Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Γιατί γινόταν κάποιος κομμουνιστής;

Δεκάλεπτος θεατρικός μονόλογος του Giorgio Gaber (Giorgio Gaberscik), μουσικού συνθέτη, τραγουδιστή, θεατρικού συγγραφέα και ηθοποιού. Στο συναισθηματικό, λαϊκίζον, ακόμα και μελοδραματικό ιδίωμα του Gaber αναγνωρίζει κανείς αρκετά από τα στοιχεία του εγχώριου αντιστοίχου του, Λάκη Λαζόπουλου. Αλλά υπάρχουν και αρκετές διαφορές: πρώτα και κύρια, η ευθύτητα απέναντι στην διεκδίκηση της λέξης, πράγμα μάλλον αδιανόητο για ένα επιτυχημένο σώου στα ελληνικά ΜΜΕ σήμερα. Μάλιστα, τα δραματικά συμφραζόμενα υπογραμμίζουν την ατομική ψυχική καταστολή που κρατάει τη λέξη "κομμουνισμός" στο περιθώριο, αλλά και την αδυναμία της καταστολής αυτής να την εξαφανίσει ολότελα από το πεδίο της συλλογικής μνήμης· δεύτερον, ο Gaber ισορροπεί σαφώς πιο δύσκολα ανάμεσα στην "καταγγελτική" στάση απέναντι στη διαφθορά του κοινοβουλευτικού συστήματος και στην αυτοκριτική ή και τον αυτοσαρκασμό, τόσο για την σύγχρονη απώλεια μνήμης της ιταλικής αριστεράς όσο και για τις υπεραπλουστεύσεις και τις εξιδανικεύσεις της στο παρελθόν· τρίτον, ο μονόλογος έχει σαφώς μεγαλύτερη ιστορική βαθύτητα και οικονομία του λόγου από ό,τι το αντίστοιχο ελληνικό παράδειγμα. Ο Gaber ξαναζωντανεύει μια σειρά από νευραλγικά "ορόσημα" της ιταλικής μεταπολεμικής πολιτικής ιστορίας με αξιοθαύμαστη φυσικότητα και απλότητα.






Δεν υπάρχουν σχόλια: