Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Φευγαλέα

Το άκουσα σήμερα από τα μισάνοιχτα παράθυρα ενός αυτοκινήτου περπατώντας στην Λάρνακος. Την συνηθισμένη, ηλεκτρονικά επεξεργασμένη εκδοχή. Αλλά προτιμώ την a capella, ακριβώς γιατί δεν έχει τίποτε το φανταιζί και έτσι ενώνεται αρμονικότερα με την φευγαλέα καθημερινότητα που με τόση συγκινητική απλότητα περιγράφει. Το 1987, όταν πρωτοκυκλοφόρησε, ήμουν νομίζω φευγαλέα ερωτευμένος με την Suzanne Vega. Και βλέποντάς την να τραγουδάει στο συγκεκριμένο βίντεο κλιπ θυμήθηκα γιατί.







2 σχόλια:

Anastasios είπε...

Μου ξύπνησες αναμνήσεις. Το αγαπημένο μου πάντως είναι το Luka...

Αντώνης είπε...

Σπουδαίο τραγούδι και αυτό. Χάρηκα που κάποιος άλλος εκτιμούσε την Vega. Ήταν μια όαση σε μια μουσικά μάλλον άσχημη περίοδο.