναι η ίδια μια έκφανση της βίας που ασκεί το πολιτικό Πραγματικό στη φιλοσοφία.



39 σχόλια:

exiledinberlin είπε...

Αυτή η άτιμη η μετάφραση της φράσης, έχει πάρει πολύ κόσμο μαζί της. Η φράση μεταφράζεται ως: «Οι φιλόσοφοι ... τον κόσμο. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να αλλάξει». Όχι «να αλάξουμε». Μολονότι ταιριάζει με την θεωρία του Μαρξ. Αλλά ήταν πολύ προσεχτικός γραφιάς.

Αντωνης είπε...

Αλλάζει (η κρίσιμη λέξη) το γεγονός ότι το γραμματικό υποκείμενο είναι ασαφές (εφόσον η εκφορά είναι στην παθητική);

Αντωνης είπε...

Στη μέση μάλλον, σόρι. Το ερώτημα παραμένει, όχι; Ποιός είναι το υποκείμενο της αλλαγής του κόσμου; "Οι φιλόσοφοι;"

Godel είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με το κείμενο αυτό. Το διάβασμα που κάνει στην 11 Θέση είναι διεισδυτικό και νομίζω δεν είναι τυχαίο πως αυτή η θέση αποτελεί ουσιαστικά την έναρξη της ιστορίας της φιλοσοφίας της πράξης, όπως ονόμαζε τον διαλεκτικό κ ιστορικό υλισμό ο Γκράμσι. Η πράξη είναι αυτή που ΄΄φιλοσοφεί΄΄ πιά. Και εκεί οι φιλόσοφοι δεν μπορούν να κατοικήσουν αν δεν πάψουν να είναι φιλόσοφοι.

Μπορώ να το αναρτήσω;

Disdaimona είπε...

Αντώνη,
γιατί στην ανάλυση σου χρησιμποποιείς την "φιλοσοφία" ως "μεταφυσική"; Για αυτό αποκλείεις το ενδεχόμενο η φιλοσοφία που αλλάζει τον κόσμο να "φιλοσοφεί";
Αυτό πήρε και ο/η Codel για να καταλήξει στο "Η πράξη είναι αυτή που ΄΄φιλοσοφεί΄΄ πιά. Και εκεί οι φιλόσοφοι δεν μπορούν να κατοικήσουν αν δεν πάψουν να είναι φιλόσοφοι".

Αντωνης είπε...

@Godel: φυσικά
@Disdaimona: Χρειαζόμαστε μια ορολογική ακρίβεια εδώ. Η μη-φιλοσοφία, αν βέβαια δεχτούμε ότι αυτό είναι που αναδύεται στην ενδέκατη θέση, δεν είναι άσχετη με τη φιλοσοφία, δεν είναι κάποιο πεδίο που μπορεί να ειδωθεί ως το _αντίθετο_ της φιλοσοφίας. Συνεπώς, οι όροι με τους οποίους θέτεις το ζήτημα δεν δουλεύουν όπως θα θέλαμε.

Αντωνης είπε...

Γιατί χρησιμοποιώ την φιλοσοφία ως "μεταφυσική"; Μα γιατί αυτή ακριβώς είναι η ανεξάλειπτη ανακάλυψη του Χάιντεγκερ. Αν η μεταΧαϊντεγγερινή σκέψη (και μιλάω κυρίως για Ντεριντά) ξεπερνά τη φιλοσοφία-ως-μεταφυσική είναι ένα ερώτημα. Αν ναι, γιατί επιστρέφει, όπως πριν από αυτόν ο Καντ, ο Ντεριντά στην ηθική και στους μη "αποδομήσιμους" όρους;

Ανώνυμος είπε...

Δε πρέπει να ξεχνάμε και την απάντηση που έδωσε ο Πλάτωνας.
Η φιλόσοφοι δίνουν συνεχώς χαστούκια στους πολιτικούς και όχι μόνο, χρησιμοποιώντας αυτή την απάντηση που έχει σκοπό να καταλάβουν τη μηδαμινότητά τους:

‘Κι εσύ είσαι ένας μικρόνοος αυθάδης’

Ο μαρξισμός δε μπόρεσε ούτε να ερμηνεύσει ούτε να αλλάξει! Γι’αυτό είναι ακόμη μη-υπαρκτός {είτε το δεις με τα μάτια του μπαντιου είτε με τα μάτια τα δικά σου}.
Γι’αυτό ακόμη περιμένετε και παρακαλάτε οδυρόμενοι και πασχίζετε να έλθει η ρήξη, το συμβάν. Είναι τρομερά άσχημη κατάσταση να είσαι στο μηδέν, στο μη-Τόπο, να σε έχουν για μηδέν, μη-υπαρκτός κι εσύ να νομίζεις πως είσαι ο κυρίαρχος του Τόπου σου.

Και άλλα πολλά………


Idées vaseuses

the Idiot Mouflon είπε...

Τόσος φόβος για τη φιλοσοφία από ανθρώπους που φιλοσοφούν...

Curiouser & curiouser...

imwrong είπε...

πάντως μια τέτοια θέση είναι για να γράφεται και στους τοίχους των πανεπιστημίων.

Όπως στο Χούμπολτ του Βερολίνου: http://img709.imageshack.us/img709/3893/img2487b.jpg

Βέβαια αυτή η πόλη έχει και οδό Χάνα Άρεντ: http://img25.imageshack.us/img25/3632/img2480m.jpg

LeftG700 είπε...

Φίλε Αντώνη,


Θα σχολιάσουμε πλαγιοκοπώντας την ανάλυσή σου.

Γράφεις σε κάποιο σημείο:

"Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Μαρξ έπαψε να είναι φιλόσοφος από τότε που έπαψε να είναι ένας ακόμα νέος εγελιανός. Εγκατέλειψε τη φιλοσοφία: για την ιστοριογραφία, για τα καθήκοντα της πολιτικής οργάνωσης της Διεθνούς Ένωσης Εργατών, για την πολιτική οικονομία".

Εδώ υπάρχει ένα θεμελιώδες λάθος, πολύ μεγάλο για τη φιλοσοφική σου επάρκεια. Φαίνεται να ταυτίζεις την εγκατάλειψη της φιλοσοφικής ενασχόλησης με την απώλεια της φιλοσοφικής "ιδιότητας".

Δηλαδή εσύ, όταν βλέπεις τα παιχνίδια του Ολυμπιακού δεν είσαι ένας φιλόσοφος που παρακολουθεί ένα ποδοσφαιρικό ματς; Μεταβάλλεσαι σε κάτι άλλο, χάνοντας την πρότερη "ιδιότητά" σου;


Τα λέμε.

Godel είπε...

1.Γιατί πρέπει όποιος ασκεί πολεμική στην φιλοσοφία και το κάνει με την χρήση εννοιών της να φιλοσοφεί; Είναι λογικό να αποτελεί κάτι το ακατανόητο οποιαδήποτε μη-φιλοσοφική θεωρητική πρακτική ( όπως αυτή που θεμελίωσε ο Μάρξ)αν θεωρούμε ότι όλες οι αλήθειες και όλες οι ιδέες, όλες οι γνώσεις και όλες οι αλλαγές είναι εκ των προτέρων φιλοσοφικά αντικείμενα.

2. Αν δεν αναγνωρίζεις ότι η πράξη( η πολιτική, η ταξική πάλη, η ιδεολογική πάλη) είναι αυτή που δίνει την πρώτη ύλη διαρκώς στην θεωρία, και είναι αυτή που δέχεται την μετασχηματισμένη ύλη της θεωρίας μόνο πραγματώνοντας την πάλι σε νέα πράξη, τότε αυτό που απομένει είναι η παρηγοριά της φιλοσοφίας και των θεολογικών της εννοιών. Οι αντιδράσεις προστασίας του ιερού που λέγεται φιλοσοφία αποδεικνύουν την εκχώρηση της ανεξαρτησίας της σκέψης στην δύναμη της φιλοσοφικής κυριαρχίας.

3. Το Είναι δεν αλλάζει χωρίς την πράξη, η συνείδηση αυτής της αλήθειας είναι το Α και το Ω μίας πραγματικής αντίστασης στη Μεταφυσική..κατά τα άλλα απλώς θα κάνουμε κύκλους γύρω απο το αυτονόητο και την τυραννία του.

Αντωνης είπε...

@IdiotMoufflon: Φόβος για τη φιλοσοφία; Ποιος φοβάται τη φιλοσοφία σήμερα; Σοβαρά τώρα. Μια χαρά αξιοπρεπές επάγγελμα είναι η φιλοσοφία.

@Idées vaseuses: Η αμυντικογενής αποκήρυξη δεν είναι (ακόμα) σκέψη. Πόσο μάλλον όταν ψάχνοντας εννοιολογικά στηρίγματα ολισθαίνει στον χυδαίο ψυχολογισμό. Το "να σε έχουν για μηδέν", δεν ξέρω αν το συνειδητοποιείς, είναι θεμέλιο ρήξης και όχι αιτία απελπισίας. Ξαναδιάβασε την Διεθνή αν θες.

LeftG700: Όταν έχετε δίκαιο, έχετε δίκαιο. Εδώ έχετε δίκαιο. Την δουλειά του όμως το κείμενο την κάνει για τώρα, έστω και κολοβά.

@Imwrong: θα κοιτάξω τις εικόνες, ευχαριστώ.

the Idiot Mouflon είπε...

Ναι λεβεντιά μου, μόνο που και ο δικός (μας) σας λόγος το φιλοσοφείν θυμίζει.

«…Είναι μια θέση που προϋποθέτει (και ταυτόχρονα καλεί για) το τέλος της φιλοσοφίας...»

Ε, τότε πέστε μου για το πώς –σήμερα και με αυτές τις συνθήκες –φτιάχνουμε εταιρίες συμμετοχικές χωρίς την «κλασική» τους ιεραρχία, πως οι αγρότες (οι ποιοι;) με συνεργατισμούς θα γίνουν οι ίδιοι διαχειριστές της παραγωγής τους, με δικά τους πρατήρια στις πόλεις και τα χωριά, κλπ.

Ο κόσμος δεν διαβάζει μανιφέστα πια. Μόνο κάτι νεαροί και αυτό για λίγο, μέχρι ο τρίτος ή τέταρτος έρωτας να τους αναγκάσει σε άλλου είδους «παραγωγικότητα».

Χωρίς τέτοιες, συγκεκριμένες προτάσεις και πράξεις του σήμερα … ίδια φιλόσοφοι είμαστε.

Εκτός και αν περιμένουμε κάποια επανάσταση, κάποια δικτατορία του προλεταριάτου ή τον κοινοβουλευτισμό για να προκόψουμε.

Nikolas Defteras είπε...

Δεν ξέρω αν κινείσαι σε Μπαντιουικές γραμμές αλλά ο τελευταίος δεν λέει ότι φιλόσοφος δεν είναι αυτός που μιλάει για τα προβλήματα της κοινωνίας αλλά αυτός/η που δημιουργεί προβλήματα δικά του. Και παρατηρεί για εκείνα τα σημεία των καιρών που τον καλούν να δημιουργήσει νέα προβλήματα (Οι τελευταίες σκέψεις τις βρίσκεται (και) στο "Thinking the Event" του Badiou στο "Philosophy in the Present". Πολύ πετυχεμένη εκείνη η παρατήρηση σχετικά με τον Ντεριντά και την πίστη (qua belief)...ξεκαθαρίζει πολύ τα πράματα για μένα σχετικά με την μη-φιλοσοφία στην οποία αναφέρεσαι στην ανάλυση σου της 11ης. Παρεμπιπτόντως πολύ διεισδυτική. Ευχαριστώ.

Τώρα, αν ο Μαρξισμός είναι μηδέν, ανύπαρκτος κτλ απορώ: γιατί τόση εμμονή να τον καταστήσεις τέτοιο;Μήπως λοιπόν αυτή είναι η απόδειξη ότι υπάρχει;Και ότι φοβάσαι; Όπως είπε και ο φίλος Αντώνης απροπό την Διεθνή "Είμαστε Τίποτα!".

Ίντιοτ Μούφλον: το πρόβλημα είναι ότι ο φιλελεύθερος καπιταλισμός δεν τον βλέπω να αντέχει: για αυτό είναι ανάγκη να διατηρήσουμε την ουτοπία του κάπου αλλού, όχι εδώ ζωντανή...

Αντωνης είπε...

Προφανώς και θυμίζει φιλοσοφείν. Η μη-φιλοσοφία είναι επικαθορισμένη άρνηση (determinate negation) της φιλοσοφίας. Δεν είναι ακαθόριστη άρνηση που προέρχεται, π.χ, από την μετεωρολογία ή τη μελέτη των αστερισμών.

"Ο κόσμος δεν διαβάζει μανιφέστα". Σοβαρά; Το "Αυτοκρατορία" των Hardt/Negri τι ήτανε; Η "επερχόμενη εξέγερση" τι είναι: Εδώ μέσα τι κάνει o κόσμος;

"Μόνο κάτι νεαροί". Εγώ είμαι 40. Λες να παλιμπαιδίζω;

Συγκεκριμένες προτάσεις και πράξεις: Το ιστολόγιο πήρε συγκεκριμένη θέση και προσπάθησε να παρεμβεί δημόσια σε μια σειρά θεμάτων με τρόπο συντεταγμένο και όχι ευκαιριακό. Προσπαθεί επίσης να σπρώξει τα πράγματα εννοιακά όσο ο συντάκτης του αντέχει και μπορεί. Αν θέλεις την δική σου επανάσταση τυλιγμένη σε πακέτο, σόρυ, τέλειωσε το περιτύλιγμα και απέθαναν οι θαυματοποιοί.

Αντωνης είπε...

Και κάτι για τον Idees, που γράφει: "Γι’αυτό ακόμη περιμένετε και παρακαλάτε οδυρόμενοι και πασχίζετε να έλθει η ρήξη, το συμβάν."

Προφανώς αγνοείς τι σημαίνει η ιδέα ότι το συμβάν είναι υποκειμενική (αλλά όχι ατομική) κατηγορία. Θα χαρείς λοιπόν να μάθεις ότι υποκειμενικά, για αυτόν εδώ που διαβάζεις, η ρήξη έχει έλθει ήδη. Πριν αρχίσω να γράφω εδώ. Με τους δικούς σου όρους, αυτό σημαίνει ότι τρελάθηκα. Και μετά βέβαια, πρέπει να εξηγήσεις με ποιους μηχανισμούς κόλλησαν και άλλοι 4.652 μοναδικοί χρήστες που έχουν επισκεφθεί τον χώρο από 1-26 του Γενάρη.

Ομαδική παράκρουση; Μόδα είναι θα περάσει; Διεστραμένη περιέργεια να δουν το ιντερνετικό αντίστοιχο της Έφης Θώδη σε δράση; επιλογές, επιλογές. Όλες δικές σου.

the Idiot Mouflon είπε...

Δεν βλέπω πως η συζήτηση για τέτοιες προτάσεις μπορεί να είναι μόνο περιτύλιγμα (αγοράζω, ανοίγω, καταναλώνω, πετάω) ΕΑΝ οδηγούν σε πράξεις.

Το δε περιτύλιγμα σαν δικαιολογία θα το περίμενα από αριστερούς διανοητές που τα λεφτά τους τα φυλάν για τα εγγόνια τους.

Εδώ στην Νήσο των Αγίων υπάρχουν "κόκκινες" εταιρείες και οργανισμοί που όμως λειτουργούν καπιταλιστικότερα των καπιταλιστικών. Ακόμη και τις συλλογικες συμβάσεις πολεμούν.

Όσο για τα μανιφέστα...

Ξέρεις, σαν αλκοολικός ή καπνιστής... μπορεί να έχω την εντύπωση ότι όλος ο κόσμος έτσι είναι.

Μα δεν είναι.

Αντωνης είπε...

@IdiotMoufflon. Αν δεν σου αρκούν αυτά που έχω να δώσω --είναι συγκεκριμένα και πεπερασμένα και σε γραπτή μορφή-- θα πρέπει είτε να τα ψάξεις αλλού είτε να τα δημιουργήσεις εσύ. Και τα δύο είναι μια χαρά μαζί μου. Αυτή την νοοτροπία του "δωσ' τε μου κάτι να πιστέψω ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και αναγκαίος" ή μάλλον "πιστέψτε για μένα ότι αξίζει τον κόπο μου να το πιστέψω" είναι που δεν καταλαβαίνω.

Ανώνυμος είπε...

‘Η αμυντικογενής αποκήρυξη δεν είναι (ακόμα) σκέψη’
Ενώ η επιθετική αποκήρυξη (του ‘επαγγέλματος’ ντε!!), determinate negation(sic), είναι σκέψη.. όπως νομίζεις!

Νομίζεις οτι κι ο Πλάτων όταν είπε το ‘Κι εσύ είσαι ένας μικρόνοος αυθάδης’ στον Διονύσιο ολίσθησε σε χυδαίο ψυχολογισμό;

Η απελπισία συνήθως οδηγεί σε όρια και τα όρια σε ρήξεις! Εσείς πώς φτάσατε στη ρήξη; Διαβάζοντας;

Υποκειμενική πλην όμως όχι ατομική γιατί τότε θα μιλούσαμε για άλλες καταστάσεις! Ομαδική παράκρουση(όχι τοπική αλλά παγκόσμια)!! Τα είπες όλα! Κάτι σαν αίρεση ας πούμε;;; Πολλοί αιρετικοί, μη μας περάσουν και για ιδιόρρυθμους; Έως ότου βεβαίως να γίνετε ακόμη πιο πολλοί και γίνεται μόδα! Που μπορεί να έχει γίνει κι αυτό, ήδη! Και μόνο ένας μικρόνους δε θα φοβόταν μια τέτοια μαζική παράκρουση που θα έφερνε στην ύπαρξη ένα νεοναζισμό.
Δε μ’ενδιαφέρει ο αριθμός μοναδικών χρηστών! Η αρτιότητα των σκέψεων είναι το σημαντικό.



Idées vaseuses

Αντωνης είπε...

Χαίρομαι που έφτασες στα δέοντα συμπεράσματα, εύγε.

Όταν θες να μας καθοδηγήσεις και σε χώρο όπου εκφράζεται η αρτιότητα των σκέψεών σου, είσαι ευπρόσδεκτος να το κάνεις. Μπορεί και να μας σώσεις, και μοιάζεις ιεραποστολικά γενναιόδωρος στην επιθυμία σου αυτή.

the Idiot Mouflon είπε...

Μα δεν αναφέρομαι σε εσάς προσωπικά, για όνομα του ...Κετσπάγια!

Αναφέρομαι στην αδυναμία της Αριστεράς να παρουσιάσει ζωντανά παραδείγματα συμπεριφοράς πέραν των τετριμμένων που ο κοινοβουλευτισμός προτάσσει ως ναυαρχίδα (απεργίες, πορείες, εκδηλώσεις... σημαντικά βέβαια, όχι όμως αρκετά).

Αναφέρομαι στην τάση για υποτίμηση της ατομικής πρωτοβουλίας και της αξίας του ατομικισμού ως οδό προς το συλλογικό, την διαχρονική δλδ. ασθένεια της Αριστεράς.

Για να καταλάβεις, άμα έχεις χρόνο ... ρίξε ένα βλέφαρο (http://hlithioagrino.blogspot.com/2009/03/blog-post.html)

Εν συντομία, βρίσκω ασυγχώρητη της ρητορική και πρακτική της Αριστεράς να καταδικάζει από τη μια την εκμετάλλευση του εργάτη και το άδικο σύστημα... και από την άλλη να τον θέλει περήφανο για την εργασία του και μέρος αυτού του συστήματος, με ξεκάθαρη απαξίωση για τις "λούμπεν δυνάμεις".

Ας πούμε ότι είμαι αστόπαιδο του κερατά. Ωραία. Χωρίς ζωντανό παράδειγμα πραγματικά ίσης εργασίας και ίσης αμοιβής, κλπ. γιατί να θέλω να γίνω κάτι άλλο;

Η φιλοσοφία χρειάζεται και θα χρειάζεται μέχρι να υπάρξουν τέτοιες "μικρογραφίες αριστερής ζωής". Ειδικά αν βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Εγώ από τον Διογένη Λαέρτιο θυμάμαι την ιστορία όπου λεν στον Διογένη Κυνικό (αποδίδεται και σε άλλους, το ξέρω) πως και εκείνος βαδίζει "με άλλου είδους περηφάνεια".

Αυτή την περηφάνεια όμως εγώ την εντοπίζω στην διανόηση της Αριστεράς, Διογένηδες δεν βλέπω να υπάρχουν.

Disdaimona είπε...

Αντιγράφω από Godel:
"Αν δεν αναγνωρίζεις ότι η πράξη( η πολιτική, η ταξική πάλη, η ιδεολογική πάλη) είναι αυτή που δίνει την πρώτη ύλη διαρκώς στην θεωρία, και είναι αυτή που δέχεται την μετασχηματισμένη ύλη της θεωρίας μόνο πραγματώνοντας την πάλι σε νέα πράξη..."

Παρακαλώ να δοθεί μια διευκρίνιση της χρήσης του όρου "θεωρία" εδώ.
Τι αναγνωρίζεις ως θεωρητικό "επόμενο" και "προηγούμενο" της πράξης;Την πολιτική θεωρία;

Αντωνης είπε...

@IdiotMoufflon: Γράφω: "Αν δεν σου αρκούν αυτά που έχω να δώσω --είναι συγκεκριμένα και πεπερασμένα και σε γραπτή μορφή-- θα πρέπει είτε να τα ψάξεις αλλού είτε να τα δημιουργήσεις εσύ."

Γράφεις: "Αναφέρομαι στην τάση για υποτίμηση της ατομικής πρωτοβουλίας και της αξίας του ατομικισμού ως οδό προς το συλλογικό, την διαχρονική δλδ. ασθένεια της Αριστεράς."

Τι συμβαίνει εδώ; Εγώ σου λέω, αν δεν σου αρκούν αυτά που έχω εγώ να πω, φτιάξε εσύ τις κατηγορίες που θέλεις και έχεις ανάγκη, δηλαδή ό,τι πιο ακραία "ατομικιστικό" υπάρχει, και εσύ απαντάς ότι το πρόβλημα είναι ότι υποτιμάται η ατομική πρωτοβουλία και ο ατομικισμός.

Σου δίνουν ελευθερία και διαλέγεις να βλέπεις δουλεία;

Το υπόρρητο ερώτημα είναι πάντα: είναι ο Χ ο αφέντης; Αν ο Χ απαντήσει: ναι είμαι ο αφέντης, ο άρχων της γνώσης, θα σου πω πώς να σκέφτεσαι, η απάντηση είναι: δεν δέχομαι αφέντες. Αν ο Χ απαντήσει, όχι, είμαι μηδέν, σαν εσένα, το νέο ερώτημα είναι "γιατί δεν μας κάνει κανείς να νιώθουμε σημαντικοί";

Αντωνης είπε...

@Disdaimona: Έχετε αναρτήσει την ερώτησή σας στο blog του Godel;

Ανώνυμος είπε...

Αντώνη

Σε μια εποχή θάμβους και παράκρουσης αν απολέσουμε την κριτική μας ικανότητα τι μας έμεινε;
Η μη-φιλοσοφία, ο μη-Τόπος και το μη-υπαρκτό τα οποία είναι για σας ήδη υπάρχοντα και περιμένουν την εμφάνιση συμβάντος με υπόσταση, συμβάντος αντικειμενικής κατηγορίας!!!

Περιμένω πρώτα από εσάς να μας οδηγήσετε στο μη-χώρο σας όπου ίσως να εκφράζεται η αρτιότητα των υπό-δημιουργία/υπό-κατασκευή δικών σας σκέψεων. Διαφορετικά δε ξέρω από πού να σας ‘πιάσω’.

Θα τα ξαναπούμε όταν στην προσπάθειά σας να κατασκευάσετε τη Γλώσσα με την οποία θα μας οδηγήσετε στον ακόμη μη-τόπο τμήσετε την Οδό μας, την πεπατημένη. Αλλιώς δε θα υπάρξει αποτέλεσμα στη ‘μάχη’ μας γιατί γίνεται σε διαφορετικές κατηγορίες!

Και μη γίνεσαι τόσο θεαματικά επιθετικός!

Idées vaseuses

Αντωνης είπε...

"Θεαματικά επιθετικός". Το κρατάω σαν κομπλιμέντο, μου άρεσε. Στο επανειδείν, λοιπόν. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία.

Ανώνυμος είπε...

Δλδ μας έγραψες και στο ημερολόγιό σου;;
;-)

Idées vaseuses

LeftG700 είπε...

Φίλε Αντώνη,


Τιμητική η παραδοχή. Όχι για μας. Για σένα.

Είναι, πιστεύουμε, ένα σημαντικό βήμα στη μαρτυρική πορεία κάθε ανθρώπου -όχι μόνο φιλοσόφου- προς την Αλήθεια.


Τα λέμε.

Godel είπε...

1. Η θεωρία που προηγείται της πράξης δεν είναι πολιτική θεωρία είναι η θεωρία που συγκεντρώνει και επεξεργάζεται σε έννοιες την πρακτική δραστηριότητα του ανθρώπου ακριβως για να την εμπλουτίσει με βάση τις συνθέσεις που σε διανοητικό επίπεδο έκανε απο την κίνηση του Πραγματικού. Άρα κάθε στιγμή που θέλουμε να ξεκινάμε απο την πράξη και τις συνέπειες που επιφέρει στη θεωρία καταλήγουμε σε μια ενδιάμεση εργασία προς την ενίσχυση της επόμενης πράξης. Με αυτή την έννοια το Είναι καθορίζει τη συνείδηση , αλλιώς θα είμασταν αιωνίως παρατηρήτες ικανοποιούμενου απο την ενατένιση μιας παγωμένης πραγματικότητας που δεν μας αφορά πέρα απο το να την έχουμε σε πεδίο δοκιμών της άφθαρτης θεωρίας. Το στοιχείο της αλλαγής υπάρχει μέσα στο Πραγματικό πρώτα από όλα. Η θεωρητική εργασία των στοχαστών που προσπάθησαν να αποκαλύψουν αυτές τις αλλαγές αλλά και να τις αποδώσουν στην σκέψη δεν γινόταν πάντα με κριτήριο το προς τα που θα πάει η πράξη της ανθρωπότητας αλλά αρκετές φορές γινόταν και γίνεται με κριτήριο να μην υπάρξει καμία νέα πράξη της ανθρωπότητας. Χωρίς μια επιλογή σκοπιάς απο που αντιμετωπίζουμε και γιατί χρησιμοποιούμε τη θεωρία γενικά είναι εύκολο να πέσουμε μάλλον στην μεριά της στασιμότητας και της ερμηνείας των μέχρι τώρα αντικειμενικών πραγμάτων. Συνεπώς πριν φτάσουμε στο στοιχείο της πολιτικής θεωρίας πρέπει να ξεκινήσουμε απο κάτι πιο πρωταρχικό: Ότι δίχως την αναγνώριση ότι η ύλη αποτελεί μια ατελείωτη κίνηση που η συνείδηση αγωνίζεται να την συλλάβει και να την αποδώσει, ή θα παγιδευόμαστε στον ιδεαλισμό ή θα παγιδευόμαστε στον αγνωστικισμό ή στον εμπειρισμό. Μόνο η πράξη προκαλεί την απαραίτητη πύλη πρόσβασης της συνείδησης στην ασταμάτητη κίνηση της ύλης και για αυτό η απομονομένη θεωρητική εργασία κάποια στιγμή χωρίς τον φρέσκο αέρα της εμπλοκής με την πραγματικότητα, καταντάει μια επανάληψη ερμηνειών, μια ερμηνευτική. Όμως η πράξη ακριβώς επειδή προκαλεί μετασχηματισμούς απαιτεί μια θεωρία που να αναζητά την ερμηνεία των μετασχηματισμών και την θεωρητική συμπύκνωση τους σε οδηγία για νέους ανώτερους μετασχηματισμούς στο επίπεδο της πράξης( να γιατί η σπείρα είναι το μοντέλο μας-όπως ο πύργος του Τάτλιν για την 3ή Διεθνή).

K ένα σχόλιο.. η blogoσφαιρα δεν μπορεί να είναι το πεδίο της ανάλυσης εκείνης που καθιστά τους διαλόγους και τις αντιθέσεις ξεκάθαρους( αυτό το πεδίο είναι η κοινωνία, η πολιτική)μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί σαν έδαφος για νέους σπόρους και νέες σοδειές ιδεών από όσους αγωνιούν για μια πνευματική ζύμωση που θα ζωογονεί και θα σπρώχνει τον καθένα μας σε πράξη μέσα στη κοινωνία, εκεί που τόσοι κ τόσοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να μιλήσουν ή να γράψουν για θεωρητικά ζητήματα αλλά είναι αυτοί και τα προβλήματα τους που κάνουν τα θεωρητικά ζητήματα να υπάρχουν

the Idiot Mouflon είπε...

Κατανοητό Αντώνη, να μην σας ενοχλώ κι' όλας.

Μόνο να μου επιτρέψετε μια απορία ηλιθίου.

[A=B or A≠B]

ή

[A=B & A≠B]

;

Αντωνης είπε...

Δεν με ενοχλείς, το αντίθετο. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτό που ζητάς. Όπως πολύ σωστά είπε και ο Godel, η θεωρία προσπαθεί να ανταποκριθεί στους παλμούς του Πραγματικού, και το Πραγματικό είσαι εσύ, η ζωή σου. Σ' αυτό προσπαθώ να μιλήσω, αλλά όχι για να του υπαγορέψω μοντέλο δράσης, ούτε για να του προσφέρω λύσεις. Δεν είναι αυτό που μπορώ εγώ να κάνω για σένα. Το είπε και ο Νικόλας: η θεωρία προσφέρει νέα προβλήματα, ή ίσως νέους τρόπους να σκεφτόμαστε το πρόβλημα.

Ποια είναι η λύση; Για μένα, όπως για κάποιους άλλους ένας νέος κομμουνισμός που θα ξεπεράσει τις βασικές οργανωτικές και θεωρητικές σκοπέλους του παλιού (Κόμμα, πειθαρχία, ατομικότητα-συλλογικότητα, γραφειοκρατία, θεσμοποίηση εξουσίας, διαρκή επανάσταση, κλπ). Πώς θα φτάσουμε εκεί; Δεν μπορώ να δω αυτή τη στιγμή το πώς, και κανείς δεν μπορεί να σου πει, εκτός από αυτούς που πιστεύουν (Χαρντ/Νέγκρι) πως είμαστε ήδη εκεί.

Disdaimona είπε...

Αντώνη,ζήτησα μια διευκρίνιση από τον godel καθότι το δικό του σχόλιο αφορούσε τη δική σου ανάλυση και βρισκόταν στο δικό σου μπλογκ. Απολογούμαι αν σε ενόχλησε
το ότι άνοιξα κουβέντα με κάποιον άλλο σχολιαστή και όχι με σένα.
Είναι κάτι που συνηθίζεται εξάλλου στις συζητήσεις στα blogs.

Κατά τα άλλα, κάμνω κωλοτούμπες, κάθε φορά που ανακαλύπτω ένα εξεγερμένο άνθρωπο όπως νομίζω ότι είσαι εσύ. Παρόλα αυτά, πρέπει να θυμάσαι ότι γύρω μας υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι άνθρωποι στους οποίους συνήθως δεν αρέσει πολύ να τους την βγαίνουν με το στυλ του Καθηγητή. Ετσι κι αλλιώς Αντώνη,η γνώση των πραγμάτων δεν αποτελεί από μόνη της πράξη έτσι δεν είναι;
Οπότε ίσως είναι λάθος εκ μέρους σου να θεωρείς ότι η λεκτική επίθεση αποτελεί μια δική σου ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!
Θα επανέλθω...

the Idiot Mouflon είπε...

Το

[A=B or A≠B]

ή

[A=B & A≠B]

αναφερόταν στο

"...Το υπόρρητο ερώτημα είναι πάντα: είναι ο Χ ο αφέντης; Αν ο Χ απαντήσει: ναι είμαι ο αφέντης, ο άρχων της γνώσης, θα σου πω πώς να σκέφτεσαι, η απάντηση είναι: δεν δέχομαι αφέντες. Αν ο Χ απαντήσει, όχι, είμαι μηδέν, σαν εσένα, το νέο ερώτημα είναι 'γιατί δεν μας κάνει κανείς να νιώθουμε σημαντικοί'; ..."

Με βάση τον πρώτο συλλογισμό (δανεισμένο από το βιβλίο "Λιγική Μετα Στοιχείων Γνωσιολογίας" της Στ' Γυμνασιού, 1975, ΟΕΔΒ, Αθήνα) διαβλέπω ένα μικρό προβληματάκι στο δικό σας συλλογισμό, εάν κάποιος επιμένει και στις δύο "συνθήκες" του.

***

Δεν ανέμενα από εσάς να μου δώσετε κατεύθυνση, εσφαλμένα υπέθεσα ότι θα θέλατε να πάρετε θέση στο θέμα "γιατί η Αριστερά δεν... συμμετοχικότητα, συνεταιρισμοί, κλπ."

Το συγκεκριμένο θέμα το έθεσα ακριβώς επειδή πιστεύω ότι εμπίπτει στην προσπάθεια για μετάβαση "από την θεωρία στην πράξη".

Αντωνης είπε...

@Disdaimona: Δεν κατάλαβα σε ποια λεκτική επίθεση αναφέρεσαι και από πού συνάγεις ότι με ενόχλησε ότι κάνεις συζήτηση με τον Godel και όχι με μένα. Σε περίπτωση που αναφέρεσαι στην ερώτηση αν έχεις δημοσιεύσει το σχόλιό σου στο blog του Godel, θα δεις ότι έχω ζητήσει σχόλια που αφορούν τα ποστ του να πηγαίνουν στο δικό του blog. Το ίδιο ζητά και ο ίδιος στο blog του. Λέγεται (εκ μέρους μου) σεβασμός στο συγγραφέα και θέληση να γνωρίσω τους δικούς μου επισκέπτες στο αξιολογότατο ιστολόγιό του.
Αν δεν αναφέρεσαι σε αυτό, παρακαλώ να εξηγήσεις σε τι αναφέρεσαι.

Αντωνης είπε...

@IdiotMoufflon: Ευχαριστώ για την διευκρίνηση. Η θέση μου για αυτά που αναφέρεται έχει δημοσιευτεί στοhttp://throughtheloophole.blogspot.com/2010/01/58.html

Αντωνης είπε...

@IdiotMoufflon: Για τον συλλογισμό: δυστυχώς, το υποσυνείδητο δεν λειτουργεί με βάση τις αρχές της λογικής. Τέλος πάντων.

Disdaimona είπε...

Μπήκα κατευθείαν στο δικό σου μπλογκ.Διάβασα μια ανάλυση.Μετά διάβασα όλα τα σχόλια με τη σειρά.Ήθελα να ρωτήσω διάφορα και εσένα, και τον godel και το Αγρινό κ.λ.π Σε μια συζήτηση παίζουν όλα τα πρόσωπα. Δεν είχα διαβάσει την προηγούμενη ανάρτηση στην οποία αναφέρεσαι κι έτσι δεν μπηκα στο μπλογκ του godel για να απαντήσω. Μπήκα αλλά για να διαβάσω τις δικές του αναρτήσεις.
Ο godel βέβαια μπήκε στο κόπο να μου απαντήσει εδώ. Δεν συνέχισα το διάλογο μαζί του.
Τη λεκτική επίθεση την εντόπισα στο :"@Disdaimona: Έχετε αναρτήσει την ερώτησή σας στο blog του Godel;".Αν έχουμε,όσο έχουμε, την ικανότητα να διαβάζουμε και να αναλύουμε τον Μάρξ,νομίζω μπορούμε επίσης να αναλύσουμε...αυτό που δεν λέγεται στον πιο πάνω πληθυντικό.
Όπως και να έχει.Κάνεις εξαιρετική δουλειά,λεβέντικη και θα πρακολουθώ το μπλογκ καθώς και τα μπλογκ των άλλων φίλων εδώ.Αν επιτρέπεται να διαφωνώ κιόλας κάποτε.

Αντωνης είπε...

Κάνεις μεγάλο λάθος, δυστυχώς. Ίσως επειδή εξέλαβες τον πληθυντικό που χρησιμοποιώ με όποιους δεν γνωρίζω ακόμα γιατί γράφουν πρώτη φορά ως το ίδιο με τον πληθυντικό που χρησιμοποιώ με όσους έρχονται εδώ για να πετάξουν άδεια και να πιάσουν γεμάτα (κοινώς, να προβοκάρουν).

Σε διαβεβαιώ ότι το σχόλιο δεν είχε την παραμικρή ειρωνική διάθεση και την παραμικρή επιθετικότητα.

Ελπίζω εδώ να τελειώσει αυτή η ατυχής παρεξήγηση.