Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Άτιτλον ΙΙΙ



Φλέγεται ο κήπος μου ατέλειωτα.
Μέσα σε πράσινα καλώδια κυκλοφορούν
μελλοντικοί σπινθήρες, άλλοι μενεξεδί
και μωβ, άλλοι στο χρώμα του αίματος,
άλλοι με του αυγού τα σωθικά βαμένοι.

Τούτη η επιμονή στην ομορφιά με σκιάζει.
Ποιος την αξίζει; Ποιος την πλήρωσε;
Όλα τα έργα μας σχεδόν θυσίες στον καθρέφτη·
τα εχθρεύεται η μέλισσα και ο δρυοκολάπτης.

Ω θαρραλέα, ένοπλη αναλαμπή του κόσμου,
κράτα γερά, ριζώσου μέσα μου, σκάψε τα σωθικά μου
δώσε στα κόκκαλα δροσιά, βόηθα με να γεράσω
όρθιος· όχι επίορκος του ιερού σου κλήρου.



Δεν υπάρχουν σχόλια: