Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Andante Moderato




Εάν επρόκειτο για ποίημα ερωτικό, θα ήτανε πιο εύκολο.
Θα έγραφα για την φτερωτή ικμάδα των ποδιών σου,
τις φλέβες σαν υπόγεια ποτάμια
κάτω απ’ την αρραγή, σχεδόν διάφανη εξίσωση
του δέρματος, και τον λαιμό σου,
ανάλαφρο ερωτηματικό αλαργινού πουλιού
που ξεδιψάει σε σκοτεινά, υπάνεμα νερά.

Όμως δεν πρόκειται για τέτοιου είδους άσκηση.
Οι λέξεις μία-μία ανοίγουνε τα χέρια τους
Και απ’ τις παλάμες τους κυλάει χάμω
η επιθυμία. Καθώς τινάζεις από πάνω σου τη σκόνη
των σχημάτων, οι ξώβεργες φαντάζουν θλιβερές,
τα δίχτυα μάταια· μένει το αποτύπωμα της πρόθεσης μονάχα,
γελαστό, σαν να ’τανε φρεσκοβαμένο σπίτι.



Δεν υπάρχουν σχόλια: