Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Πέντε αδέρφια




Ένα μικρό, αλαφροίσκιωτο, που όταν καλοκαιριάζει
στο πάτωμα ξαπλώνει
ανάμεσα σε ψίθυρους και πυγολαμπίδες.

Ένα δύστροπο, που το κρεβάτι αφήνει
δύσκολα, στα άλλα τ'αδέρφια γαντζωμένο,
αυθάδες, μ' ανατροφή κακή.

Ένα μονίμως με μανίκια σηκωμένα για καυγά
θερμόαιμο αυτό, λάγνο συνάμα,
γνήσιο θρέμμα της αλάνας.

Ένα ιδεαλιστικό, κεφάλι μεσ' τα σύννεφα χαμένο
που όλο δρόμους βλέπει, κι όλο προτρέχει
ξέπνοο, κι όλο διψά για μέλλον.

Τέλος το πιο μοναχικό. Άλλο σκαρί το σώμα του
θαρρείς, έφυγε σ' άλλη χώρα.
Συγγενικό παρ' όλα αυτά με τ' άλλα.

Όταν τυχαίνει μια φορά και σμίγουνε τα δυο τους
τα άλλα τρία δίπλα τους στριμώχνονται.
Φρόνιμα ξάφνου, σιωπηλά, για χάρη μαρτυρίας.




Δεν υπάρχουν σχόλια: