Κυριακή, 13 Ιουλίου 2008

Kafka Project I





Φέτος, 125 χρόνια μετά τη γέννησή του, και 21 χρόνια μετά την πρώτη εκείνη ανάγνωσή της "Μεταμόρφωσης" που άλλαξε, όπως και σε πολλούς, τη ζωή μου για πάντα, αρχίζω, μετά φόβου και δέους, μια συνολική επανάγνωση του έργου του και αρκετής βιβλιογραφίας με σκοπό τη συγγραφή ενός κεφαλαίου για το βιβλίο που ετοιμάζομαι να τελειώσω σιγά-σιγά. Νιώθω μια ιδιαίτερη φόρτιση και αγωνία για το γεγονός. Είναι πάρα πολλά αυτά που έχουν μείνει χαραγμένα σαν με καυτό σίδερο στο μυαλό μου από την πρώτη φορά που διάβασα το σύνολο του έργου του (γύρω στο 1987-89) και που δεν λένε να φύγουν. Ίσως αποζητώ κάποιου είδους εξορκισμό, ίσως μια συμφιλίωση μαζί τους, ίσως κάτι ανάμεσα.

Ελπίζω να βρω το χρόνο (και τις αφορμές) να καταγράψω ορισμένα από τα ευρήματα της αρχαιολογικής ανασκαφής μου εδώ.

Αρχίζω με μια ιδιαίτερα συνταρακτική είδηση, που έχει, μου φαίνεται, την κρυφή σημασία της. Πρόκειται για την διαμάχη για την εξώρυξη, δεκαετίες μετά, πολλών από τα ως τώρα άγνωστα και αδημοσίευτα χειρόγραφα που είχαν καταλήξει στη γραμματέα του Μπροντ, που πέθανε πρόσφατα στο Τελ-Αβίβ.

Το ρεπορτάζ λέει ότι η γυναίκα αυτή κρατούσε τα χειρόγραφα πεισματωδώς, αρνούμενη να τα παραδώσει σε πανεπιστήμια ή βιβλιοθήκες, και έτσι πέρασαν τη ζωή τους τα τελευταία 40-50 χρόνια σε ένα υγρό διαμέρισμα γεμάτο ζώα και δυσοσμία. Ο κατ' εξοχήν συγγραφέας της λήθης, ο αναλυτής της παρακμής της παράδοσης, του νόμου και του λόγου, ο εξερευνητής του ζωώδους σε κάθε μορφή του, ο ανατόμος του ειδεχθούς (σκόνη, τροφή, ύλη σε κατάσταση σήψης, βρώμικες επιφάνειες, τρίχες, μεμβράνες), δεν θα μπορούσε να φανταστεί πιο ειρωνικά αρμόζον περιβάλλον για τα γραπτά του. Κάποια σκοτεινή μαγγανεία ρίχνει τη σκιά της πάνω στα έργα της εφυούς χειρός του, ακόμα και απ' τον τάφο.

Το ρεπορτάζ εδώ:


Δεν υπάρχουν σχόλια: