Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2008

Ρετρο-αβάν γκαρντ σε Θερμοκρασία Ψύξης!




Η ιστορία είναι ήδη ένα μικρός μύθος στους κύκλους του εναλλακτικού σινεμά: Παγιδευμένοι στην ανία και τον ατέλειωτο χειμώνα της μικρής Winnipeg του Καναδά, τρεις φίλοι, ο Guy Maddin, o John Paizs και o Steve Snyder, ξοδεύουν τα Σαββατοκύριακά τους επί χρόνια βλέποντας ατελείωτες ταινίες της εποχής του βωβού κινηματογράφου, κυρίως Γκριφιαθιανό μελόδραμα, Γερμανικό εξπρεσιονισμό και Σοβιετική agit-prop. Ο δεύτερος γίνεται σκηνοθέτης, ο τρίτος καθηγητής κινηματογραφικής παραγωγής στο University of Manitoba, και ο πρώτος αποφασίζει να δοκιμάσει και αυτός την τύχη του ως σκηνοθέτης, με μια σειρά ταινιών, αρχίζοντας από το The Dead Father (1986) και το Tales from the Gimli Hospital (1988), την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία.

Το σινεμά του Maddin είναι άκρως εθιστικό, κυρίως λόγω της ικανότητάς του να βυθίζει τον θεατή του σε ένα είδος διαυγούς ύπνωσης, πολύ παρόμοιας με αυτή που επεδίωξαν οι σουρεαλιστές. Τα συστατικά του κινηματογραφικού του κόσμου--νοσηρή σεξουαλικότητα, μελοδραματική υπερβολή, επαναστατική ρητορική, σουρεαλιστικά συμβάντα, εμμονή στο ειδεχθές και το ανοίκειο, ασπρόμαυρη (κυρίως) φωτογραφία, πομπώδη (μετά θαυμαστικών!) και συχνά ασυνάρτητα intertitles, υπνοβατικοί διάλογοι--φτιάχνουν ένα απρόσμενα συνεκτικό και πειστικό κράμα που ξεφεύγει από τον απλό μιμητισμό και διατηρεί ένα εντελώς προσωπικό στίγμα.

Δείγμα γραφής το βραβευμένο "The Heart of the World" (2000): Πέντε και κάτι λεπτά φρενήρους μοντάζ, αλάνθαστης αίσθησης ρυθμού, άψογου παντρέματος βουβής εικόνας και μουσικής επένδυσης, και λατρευτικού φόρου τιμής στον Vertov, τον Lang, και τον Eisenstein.





Δεν υπάρχουν σχόλια: