Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Ερωτηματολογίου απάντησις


(Της Σταυρούλας)


Η γλώσσα που θα μιλάμε στον παράδεισο
θα είναι τούτη που μιλάμε τώρα δα·
μόνο που θα έχει περισσότερες ανάσες.
Δεν θα 'χει στίξη. Κυρίως δεν θα χει
παρενθέσεις και εισαγωγικά.
Όλες οι λέξεις θα ναι λεύτερες
από νόημα, και κάθε πράγμα θα σημαίνει κάτι άλλο
από το ίδιο, και το άλλο θα σημαίνει κάτι
όχι τελείως αλλιώτικο από το πρώτο,
και όλα θα σημαίνουν
κάτι άλλο και το ίδιο μαζί.

Όσο για τη μορφολογία, θα είναι άδηλη.
Και η σύνταξη δεν θα χει δέντρα αλλά πουλιά
Και η φωνολογία θα συνίσταται στη μίμηση
ιχθύων και σκαντζοχοίρων κατά τους μήνες της αναπαραγωγής
Και η σημασιολογία θα εγκαταλειφθεί
ως πεπτωκύια γνώσις, κατάλοιπο παρεξηγήσεων
γύρω απ’ τη σωστή χρήση οπορωφόρων δέντρων--
το ναι και το όχι έχοντας πια συμφιλιωθεί
ούτε απαγορεύσεις θα εκδίδονταν, ούτε εγκρίσεις βλέπεις.

Τότε λοιπόν η ποίησις και η ομιλία,
έχοντας πια βρει την άκρη μεταξύ των
θα εγκατέλειπαν πια την έριδα που τις χωρίζει
τόσα χρόνια: ωσαννά θα έλεγεν η ομιλία
και ωσαννά η ποίησις θα απαντούσε
κι ούτε θα καταλάβαιναν η μία την άλλη·
μόνο θα χαμογέλαγαν, κι εξόριστη για πάντα
θα έμενε η μετάφραση, για να φυλά τις πύλες.



Δεν υπάρχουν σχόλια: