Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Θα θυμόμαστε. Τον La Fontaine!



Αντιγράφω από το Βήμα online:

ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ 132ο ΓΚΡΑΒΑΣ ΕΠΙ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ

Ο κ. Γιουτλάκης στην προσπάθειά του να απαλλάξει το σχολείο από κάθε νεωτερική μέθοδο της προκατόχου του, επαναφέροντάς το στα συνήθη δεδομένα ενός δημοτικού σχολείου, απευθύνθηκε και στον σχολικό σύμβουλο κ. Σαλαμούρα, ο οποίος όμως του απάντησε θετικά ως προς τη νομιμότητα των δραστηριοτήτων που ήδη εφαρμόζονταν και υποστήριξε τη συνέχισή τους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν: λειτουργία προγραμμάτων Αγωγής Υγείας, Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Ολυμπιακής Παιδείας, λειτουργία τμήματος υποδοχής για την εκπαιδευτική ενίσχυση των μαθητών που είχαν έρθει πρόσφατα στην Ελλάδα, λειτουργία τμημάτων μητρικής γλώσσας για αλλοδαπούς μαθητές, διδασκαλία ελληνικών στους γονείς των αλλοδαπών μαθητών που δεν γνώριζαν ελληνικά, πολύγλωσση έκδοση ανακοινώσεων του σχολείου, η αντικατάσταση της Κυριακής Προσευχής («Πάτερ ημών») με το ποίημα-προσευχή του Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό άστρο», με στόχο να είναι ευρύτερα κατανοητή και αποδεκτή από τους μαθητές, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ανήκουν σε διαφορετικά δόγματα από αυτό της Ορθόδοξης Ελληνικής Εκκλησίας. Επίσης, πρόγραμμα πρόληψης που εφαρμόστηκε για δύο έτη, σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ, για τη συσπείρωση των μελών της σχολικής κοινότητας και την ανάπτυξη λειτουργικών σχέσεων συνεργασίας ανάμεσά τους, πρόγραμμα με αντικείμενο την εκπαίδευση στην επίλυση των συγκρούσεων μεταξύ των μαθητών και την ανάπτυξη της υπευθυνότητάς τους.

Ο νέος διευθυντής, όμως, παρά την άποψη του κ. Σαλαμούρα ότι όλα γίνονται σύμφωνα με τον νόμο, συνέχισε με γνώμονα τη δική του αντίληψη και τις οδηγίες ανωτέρων του. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη, σύμφωνα με τον οποίο: «Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας και της συζήτησής με τον κ. Γιουτλάκη έγινε φανερό ότι η τοποθέτησή του στο σχολείο αυτό συνοδεύτηκε από μια προφορική οδηγία των ανωτέρων του ως προς τον χειρισμό των θεμάτων της συγκεκριμένης σχολικής μονάδας, με κυρίαρχο στοιχείο την αναστολή όλων των προηγούμενων επιπρόσθετων δράσεών της, που κρίνονταν ως “παράτυπες”, χωρίς όμως να αναλαμβάνεται οποιαδήποτε πρωτοβουλία για την εξάλειψη των εντάσεων και την ανάπτυξη αρμονικών σχέσεων και συνεργασίας μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας, στοιχείο απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία κάθε σχολικής μονάδας».

Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ

Ενδεικτικό της αντίληψης του διευθυντή είναι το περιεχόμενο επιστολής του: «Οταν ξεκίνησαν τα μαθήματα,το ποσοστό των ελλήνων μαθητών ήταν 45% και των αλλοδαπών 55%. Σήμερα το ποσοστό είναι αντίστοιχα 25% και 75%. Αρα κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν ότι τα μαθήματα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να φύγουν οι έλληνες μαθητές και αντίστοιχα να γράφονται αλλοδαποί μαθητές, εκ των οποίων πολλές φορές μερικοί δεν είχαν δικαίωμα εγγραφής - υπέρβαση ορίων. Σε όλα τα σχολεία του κέντρου της Αθήνας υπάρχει μεγάλος αριθμός αλλοδαπών μαθητών, σε ορισμένα ίσως μεγαλύτερος από τους μαθητές του 132ου. Εκεί γιατί δεν γίνονται αντίστοιχες δράσεις; Οι δάσκαλοι εκεί είναι αδιάφοροι για την πορεία των μαθητών τους; Γιατί πρέπει να απαξιώνουμε τη δουλειά τόσων δασκάλων που δίνουν την καθημερινή μάχη του μαυροπίνακα και να αυτοχρηζόμαστε μόνο εμείς ως υπέρμετρα ευαίσθητοι, αντιρατσιστές και οι μόνοι που ενδιαφερόμαστε για τους αλλοδαπούς και για την ένταξή τους; Αυτό είναι προσβολή προς το σύνολο του εκπαιδευτικού κόσμου».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η μετέπειτα στάση του κ. Γιουτλάκη. Αφού ανέλαβε να εκκαθαρίσει το σχολείο από τα «παράτυπα» και «επικίνδυνα» στην συνέχεια απέσυρε τις δυνάμεις του. Κληθείς στις 17 Ιουνίου 2008 από την πταισματοδίκη για να καταθέσει στο πλαίσιο της προανάκρισης σε βάρος της κυρίας Πρωτονοτάριου δεν θα πει τίποτε παραπάνω από τα εξής: «Το αναφερόμενο θέμα στην εν θέματι αναφορά μου διευθετείται ήδη από το υπουργείο Παιδείας, τα προγράμματα που αναφέρω έχουν ήδη σταματήσει και δεν επιθυμώ την περαιτέρω ανάμειξή μου στο θέμα».

[...]

Δύο μήνες νωρίτερα, στις 25 Απριλίου 2008, κατά την επίσκεψη του Συνηγόρου του Πολίτη στο σχολείο ο κ. Γιουτλάκης τον ενημέρωσε σχετικά:

- Ο ρόλος του στη διεύθυνση του σχολείου είναι «τυπικός» και επομένως για οτιδήποτε θα ήθελε να ενημερωθεί σχετικά με τις αλλαγές στη συγκεκριμένη σχολικά μονάδα θα έπρεπε να απευθυνθεί στον υφυπουργό κ. Λυκουρένζο.

- Τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση με βασικό στόχο να δοθεί τέλος στη διαφορετική λειτουργία του σχολείου και στην απόκλιση από τον τρόπο που λειτουργούν γενικά τα δημοτικά σχολεία στη χώρα.

- Τέλος, όταν ρωτήθηκε ως προς τις αντιδράσεις των παιδιών σε όσα έχουν συμβεί, απάντησε: «Για λίγα χρόνια μόνο θα είναι το πρόβλημα, μετά τα μεγάλα παιδιά θα φύγουν και τα μικρότερα δεν θα θυμούνται».



Ήταν μια ωραία και διδακτική ιστορία που μάθαμε παιδιά, όταν καθόμασταν και μεις σε ένα δημοτικό σχολείο της Ελλάδος, όπου η καλή μας δασκάλα χτύπαγε τη Λυδία γιατί ήταν Ιαχωβού, την Αθηνά γιατί το χεράκι της είχε μια αγκύλωση και δεν έκανε τον σταυρό της ορθά, και το Γιώργο γιατί ήταν μετανάστης απ' την Αυστραλία. Και μας έλεγε να μην κάνουμε παρέα τον Κώστα γιατί ο μπαμπάς του ήτανε κομμουνιστής. Ήτανε ωραίοι καιροί.

Η ιστορία πήγαινε ως εξής:

Ο λύκος και τ' αρνάκι*

Του δυνατού η λογική είναι η καλύτερη!
Θα σας το δείξω στο πι και φι.

Αρνάκι έπινε νερό απ' το ρυάκι.
Ήρθε λύκος νηστικός, κάτι έψαχνε αυτός
Τον ετράβηξε η πείνα στα λιβάδια αυτά τα φίνα.

—Πώς τόλμησες το νερό μου να λερώνεις;
Είπε ο λύκος θυμωμένα.
Θράσος μπόλικο το έχεις, θα πληρώσεις ευσπευσμένα.
—Κύριε, είπε το αρνάκι
Μη θυμώνετε καλέ
Είκοσι οργιές πιο πέρα πίνω
Το ρυάκι δε μολύνω
Για σκεφτείτε το αυτό.
Συνεπώς, σας λέω αλήθεια
πως καθόλου δε χαλάω
τη δική σας την προμήθεια.

—Τη χαλάς, είπε ο λύκος ο σκληρός.
΄Άσε που λεγες για μένα πέρσι λόγια πικραμένα.
—Πώς να το κανα αυτό, αφού δεν πρόλαβα να γεννηθώ!
Είπε το μικρό αρνί· γάλα έπινα ακόμα, στης μαμάς μου το βυζί.
—Αν δεν ήσουνα εσύ, ήταν τότε ο αδερφός σου. Είναι και αυτός αρνί.
—Μα δεν έχω αδερφό.
—Τότε αρνί συγγενικό.
Καθόλου δε με αγαπάτε
Ούτε εσύ, ούτε οι σκύλοι κι οι βοσκοί.
Μου τα έχουνε σφυρίξει, πόλεμο έχω κηρύξει.

Έτσι είπε και με μιας
το αρνάκι αρπάζει και στο δάσος
το καταβροχθίζει αμέσως.
Κι έτσι πάει το αρνί
Χωρίς άλλα πια γιατί.

* Η μετάφραση είναι μια προσφορά του blog εις τον κύριον Γιουτλάκην, ευπειθή υπάλληλον του ελληνικού κράτους και των πατροπαράδατων αξιών του, όστις ανέλαβεν την σθεναρόν υπεράσπισην των εκπαιδευτικών που προσεβλήθησαν βαναύσως διότι η κυρία Πρωτονοταρίου υπενόησε ότι οι μη αναλαμβάνοντες παρομοίας ανατρεπτικάς πρωτοβουλίας υπολείπονται της ιδίας.
Για περισσότερες ιστορίες με αρνάκια και λύκους, βλ. Jacques Derrida, Voyous, και "La Bête et le Souverain."





Δεν υπάρχουν σχόλια: