Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 1943





Ήταν πολύ το αίμα που υπόσχονταν τα πρωινά εκείνα·
τόσο που απόκαναν οι παπαρούνες στο σταθμό
κι έπαψαν να φοράν ξετσίπωτα το χρώμα
Τόσο που ξεφουσκώσανε για τα καλά
οι αυτοκρατορικοί μανδύες των Βυζαντινών
και αφέθηκαν στο έλεος του σκώρου και της σκόνης
Τόσο που βάζαν μόνα τους στο μαχαίρι το λαιμό
τα ζωντανά, μήπως κι εξαγοράσουνε
την τιμή της, που στων σφαγέων το κρεβάτι κυλισμένη
ονειρευόταν η ξεμωραμένη απαγωγές σωτήριες του Δία.

Χλωμή ερωμένη, δεν ξέρω τι ζητάς ούτε και πώς να στο δώσω.
Με τρομάζεις. Το κάθε σου συρτάρι κρύβει πτώματα
και στα φόρεματά σου ανθίζουνε
σαν κίτρινοι λεκέδες οι ταυτότητες, οι πράξεις ληξιαρχείου
αστέρια πάνινα στο γαλαξία του χαμού.
Και στα μαλλιά σου ανεμίζουνε ονόματα
που ανασύρει, πλοκάμι μυθικό,
απ’ του θανάτου τα θολά τα βάθη το μελάνι
κάθε όνομα και όλεθρος, κάθε όνομα και κρίμα,
Ιωσήφ, Αβραάμ, Μωυσής, Σάρα, Έμμα, οδός Βαρώνου Χιρς,
Μπέρκεναου, Άουσβιτς...

Δεν έχει άλλο χώρο.
Σαν τα κορμιά στα βαγόνια στριμώχτηκαν οι λέξεις
και βαριανασαίνουν.
Σαν τον Βαρδάρη ξεχύνονται στους δρόμους
οι νεκροί, παρά την τόσην άνοιξη.

-----
Αγγλική μετάφραση (Shoppinghour 5, The Conflict Issue, σ. 10)

Thessaloniki, March 1943


Much was the blood those mornings promised.
So much that the poppies at the railroad station
gave up their color in shame
and the imperial mantles of the Byzantines
lost their wind and surrendered
to the mercies of moth and dust.
So much that the lambs
put their own throats to the knife
lest they could salvage her honor,
while, lying in the beds of butchers
she was dreaming, the fool,
of Zeus kidnapping her to safety.

Cleio, pale lover, I know not what you are asking
nor how to give it to you.
You frighten me,
Your every drawer hides corpses
and on your dresses there bloom
like yellow patches of dirt
the identification cards, the birth certificates
cloth stars in the galaxy of perdition
the names

dragged, as if by a mythic tentacle
from the murky depths of death
every name the cipher of disaster
every name the calling card of crime
Joseph, Abraham, Moses, Sara, Emma,
Baron Hirsch street, Birkenau, Auschwitz...

There is no more space.
Like bodies in the wagons
the words are crammed
and out of breath.
The dead flood the streets
with the frozen breath of Vardaris
inspite of all this time
inspite of all this Spring.



Δεν υπάρχουν σχόλια: