Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

3461 Mandelstam


Ώστε η μαύρη γη ·
ώστε η μαύρη γη να σκεπάσει το αλέτρι
που σκάβει στου χρόνου το χωράφι.
Ώστε να απλωθεί στο χώρο η αλληλουχία των οστών
ώστε να γεμίσει ο ορίζοντας απ’ τ’ αρχιπέλαγα των σπαραγμών
ώστε οι λέξεις που ανασύρθηκαν απ’ τα πηγάδια
να αναφλέγονται διάσπαρτα στις εχθρικές γραμμές.

Ώστε καιόμενοι βάτοι να καπνίζουμε τα απογεύματα στις εξορίες,
ώστε ως αποφάγια στο στομάχι του Λεβιάθαν
να αναδυόμαστε ξινοί και αναφομοίωτοι,
ώστε ως εγκατελειμμένοι απ’ τις Γραφές πιστοί
στων μανιφέστων τα βυζιά να ξεδιψάμε,
ώστε σφαχτάρια στην ποδιά του λινοτύπη
που επιβλέπει εκτυπώσεις της Ωδής να αιμορραγούμε,
ώστε να διαμεσολαβούμε ανάμεσα στην πληγή
του γράμματος και στην ηλεκτροδότηση
τρεμάμενοι καθώς ανοίγουμε στο φως σαν φάκελοι υπόπτων.

Μπούκωσαν ούτως ή άλλως
τα μαυσωλεία Όσιπ. Ανοίγουν τάφους παντού
τώρα. Zούμε, αλλά δεν αισθανόμαστε τη γη
κάτω απ’ τα πόδια μας·

οι δρασκελιές μας αιωρούνται στο κενό
δεν ταξιδεύει πια ο ήχος της ανάσας μας
μόνο η μυρωδιά μας έμεινε
κι οι αλεπούδες όλο και μας ζυγώνουν.



Δεν υπάρχουν σχόλια: