Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Για τον αιώνα: Fernando Pessoa/Bertolt Brecht


Alvaro de Campos (Fernando Pessoa), Θαλασσινή Ωδή (απόσπασμα), 1915

Μια συμφωνία αισθήσεων αναδύεται, αταίριαστη και παρόμοια
Μια ενορχήστρωση στο αίμα μου θυελωδών εγκλημάτων
Σπασμωδικών οργίων αίματος που αντηχούν στον ωκεανό
Λυσσομανώντας σαν καυτή καταιγίδα στην ψυχή μου
Ένα καυτό νέφος σκόνης που θαμπώνει την διαύγειά μου,
Κάνοντάς με να τα βλέπω και να τα ονειρεύομαι όλα αυτά μέσα απ' το δέρμα και τις φλέβες μου μονάχα!

Πειρατές και πειρατεία, καράβια και η στιγμή,
Η θαλασσινή εκείνη στιγμή που αρπάζεται το θύμα,
Και ο τρόμος των φυλακισμένων προσεγγίζει την τρέλα--εκείνη η στιγμή
Με όλα της τα εγκλήματα, τον τρόμο, τα καράβια, τους ανθρώπους, τη θάλασσα, τον ουρανό, τα σύννεφα
Τους ανέμους, το γεωγραφικό μήκος και πλάτος, τις κραυγές--
Πόσο θα θελα στην Ολότητά τους να γίνουν το σώμα μου στην Ολότητά του,
υποφέροντας,
Το σώμα μου και το αίμα μου, όλο μου το είναι σα μια παλλόμενη μπλαβιασμένη μάζα
Να εκρήγνυται ανθίζοντας, σαν τη φαγούρα μιας πληγής, στην ανύπαρκτη σάρκα της
ψυχής μου!

Να γίνω ένα με όλα αυτά τα εγκλήματα, κομμάτι
Όλων αυτών των επιδρομών πάνω στα πλοία, των σφαγών, των βιασμών!
Να είμαι ό,τι συνέβει εκεί που λαφυραγώγησαν!
Να είμαι όλα όσα έζησαν και πέθαναν εκεί που έλαβαν χώρα οι ματοκυλισμένες τραγωδίες!
Να είμαι το άθροισμα της πειρατείας στην ακμή της
Και το άθροισμα των θυμάτων, με σάρκα όμως και οστά, όλων των πειρατών του κόσμου!



Bertolt Brecht, Η απόφαση (απόσπασμα), 1930

Οι τέσσερις επαναστάτες:
Αυτό που αποφασίσαμε ήταν:
Στην περίπτωση αυτή πρέπει να εξαφανιστεί, να εξαφανιστεί τελείως
Γιατί ούτε να τον πάρουμε μαζί μας μπορούμε ούτε να τον αφήσουμε
Και έτσι πρέπει να τον πυροβολήσουμε και να τον πετάξουμε μέσα στο πηγάδι με τον ασβέστη
Και ο ασβέστης να του κάψει το κορμί.

Ο χορός:
Αυτή ήταν η μοναδική απάντηση;

Οι τέσσερις επαναστάτες:
Με τόσο λίγο χρόνο, άλλη δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε.
Σαν το ζώο που βοηθάει ένα άλλο
Και μεις με χαρά θα τον βοηθούσαμε αυτόν
που πολέμησε για τον ίδιο σκοπό μαζί μας.
Πέντε λεπτά στα δόντια των κυνηγών στο κατόπι μας
σκεφτόμασταν αν υπήρχε καλύτερη λύση.
(Παύση).
Κι έτσι αποφασίσαμε άμεσα
Να κόψουμε μόνοι μας το ίδιο μας το πόδι απ' το κορμί μας. Είναι
φοβερό να σκοτώνεις.

Αλλά δεν θα σκοτώναμε μόνο άλλους, μα και τον εαυτό μας αν χρειαζόταν
Μια και μόνο η βία μπορεί να αλλάξει τούτο
Τον δολοφονικό κόσμο, όπως
Ξέρει κάθε ζωντανό πλάσμα.
Ακόμα, είπαμε
Δεν μας έχει δοθεί η ευχέρεια να μη σκοτώνουμε. Μόνο
στην ανίκητη θέλησή μας να αλλάξουμε τον κόσμο μπορούσαμε
να βασίσουμε μια τέτοια απόφαση.

Ο χορός:
Συνεχίστε, και να στε σίγουροι
πως έχετε τη συμπάθειά μας.
Ήταν αλήθεια πολύ δύσκολο να κάνετε το σωστό
Κι ούτε ήταν εσείς που τον δικάσατε, αλλά
η πραγματικότητα.




Δεν υπάρχουν σχόλια: